Gênesis 39
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NTLH
1 Ioxe, Iosepu e ta Isimaeli minoꞌu mulai ne Aixiputo ne, minoꞌu mulai noxou Potipaa sou mulotonu. Potipaa ne, anu itema tila vile. Anu itema sou xaixai noxou tatananu tuala ne Aixiputo. Anu tila noxiꞌa aneꞌi ane sou isaxilaꞌu taasou tatananu tuala ne Aixiputo.
1 José foi levado para o Egito, onde os ismaelitas o venderam a um egípcio chamado Potifar, um oficial que era o capitão da guarda do palácio.
2 IAUE uxoo noxou Iosepu, la sou mii maꞌia ane anu uꞌoxonu ne, uxali laixe misevile. Io, anu Iosepu mulai muxolu noxou Potipaa.
2 O Senhor Deus estava com José. Ele morava na casa do seu dono e ia muito bem em tudo.
3 Anu uxoxoolu noxou tilasou Potipaa ne la, tilasou mutongonu lexe IAUE a uxoo noxou mole ane xaixai piepiena ne anu muꞌoxonu laixe mukalusi.
3 O dono de José viu que o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
4 Potipaa opoonu usexelaxu Iosepu misevile la sou molu musosovosou lexe anu uxali loxo itema vile sou uxoo ꞌalai noxou. La sou mumuxaxu sou usaxilaꞌu taasou mo mixumixu mo miumiu no nano no taasou ne ukalusi.
4 Assim, José ganhou a simpatia do seu dono, que o pôs como seu ajudante particular. Potifar deu a José a responsabilidade de cuidar da sua casa e tomar conta de tudo o que era seu.
5 Tavaꞌu xo Iosepu ane Potipaa munoꞌu sou muneꞌe sou usaxisaxilaꞌu mixumixu ilou miumiu, la sou ane IAUE mualusou tila noxou mo aneꞌi ane iloꞌa ixoxoo no tani noxou ne mo miumiu ilou mixumixu no taasou mo no xaixu kalumo.
5 Dali em diante, por causa de José, o Senhor abençoou o lar do egípcio e também tudo o que ele tinha em casa e no campo.
6 La sou Potipaa muꞌitalonu mimii tavuꞌalo ne no avolu Iosepu sou anu molu usaxilaꞌu ukalusi. Ia anu uxavutalanu mii vile la uasi. Anu uxavutalasou laꞌilalisi.
6 Potifar entregou nas mãos de José tudo o que tinha e não se preocupava com nada, a não ser com a comida que comia. José era um belo tipo de homem e simpático.
7 La sou maxuvee uasi manina, Potipaa semau miisuxu xe miavuti la ixoloxixiiou. La sou mivikalanu lexe, “Naneꞌe mo nengei talai taai no luu noxilo.”
7 Algum tempo depois, a mulher do seu dono começou a cobiçar José. Um dia ela disse: — Venha, vamos para a cama.
8 Ia Iosepu mulomu ua la muvikalane lexe, “Tila noxilo musosovosilo mo mumuxaxo lexe eni sou asaxisaxilaꞌu mimii no nano no tani ꞌo ukalusi. Miumiu mo mixumixu tavuꞌalo ne anu mumuxaxo lexe enisi melo asaxilaꞌu.
8 Ele recusou, dizendo assim: — Escute! O meu dono não precisa se preocupar com nada nesta casa, pois eu estou aqui. Ele me pôs como responsável por tudo o que tem.
9 Tani ꞌo mo, mimii no nano ꞌo ne muxolu no anu saxisaxilaꞌu noxilosi aloxo anu, ia mii vile no nano ꞌo anu uvikalalelixu lexe eni amomomo sou asaxilaꞌu uasi, uasi. Ia nini ne, anu uvikalalelisine uasi, xo anu semau ane nini. Anu umomomo sou eni amulinu masaxa noxine uasi. Xo maasi xe eni amuli masaxa noxine, la loxo eni aꞌoxo ꞌilixo masua manina no iou Lataua.”
9 Nesta casa eu mando tanto quanto ele. Aqui eu posso ter o que quiser, menos a senhora, pois é mulher dele. Sendo assim, como poderia eu fazer uma coisa tão imoral e pecar contra Deus?
10 Ia ane ilomu uasi manina. No voxovoxo utotomu ne, ane ilai noxou sou ixoloxixiioi sou lexe anu ulai noxie, ia anu ne xaviinu misevile la ulomuxe uasi manina, mo anu muxolu vaꞌaxu noxie.
10 Todos os dias ela insistia que ele fosse para a cama com ela, mas José não concordava e também evitava estar perto dela.
11 Io, no voxo vile la anu Iosepu mulai no nano no taasou tila noxou mo a uꞌoxoꞌoxonu xaixai noxou seꞌi. Ta mitema sou xaixai noxou tila noxou vile noxiꞌa ne uxolu no nano uasi.
11 Mas um dia, como de costume, ele entrou na casa para fazer o seu trabalho, e nenhum empregado estava ali.
12 Xe aliku ꞌo miavuti xe mineꞌe la miteteli pekiaꞌu vaxa no anu tokolomou veveeni e utataanu ka mivikalanu lexe, “Naneꞌe mo nengei talai taai.” Xe anu muavuti la muloꞌene sou muꞌume mulai no ale. Miisou e mutataanu ne, muluvu no vasimolu mole ane mitetelisou no avole ne.
12 Então ela o agarrou pela capa e disse: — Venha, vamos para a cama. Mas ele escapou e correu para fora, deixando a capa nas mãos dela.
13 Xe ane mimalei loxo ꞌo la anu ane uꞌume ulai no ale, ia tokolomou ane ane itetelisou ꞌo xe,
13 Quando notou que, ao fugir, ele havia deixado a capa nas suas mãos,
14 miavuti la miꞌava mulai noxiꞌa ta mitema sou xaixai noxie lexe, “Ngamaisou mii ꞌo! Itemasie Evalaio e muluxeni munoꞌu sou muneꞌenu muxolu no tani noxixe ꞌo, utoxonenge uasi. Mulutusi ka muneꞌe no ano no taasilo e aai no anu sou uexe utetelisilo mo ulai noxilo no anu masaxa noxousi.
14 a mulher chamou os empregados da casa e disse: — Vejam só! Este hebreu, que o meu marido trouxe para casa, está nos insultando. Ele entrou no meu quarto e quis ter relações comigo, mas eu gritei o mais alto que pude.
15 Ia eni eunga toxoxaꞌa sila anu muiave mulai no ale io mutautalonu tokolomou e mutaanu muai no paꞌumelo.”
15 Logo que comecei a gritar bem alto, ele fugiu, deixando a sua capa no meu quarto.
16 Ane mimuxaxu muai ne xe mulue muxali,
16 Ela guardou a capa até que o dono de José voltou.
17 la sou ane miaꞌalou, “Itemasie Evalaio e nenoꞌu muneꞌe muxolu ꞌo sou napalupalusou, utoxole uasi manina, muneꞌe muꞌuna no taasilo e aai no anu sou lexe ulai noxilo, sila ua.
17 Aí contou a mesma história, assim: — Esse escravo hebreu, que você trouxe para casa, entrou no meu quarto e quis abusar de mim.
18 Eni eungaunga sila anu muꞌume muiave mulai no ale ia mutautalonu tokolomo e mutataa no vasimolu no paꞌumelo.”
18 Mas eu gritei bem alto, e ele correu para fora, deixando a sua capa no meu quarto.
19 Xe Potipaa mulomu aloxo ne, la laꞌiaxu misevile. Tanu no nano ne navu ukaakaa.
19 Veja só de que jeito o seu escravo me tratou! Quando ouviu essa história, o dono de José ficou com muita raiva.
20 La sou muvikalaneꞌi ta mitema sou ꞌotoꞌoto noxou tatananu tuala sou mineꞌe mitetelisou Iosepu sou milailixu no taasou navunavu noxou tatananu tuala sou unoꞌu navunavu sou ꞌilixo ane anu muꞌoxonu ne. Mulai muxolu no taasou navunavu ne
20 Ele agarrou José e o pôs na cadeia onde ficavam os presos do rei. E José ficou ali.
21 ia IAUE muxolu noxou mo mualusou mole mimii e anu uꞌoxoꞌoxonu no nano ne uꞌoxonu laixe ukalusi. La sou itema sou usaxilaꞌu tani ane ne, opoonu usexelaxu Iosepu misevile.
21 Mas o Senhor estava com ele e o abençoou, de modo que ele conquistou a simpatia do carcereiro.
22 Itema ane ne muavuti la mumuxaxu Iosepu sou usaxilaꞌa ta menexu e iloꞌa ixoxoo no nano no taasou navunavu ne mo xaixai piepiena no nano ne anu molu usaxilaꞌu ukalusi.
22 Este pôs José como encarregado de todos os outros presos, e era ele quem mandava em tudo o que se fazia na cadeia.
23 Mole anu itema ne, umomomo sou usaxilaꞌu xaixai vile la uasi xo xaixai tavuꞌalo ne uxoo no avolu Iosepusi. Anu molusi uꞌoxo mimii ne la laixe ukalusi xo IAUE muxoo noxou.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que estava entregue a José, pois o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.