Gênesis 39

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ioxe, Iosepu e ta Isimaeli minoꞌu mulai ne Aixiputo ne, minoꞌu mulai noxou Potipaa sou mulotonu. Potipaa ne, anu itema tila vile. Anu itema sou xaixai noxou tatananu tuala ne Aixiputo. Anu tila noxiꞌa aneꞌi ane sou isaxilaꞌu taasou tatananu tuala ne Aixiputo.
1 Quando José foi levado para o Egito pelos negociantes ismaelitas, eles o venderam a Potifar, um oficial egípcio. Potifar era capitão da guarda do faraó, o rei do Egito.
2 IAUE uxoo noxou Iosepu, la sou mii maꞌia ane anu uꞌoxonu ne, uxali laixe misevile. Io, anu Iosepu mulai muxolu noxou Potipaa.
2 O S enhor estava com José, por isso ele era bem-sucedido em tudo que fazia no serviço da casa de seu senhor egípcio.
3 Anu uxoxoolu noxou tilasou Potipaa ne la, tilasou mutongonu lexe IAUE a uxoo noxou mole ane xaixai piepiena ne anu muꞌoxonu laixe mukalusi.
3 Potifar percebeu que o S enhor estava com José e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
4 Potipaa opoonu usexelaxu Iosepu misevile la sou molu musosovosou lexe anu uxali loxo itema vile sou uxoo ꞌalai noxou. La sou mumuxaxu sou usaxilaꞌu taasou mo mixumixu mo miumiu no nano no taasou ne ukalusi.
4 Satisfeito com isso, nomeou José seu assistente pessoal e o encarregou de toda a sua casa e de todos os seus bens.
5 Tavaꞌu xo Iosepu ane Potipaa munoꞌu sou muneꞌe sou usaxisaxilaꞌu mixumixu ilou miumiu, la sou ane IAUE mualusou tila noxou mo aneꞌi ane iloꞌa ixoxoo no tani noxou ne mo miumiu ilou mixumixu no taasou mo no xaixu kalumo.
5 A partir do dia em que José foi encarregado de toda a casa e de todas as propriedades de Potifar, o S enhor começou a abençoar a casa do egípcio por causa de José. Tudo corria bem na casa, e as plantações e os animais prosperavam.
6 La sou Potipaa muꞌitalonu mimii tavuꞌalo ne no avolu Iosepu sou anu molu usaxilaꞌu ukalusi. Ia anu uxavutalanu mii vile la uasi. Anu uxavutalasou laꞌilalisi.
6 Assim, Potifar entregou tudo que possuía aos cuidados de José e, tendo-o como administrador, não se preocupava com nada, exceto com o que iria comer. José era um rapaz muito bonito, de bela aparência,
7 La sou maxuvee uasi manina, Potipaa semau miisuxu xe miavuti la ixoloxixiiou. La sou mivikalanu lexe, “Naneꞌe mo nengei talai taai no luu noxilo.”
7 e logo a esposa de Potifar começou a olhar para ele com desejo. “Venha e deite-se comigo”, ordenou ela.
8 Ia Iosepu mulomu ua la muvikalane lexe, “Tila noxilo musosovosilo mo mumuxaxo lexe eni sou asaxisaxilaꞌu mimii no nano no tani ꞌo ukalusi. Miumiu mo mixumixu tavuꞌalo ne anu mumuxaxo lexe enisi melo asaxilaꞌu.
8 José recusou e disse: “Meu senhor me confiou todos os bens de sua casa e não precisa se preocupar com nada.
9 Tani ꞌo mo, mimii no nano ꞌo ne muxolu no anu saxisaxilaꞌu noxilosi aloxo anu, ia mii vile no nano ꞌo anu uvikalalelixu lexe eni amomomo sou asaxilaꞌu uasi, uasi. Ia nini ne, anu uvikalalelisine uasi, xo anu semau ane nini. Anu umomomo sou eni amulinu masaxa noxine uasi. Xo maasi xe eni amuli masaxa noxine, la loxo eni aꞌoxo ꞌilixo masua manina no iou Lataua.”
9 Ninguém aqui tem mais autoridade que eu. Ele não me negou coisa alguma, exceto a senhora, pois é mulher dele. Como poderia eu cometer tamanha maldade? Estaria pecando contra Deus!”.
10 Ia ane ilomu uasi manina. No voxovoxo utotomu ne, ane ilai noxou sou ixoloxixiioi sou lexe anu ulai noxie, ia anu ne xaviinu misevile la ulomuxe uasi manina, mo anu muxolu vaꞌaxu noxie.
10 A mulher continuava a assediar José diariamente, mas ele se recusava a deitar-se com ela.
11 Io, no voxo vile la anu Iosepu mulai no nano no taasou tila noxou mo a uꞌoxoꞌoxonu xaixai noxou seꞌi. Ta mitema sou xaixai noxou tila noxou vile noxiꞌa ne uxolu no nano uasi.
11 Certo dia, porém, quando José entrou para fazer seu trabalho, não havia mais ninguém na casa.
12 Xe aliku ꞌo miavuti xe mineꞌe la miteteli pekiaꞌu vaxa no anu tokolomou veveeni e utataanu ka mivikalanu lexe, “Naneꞌe mo nengei talai taai.” Xe anu muavuti la muloꞌene sou muꞌume mulai no ale. Miisou e mutataanu ne, muluvu no vasimolu mole ane mitetelisou no avole ne.
12 Ela se aproximou, agarrou-o pelo manto e exigiu: “Venha, deite-se comigo!”. José se desvencilhou e fugiu da casa, mas o manto ficou na mão da mulher.
13 Xe ane mimalei loxo ꞌo la anu ane uꞌume ulai no ale, ia tokolomou ane ane itetelisou ꞌo xe,
13 Quando ela viu que José tinha fugido, mas que o manto havia ficado na mão dela,
14 miavuti la miꞌava mulai noxiꞌa ta mitema sou xaixai noxie lexe, “Ngamaisou mii ꞌo! Itemasie Evalaio e muluxeni munoꞌu sou muneꞌenu muxolu no tani noxixe ꞌo, utoxonenge uasi. Mulutusi ka muneꞌe no ano no taasilo e aai no anu sou uexe utetelisilo mo ulai noxilo no anu masaxa noxousi.
14 chamou seus servos. “Vejam!”, disse ela. “Meu marido trouxe esse escravo hebreu para nos fazer de bobos! Ele entrou no meu quarto para me violentar, mas eu gritei.
15 Ia eni eunga toxoxaꞌa sila anu muiave mulai no ale io mutautalonu tokolomou e mutaanu muai no paꞌumelo.”
15 Quando ele me ouviu gritar, saiu correndo e escapou, mas largou seu manto comigo.”
16 Ane mimuxaxu muai ne xe mulue muxali,
16 Ela guardou o manto até o marido voltar para casa.
17 la sou ane miaꞌalou, “Itemasie Evalaio e nenoꞌu muneꞌe muxolu ꞌo sou napalupalusou, utoxole uasi manina, muneꞌe muꞌuna no taasilo e aai no anu sou lexe ulai noxilo, sila ua.
17 Então, contou-lhe sua versão da história. “O escravo hebreu que você trouxe para nossa casa tentou aproveitar-se de mim”, disse ela.
18 Eni eungaunga sila anu muꞌume muiave mulai no ale ia mutautalonu tokolomo e mutataa no vasimolu no paꞌumelo.”
18 “Mas, quando eu gritei, ele saiu correndo e largou seu manto comigo!”
19 Xe Potipaa mulomu aloxo ne, la laꞌiaxu misevile. Tanu no nano ne navu ukaakaa.
19 Ao ouvir a mulher contar como José a havia tratado, Potifar se enfureceu.
20 La sou muvikalaneꞌi ta mitema sou ꞌotoꞌoto noxou tatananu tuala sou mineꞌe mitetelisou Iosepu sou milailixu no taasou navunavu noxou tatananu tuala sou unoꞌu navunavu sou ꞌilixo ane anu muꞌoxonu ne. Mulai muxolu no taasou navunavu ne
20 Pegou José e o lançou na prisão onde ficavam os prisioneiros do rei, e ali José permaneceu.
21 ia IAUE muxolu noxou mo mualusou mole mimii e anu uꞌoxoꞌoxonu no nano ne uꞌoxonu laixe ukalusi. La sou itema sou usaxilaꞌu tani ane ne, opoonu usexelaxu Iosepu misevile.
21 Mas o S enhor estava com ele na prisão e o tratou com bondade. Fez José conquistar a simpatia do carcereiro, que,
22 Itema ane ne muavuti la mumuxaxu Iosepu sou usaxilaꞌa ta menexu e iloꞌa ixoxoo no nano no taasou navunavu ne mo xaixai piepiena no nano ne anu molu usaxilaꞌu ukalusi.
22 em pouco tempo, encarregou José de todos os outros presos e de todas as tarefas da prisão.
23 Mole anu itema ne, umomomo sou usaxilaꞌu xaixai vile la uasi xo xaixai tavuꞌalo ne uxoo no avolu Iosepusi. Anu molusi uꞌoxo mimii ne la laixe ukalusi xo IAUE muxoo noxou.
23 O carcereiro não precisava mais se preocupar com nada, pois José cuidava de tudo. O S enhor estava com ele e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.