Gênesis 43
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs BKJ
1 Ioxe, soli toxoxaꞌa muxali ne mulai mutaasou xalexalee tuatuala no lia ne Kanani mukalusi mole muꞌokiꞌoki tani manina.
1 E a fome era grave na terra.
2 Iakovo iloꞌa ta ꞌolu miꞌou laꞌilali e ta ꞌolu milai milotonu ne Aixiputo ne mole mukalu. La sou mamiꞌa muavuti la muvikalaneꞌi, “Ta molomolo, ngalutu mo ngalai ngalotonenge laꞌilali seꞌi la.”
2 E aconteceu que, quando eles terminaram de comer o trigo que haviam trazido do Egito, seu pai lhes disse: Ide novamente, comprai um pouco de alimento.
3 Xe ꞌolu Iuda muavuti la muvikalanu aloxo ꞌo, “Ani, nexi talai. Ia aloxo nexi tevikalanenixu ne. Itema ne muvikala pekiaꞌu noxixe lexe anu umomomo sou umaisixe lexe nexi tanoꞌu Beniamini ulai sou umaisou, xe uasi, la anu umomomo sou nexi talai taxali noxou uasi.
3 E Judá falou com ele, dizendo: O homem nos afirmou solenemente, dizendo: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
4 Ia, lexe nini oponeni uꞌosasi mo naꞌitalonu Beniamini ne uneꞌesi mo noxiꞌa talai, la sou nexi talai sou talotonuxene laꞌilali.
4 Se tu enviares nosso irmão conosco, desceremos para comprar-te alimento,
5 Xe uasi, la nexi umomomo sou talai uasi. Xo aloxo nexi tevikalaneni ne. Itema ne muvikala pekiaꞌu noxixe misevile lexe anu umomomo sou umaisixe lexe nexi tanoꞌu Beniamini ulai sou umaisou, xe uasi la anu umomomo sou nexi talai taxali noxou uasi.”
5 mas se tu não o enviares, não desceremos, porque o homem nos disse: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
6 Xe Isilaeli muavuti la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Ngingi ngeꞌoxonu tuꞌumaxu ano ꞌo musuꞌasilo manina. ꞌEi muvikalangengi lexe ngavikalanu itema ne lexe ngingi vivinge a muxolu no tuala?”
6 E Israel disse: Por que agistes tão maldosamente comigo, ao contar ao homem que tínheis ainda um irmão?
7 Xe aneꞌi miavuti la mikolinu aloxo ꞌo, “Ua anu umolo taliꞌi misevile. Mutaliꞌisiꞌa ta mineminexi, xe mutaliꞌi lexe, ‘Maminge a uxoxoolusi ꞌo? Mo vivinge vile la uasi?’ La sou nalomu, anu molusi mutaliꞌisixe aloxo ne, la sou ane nexi tekolinu taliꞌi iou ne mukalusi. Nexi talavusou lexe anu uvikalanexi sou tanoꞌu vivixe soxu ꞌo ulai sou noxiꞌa talai noxou uasi.”
7 E eles disseram: O homem nos perguntou particularmente por nossa condição, e por nossa parentela, dizendo: Vosso pai ainda está vivo? Tendes outro irmão? E lhe contamos de acordo com o teor destas palavras. Como poderíamos saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 Iuda muavuti la muvikalanu momu la, “Naꞌapixu mamu! Naꞌitalonusi uneꞌe noxilo mo noxiꞌa talai ane alalae ꞌosi xo loxo ꞌo io, nini mo nexi mo, ta ꞌiliꞌilixe mo ta semasemamexi kalumo ne massi la nenge nengeꞌa tasoisoli ukalusi no ꞌa soli ane ꞌo.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: Envia o rapaz comigo, e nos levantaremos e partiremos, para que vivamos, e não morramos, tanto nós, como tu e também nossos pequenos.
9 Uneꞌesi mo noxiꞌa talai. Naxavutala piena uasi, eni melo asaxilaꞌu. Ia ulai xe namalei lexe eni alivunoxu uneꞌe noxine uasi, la susu ane ne anu susu noxilo. Ulai la vaikalasou utelo noxilosi mole maulixo ukalu.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o exigirás. Se eu não o trouxer a ti, e o colocar diante de ti, então deixa-me carregar a culpa para sempre,
10 Lexe nini opoone uꞌosasi sou naꞌitalonu Beniaminisi mo noxiꞌa talai palea, la male ano ꞌo ne nexi telai mo telivu muneꞌe alaxu tamei mukalu.”
10 porque se não tivéssemos demorado, certamente agora já teríamos retornado uma segunda vez.
11 Xe mamiꞌa Isilaeli muavuti la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Ioxe, nenge voteꞌi vile la sou tamulinu uasi, ia lexe nenge tamulinu aloxo ngelelemolu ne, la anu laixe musuku lexe ngingi ngalai, la ngatavule mimii seꞌi ane lailaixe musuku molu no lialia nenge ꞌo loxo lamalasile mo unuxu lexaxu mo mii ane tumaꞌu laixe sou laꞌilali mo ovu vile lexaxu tumaꞌu lailaixe mo laꞌuele lailaixe mo ngataataa no tivativangenge ulai xou itema tila ne loxo lolovolo noxinge ulai noxou.
11 E o seu pai, Israel, disse-lhes: Se precisa ser assim agora, fazei-o: tomai os melhores frutos da terra em vossos vasos, e levai um presente ao homem, um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes e amêndoas.
12 Mo nganoꞌu lamoli ane sou ngaloto no anu xe ane mulivu muai no nano no tivativangenge. Xo loxo ꞌo io male, aneꞌi ieꞌi siꞌisou la mitaataa mulivu la.
12 E levai dinheiro em dobro em vossas mãos. E o dinheiro que foi trazido novamente na boca dos vossos sacos, levai-o novamente em vossas mãos. Talvez tenha sido um erro.
13 Ngatilaꞌu vivinge soxu ꞌo mo ngapasipaa ngalivu ulai.
13 Levai também vosso irmão, e levantai-vos, ide novamente ao homem;
14 Lataua anu xaviinu musuku, molu uꞌoxonu itema sou anu tanungenge la, ulivunoxu Beniamini ilou Simeoni ineꞌe noxinge. Ia lexe Lataua umasaxa lexe eni axovulauneꞌi ta ꞌalixeni, la eni axovulauneꞌisi.”
14 e o Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele possa enviar vosso outro irmão, e Benjamim. Se eu for privado de meus filhos, privado serei.
15 Xe aneꞌi miavuti ꞌo la, mimolo mimii e mamiꞌa muvikalaneꞌixu lexe inoꞌu ne mo minoꞌu lamoli ane sou iloto laꞌilali no anu xe ane mulivu ꞌole. Xe mikasi vaxa noxou Beniamini ꞌo la, milai ne Aixiputo. Milai xe mixali, la milai mipalaꞌa avile noxou Iosepu iou.
15 E os homens tomaram o presente, e levaram dinheiro em dobro nas suas mãos, e a Benjamim, e se levantaram, e desceram ao Egito, e se colocaram diante de José.
16 Xe anu Iosepu mumaisou Beniamini no taineꞌi, la muvikalanu itema vile sou xaixai noxou e sou usaxisaxilaꞌu taasou ne aloxo ꞌo, “Nanoꞌa ta mitema ꞌo mo nalailixaꞌa no tani noxilo, xo noxiꞌa taꞌani no aso lixinu. Ka nalai nasaꞌavunoxu kau vile mo navau. Navau ukalu, la sou ulai uxutu. Xe nalalaxii laꞌilali seꞌi sou noxiꞌa taꞌou ilou.”
16 E quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: Levai estes homens para casa, e mata um animal, e prepara, porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Itema sou xaixai mulomu aloxo ne xe mukalu, la sou anu munoꞌa Iosepu ta vimovimou ne sou mulailixaꞌa no tani noxou vimoꞌa ne.
17 E o homem fez como José ordenara, e o homem levou os homens para a casa de José.
18 Munoꞌa sou mulailixaꞌa no tani, ka aneꞌi ne taneꞌi kalaua sou ꞌume, taneꞌi mukuni lexe, “Anu a uneꞌenenge ꞌo, xo tavaꞌu no anu lamoli e mulivu muneꞌe no tivativanenge loxo teneꞌe tei. Xe, la sou itetelisinge ka inoꞌa ta donkimenge ilaiiꞌa. Io sou aneꞌi inoꞌinge sou iꞌoxonenge taxali loxo ta mitema sou upalupalusinge sou taꞌoxoꞌoxo mixumixu.”
18 E os homens ficaram temerosos, porque eles foram levados à casa de José, e disseram: Por causa do dinheiro que foi devolvido aos nossos sacos na primeira vez fomos trazidos aqui, para procurarem motivo contra nós, e se arremessar sobre nós, e nos tomar por escravos, e a nossos jumentos.
19 Xe mimalei loxo ꞌo la itema sou xaixai noxou Iosepu e uxoxoolu no taasou sou usaxisaxilaꞌu ane muneꞌe mutulu no aitenga, la sou aneꞌi miavuti vaxa la mivikalanu lexe,
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e conversaram com ele à porta da casa,
20 “Ae, tila. Nexi teneꞌe alaxu vile tei sou telotonexe laꞌilali lai ꞌo.
20 e disseram: Ó Senhor, viemos, na verdade, a primeira vez para comprar alimento,
21 Ia telivu, la telai temaꞌila no voteꞌi. Xe telulusou tivativanexe vilevilesi sou lexe tamaisou laꞌilali e, mitaataanexe ne, la tekuluke xo lamoli e nexi vilevilesi telosiꞌa lapee sou laꞌilali nexi tenoꞌu ꞌo, ane mulivu muneꞌe muai no tivativanexe ne. La sou nexi teneꞌe ꞌo sou talivunoxu lamoli ane ne,
21 e aconteceu que, quando chegamos à hospedaria, abrimos nossos sacos e eis que o dinheiro de cada homem estava na boca de seu saco, nosso dinheiro em todo o seu peso, e o trouxemos nas nossas mãos novamente.
22 xe tenoꞌu ane sou nexi talotonexe laꞌilali seꞌi la no anu. Nexi tanexi liliu lamoli ane mulivu ꞌo xo, nexi talavusou itema ane mulivunoxu uasi manina.”
22 E outro dinheiro trouxemos nas nossas mãos para comprar alimento; não sabemos quem colocou o nosso dinheiro em nossos sacos.
23 Xe anu muavuti la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Ngaxavutala piena uasi. Mo ngaꞌume uasi. Male Lataua noxinge, anu Lataua noxou mamingesi ane mulivunoxu lamolimengi ne. Ia mii vile uasi, xo lamoli ne a enoꞌu.” Xe iliꞌi la sou mulai munoꞌu Simeoni sou muneꞌenu noxiꞌa.
23 E ele disse: Paz esteja convosco, não temais. Vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro em vossos sacos; eu recebi o vosso dinheiro. E ele lhes trouxe Simeão.
24 Munoꞌu Simeoni muneꞌe noxiꞌa mukalu, la sou muoleneꞌi sou muꞌunalailixaꞌa no nano no tani noxou vimoꞌa ne. Xe muavuti la mulai mutau lexa mulailixu noxiꞌa sou miꞌuinu tavatavaꞌa no anu, xe mukalu la mulai muꞌaꞌaneꞌi ta donkiiꞌa.
24 E o homem conduziu os homens à casa de José, e lhes deu água, e eles lavaram seus pés, e ele deu forragem aos seus jumentos.
25 Mixoxoo no nano ne sou mixoxoomaiou Iosepu sou uneꞌe sou iloꞌa iꞌani, la aneꞌi mipitanu mimii seꞌi lailaixe ane aneꞌi minoꞌu no tualasiꞌa muneꞌe sou ilolovoloxu no anu.
25 E eles prepararam o presente para José, que viria ao meio-dia, porque ouviram que eles deveriam comer pão ali.
26 Mixoxoo xe aso lixinu la anu Iosepu muneꞌe muxali noxiꞌa ꞌo. Xe aneꞌi mipasipaa ꞌo la, milai noxou sou milolovoloxu no anu mimii seꞌi e minoꞌu no tualasiꞌa muneꞌe. Xe miavuti la mitulutulu no tavaꞌa voꞌuvoꞌuxu no talaxu sou mitangatulu muluꞌelai noxou sou mitoxonu.
26 E quando José veio para casa, trouxeram-lhe o presente que estava nas mãos deles para dentro da casa, e se curvaram diante dele com a face em terra.
27 Xe anu muavuti la mutaliꞌisiꞌaxu maulixaꞌa, lexe aneꞌi laixeneꞌisi. Xe muavuti la muvikala lexe, “Ngeneꞌe tei, la ngeaꞌaloxenixu aululu maminge soxu lexe anu a uxoxoolu no tuala, la loxovaa noxou? Anu a uxoxoolu laixenusi?”
27 E ele lhes perguntou sobre seu bem-estar, e disse: Está bem o vosso pai, o velho de quem falastes? Ele ainda está vivo?
28 Xe aneꞌi miavuti mivikalanu vimoꞌa ne lexe, “Tilasixe, mamixe ne anu soxu a uxoxoolu mo laixenusi.” Xe miavuti la mitulutulu no tavaꞌa voꞌuvoꞌuxu muluꞌe no talaxu la, sou mitangatulu muluꞌelai noxou sou mitoxonu la.
28 E eles responderam: Teu servo, nosso pai, está com boa saúde, ele ainda está vivo. E eles curvaram sua cabeça, e fizeram reverência.
29 Xe Iosepu iou muvaxa la mumaisou vimou soxu e ualasou lexe Beniamini anu vimou manina ilou neniꞌa vilesisi la sou mutaliꞌisiꞌa lexe, “Vivinge sou ane kaluxusinge e, ngevikalalelixu ano ꞌo?” La sou iou mulai noxou Beniamini sou muvikalanu lexe, “ꞌEi soxu, Lataua uxoo noxine mo ualusine.”
29 E ele levantou seus olhos, e viu seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais jovem, do qual me falastes? E ele disse: Deus seja gracioso contigo, meu filho.
30 Xe muavuti no lia noxiꞌa ta vimovimou ne la mulai avile no nano no taasou xo mumaisou vimou Beniamini la tanuxu misevile. La ꞌalaꞌalai sou utama no ieꞌi. La sou ane anu mulai mutalumeiou tamaxu no anu sou mutama.
30 E José se apressou, pois as suas entranhas se moveram para com seu irmão. E ele procurou onde chorar, e entrou na sua câmara, e chorou ali.
31 Mutama mukalu, la mulai muꞌuinu iou. Ka sou muuatulai no ale ne la tamaxu mulokolaxu ne ia pekiaꞌusi sou muvikalaneꞌi ta mitema noxou sou inoꞌu laꞌilali uneꞌe sou ulosiꞌa.
31 E ele lavou sua face, e saiu, e se conteve, e disse: Ponde o pão.
32 Aneꞌi minoꞌu laꞌilali ne mukalu la sou Iosepu ne, milai mimuxaxu naꞌu no luu vile vaꞌaxu sou anusisi mulai muxolu sou munoꞌu. Xe ta vimovimou ne, milai mikalineꞌi sou miꞌani no luu vile vaꞌaxu mo. Xe ta mitema seꞌi ne Aixiputo e iloꞌa Iosepu ixoxolu no tani noxou ne, miꞌani vaꞌaxu mo, xo ta Aixiputo ne, ilavusou iloꞌa ta Evalaio ixolu ipipita sou iꞌaniꞌani uasi.
32 E colocaram para ele à parte, e para eles à parte, e à parte para os egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer pão com os hebreus, porque isso é abominação para os egípcios.
33 Aneꞌi iloꞌa ta Evalaio ixolu ipita la, ane ne masua misevile noxiꞌa ta Aixiputo. Xe aneꞌi ta vimovimou mimaisou mine aneꞌi mixoluxolu loxo no talaxaꞌa mulai noxou, la mikuluke, la ieꞌi mukaaiꞌa ngatongatoꞌo. Xo aneꞌi mitaꞌolu sou miꞌani ne la, vimoꞌa ane laposalaxu muxolu tei, ka sou vimoꞌa ane tameisiꞌa ka tatalusiꞌa xoo la sou mulai mutalo noxou Beniamini.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito de acordo com seu direito de nascimento, e o mais jovem de acordo com sua juventude, e os homens se maravilharam entre si.
34 Xe ta mitema sou xaixai noxou anu Iosepu miavuti la, ivavauxaꞌa ta vimovimou laꞌilali ne molu loxo no luu sou naꞌu laꞌilali ne, ulalai loxo noxiꞌa. Vimoꞌa soxu e Beniamini ne, mivau xou laꞌilali piena misevile loxo umomomo noxiꞌa ta mitema taꞌuve sou iꞌou. Aneꞌi iloꞌa Iosepu miꞌani mo miie.
34 E de si mesmo ele tomou porções para eles, mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as dos outros. E eles beberam, e se alegraram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.