Gênesis 44

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Xe iloꞌa miꞌani mukalu, la sou Iosepu muvikalanu itema e sou usaxilaꞌu taasou ne aloxo ꞌo, “Nalai mo namoloxaꞌa ta mitema ꞌo laꞌilali mo nataataa uꞌuna no tivativaxaꞌa vilevilesi mo uꞌanaꞌana manina. Nataataa e piena. Xe ukalu la, nataataa lamoliꞌa vilevilesi ne ulivu ulai no nano no tivativaxaꞌa vilevilesi. Namuxaxu teiteixi no tivativaxaꞌa anaanaxu.
1 José deu esta ordem ao administrador da sua casa: — Encha de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e ponha o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Ia vimoꞌa soxu e kaluxusiꞌa ne, nanoꞌu kapuxo siliva ꞌo, ka nataanu ilou lamoli ulai no nano no tivaxu.” Xe anu itema ne muavuti la, alaxu vilesisi. Muꞌoxonu mimii ne mukalusi aloxo tatilasou mupelaꞌuxu ne.
2 E coloque o meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro do seu cereal. E o administrador fez como José havia ordenado.
3 Iloꞌa miai xe mitulu no kakau manina, la ta mitema sou xaixai noxou Iosepu ne misaxaneꞌi iloꞌa ta donkiiꞌa sou milai.
3 De manhã, quando já estava claro, os homens partiram, eles com os seus jumentos.
4 Milutu mo miꞌumesou tuala tila ne mo ilai no paxa uao ia, Iosepu muavuti la muvikalanu itema sou xaixai noxou e usaxisaxilaꞌu taasou ne aloxo ꞌo, “Nalutu mo namulineꞌi ta aliku e milivu alalae ꞌo mo lexe naxalisiꞌa la nataliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, ‘Loxovaa ane nexi teꞌoxo laixe noxinge ia, ngingi ngekoli no anu masua ꞌo la ngepakalinu tila noxilo siliva kaluxu o?’
4 Saíram da cidade e, antes que pudessem ter se distanciado, José disse ao administrador de sua casa: — Levante-se e vá atrás daqueles homens. E, alcançando-os, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Kapu ane ne anu uie no anu xe sou ulavu no anu sou umaisou mii ane utalume kalumo. Susu ane ngingi ngeꞌoxonu ꞌo anu mutila misevile!”
5 Não é este o copo em que bebe o meu senhor e que ele usa para fazer as suas adivinhações? Vocês fizeram algo muito errado.”
6 Xe anu itema sou usaxisaxilaꞌu taasou Iosepu ne muavuti ꞌo la mumulineꞌi anu Iosepu ta vimovimou ne xoo la, mulai muxalisiꞌa. Xe muavuti la, muvikalaneꞌi aloxo tila noxou mupelaꞌu ne.
6 O administrador os alcançou e lhes falou essas palavras.
7 Xe aneꞌi miavuti la mikolinu, “Ae, tila. Taliꞌimeni ne laaxu loxovaa? Nexi tanexi lili. Nexi telavu lexe nexi taꞌoxo ꞌilixo vile loxo ne uasi manina.
7 Então eles responderam: — Por que o meu senhor está dizendo uma coisa dessas? Longe de nós, seus servos, fazer uma coisa assim.
8 Namaisou, nini nelavu lexe nexi mexe no lia xalee ane ne Kanani sou telivu teneꞌe ꞌo la nexi tenoꞌu lamoli e texalisou no tivativanexe anaanaxu vilevilesi sou telivunoxu muneꞌe. Ia nexi tapakalinu xoulu ilou siliva no taasou tila noxine loxo ne mole loxovaa o?”
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento nós trouxemos de volta da terra de Canaã; como, então, iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Xe miavuti moso la misolonu vaikalaiꞌa mulai noxou itema ne aloxo ꞌo la, “Ae, tila. Lexe nini naxalisou vile noxixe ꞌo munoꞌu kapu ne, la uulua avilesi. Ia nexi latala ꞌo, nexi taxolu noxine sou napalupalusixe sou taꞌoxoꞌoxo mixemixene.”
9 Se algum de nós tiver esse copo, será morto; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Xe anu muavuti la muvikalaneꞌi lexe, “Ua maꞌi, eni emasaxa aloxo ne. Anu ane lexe eni axalisou kapu noxousi, ane eni anoꞌu sou ulai uxolu noxilo sou eni apalupalusou sou uꞌoxoꞌoxonu mixomixo, ia ngingi latala nesi ngalivulivu ulai no tualasinge.”
10 O administrador respondeu: — Que seja como vocês disseram. Aquele com quem for encontrado o copo será meu escravo; os outros ficam livres.
11 Xe aneꞌi milomu aloxo ne, la mitaꞌolunu tivativaxaꞌa no lia alaxu vilevilesi. Ka meꞌa milulusou tivativaxaꞌa ne anaxu vilevilesi.
11 Eles se apressaram; cada um colocou o seu saco de mantimento no chão e o abriu.
12 Xe milulusou mukalu, la sou anu itema ne molu muneꞌe sou mukamuli kapu ne no nano no tivativaxaꞌa. Uxilexilenu tivativa ne laixe loxo ꞌo. Musoko noxou vimoꞌa ane laposalaxu xoo la sou, mulai musivitanoxu noxou soxu e kaluxusiꞌa. La sou muxalisou siliva kapu tila noxou ane noxou Beniamini no tiva.
12 O administrador os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Ta vimovimou mimalei loxo ꞌo la manina. Xe miavuti la misinasinanu tokolomoiꞌa no vasimeꞌa vilevilesi ne mukalu. Xo taneꞌixu misevile. Xe miavuti no lia ꞌo la, mitelo mixamixaꞌa no lataneꞌi ta donkiiꞌa alaxu vilesisi, xe miavuti la milivu mulai ne Aixiputo.
13 Então eles rasgaram as suas roupas; cada um carregou de novo o seu jumento, e eles voltaram para a cidade.
14 Milivu xe milai mixali no tani noxou Iosepu ne, la anu Iosepu a uxoxoolu no taasou nesi o. Iuda iloꞌa ta vimovimou miꞌunalai no taasou la mitulutulu no tavaꞌa voꞌuvoꞌuxu sou mitangatulu muluꞌelai no talaxu vimoꞌa sou mitoxonu ne.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, este ainda estava ali. E prostraram-se em terra diante dele.
15 Xe anu muavauti la mutaliꞌisiꞌa, “Ngingi ngeꞌoxonu ꞌilixo maꞌi ane loxo ꞌo? Ngalavu lexe itema vile loxo eni umomomo sou ulavu mii ane utalume uasi?”
15 José lhes perguntou: — O que é isso que vocês fizeram? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Vimou Iuda muavuti la mukolinu aloxo ꞌo, “Tila, nexi talemolu mii maꞌia la ulai noxine? Mo nexi tavikala piepiena sou taxilili lexe nexi taꞌoxonu mii ano ꞌo uasi, loxovaa e Lataua molusi mupalaꞌalixu susu noxixe ꞌo io. Maasi la nexi latala ukalusi ꞌo ne, nini nanoꞌixe sou nexi taxolu noxine sou napalupalusixexu mixemixene sou nexi taꞌoxoꞌoxonu. Ia anu ane munoꞌu kapuxenesi uasi. Nexi noxiꞌa ukalusi.”
16 Então Judá respondeu: — Que podemos dizer a meu senhor? Que podemos falar? E como vamos nos justificar? Deus descobriu a nossa culpa. Eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Xe Iosepu muavuti la muvikala aloxo ꞌo, “Uasi manina! Umomomo sou eni aꞌoxonu loxo ne uasi! Anu ane munoꞌu kapusi ane anu uxolu noxilo sou apalupalusou sou uꞌoxoꞌoxo mixomixo. Ia, ngingi latala nesi mii vile noxinge uasi. Tangengi uai laixesi mo ngalivu ulai noxou maminge.”
17 Mas José disse: — Longe de mim fazer uma coisa dessas! O homem em cuja mão foi encontrado o copo, esse será meu escravo; os outros podem voltar em paz para junto de seu pai.
18 Xe Iuda muavuti la musuku mulai ꞌalai noxou Iosepu ka muvikalanu aloxo ꞌo, “Tatila noxilo. Eni emaisine la nini aloxo tatananu tuala ne Aixiputo manina. Ia naꞌapixo mamu, ieni uvaxailosi mo avivikalaneni ꞌo. Ia laꞌiaxeneꞌilo mamu.
18 Então Judá se aproximou dele e disse: — Meu senhor, permita que este seu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a sua ira contra este seu servo, pois o senhor é como o próprio Faraó.
19 Nalomu, no voxo ane loxo nexi teneꞌe tei, la nini netaliꞌisixe lexe, ‘Maminge a uxoxoolu mo vivinge vile la uasi?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos: “Vocês têm pai ou mais algum irmão?”
20 La sou nexi tevikalaneni lexe, ‘Ua maꞌi, mamixe soxu ne aululu. Anu a uxoxoolu. Ilou vivixe soxu ane kalusixe. Anu mamixe soxu ne, aululu ia, anu mupalaa vivixe soxu ne. Mo vimou vile kalumo, ia vimou ne musoli. Aneꞌi ilou neniꞌa vilesisi, ia anu vimou soxu nesi ane umauli uxolu ne. Momu tanuxu mo usaxilaꞌu laixe misevile.’
20 E respondemos a meu senhor: “Temos um pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.”
21 Ia tatila, nini nevikalanexi lexe nexi talai tanoꞌu mo taneꞌenu noxine mo namaisou.
21 Então o senhor disse a estes seus servos: “Tragam o jovem, para que eu o veja.”
22 Xe nexi teavuti la tevikalaneni lexe anu umomomo sou uꞌumesou momu uasi, xo maasi xe anu uꞌumesou la momu soxu ne anu ukalu.
22 Respondemos ao meu senhor: “O jovem não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.”
23 Xe nini neavuti la nevikala toxoxaꞌa noxixe lexe nexi umomomo sou namaisixe lexe nexi tanoꞌu vivixe ane kaluxusou uneꞌe noxine. Xe uasi, la umomomo sou nexi taneꞌe taxali noxine uasi.
23 Então meu senhor disse a estes seus servos: “Se o irmão mais novo não vier com vocês, nunca mais vocês verão o meu rosto.”
24 Nexi telomu noxine aloxo ne xe mukalu, la sou nexi telutu sou telivu mulai noxou mamixe la teaꞌaloxu vaivaikalameni e nevikalanexixu.
24 — Quando voltamos à casa de meu pai, que é seu servo, e repetimos a ele as palavras de meu senhor,
25 Xe anu muavuti la mupalusixe sou talivu uneꞌe ꞌo la sou taloto laꞌilali sevile la.
25 nosso pai disse: “Voltem e comprem um pouco de mantimento.”
26 Xe nexi teavuti la tevikalanu lamana aloxo ꞌo, ‘Nexi umomomo sou talai uasi. Xo maasi xe nexi talai, la umomomo sou tila opoonu usexelaixe sou nexi talai noxou uasi manina. Ia lexe nexi tanoꞌu vivixe ane kaluxusou ꞌo ulai, la sou anu opoonu usexelanexe sou nexi talai taxali noxou aloxo anu molu mulemolu noxixe ne.’
26 Nós respondemos: “Não podemos ir para lá. Mas, se o nosso irmão mais moço for conosco, iremos. Porque não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.”
27 Anu mamixe soxu muavuti la mukolinu vaikalamexi ne aloxo ꞌo, ‘Ngingi ngelavu lexe semaxeni mivoꞌoneꞌi ta ꞌalixeni ta mulu tamei.
27 Então nos disse o seu servo, nosso pai: “Vocês sabem que a minha mulher me deu dois filhos.
28 Vile ane muꞌumesilo tatei mo ne. Male ta mii seꞌi mivau ne, xo amaisou uasi xoo mole ane muneꞌe mutalo vaimomo ꞌo.
28 Um se ausentou de mim, e eu disse: ‘Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi.’
29 Ia maasi xe ngingi nganoꞌu soxu ꞌo sou ngalailixu xe mii vile uvau no voteꞌi, ka eni asolisi mo aluꞌelai no tualasiꞌa ta mitema sou soli. Xo eni soxu ane aaululu ukalu ꞌo. La tuꞌumaxu ane ne umomomo sou ukalusou maulixosi.’
29 Se agora vocês me tirarem também este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.”
30 — ausente —
30 — Agora, pois, se eu voltar para junto de meu pai, seu servo, sem que o jovem vá conosco, visto que a alma de meu pai está ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 vendo ele que o jovem não está conosco, morrerá; e estes seus servos farão descer os cabelos brancos de nosso pai, seu servo, com tristeza à sepultura.
32 Anu mamilo ne muꞌapixu ꞌolu ne pekiaꞌu misevile. Ia eni melo eavuti la epalaꞌalixu masaxa noxilo maninasou mulai noxou aloxo ꞌo, ‘Naxavutala piena uasi, uneꞌe la sou eni melo asaxilaꞌu. Ia ulai xe namalei lexe eni alivunoxu uneꞌe noxine uasi, la tuꞌumaxu ano ꞌo ne, vaikalasou utelo ane noxilo ꞌosi mo ulai utalo lexe eni akalu.’
32 Porque este seu servo ficou responsável por este jovem diante de meu pai, dizendo: “Se eu não o trouxer de volta, serei culpado para com o meu pai pelo resto da minha vida.”
33 La sou nalomu, eni emasaxa aloxo ꞌo, eni anoꞌu tanixu maulu ꞌo mo axoo noxine ꞌo sou napalupalusilo sou aꞌoxoꞌoxonu mixemixene, ia naꞌitalonu soxu mo ulai noxiꞌa ta vimovimou mo iloꞌa ilivu.
33 Agora, pois, que este seu servo fique em lugar do jovem como escravo de meu senhor, e que o jovem volte com os seus irmãos.
34 Lexe maulu ꞌo nexi noxou talivu ulai noxou mamixe uasi, la enisisi alai axali noxou loxovaa o? Xo eni amasaxa lexe amaisou tuꞌumaxu ano ꞌo uvilaꞌisou mamilo uasi.”
34 Porque como poderei voltar a meu pai, se o jovem não for comigo? Eu não poderia ver esse mal se abatendo sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.