Gênesis 33

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Xe Iakovo muavuti la mulutu sou mulai muxisaꞌisou lexa Iavoku sou mumulineꞌi ta semasemau iloꞌa ta ꞌoluꞌolu mo ta mitema sou xaixai noxou sou iloꞌa misolonu muamuaꞌi noxiꞌa ulai ne Kanani. Iloꞌa mimuamuaꞌi xoo xe, anu Iakovo musuꞌa iou loxo ꞌo, la vimou Esau ane iloꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto noxou itemaxu mavulovexa tamei (400) imumuamuaꞌi ineneꞌe. Ia uao no paxa sio. Xe aliku ꞌo muavuti la mupalusiꞌa ta ꞌoluꞌolu milailai noxiꞌa ta neneniꞌa sou mitulu no tavatavaꞌa.
1 Jacó levantou os olhos e viu Esaú aproximando-se com seus quatrocentos homens. Assim, dividiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Lea ta naꞌe milai noxie, xe Lakeli noxie milai xe ta sema sou xaixai noxou tamei ne, ta noxiꞌa milai noxiꞌa ilou kalumo. Xe muavuti la muvikalaneꞌi ta sema sou xaixai noxou iloꞌa ta ꞌiliꞌiliꞌa sou miulaxuneꞌi. Ka Lea iloꞌa ta ꞌiliꞌilie. Ka Lakeli ilou ꞌilie Iosepu sou miiliꞌi no tumaliꞌa.
2 Colocou as servas e os filhos delas à frente, Lia e seus filhos em seguida, e Raquel e José por último.
3 Ioxe, anu Iakovo mumomomo sou muamuaꞌixaꞌa aloxo ne, mukalu io sou anu mulai sou muulaxuneꞌi sou iloꞌa milai. Iloꞌa milalai xoo xe, aneꞌi asou iloꞌa ixali alaalai, la Iakovo muxolaꞌu tavaꞌu sou mutulu no tavaꞌu voꞌuxu sou mutangatulu muluꞌelai sou mutaxanu vimou. Anu muꞌoxonu aloxo ne alaxu muxatele tamei xoo mole mulai muxali ꞌalai noxou vimou.
3 Jacó passou à frente e, ao aproximar-se de seu irmão, curvou-se até o chão sete vezes.
4 Xe vimou muiave muneꞌe la muaꞌulaxu ka mutimunu xalenu, la sou ilou mitama.
4 Esaú correu ao encontro de Jacó e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço do irmão e o beijou. E os dois choraram.
5 Xe Esau musuꞌanu iou la mumaisiꞌa ta sema iloꞌa ta ꞌiliꞌiliꞌa, la mutaliꞌisou Iakovo aloxo ꞌo, “Ia taꞌei ngongiꞌa ngakekei ꞌo?” Xe Iakovo muavuti la mukolinu vimou lexe, “Ta molomolo ane ne Lataua tanuxo musuku la sou muitixeni eni amitema sou xaixai noxine.”
5 Então Esaú viu as mulheres e as crianças e perguntou: “Quem são estas pessoas que estão com você?”. Jacó respondeu: “São os filhos que Deus, em sua bondade, concedeu a seu servo”.
6 Xe ta sema sou xaixai noxou tamei ne iloꞌa ta ꞌiliꞌiliꞌa miavuti la mimuamuaꞌi mulai no talaxu Esau sou mitangatulu muluꞌelai sou mitaxanu.
6 As servas e seus filhos se aproximaram e se curvaram diante de Esaú.
7 Ka Lea iloꞌa ta ꞌilie, ka Lakeli ilou ꞌilie Iosepu.
7 Em seguida, Lia e seus filhos vieram e se curvaram diante dele. Por fim, José e Raquel se aproximaram e se curvaram diante dele.
8 Xe Esau muavuti la muvikalanu vimou lexe, “Eni exalisiꞌa aneꞌi e nepalusiꞌa sou miuli no voteꞌi. Ia nepalusiꞌa sou miulilixaꞌa ta mimii ne mineꞌe noxilo sou maꞌia?” Xe anu Iakovo muavuti la mukolinu vimou lexe, “Tatila, a eni eꞌoxo loxo ne sou lexe nini opoone laixeilosi.”
8 “E o que eram todos aqueles rebanhos que encontrei no caminho?”, perguntou Esaú. Jacó respondeu: “São presentes, meu senhor, para garantir sua amizade”.
9 Xe Esau muavuti la mukolinu vaikalau vimou aloxo ꞌo, “Vivilo, eni mixemixe tavuꞌalo misevile. Ta miimeni ne, anu laixe lexe nalivulixaꞌa.”
9 “Meu irmão, eu já tenho muitos bens”, disse Esaú. “Guarde para você o que é seu.”
10 Ia Iakovo ne pekiaꞌu misevile. Muavuti la mukolinu vimou vaikalau lexe, “Lexe nini oponeni laixeilo mo lexe nemasaxailo manina, la nini oponeni usexelasi mo nanoꞌa ta mimii e eni eitimeni ne. Xo eni emaisine la loxo eni emaisou Lataua iou, tavaꞌu xo nini opoone laixeilosi mo nemasaxailo manina.
10 Mas Jacó insistiu: “Não! Se obtive seu favor, peço que aceite meu presente. E que alívio é ver seu sorriso amigável! É como ver a face de Deus!
11 La sou ane vaimomo ꞌo eni emasaxa lexe ta mimii e eni eitimeni ne namulesiꞌa mamu nanoꞌasi, xo eni Lataua tanuxo misevile la muitixeni mii piena misevile.” Anu Iakovo kapiaꞌu aloxo ne, la sou vimou Esau ne, opoonu musexela sou munoꞌasi.
11 Por favor, aceite o presente que eu lhe trouxe, pois Deus tem sido muito bondoso comigo. Tenho mais que suficiente”. Diante da insistência de Jacó, Esaú acabou aceitando o presente.
12 Xe iliꞌi la, la Esau muvikalanu vimou aloxo ꞌo, “Alalae ꞌo eni emasaxa lexe nenge taꞌiti mo tatavuevule mimii mo nengeꞌa talai, eni aulaxunenge nengeꞌa.”
12 Então Esaú disse: “Vamos andando. Eu o acompanharei”.
13 Ia Iakovo muavuti la muvikala lexe, “Tatila, nini nelavu lexe ta molomolo ꞌo ne xavineꞌi sou ipalepalea uasi. Mo ta sipsip iloꞌa ta kau mo ta mee ta ꞌiliꞌiliꞌa e uao iꞌoꞌou susu ꞌosi. Xo Maasi xe nenge taiavelixaꞌa no voxo vilesisi ꞌo sou talai taxali no tuala ane alalae oosi ꞌo, la aneꞌi isoisoli ukalusi xo xavineꞌi uasi.
13 Jacó, porém, respondeu: “Como meu senhor pode ver, algumas das crianças são bem pequenas, e os rebanhos também têm crias. Se os forçarmos demais, mesmo que por um dia, pode ser que os animais morram.
14 La sou tatila noxilo, eni emasaxa lexe nini naulaxuleli mo nauli, ia eni ailiꞌi seꞌisisi sou apalalaxaꞌa. Xe iliꞌi la sou eni alai axalisine ne Edomu.”
14 Por favor, meu senhor, vá adiante do seu servo. Seguiremos mais devagar, em um ritmo que os rebanhos e as crianças possam acompanhar. Encontrarei com meu senhor em Seir”.
15 Xe Esau muavuti la muvikalanu vimou Iakovo ne aloxo ꞌo la, “Ioxe, la eni asosovosiꞌa ta mitema noxilo ꞌo seꞌi sou ngongiꞌa ngaxolu ꞌo sou inoꞌinge ineꞌengengi.” Ia Iakovo muavuti la mukolinu vimou vaikalau lexe, “Itema tila, nini oponeni laixeilo misevile, ia mii vile uasi, ta mitema sou xaixai noxilo meꞌa ipalalanexe la sou ixalinexe.”
15 “Está bem”, disse Esaú. “Mas, pelo menos, permita-me deixar alguns dos meus homens para acompanhá-lo.” Jacó respondeu: “Não é necessário. Para mim, ter sido bem recebido por meu senhor já é o bastante!”.
16 Xe Esau muavuti la no voxo ane anu muneꞌe muxalisou vimou sou ilou mivikala ne la mulivu sou mulai ne Edomu.
16 Esaú deu meia-volta e regressou a Seir naquele mesmo dia.
17 Xe Iakovo muavuti la mulai loxo ne Sukoti. Mulai xe muxali la mutulusou taasou xe taasiꞌa ta mee iloꞌa ta sipsip mo ta kau mo ta kameli mo ta donki. La sou aneꞌi milemolu tuala se ne lexe Sukoti.
17 Jacó, por sua vez, viajou até Sucote, onde construiu uma casa para si e abrigos para seus rebanhos. Por isso, aquele lugar é chamado de Sucote.
18 No tauu ie ane anu Iakovo muꞌumesou tuala ne Mesopotamia sou mulivu mulai no liaxu ne Kanani, la mii vile masua uxalisou uasi. Anu mulai ne Sikemu sou muꞌilii tualasou ane.
18 Depois de percorrer todo o caminho desde Padã-Arã, Jacó chegou em segurança à cidade de Siquém, na terra de Canaã, e acampou em seus arredores.
19 Xe iliꞌi la sou, ulotonu lia xalee ane ne noxiꞌa Sikemu iloꞌa ta vimovimou aneꞌi ta mitemasie Amolu. Lia ne, mulotonu no anu lamoli siliva alelaxu itemaxu taꞌuve (100).
19 Jacó comprou da família de Hamor, pai de Siquém, o terreno onde estava acampado, por cem peças de prata.
20 Xe iliꞌi la, la sou mutulusou valovalo sou uꞌelaxu ta mii no anu ulai noxou Lataua kalumo lai ne no tualasou alavua ne. La mumoxoꞌu tani ne lexe “Elu, Lataua noxiꞌa ta Isilaeli.”
20 Ali, construiu um altar e o chamou de El-Elohe-Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.