Gênesis 47

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Xe Iosepu muavuti la muuoloiꞌa ta vimovimou taꞌuve sou iloꞌa milai mixali noxou tatananu tuala ne Aixiputo. Iloꞌa milai xe mixali noxou la Iosepu muvikalanu aloxo ꞌo, “Mamilo iloꞌa ta viivilo mo ta sipsipiꞌa iloꞌa ta kauiꞌa mo ta kameliiꞌa mo ta donkiiꞌa mo ta meeiꞌa meꞌa ne Kanani mo a mineꞌe mo a ixoo ne Xosen. Mitavule lavulavulutiiꞌa piena misevile kalumo muneꞌe.”
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Xe munoꞌa ta vimovimou taꞌuve e muiloiꞌa ne sou milai noxou tatananu tuala.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Xe anu tatananu tuala muavuti la mutaliꞌisiꞌa, “Xaixai maꞌi ane ngingi ngaxoxoo la ngaꞌauꞌausou sou ngaꞌoxoꞌoxonu?” Xe aneꞌi miavuti la mikolinu aloxo ꞌo, “Tatila, nexi ta mitema vitanisi ꞌo, nexi ta mitema sou tasaxisaxilaꞌa ta sipsip aloxo ta xasixasixe tatei.”
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Xe miavuti la mivikalanu aloxo ꞌo la, “Nexi teneꞌe ꞌo xo soli tila ꞌo mulai mutaasixe mo muꞌokiꞌoki tani no xalee noxixe ne Kanani mo nexi iaꞌeiaꞌe sou ta sipsipmexi iloꞌa ta kaumexi uasisi manina. La sou ane nexi teneꞌe ꞌo sou taxolu lai ꞌo, ia taxolu maxuveeni uasi. Ia tatila, vaimomo ꞌo, nexi temasaxa lexe nini opoone usexelaixesi mo nexi taxoo ane ne Xosen ne.”
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Xe anu tatananu tuala ne muavuti la muvikalanu Iosepu aloxo ꞌo, “Mamine iloꞌa ta viivine ane mineꞌe mo mixali noxine ꞌo sou ngongiꞌa ngaxolu lai ne Aixiputo ꞌo.
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 Naꞌitaloneꞌi mo ixolu no xalee lia vile ane lailaixe misevile. Ieni uvaxaiꞌasi mo ilai ixolu ne Xosen, xo anu lia xalee ane ne anu laixe musuku. Xe lexe nelavu lexe, seꞌi no nixi noxiꞌa ne milavu lailaixe musuku no anu xaixai ane sou isaxisaxilaꞌa ta sipsip iloꞌa ta kau lailaixe misevile, la mene nasosovosiꞌa ka nalai naꞌitaloneꞌi sou isaxisaxilaꞌa eni ta naꞌaxeni ta sipsip iloꞌa ta kau.”
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Xe iliꞌi la, la sou Iosepu munoꞌu momu Iakovo sou muneꞌenu noxou tatananu tuala ne. Xe Iakovo muavuti la mualusou lexe, “Lataua uxoo noxine mo ualusine.”
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Xe tatananu tuala muavuti la mutaliꞌisou Iakovo aloxo ꞌo, “Tauu iexene taꞌei?”
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 Xe Iakovo muavuti la muvikalanu lexe, “Maulixo sou xoluxolu mo xixaoxao no lia ꞌo muxali loxo tauu ie itemaxu taꞌuve mo mavulovexa tatalusi. Tauu ie piena uasi, ia tuꞌutuꞌumaxu piena misevile muxalisilo. Ta xasixasilosi ne mixolu mo mimauli maxuveeni misevile mo tauu iexaꞌa ne veveeni misevile no anu ane noxilo.”
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Ilou muvivikala aloxo ne xe mukalu, la sou Iakovo mualusou ka muioonu io sou mulivu mulai.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Iloꞌa tatananu tuala mivivikala aloxo xe mukalu, xe iliꞌi la sou Iosepu mulai sou muꞌoxo loxo tatananu tuala muvikalanuxu sou musuꞌulineꞌi momu iloꞌa ta vimovimou sou muꞌitaloneꞌi no lia xalee vile ne Aixiputo ne. Mulai muꞌitaloneꞌi no anu lia no tuala ne Lamesesu. Lia sou tuala xalee ane ne laixe misevile. Muuli no anu lialia ne Aixiputo mukalusi.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 No voxo sou soli toxoxaꞌa ane aneꞌi ixoxolixu ne, la Iosepu iou siꞌisiꞌa momu ena uasi, laꞌilali a ulalai noxiꞌa sou iꞌoꞌou. Momu mo ta vimovimou mo, momu ta minuminu mo moso ane ta molomolo ne ukalusi.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Soli toxoxaꞌa e muxali ne, muxoo maxuveeni mole muꞌoki tani mole laꞌilali sevile uxolu no xalee lia sevile loxo uasi manina. Ta mitema sou tuala ne Aixiputo mo ne Kanani ne misoisolixaꞌa mole xavineꞌi la uasi manina.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Ta mitema ineꞌe sou iloto laꞌilali, la Iosepu utaxusou lamoli ne sou ulai umuxaxu noxou tatananu tuala ne Aixiputo taasou.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Xe ta mitema ne Aixiputo mo ne Kanani ilai ilotoloto laꞌilai xe lamoliꞌa ukalu manina, la aneꞌi ilai noxou Iosepu la ivikalanu aloxo ꞌo, “Naitinexe laꞌilali, xe uasi la nexi tasoisoli sou soli avile. Nasuꞌulinexi no anu voteꞌi vile mo nexi tamauli xo nexi lamolimexi ane mukalukalu ne.”
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 Xe Iosepu muavuti la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Lexe ngingi lamoli sou ngalotongenge laꞌilali no anu uasi, la nganoꞌa ta sipsipmengi iloꞌa ta kaumengi ineꞌe noxilo la sou eni aitingenge laꞌilali.”
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 La sou aneꞌi minoꞌa ta mii loxo ta oosiiꞌa iloꞌa ta sipsipiꞌa mo ta meeiꞌa mo ta kauiꞌa mo ta donkiiꞌa ne sou milosou Iosepu, la sou anu muitixaꞌa laꞌilali. Aneꞌi miꞌoxoꞌoxonu aloxo ne mole tauu ie ano ꞌo ukalu.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Xe no tauu ie iliꞌi, la ta motu mineꞌe noxou Iosepu la, la mivikalanu aloxo ꞌo, “Tila, nexi tamomomo sou tatalumeiou tuꞌumaxu noxixe noxine uasi, nexi teneꞌe ꞌo sou tavikalaneni manina lexe, nexi lamolimexi ane mukalu ne, mo ta sipsipmexi iloꞌa ta kaumexi, mo ta donkimexi mo ta meemexi mo ta kamelimexi ane milaimeni mukalu ne. Mii vile la sou nexi talosine la uasi. Nexi vasimexe ilou lialianexesi a uxolu.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Ia ieni uvaxaixesi mamu, xo maasi la nexi tasoisoli uluꞌe no ieni ꞌo mo lialianexe uxali masua ukalusi. Nalotonexi mo lialianexe no anu laꞌilali mo sou taxali loxo ta mitema sou palupalusou noxou. Ia tila, anu laixe lexe nini naitinexe laꞌilali toxosou sou tatounu mo sou temanu la taꞌou, xe uasi, la nexi tasoisolisi. Nexi tamasaxa lexe nexi taxolu laixe mo lialianexe uxali masua uasi.”
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Anu aloxo ne la sou Iosepu mulotonu lialia ne Aixiputo ne mukalusi xou tatananu tuala to ne. Ta mitema ne Aixiputo vilevilesi ne mulotonu lialiaxaꞌa mukalu, xo soli uꞌokiꞌoki tani manina avile. Lialiaxaꞌa ne mulai tatananu tuala tila naꞌu mukalu ne.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Iosepu muvikalaneꞌi lexe ta mitema ne Aixiputo no xalexalee tuatuala ukalusi ne, miꞌumesou liaxaꞌa mo misuku milai mixolu no tuala tila seꞌi.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Ia Iosepu ulotonu lia xalexalee noxiꞌa ta ailiꞌi uasi, xo tatananu tuala ulolosiꞌa lamoli la sou ane aneꞌi ilotoloto laꞌilali no anu ne. La sou ane lialiaxaꞌa muxolusi ne.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Xe Iosepu muavuti la muvikalaneꞌi ta mitema aloxo ꞌo, “Ngalomu, vaimomo ꞌo eni elotongengi iu tatananu tuala, mo elotonu lialiangenge kalumo ne lexe xou, ia laꞌilali ngiangiaxu, nganoꞌu mo ngatootou uluꞌe no lia ꞌo.
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Ia ulai iliꞌi xe uneneꞌa xe tematemanu, la nganoꞌu laꞌoluxu vile no anu laꞌoluxu taꞌuve ulai noxou tatananu tuala. Xe laꞌoluxu tamiꞌa ne ngamuxaxu, seꞌi sou ngatounu xe seꞌi sou ngongiꞌa ta ꞌiliꞌilinge mo aneꞌi ane ngongiꞌa ngaxoxoo ne ngaꞌou.”
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Xe ta mitema ne miavuti la mivikalanu Iosepu, “Laixe musuku xo nini nepamaulinexi mole ane nexi latala ꞌo temauli laixe ꞌo. Mo ane nexi taxolu loxo ta mitema noxou tatananu tuala sou upalupalusixexu mixumixu sou taꞌoxoꞌoxonu.”
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 La sou Iosepu muxalixu voteꞌi vile no nano ne Aixiputo ne lexe, ta mitema itootou laꞌilali xe ulai iliꞌi xe temanu xe lingamo, xe imolou la laꞌoluxu vile no anu laꞌoluxu taꞌuve ne inoꞌu ulai noxou tatananu tuala. Voteꞌi ane ne, a uxoxoolu sio mo a imumulinu mo mutalo vaimomo ꞌo. Ia ta aliliꞌi ne, lialiaxaꞌasi ꞌa Iosepu ulotonu ulai xou tatananu tuala uasi.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Io, ta Isilaeli e mineꞌe mixolu ne Aixiputo no xalee lia ne Xosen ne, mipalaa ta ꞌiliꞌa mole mixali tavuꞌalo misevile, mo miꞌamiꞌa ilou mixamixaꞌa kalumo ne tavuꞌalo misevile.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Iakovo e muneꞌe kalumo sou iloꞌa mixolu ne, muneꞌe muxolu mole tauu iexu mulai muxali loxo mavulovexa mo mulelia taꞌuve mo muvaxasimi tamei. La sou tauu iexu maulixu mutelai loxo itemaxu taꞌuve mo mavulovexa tamiꞌa mo muxatele tamei (147).
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Xe voxo a ꞌalaꞌalai sou Isilaeli usoli, la muꞌavalou ꞌolu Iosepu sou muvikalanu aloxo ꞌo, “Lexe nemasaxailo manina, la namuxaxu avone no laaxu poxoꞌilo mo napalaꞌalixu taneni lexe nini namaxaꞌu alauna noxine noxilo mo lexe eni asoli, la naꞌasixo lai ne Aixiputo ꞌo uasi,
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 ia lexe eni ieli uvuvu sou alai noxiꞌa ta xasixasilo aneꞌi ane misoisoli la natavulenu xalusilo uuatulai no ale ne Aixiputo sou nalai naꞌasixo ane no paꞌumeꞌa ne.” Xe Iosepu muavuti la mukolinu momu lexe, “Eni amuli masaxa noxine mo aꞌoxo aloxo nini mene nelemolu ne.”
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 Xe Iakovo muavuti la muvikala la lexe, “Eni amasaxa lexe nini navikala maninasou lexe nini naꞌoxo aloxo nelemolu ne.” Xe Iosepu muavuti la, la mupalaꞌalixu tanu maninasou noxou momu, la sou momu Iakovo mutangatulu no luusou sou mulotu noxou Lataua.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.