Gênesis 45
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NVT
1 Iuda uvivikalanu aloxo ne la Iosepu ne tamaxu mulokolaxu mukalu sou lexe utama. La sou muvikalaneꞌi ta mitema sou xaixai noxou sou milaalaa mulai no ale ia anusisi iloꞌa ta vimovimousi mixolu no nano ne sou anu mupalaꞌalixu mulai noxiꞌa lexe anu Iosepu, vimoꞌa.
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 Xe mutaloxu iii mie ꞌoluꞌolu uasi manina la ta mitema ne Aixiputo iloꞌa ta mitema sou ixoxolu no taasou tatananu tuala ne milomusou.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Iosepu muavuti la muvikalaneꞌi ta vimovimou aloxo ꞌo, “Eni Iosepu a, loxovaa, mamilo a uxoxoolu laixesi?” Xe ta vimovimou milomu vaxa noxou aloxo ne, xe miꞌume misevile la milemolu maꞌia.
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Anu muavuti la muvikalaneꞌi, “Ngasuku uneꞌe ꞌalai noxilo.” La aneꞌi misuku mulai noxou. Xe anu muavuti la muvikalaneꞌi la, “Eni vivinge Iosepu a, ngingi menge ngenoꞌilo ka ngeꞌitaloleli no avoꞌa ta mitema ne Midiani sou milotoleli, la sou minoꞌilo mineꞌeleli ne Aixiputo ꞌo.
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Ia mamu ngaxavutala piena mo mamu ngamaela no anu ꞌilixo ane ngeꞌoxo noxilo ne uasi, xo eni elavusou lexe Latauasi ane Anu molu mupalusilo sou eni euli muneꞌe ꞌo sou apamaulineꞌi ta mitema.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Soli toxoxaꞌa te muxali ꞌo, uao tauu ie sou tamei ano ꞌo. Ia tauu ie tauꞌve a uao uxolu ꞌo. Umomomo sou evile uxaxai mo ukookooli la uasi manina.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 Lataua molusi mupalusilo sou euli eneꞌe ꞌo sou apamaulingengi ngongiꞌa ta xasixasinge iloꞌa ta ꞌilusulusungengi mo sou mamu ngasoisoli. Voteꞌi ane Lataua muꞌoxonu ꞌo iou vile mo.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 La sou eni emasaxa lexe ngingi ngalavu lexe ngingi ngapalusilo uneꞌe ꞌo uasi. Lataua ane anu molu mupalusilo eneꞌe ꞌo. Anu muꞌoxole exali loxo tatananu tuala ne Aixiputo momu loxo molomolo vile momu usaxilaꞌu mo asaxilaꞌa ta mitema no taasou ne ukalusi mo amitema sou saxisaxilaꞌu siꞌa ta mitema no xalexalee tuatuala no nano ne Aixiputo ukalusi.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 Ia alalae ꞌosi ꞌo, ngapalea mo ngalivu ulai noxou mamilo mo ngavikalanu aloxo ꞌo, ‘Vaikala ano ꞌo molu noxou ꞌiline Iosepu, muvikala aloxo ꞌo. Lataua munoꞌilo muneꞌeleli ne Aixiputo ꞌo mole muꞌoxole exali loxo itema sou saxisaxilaꞌusiꞌa ta mitema no xalexalee tuatuala lai ꞌo. Ia naxoxoolu la uasi, napalea uneꞌe noxilo.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Naneꞌe la sou naxolu ne Xosen ꞌalai noxilo. Ngongiꞌa ta ꞌiliꞌiline mo ta xasixasine mo ta sipsipmengi iloꞌa ta mee, mo ta kau mo lavulavulutimengi tavuꞌalo ukalusi ne.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Naneꞌe naxolu ne Xosen ꞌo mo sou eni asaxilaꞌine, xo soli tila e muxali ꞌo ne, tauu iexu taꞌuve a uao. Eni emasaxa aloxo ne, xo emasaxa lexe ngingi ngongiꞌa ta ꞌiliꞌiline mo ta xasixasine mo ta minemine latala iloꞌa ta sipsipmeni, mo ta mee iloꞌa ta kau ne mamu ngaxolu sou soli lai ne.’”
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 Xe muavuti la muvikalaneꞌi ta vimovimou aloxo ꞌo la, “Emasaxa lexe ngingi mo vivilo Beniamini ꞌo, ngamaisilo mo ngalavusilo. Evile uasi, eni Iosepusi ane avivikalangengi ꞌo.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Ngalai mo ngavikalanu mamilo lexe eni eneꞌe exolu ne Aixiputo ꞌo la, miꞌoxole exali itema tila vile manina. Mo ngavikalanuxu mimii tavuꞌalo e ngemaisou lai ꞌo. Ioxe ngapalea ulai mo nganoꞌu mamilo uneꞌe ꞌo.”
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Muvivikalaneꞌi aloxo ne xe mukalu, la sou muavuti sou mulai muꞌaulaxu vimou Beniamini la mutama. Xe anu Beniamini kalumo muꞌaulaxu vimou la mutama.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Xe muavuti la musuku mulai noxiꞌa ta vimovimou ꞌole sou mutimunu xalexaleneꞌi. La tama ꞌa ululuꞌe noxiꞌa. Iloꞌa mitama mukalu, la sou ta vimovimou taneꞌi laixe sou iloꞌa mivivikala.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Xe iliꞌi xe aꞌalosiꞌa anu Iosepu ne iloꞌa ta vimovimou mulai muxali noxou tatananu tuala ne Aixiputo iloꞌa ta tatila sou xaixai noxou, la oponeꞌi muꞌosa misevile.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Xe anu tatananu tuala ne Aixiputo ne muavuti la muvikalanu Iosepu aloxo ꞌo, “Navikalaneꞌi ta viivine mo itelo tivativasou laꞌilalixaꞌa noxiꞌa ta donkiiꞌa mo ilivu ulai no xalee lia ne Kanani,
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 mo inoꞌu maminge iloꞌa ta mingemingengi ane mixoluxolu ꞌole mo ilivu ineꞌe noxilo. La sou eni aꞌitalonu lia xalee vile ane laixe mo lovoxu misevile lai ꞌo sou ngaꞌani laixe.
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Navikalaneꞌi mo inoꞌu karisi seꞌi ne Aixiputo ꞌo kalumo sou iteloneꞌi ta ꞌiliꞌiliꞌa iloꞌa ta semasemaiꞌa mo maminge ngongiꞌa mo inoꞌa ineꞌeneꞌi ꞌo.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 Ixavutala no anu mimii e iꞌumesou ne Kanani ne uasi, xo mimii ane lailaixe lai ꞌo ne, aneꞌi naꞌasi.”
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Ioxe, aneꞌi Isilaeli ta ꞌolu miavuti la miꞌoxo aloxo tatananu tuala mulemolu noxiꞌa ne. Iosepu mulosiꞌa karisi aloxo tatananu tuala mulemolu ne mo laꞌilali kalumo sou iꞌou tuxaneꞌi no voteꞌi.
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 Mulosiꞌa ta vimovimou ne tokolomo vilevilesi, ia vimou Beniamini ne, mulosou taꞌuve xe lamoli siliva alelaxu itemaxu mavulovexa vile mo itemaxu taꞌuve (300).
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Xe muavuti la musovaneꞌi iu momu ta donki ta mulu mavulovexa vile la mutelonu mimii lailaixe ne Aixiputo noxiꞌa, xe ta donki ta sema mavulovexa vile kalumo la mutelonu momu laꞌilalixu mo laꞌilali seꞌi kalumo sou voteꞌi.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Mulosiꞌa mimii ne mukalu, la sou mupalusiꞌa sou milivu milai, la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Ngalai ia ngaꞌotoꞌoto no voteꞌi uasi.”
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 La sou aneꞌi milutu ne Aixiputo ne sou mitelai ne Kanani sou milai noxou mamiꞌa Iakovo.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Milai mixali la miaꞌalou mamiꞌa aloxo ꞌo, “Iosepu usoli uasi! Anu a uxoxoolu! Anu muxali loxo itema sou saxisaxilaꞌu sou xalexalee tuatuala no nano ne Aixiputo mukalusi!” Xe mamiꞌa mulomu aloxo la mukuluke la ulee muvava avile, ia anu muloxomale lexe aneꞌi ikakalavoinusi.
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Ia aneꞌi mivikalanuxu vaivaikala e anu Iosepu muvikalaneꞌixu, xe mumaisou karisi e anu musova muneꞌe sou unoꞌu ulai ne Aixiputo, la tanu ne muai seꞌisisi loxo ꞌo.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 Xe Isilaeli muavuti la muvikala aloxo ꞌo, “Manina musuku! Eni elavu lexe ꞌalixeni Iosepu usoli uasi. Anu laixe lexe eni alutu mo alai amaisou tei ꞌo, ka sou asoli.”
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.