Gênesis 45

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Iuda uvivikalanu aloxo ne la Iosepu ne tamaxu mulokolaxu mukalu sou lexe utama. La sou muvikalaneꞌi ta mitema sou xaixai noxou sou milaalaa mulai no ale ia anusisi iloꞌa ta vimovimousi mixolu no nano ne sou anu mupalaꞌalixu mulai noxiꞌa lexe anu Iosepu, vimoꞌa.
1 Então José, não conseguindo se conter diante de todos os que estavam com ele, gritou: — Saiam todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Xe mutaloxu iii mie ꞌoluꞌolu uasi manina la ta mitema ne Aixiputo iloꞌa ta mitema sou ixoxolu no taasou tatananu tuala ne milomusou.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Iosepu muavuti la muvikalaneꞌi ta vimovimou aloxo ꞌo, “Eni Iosepu a, loxovaa, mamilo a uxoxoolu laixesi?” Xe ta vimovimou milomu vaxa noxou aloxo ne, xe miꞌume misevile la milemolu maꞌia.
3 E disse a seus irmãos: — Eu sou José. Meu pai ainda está vivo? E seus irmãos não lhe puderam responder, de tão assustados que ficaram diante dele.
4 Anu muavuti la muvikalaneꞌi, “Ngasuku uneꞌe ꞌalai noxilo.” La aneꞌi misuku mulai noxou. Xe anu muavuti la muvikalaneꞌi la, “Eni vivinge Iosepu a, ngingi menge ngenoꞌilo ka ngeꞌitaloleli no avoꞌa ta mitema ne Midiani sou milotoleli, la sou minoꞌilo mineꞌeleli ne Aixiputo ꞌo.
4 E José disse aos seus irmãos: — Agora cheguem perto de mim. E eles chegaram. Então ele disse: — Eu sou José, o irmão de vocês, que vocês venderam para o Egito.
5 Ia mamu ngaxavutala piena mo mamu ngamaela no anu ꞌilixo ane ngeꞌoxo noxilo ne uasi, xo eni elavusou lexe Latauasi ane Anu molu mupalusilo sou eni euli muneꞌe ꞌo sou apamaulineꞌi ta mitema.
5 Agora, pois, não fiquem tristes nem irritados contra vocês mesmos por terem me vendido para cá, porque foi para a preservação da vida que Deus me enviou adiante de vocês.
6 Soli toxoxaꞌa te muxali ꞌo, uao tauu ie sou tamei ano ꞌo. Ia tauu ie tauꞌve a uao uxolu ꞌo. Umomomo sou evile uxaxai mo ukookooli la uasi manina.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 Lataua molusi mupalusilo sou euli eneꞌe ꞌo sou apamaulingengi ngongiꞌa ta xasixasinge iloꞌa ta ꞌilusulusungengi mo sou mamu ngasoisoli. Voteꞌi ane Lataua muꞌoxonu ꞌo iou vile mo.
7 Deus me enviou adiante de vocês, para que fosse conservado para vocês um remanescente na terra e para que a vida de vocês fosse salva por meio de um grande livramento.
8 La sou eni emasaxa lexe ngingi ngalavu lexe ngingi ngapalusilo uneꞌe ꞌo uasi. Lataua ane anu molu mupalusilo eneꞌe ꞌo. Anu muꞌoxole exali loxo tatananu tuala ne Aixiputo momu loxo molomolo vile momu usaxilaꞌu mo asaxilaꞌa ta mitema no taasou ne ukalusi mo amitema sou saxisaxilaꞌu siꞌa ta mitema no xalexalee tuatuala no nano ne Aixiputo ukalusi.
8 Assim, não foram vocês que me enviaram para cá, e sim Deus, que fez de mim como que um pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 Ia alalae ꞌosi ꞌo, ngapalea mo ngalivu ulai noxou mamilo mo ngavikalanu aloxo ꞌo, ‘Vaikala ano ꞌo molu noxou ꞌiline Iosepu, muvikala aloxo ꞌo. Lataua munoꞌilo muneꞌeleli ne Aixiputo ꞌo mole muꞌoxole exali loxo itema sou saxisaxilaꞌusiꞌa ta mitema no xalexalee tuatuala lai ꞌo. Ia naxoxoolu la uasi, napalea uneꞌe noxilo.
9 Voltem depressa para junto de meu pai e digam a ele: “Assim manda dizer o seu filho José: Deus me pôs por senhor em toda a terra do Egito. Venha para junto de mim; não demore.
10 Naneꞌe la sou naxolu ne Xosen ꞌalai noxilo. Ngongiꞌa ta ꞌiliꞌiline mo ta xasixasine mo ta sipsipmengi iloꞌa ta mee, mo ta kau mo lavulavulutimengi tavuꞌalo ukalusi ne.
10 O senhor habitará na terra de Gósen e estará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os filhos de seus filhos, os seus rebanhos, o seu gado e tudo o que lhe pertence.
11 Naneꞌe naxolu ne Xosen ꞌo mo sou eni asaxilaꞌine, xo soli tila e muxali ꞌo ne, tauu iexu taꞌuve a uao. Eni emasaxa aloxo ne, xo emasaxa lexe ngingi ngongiꞌa ta ꞌiliꞌiline mo ta xasixasine mo ta minemine latala iloꞌa ta sipsipmeni, mo ta mee iloꞌa ta kau ne mamu ngaxolu sou soli lai ne.’”
11 Ali eu o sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome. Do contrário, acabará empobrecendo — o senhor, a sua casa e tudo o que lhe pertence.”
12 Xe muavuti la muvikalaneꞌi ta vimovimou aloxo ꞌo la, “Emasaxa lexe ngingi mo vivilo Beniamini ꞌo, ngamaisilo mo ngalavusilo. Evile uasi, eni Iosepusi ane avivikalangengi ꞌo.
12 José continuou: — Eis que vocês mesmos estão vendo, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem está falando com vocês.
13 Ngalai mo ngavikalanu mamilo lexe eni eneꞌe exolu ne Aixiputo ꞌo la, miꞌoxole exali itema tila vile manina. Mo ngavikalanuxu mimii tavuꞌalo e ngemaisou lai ꞌo. Ioxe ngapalea ulai mo nganoꞌu mamilo uneꞌe ꞌo.”
13 Anunciem a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que vocês puderam ver. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Muvivikalaneꞌi aloxo ne xe mukalu, la sou muavuti sou mulai muꞌaulaxu vimou Beniamini la mutama. Xe anu Beniamini kalumo muꞌaulaxu vimou la mutama.
14 E, lançando-se ao pescoço de seu irmão Benjamim, chorou. E, abraçado com ele, Benjamim também chorou.
15 Xe muavuti la musuku mulai noxiꞌa ta vimovimou ꞌole sou mutimunu xalexaleneꞌi. La tama ꞌa ululuꞌe noxiꞌa. Iloꞌa mitama mukalu, la sou ta vimovimou taneꞌi laixe sou iloꞌa mivivikala.
15 José beijou todos os seus irmãos e chorou, abraçado com eles. Depois, os seus irmãos falaram com ele.
16 Xe iliꞌi xe aꞌalosiꞌa anu Iosepu ne iloꞌa ta vimovimou mulai muxali noxou tatananu tuala ne Aixiputo iloꞌa ta tatila sou xaixai noxou, la oponeꞌi muꞌosa misevile.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: “Chegaram os irmãos de José.” E Faraó e seus oficiais ficaram contentes com a notícia.
17 Xe anu tatananu tuala ne Aixiputo ne muavuti la muvikalanu Iosepu aloxo ꞌo, “Navikalaneꞌi ta viivine mo itelo tivativasou laꞌilalixaꞌa noxiꞌa ta donkiiꞌa mo ilivu ulai no xalee lia ne Kanani,
17 Então Faraó disse a José: — Diga aos seus irmãos que façam o seguinte: carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã;
18 mo inoꞌu maminge iloꞌa ta mingemingengi ane mixoluxolu ꞌole mo ilivu ineꞌe noxilo. La sou eni aꞌitalonu lia xalee vile ane laixe mo lovoxu misevile lai ꞌo sou ngaꞌani laixe.
18 peguem o pai e as famílias de vocês e venham para junto de mim. Eu lhes darei o melhor da terra do Egito e vocês comerão a fartura da terra.
19 Navikalaneꞌi mo inoꞌu karisi seꞌi ne Aixiputo ꞌo kalumo sou iteloneꞌi ta ꞌiliꞌiliꞌa iloꞌa ta semasemaiꞌa mo maminge ngongiꞌa mo inoꞌa ineꞌeneꞌi ꞌo.
19 — Ordene que façam também isto: levem da terra do Egito carretas para trazer os filhinhos e as mulheres de vocês; tragam o pai de vocês e venham.
20 Ixavutala no anu mimii e iꞌumesou ne Kanani ne uasi, xo mimii ane lailaixe lai ꞌo ne, aneꞌi naꞌasi.”
20 Não se preocupem com as suas coisas, porque o melhor de toda a terra do Egito será de vocês.
21 Ioxe, aneꞌi Isilaeli ta ꞌolu miavuti la miꞌoxo aloxo tatananu tuala mulemolu noxiꞌa ne. Iosepu mulosiꞌa karisi aloxo tatananu tuala mulemolu ne mo laꞌilali kalumo sou iꞌou tuxaneꞌi no voteꞌi.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carretas, conforme a ordem de Faraó; também lhes deu mantimento para a viagem.
22 Mulosiꞌa ta vimovimou ne tokolomo vilevilesi, ia vimou Beniamini ne, mulosou taꞌuve xe lamoli siliva alelaxu itemaxu mavulovexa vile mo itemaxu taꞌuve (300).
22 A cada um deles deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco roupas novas.
23 Xe muavuti la musovaneꞌi iu momu ta donki ta mulu mavulovexa vile la mutelonu mimii lailaixe ne Aixiputo noxiꞌa, xe ta donki ta sema mavulovexa vile kalumo la mutelonu momu laꞌilalixu mo laꞌilali seꞌi kalumo sou voteꞌi.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de cereais e pão, e mantimento para a viagem do pai.
24 Mulosiꞌa mimii ne mukalu, la sou mupalusiꞌa sou milivu milai, la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Ngalai ia ngaꞌotoꞌoto no voteꞌi uasi.”
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: — Não briguem pelo caminho.
25 La sou aneꞌi milutu ne Aixiputo ne sou mitelai ne Kanani sou milai noxou mamiꞌa Iakovo.
25 Então partiram do Egito e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 Milai mixali la miaꞌalou mamiꞌa aloxo ꞌo, “Iosepu usoli uasi! Anu a uxoxoolu! Anu muxali loxo itema sou saxisaxilaꞌu sou xalexalee tuatuala no nano ne Aixiputo mukalusi!” Xe mamiꞌa mulomu aloxo la mukuluke la ulee muvava avile, ia anu muloxomale lexe aneꞌi ikakalavoinusi.
26 e lhe disseram: — José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem bater, porque não podia acreditar no que diziam.
27 Ia aneꞌi mivikalanuxu vaivaikala e anu Iosepu muvikalaneꞌixu, xe mumaisou karisi e anu musova muneꞌe sou unoꞌu ulai ne Aixiputo, la tanu ne muai seꞌisisi loxo ꞌo.
27 Mas, quando eles lhe contaram tudo o que José havia falado e quando ele viu as carretas que José havia mandado para levá-lo ao Egito, o espírito de Jacó, o pai deles, reviveu.
28 Xe Isilaeli muavuti la muvikala aloxo ꞌo, “Manina musuku! Eni elavu lexe ꞌalixeni Iosepu usoli uasi. Anu laixe lexe eni alutu mo alai amaisou tei ꞌo, ka sou asoli.”
28 E Israel disse: — Basta! O meu filho José ainda vive. Irei e o verei antes que eu morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.