Gênesis 45

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iuda uvivikalanu aloxo ne la Iosepu ne tamaxu mulokolaxu mukalu sou lexe utama. La sou muvikalaneꞌi ta mitema sou xaixai noxou sou milaalaa mulai no ale ia anusisi iloꞌa ta vimovimousi mixolu no nano ne sou anu mupalaꞌalixu mulai noxiꞌa lexe anu Iosepu, vimoꞌa.
1 José não conseguiu mais controlar a sua emoção diante dos seus empregados, de modo que gritou: — Saiam todos daqui! Por isso nenhum dos empregados estava ali quando José contou aos irmãos quem ele era.
2 Xe mutaloxu iii mie ꞌoluꞌolu uasi manina la ta mitema ne Aixiputo iloꞌa ta mitema sou ixoxolu no taasou tatananu tuala ne milomusou.
2 Ele começou a chorar tão alto, que os egípcios ouviram, e a notícia chegou até o palácio do rei.
3 Iosepu muavuti la muvikalaneꞌi ta vimovimou aloxo ꞌo, “Eni Iosepu a, loxovaa, mamilo a uxoxoolu laixesi?” Xe ta vimovimou milomu vaxa noxou aloxo ne, xe miꞌume misevile la milemolu maꞌia.
3 José disse aos irmãos: — Eu sou José. O meu pai ainda está vivo? Quando os irmãos ouviram isso, ficaram tão assustados, que não puderam responder nada.
4 Anu muavuti la muvikalaneꞌi, “Ngasuku uneꞌe ꞌalai noxilo.” La aneꞌi misuku mulai noxou. Xe anu muavuti la muvikalaneꞌi la, “Eni vivinge Iosepu a, ngingi menge ngenoꞌilo ka ngeꞌitaloleli no avoꞌa ta mitema ne Midiani sou milotoleli, la sou minoꞌilo mineꞌeleli ne Aixiputo ꞌo.
4 E José disse: — Cheguem mais perto de mim, por favor. Eles chegaram, e ele continuou: — Eu sou o seu irmão José, aquele que vocês venderam a fim de ser trazido para o Egito.
5 Ia mamu ngaxavutala piena mo mamu ngamaela no anu ꞌilixo ane ngeꞌoxo noxilo ne uasi, xo eni elavusou lexe Latauasi ane Anu molu mupalusilo sou eni euli muneꞌe ꞌo sou apamaulineꞌi ta mitema.
5 Agora não fiquem tristes nem aborrecidos com vocês mesmos por terem me vendido a fim de ser trazido para cá. Foi para salvar vidas que Deus me enviou na frente de vocês.
6 Soli toxoxaꞌa te muxali ꞌo, uao tauu ie sou tamei ano ꞌo. Ia tauu ie tauꞌve a uao uxolu ꞌo. Umomomo sou evile uxaxai mo ukookooli la uasi manina.
6 Já houve dois anos de fome no mundo, e ainda haverá mais cinco anos em que ninguém vai preparar a terra, nem colher.
7 Lataua molusi mupalusilo sou euli eneꞌe ꞌo sou apamaulingengi ngongiꞌa ta xasixasinge iloꞌa ta ꞌilusulusungengi mo sou mamu ngasoisoli. Voteꞌi ane Lataua muꞌoxonu ꞌo iou vile mo.
7 Deus me enviou na frente de vocês a fim de que ele, de um modo maravilhoso, salvasse a vida de vocês aqui neste país e garantisse que teriam descendentes.
8 La sou eni emasaxa lexe ngingi ngalavu lexe ngingi ngapalusilo uneꞌe ꞌo uasi. Lataua ane anu molu mupalusilo eneꞌe ꞌo. Anu muꞌoxole exali loxo tatananu tuala ne Aixiputo momu loxo molomolo vile momu usaxilaꞌu mo asaxilaꞌa ta mitema no taasou ne ukalusi mo amitema sou saxisaxilaꞌu siꞌa ta mitema no xalexalee tuatuala no nano ne Aixiputo ukalusi.
8 Portanto, não foram vocês que me mandaram para cá, mas foi Deus. Ele me pôs como o mais alto ministro do rei. Eu tomo conta do palácio dele e sou o governador de todo o Egito.
9 Ia alalae ꞌosi ꞌo, ngapalea mo ngalivu ulai noxou mamilo mo ngavikalanu aloxo ꞌo, ‘Vaikala ano ꞌo molu noxou ꞌiline Iosepu, muvikala aloxo ꞌo. Lataua munoꞌilo muneꞌeleli ne Aixiputo ꞌo mole muꞌoxole exali loxo itema sou saxisaxilaꞌusiꞌa ta mitema no xalexalee tuatuala lai ꞌo. Ia naxoxoolu la uasi, napalea uneꞌe noxilo.
9 — Agora voltem depressa para casa e digam ao meu pai que o seu filho José manda lhe dizer o seguinte: “Deus me fez governador de todo o Egito. Venha me ver logo; não demore.
10 Naneꞌe la sou naxolu ne Xosen ꞌalai noxilo. Ngongiꞌa ta ꞌiliꞌiline mo ta xasixasine mo ta sipsipmengi iloꞌa ta mee, mo ta kau mo lavulavulutimengi tavuꞌalo ukalusi ne.
10 O senhor morará na região de Gosém e assim ficará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os seus netos, as suas ovelhas, as suas cabras, o seu gado e tudo o que é seu.
11 Naneꞌe naxolu ne Xosen ꞌo mo sou eni asaxilaꞌine, xo soli tila e muxali ꞌo ne, tauu iexu taꞌuve a uao. Eni emasaxa aloxo ne, xo emasaxa lexe ngingi ngongiꞌa ta ꞌiliꞌiline mo ta xasixasine mo ta minemine latala iloꞌa ta sipsipmeni, mo ta mee iloꞌa ta kau ne mamu ngaxolu sou soli lai ne.’”
11 A fome ainda vai durar mais cinco anos, e em Gosém eu darei mantimentos ao senhor, à sua família e aos seus animais. Assim não lhes faltará nada.”
12 Xe muavuti la muvikalaneꞌi ta vimovimou aloxo ꞌo la, “Emasaxa lexe ngingi mo vivilo Beniamini ꞌo, ngamaisilo mo ngalavusilo. Evile uasi, eni Iosepusi ane avivikalangengi ꞌo.
12 José continuou: — Todos vocês e Benjamim, o meu irmão, podem ver que sou eu mesmo, José, quem está falando.
13 Ngalai mo ngavikalanu mamilo lexe eni eneꞌe exolu ne Aixiputo ꞌo la, miꞌoxole exali itema tila vile manina. Mo ngavikalanuxu mimii tavuꞌalo e ngemaisou lai ꞌo. Ioxe ngapalea ulai mo nganoꞌu mamilo uneꞌe ꞌo.”
13 Contem ao meu pai como sou poderoso aqui no Egito, contem tudo o que têm visto. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Muvivikalaneꞌi aloxo ne xe mukalu, la sou muavuti sou mulai muꞌaulaxu vimou Beniamini la mutama. Xe anu Beniamini kalumo muꞌaulaxu vimou la mutama.
14 José abraçou o seu irmão Benjamim e começou a chorar. E, abraçado com José, Benjamim também chorou.
15 Xe muavuti la musuku mulai noxiꞌa ta vimovimou ꞌole sou mutimunu xalexaleneꞌi. La tama ꞌa ululuꞌe noxiꞌa. Iloꞌa mitama mukalu, la sou ta vimovimou taneꞌi laixe sou iloꞌa mivivikala.
15 Então, ainda chorando, José abraçou e beijou cada um dos seus irmãos. Depois disso os irmãos começaram a falar com ele.
16 Xe iliꞌi xe aꞌalosiꞌa anu Iosepu ne iloꞌa ta vimovimou mulai muxali noxou tatananu tuala ne Aixiputo iloꞌa ta tatila sou xaixai noxou, la oponeꞌi muꞌosa misevile.
16 A notícia de que os irmãos de José tinham vindo chegou até o palácio do rei do Egito, e ele e os seus servidores ficaram contentes com isso.
17 Xe anu tatananu tuala ne Aixiputo ne muavuti la muvikalanu Iosepu aloxo ꞌo, “Navikalaneꞌi ta viivine mo itelo tivativasou laꞌilalixaꞌa noxiꞌa ta donkiiꞌa mo ilivu ulai no xalee lia ne Kanani,
17 O rei disse a José: — Diga aos seus irmãos que carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã.
18 mo inoꞌu maminge iloꞌa ta mingemingengi ane mixoluxolu ꞌole mo ilivu ineꞌe noxilo. La sou eni aꞌitalonu lia xalee vile ane laixe mo lovoxu misevile lai ꞌo sou ngaꞌani laixe.
18 E me tragam o pai deles e as famílias deles. Eu lhes darei as melhores terras que há no Egito, e eles comerão o que este país produz de melhor.
19 Navikalaneꞌi mo inoꞌu karisi seꞌi ne Aixiputo ꞌo kalumo sou iteloneꞌi ta ꞌiliꞌiliꞌa iloꞌa ta semasemaiꞌa mo maminge ngongiꞌa mo inoꞌa ineꞌeneꞌi ꞌo.
19 Que os seus irmãos levem daqui do Egito carretas para trazerem as mulheres, as crianças pequenas e também o pai deles.
20 Ixavutala no anu mimii e iꞌumesou ne Kanani ne uasi, xo mimii ane lailaixe lai ꞌo ne, aneꞌi naꞌasi.”
20 E não se preocupem por deixarem para trás as coisas que têm, pois o melhor que há na terra do Egito será deles.
21 Ioxe, aneꞌi Isilaeli ta ꞌolu miavuti la miꞌoxo aloxo tatananu tuala mulemolu noxiꞌa ne. Iosepu mulosiꞌa karisi aloxo tatananu tuala mulemolu ne mo laꞌilali kalumo sou iꞌou tuxaneꞌi no voteꞌi.
21 Os filhos de Jacó fizeram isso. José lhes deu carretas, como o rei havia mandado, e mantimento para a viagem.
22 Mulosiꞌa ta vimovimou ne tokolomo vilevilesi, ia vimou Beniamini ne, mulosou taꞌuve xe lamoli siliva alelaxu itemaxu mavulovexa vile mo itemaxu taꞌuve (300).
22 Também lhes deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas barras de prata e cinco mudas de roupas.
23 Xe muavuti la musovaneꞌi iu momu ta donki ta mulu mavulovexa vile la mutelonu mimii lailaixe ne Aixiputo noxiꞌa, xe ta donki ta sema mavulovexa vile kalumo la mutelonu momu laꞌilalixu mo laꞌilali seꞌi kalumo sou voteꞌi.
23 Para o pai, José mandou dez jumentos carregados das melhores coisas do Egito e dez jumentos carregados de trigo, pão e outros mantimentos para a viagem.
24 Mulosiꞌa mimii ne mukalu, la sou mupalusiꞌa sou milivu milai, la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Ngalai ia ngaꞌotoꞌoto no voteꞌi uasi.”
24 Os irmãos se despediram, e na hora de partir José aconselhou: — Não briguem pelo caminho.
25 La sou aneꞌi milutu ne Aixiputo ne sou mitelai ne Kanani sou milai noxou mamiꞌa Iakovo.
25 Eles saíram do Egito e, quando chegaram a Canaã, foram à casa de Jacó, o seu pai.
26 Milai mixali la miaꞌalou mamiꞌa aloxo ꞌo, “Iosepu usoli uasi! Anu a uxoxoolu! Anu muxali loxo itema sou saxisaxilaꞌu sou xalexalee tuatuala no nano ne Aixiputo mukalusi!” Xe mamiꞌa mulomu aloxo la mukuluke la ulee muvava avile, ia anu muloxomale lexe aneꞌi ikakalavoinusi.
26 Então lhe disseram: — José está vivo! Ele é o governador de todo o Egito! Jacó quase desmaiou e não podia acreditar.
27 Ia aneꞌi mivikalanuxu vaivaikala e anu Iosepu muvikalaneꞌixu, xe mumaisou karisi e anu musova muneꞌe sou unoꞌu ulai ne Aixiputo, la tanu ne muai seꞌisisi loxo ꞌo.
27 Porém, quando lhe contaram tudo o que José tinha dito, e quando viu as carretas que havia mandado para levá-lo para o Egito, Jacó ficou muito animado.
28 Xe Isilaeli muavuti la muvikala aloxo ꞌo, “Manina musuku! Eni elavu lexe ꞌalixeni Iosepu usoli uasi. Anu laixe lexe eni alutu mo alai amaisou tei ꞌo, ka sou asoli.”
28 E disse: — Já chega! O meu filho José ainda está vivo. Quero vê-lo antes de eu morrer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.