Gênesis 43

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ioxe, soli toxoxaꞌa muxali ne mulai mutaasou xalexalee tuatuala no lia ne Kanani mukalusi mole muꞌokiꞌoki tani manina.
1 A fome continuava rigorosa na terra.
2 Iakovo iloꞌa ta ꞌolu miꞌou laꞌilali e ta ꞌolu milai milotonu ne Aixiputo ne mole mukalu. La sou mamiꞌa muavuti la muvikalaneꞌi, “Ta molomolo, ngalutu mo ngalai ngalotonenge laꞌilali seꞌi la.”
2 Assim, quando acabou todo o trigo que os filhos de Jacó tinham trazido do Egito, seu pai lhes disse: "Voltem e comprem um pouco mais de comida para nós".
3 Xe ꞌolu Iuda muavuti la muvikalanu aloxo ꞌo, “Ani, nexi talai. Ia aloxo nexi tevikalanenixu ne. Itema ne muvikala pekiaꞌu noxixe lexe anu umomomo sou umaisixe lexe nexi tanoꞌu Beniamini ulai sou umaisou, xe uasi, la anu umomomo sou nexi talai taxali noxou uasi.
3 Mas Judá lhe disse: "O homem nos advertiu severamente: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’.
4 Ia, lexe nini oponeni uꞌosasi mo naꞌitalonu Beniamini ne uneꞌesi mo noxiꞌa talai, la sou nexi talai sou talotonuxene laꞌilali.
4 Se enviares o nosso irmão conosco, desceremos e compraremos comida para ti.
5 Xe uasi, la nexi umomomo sou talai uasi. Xo aloxo nexi tevikalaneni ne. Itema ne muvikala pekiaꞌu noxixe misevile lexe anu umomomo sou umaisixe lexe nexi tanoꞌu Beniamini ulai sou umaisou, xe uasi la anu umomomo sou nexi talai taxali noxou uasi.”
5 Mas se não o enviares conosco, não iremos, porque foi assim que o homem falou: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’ ".
6 Xe Isilaeli muavuti la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Ngingi ngeꞌoxonu tuꞌumaxu ano ꞌo musuꞌasilo manina. ꞌEi muvikalangengi lexe ngavikalanu itema ne lexe ngingi vivinge a muxolu no tuala?”
6 Israel perguntou: "Por que me causaram esse mal, contando àquele homem que tinham outro irmão? "
7 Xe aneꞌi miavuti la mikolinu aloxo ꞌo, “Ua anu umolo taliꞌi misevile. Mutaliꞌisiꞌa ta mineminexi, xe mutaliꞌi lexe, ‘Maminge a uxoxoolusi ꞌo? Mo vivinge vile la uasi?’ La sou nalomu, anu molusi mutaliꞌisixe aloxo ne, la sou ane nexi tekolinu taliꞌi iou ne mukalusi. Nexi talavusou lexe anu uvikalanexi sou tanoꞌu vivixe soxu ꞌo ulai sou noxiꞌa talai noxou uasi.”
7 E lhe responderam: "Ele nos interrogou sobre nós e sobre nossa família. E também nos perguntou: ‘O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm outro irmão? ’ Nós simplesmente respondemos ao que ele nos perguntou. Como poderíamos saber que ele exigiria que levássemos o nosso irmão? "
8 Iuda muavuti la muvikalanu momu la, “Naꞌapixu mamu! Naꞌitalonusi uneꞌe noxilo mo noxiꞌa talai ane alalae ꞌosi xo loxo ꞌo io, nini mo nexi mo, ta ꞌiliꞌilixe mo ta semasemamexi kalumo ne massi la nenge nengeꞌa tasoisoli ukalusi no ꞌa soli ane ꞌo.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: "Deixa o jovem ir comigo e partiremos imediatamente, a fim de que tu, nós e nossas crianças sobrevivamos e não venhamos a morrer.
9 Uneꞌesi mo noxiꞌa talai. Naxavutala piena uasi, eni melo asaxilaꞌu. Ia ulai xe namalei lexe eni alivunoxu uneꞌe noxine uasi, la susu ane ne anu susu noxilo. Ulai la vaikalasou utelo noxilosi mole maulixo ukalu.
9 Eu me comprometo pessoalmente pela segurança dele; podes me considerar responsável por ele. Se eu não o trouxer de volta e não o colocar bem aqui na tua presença, serei culpado diante de ti pelo resto da minha vida.
10 Lexe nini opoone uꞌosasi sou naꞌitalonu Beniaminisi mo noxiꞌa talai palea, la male ano ꞌo ne nexi telai mo telivu muneꞌe alaxu tamei mukalu.”
10 Como se vê, se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes".
11 Xe mamiꞌa Isilaeli muavuti la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Ioxe, nenge voteꞌi vile la sou tamulinu uasi, ia lexe nenge tamulinu aloxo ngelelemolu ne, la anu laixe musuku lexe ngingi ngalai, la ngatavule mimii seꞌi ane lailaixe musuku molu no lialia nenge ꞌo loxo lamalasile mo unuxu lexaxu mo mii ane tumaꞌu laixe sou laꞌilali mo ovu vile lexaxu tumaꞌu lailaixe mo laꞌuele lailaixe mo ngataataa no tivativangenge ulai xou itema tila ne loxo lolovolo noxinge ulai noxou.
11 Então Israel, seu pai, lhes disse: "Se tem que ser assim, que seja! Coloquem alguns dos melhores produtos da nossa terra na bagagem e levem-nos como presente ao tal homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, algumas especiarias e mirra, algumas nozes de pistache e amêndoas.
12 Mo nganoꞌu lamoli ane sou ngaloto no anu xe ane mulivu muai no nano no tivativangenge. Xo loxo ꞌo io male, aneꞌi ieꞌi siꞌisou la mitaataa mulivu la.
12 Levem prata em dobro, e devolvam a prata que foi colocada de volta na boca da bagagem de vocês. Talvez isso tenha acontecido por engano.
13 Ngatilaꞌu vivinge soxu ꞌo mo ngapasipaa ngalivu ulai.
13 Peguem também o seu irmão e voltem àquele homem.
14 Lataua anu xaviinu musuku, molu uꞌoxonu itema sou anu tanungenge la, ulivunoxu Beniamini ilou Simeoni ineꞌe noxinge. Ia lexe Lataua umasaxa lexe eni axovulauneꞌi ta ꞌalixeni, la eni axovulauneꞌisi.”
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia diante daquele homem, para que ele permita que o seu outro irmão e Benjamim voltem com vocês. Quanto a mim, se ficar sem filhos, sem filhos ficarei".
15 Xe aneꞌi miavuti ꞌo la, mimolo mimii e mamiꞌa muvikalaneꞌixu lexe inoꞌu ne mo minoꞌu lamoli ane sou iloto laꞌilali no anu xe ane mulivu ꞌole. Xe mikasi vaxa noxou Beniamini ꞌo la, milai ne Aixiputo. Milai xe mixali, la milai mipalaꞌa avile noxou Iosepu iou.
15 Então os homens desceram ao Egito, levando o presente, prata em dobro e Benjamim, e foram à presença de José.
16 Xe anu Iosepu mumaisou Beniamini no taineꞌi, la muvikalanu itema vile sou xaixai noxou e sou usaxisaxilaꞌu taasou ne aloxo ꞌo, “Nanoꞌa ta mitema ꞌo mo nalailixaꞌa no tani noxilo, xo noxiꞌa taꞌani no aso lixinu. Ka nalai nasaꞌavunoxu kau vile mo navau. Navau ukalu, la sou ulai uxutu. Xe nalalaxii laꞌilali seꞌi sou noxiꞌa taꞌou ilou.”
16 Quando José viu Benjamim junto com eles, disse ao administrador de sua casa: "Leve estes homens à minha casa, mate um animal e prepare-o; eles almoçarão comigo ao meio-dia".
17 Itema sou xaixai mulomu aloxo ne xe mukalu, la sou anu munoꞌa Iosepu ta vimovimou ne sou mulailixaꞌa no tani noxou vimoꞌa ne.
17 Ele fez o que lhe fora ordenado e levou-os à casa de José.
18 Munoꞌa sou mulailixaꞌa no tani, ka aneꞌi ne taneꞌi kalaua sou ꞌume, taneꞌi mukuni lexe, “Anu a uneꞌenenge ꞌo, xo tavaꞌu no anu lamoli e mulivu muneꞌe no tivativanenge loxo teneꞌe tei. Xe, la sou itetelisinge ka inoꞌa ta donkimenge ilaiiꞌa. Io sou aneꞌi inoꞌinge sou iꞌoxonenge taxali loxo ta mitema sou upalupalusinge sou taꞌoxoꞌoxo mixumixu.”
18 Eles ficaram com medo quando foram levados à casa de José, e pensaram: "Trouxeram-nos aqui por causa da prata que foi devolvida às nossas bagagens na primeira vez. Ele quer atacar-nos, subjugar-nos, tornar-nos escravos e tomar de nós os nossos jumentos".
19 Xe mimalei loxo ꞌo la itema sou xaixai noxou Iosepu e uxoxoolu no taasou sou usaxisaxilaꞌu ane muneꞌe mutulu no aitenga, la sou aneꞌi miavuti vaxa la mivikalanu lexe,
19 Por isso, dirigiram-se ao administrador da casa de José e lhe disseram à entrada da casa:
20 “Ae, tila. Nexi teneꞌe alaxu vile tei sou telotonexe laꞌilali lai ꞌo.
20 "Ouça, senhor! A primeira vez que viemos aqui foi realmente para comprar comida.
21 Ia telivu, la telai temaꞌila no voteꞌi. Xe telulusou tivativanexe vilevilesi sou lexe tamaisou laꞌilali e, mitaataanexe ne, la tekuluke xo lamoli e nexi vilevilesi telosiꞌa lapee sou laꞌilali nexi tenoꞌu ꞌo, ane mulivu muneꞌe muai no tivativanexe ne. La sou nexi teneꞌe ꞌo sou talivunoxu lamoli ane ne,
21 Mas no lugar em que paramos para pernoitar, abrimos nossas bagagens e cada um de nós encontrou sua prata, na quantia exata. Por isso a trouxemos de volta conosco,
22 xe tenoꞌu ane sou nexi talotonexe laꞌilali seꞌi la no anu. Nexi tanexi liliu lamoli ane mulivu ꞌo xo, nexi talavusou itema ane mulivunoxu uasi manina.”
22 além de mais prata, para comprar comida. Não sabemos quem pôs a prata em nossa bagagem".
23 Xe anu muavuti la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Ngaxavutala piena uasi. Mo ngaꞌume uasi. Male Lataua noxinge, anu Lataua noxou mamingesi ane mulivunoxu lamolimengi ne. Ia mii vile uasi, xo lamoli ne a enoꞌu.” Xe iliꞌi la sou mulai munoꞌu Simeoni sou muneꞌenu noxiꞌa.
23 "Fiquem tranqüilos", disse o administrador. "Não tenham medo. O seu Deus, o Deus de seu pai, foi quem lhes deu um tesouro em suas bagagens, porque a prata de vocês eu recebi. " Então soltou Simeão e o levou à presença deles.
24 Munoꞌu Simeoni muneꞌe noxiꞌa mukalu, la sou muoleneꞌi sou muꞌunalailixaꞌa no nano no tani noxou vimoꞌa ne. Xe muavuti la mulai mutau lexa mulailixu noxiꞌa sou miꞌuinu tavatavaꞌa no anu, xe mukalu la mulai muꞌaꞌaneꞌi ta donkiiꞌa.
24 Em seguida os levou à casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Mixoxoo no nano ne sou mixoxoomaiou Iosepu sou uneꞌe sou iloꞌa iꞌani, la aneꞌi mipitanu mimii seꞌi lailaixe ane aneꞌi minoꞌu no tualasiꞌa muneꞌe sou ilolovoloxu no anu.
25 Eles então prepararam o presente para a chegada de José ao meio-dia, porque ficaram sabendo que iriam almoçar ali.
26 Mixoxoo xe aso lixinu la anu Iosepu muneꞌe muxali noxiꞌa ꞌo. Xe aneꞌi mipasipaa ꞌo la, milai noxou sou milolovoloxu no anu mimii seꞌi e minoꞌu no tualasiꞌa muneꞌe. Xe miavuti la mitulutulu no tavaꞌa voꞌuvoꞌuxu no talaxu sou mitangatulu muluꞌelai noxou sou mitoxonu.
26 Quando José chegou, eles o presentearam com o que tinham trazido e curvaram-se diante dele até o chão.
27 Xe anu muavuti la mutaliꞌisiꞌaxu maulixaꞌa, lexe aneꞌi laixeneꞌisi. Xe muavuti la muvikala lexe, “Ngeneꞌe tei, la ngeaꞌaloxenixu aululu maminge soxu lexe anu a uxoxoolu no tuala, la loxovaa noxou? Anu a uxoxoolu laixenusi?”
27 Ele então lhes perguntou como passavam e disse em seguida: "Como vai o pai de vocês, o homem idoso de quem me falaram? Ainda está vivo? "
28 Xe aneꞌi miavuti mivikalanu vimoꞌa ne lexe, “Tilasixe, mamixe ne anu soxu a uxoxoolu mo laixenusi.” Xe miavuti la mitulutulu no tavaꞌa voꞌuvoꞌuxu muluꞌe no talaxu la, sou mitangatulu muluꞌelai noxou sou mitoxonu la.
28 Eles responderam: "Teu servo, nosso pai, ainda vive e passa bem". E se curvaram para prestar-lhe honra.
29 Xe Iosepu iou muvaxa la mumaisou vimou soxu e ualasou lexe Beniamini anu vimou manina ilou neniꞌa vilesisi la sou mutaliꞌisiꞌa lexe, “Vivinge sou ane kaluxusinge e, ngevikalalelixu ano ꞌo?” La sou iou mulai noxou Beniamini sou muvikalanu lexe, “ꞌEi soxu, Lataua uxoo noxine mo ualusine.”
29 Olhando ao redor e vendo seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, José perguntou: "É este o irmão caçula de quem me falaram? " E acrescentou: "Deus lhe conceda graça, meu filho".
30 Xe muavuti no lia noxiꞌa ta vimovimou ne la mulai avile no nano no taasou xo mumaisou vimou Beniamini la tanuxu misevile. La ꞌalaꞌalai sou utama no ieꞌi. La sou ane anu mulai mutalumeiou tamaxu no anu sou mutama.
30 Profundamente emocionado por causa de seu irmão, José apressou-se em sair à procura de um lugar para chorar, e entrando em seu quarto, chorou.
31 Mutama mukalu, la mulai muꞌuinu iou. Ka sou muuatulai no ale ne la tamaxu mulokolaxu ne ia pekiaꞌusi sou muvikalaneꞌi ta mitema noxou sou inoꞌu laꞌilali uneꞌe sou ulosiꞌa.
31 Depois de lavar o rosto, saiu e, controlando-se, disse: "Sirvam a comida".
32 Aneꞌi minoꞌu laꞌilali ne mukalu la sou Iosepu ne, milai mimuxaxu naꞌu no luu vile vaꞌaxu sou anusisi mulai muxolu sou munoꞌu. Xe ta vimovimou ne, milai mikalineꞌi sou miꞌani no luu vile vaꞌaxu mo. Xe ta mitema seꞌi ne Aixiputo e iloꞌa Iosepu ixoxolu no tani noxou ne, miꞌani vaꞌaxu mo, xo ta Aixiputo ne, ilavusou iloꞌa ta Evalaio ixolu ipipita sou iꞌaniꞌani uasi.
32 Serviram a ele em separado dos seus irmãos e também dos egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso era sacrilégio para eles.
33 Aneꞌi iloꞌa ta Evalaio ixolu ipita la, ane ne masua misevile noxiꞌa ta Aixiputo. Xe aneꞌi ta vimovimou mimaisou mine aneꞌi mixoluxolu loxo no talaxaꞌa mulai noxou, la mikuluke, la ieꞌi mukaaiꞌa ngatongatoꞌo. Xo aneꞌi mitaꞌolu sou miꞌani ne la, vimoꞌa ane laposalaxu muxolu tei, ka sou vimoꞌa ane tameisiꞌa ka tatalusiꞌa xoo la sou mulai mutalo noxou Beniamini.
33 Seus irmãos foram colocados à mesa perante ele por ordem de idade, do mais velho ao mais moço, e olhavam perplexos uns para os outros.
34 Xe ta mitema sou xaixai noxou anu Iosepu miavuti la, ivavauxaꞌa ta vimovimou laꞌilali ne molu loxo no luu sou naꞌu laꞌilali ne, ulalai loxo noxiꞌa. Vimoꞌa soxu e Beniamini ne, mivau xou laꞌilali piena misevile loxo umomomo noxiꞌa ta mitema taꞌuve sou iꞌou. Aneꞌi iloꞌa Iosepu miꞌani mo miie.
34 Então lhes serviram da comida da mesa de José, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior que a dos outros. E eles festejaram e beberam à vontade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.