Gênesis 32
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NVT
1 Lavani mulutu sou mulivu mulai, la Iakovo kalumo mulutu sou mulai e lexe anu ulilivu ulai no anu. Mumuamuaꞌi xe mulai la ta angelo noxou Lataua mixalisou.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Xe Iakovo mumaisiꞌa la muvikala aloxo ꞌo, “Tuala ano ꞌo noxou Lataua.” La sou anu mumoxoꞌu lia xalee ane ne, lexe Maanaimu.
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Xe Iakovo muavuti la mupalusiꞌa ta mitema seꞌi sou milai noxou vimou Esau no tuala vile ilemolu lexe ne Seiru no xalee lia ne Edomu.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Milutu sou milai, la anu mulosiꞌa vaivaikala aloxo ꞌo, “Ngalai xe ngaxali noxou Esau itema tila noxilo la ngavikalanu lexe eni Iakovo, elai exolu maxuvee misevile noxou Lavani, mo ane muneꞌe mutalo vaimomo ꞌo.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Ngavikalanu kalumo lexe eni alivu uneneꞌe ꞌo eni aneneꞌe vitanisi uasi, eni ta mitema mo ta sema sou xaixai noxilo a noxiꞌa taneneꞌe ꞌo. Mo ta kauxeni iloꞌa ta mee mo ta donki mo ta sipsip kalumo. Eni ekalanu anaxo uneꞌe noxine nini tatila noxilo lexe eni aneꞌe axali noxine la nini opoone laixeilosi.”
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Xe ta mitema ane anu Iakovo mupalusiꞌa ne milai xe milivu mixali, la mivikalanu aloxo ꞌo, “Nexi telailixu vaikalameni noxou vivine Esau, la muvikalanexi lexe anu uneꞌe sou ualaxene no voteꞌi. Iloꞌa ta mitema itemaxu mavulovexa tamei (400).”
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Iakovo mulomu aloxo ne la mumamaꞌu misevile la tanu kalaua mo xavutalau ne laixe uasi. Xe muavuti la mukalipalaꞌaneꞌi ta mitema noxou sou xaixai iloꞌa ta sipsip mo ta mee mo ta kau mo ta kameli iloꞌa ta donki laꞌoluxaꞌa tamei.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Ka muvikala aloxo ꞌo, “Lexe Esau uneꞌe xe umasaxa lexe uxalixu ꞌotoꞌoto vile, la anu iloꞌa ta mitema noxilo laꞌoluxaꞌa ano ꞌo iꞌoto ia, aneꞌi laꞌoluxaꞌa ano ꞌo iꞌume.”
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Xe muavuti la mukilaka aloxo ꞌo, “Lataua noxou Avalaamu, eni xasilo mo nini Lataua noxou Aisaki, eni mamilo, nalomusou linga noxilo. IAUE, nini nevikalaleli lexe eni alivu ulai noxiꞌa ta milemileli no tualasilo ne, la nini naalusilo sou eni axali itema sou lavuluti.
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Lataua eni amitema sou xaixai noxine. Ia eni amitema vile laixe uasi. Ia nini tanenixo la neꞌoxo laixe noxilosi. No voxo ane eni exisaꞌisie lexa Ioridani sou elai exoo noxou Lavani ne, la anoꞌu mii vile no avolo sou elai ne uasi. Vilaxoxosi ꞌa ane eni enonoꞌu sou evilaxoxu. Ia ane ꞌo ne, eni ane alivu uneꞌe ꞌo noxiꞌa ta mitema xuxulusiꞌa tamei ꞌo.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Eni alingaine lexe nini nasuꞌulileli mo sou mamu vivilo Esau uneꞌe ualivulanexi. Eni amamaꞌu misevile xo loxo io anu uneꞌe usokou ꞌotoꞌoto vile, la uvexevexe ukalusi, la uveꞌa ta sema iloꞌa ta ꞌiliꞌiliꞌa ꞌo kalumo.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Nexavutalanu vaikala e nini mene nevikalalelixu. Nevikala lexe nini naxoo noxilo mo naalusilo sou eni ta xasixasilo iloꞌa ta ꞌilusulusuleli ixali tavuꞌalo iliꞌi loxo ioꞌiioꞌi no tasiꞌi, ia evile umomomo sou uitisiꞌa uasi.”
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 ꞌOlovoxo la Iakovo ena miai xe loxo neꞌiela, la anu Iakovo musosovosiꞌa ta kau iloꞌa ta mee mo ta sipsip mo ta kameli mo ta donki seꞌi sou iu vimou Esau.
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Itiitisiꞌa ta mimii ne aloxo ꞌo ta mee ta sema ne munoꞌa itemaxu mavulovexa vile (200). Xe ta mulu, la munoꞌa itemaxu vile. Ta sipsip ta sema la munoꞌa itemaxu mavulovexa vile (200) xe ta mulu la munoꞌa itemaxu vile (20).
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 Xe ta kameli ane misulu mo ta ꞌiliꞌiliꞌa a no tavaꞌa ne, munoꞌa mavulovexa tatalu (30). Xe ta kau la munoꞌa mavulovexa tamiꞌa (40) ane sema, xe ta mulu mavulovexa. Ta donki la munoꞌa ta sema itemaxu vile (20) xe ta mulu mavulovexa (10).
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Xe muavuti la musosovosiꞌa ta mitema sou xaixai noxou sou vilevilesi isaxilaꞌa ta mee iloꞌa ta sipsip mo ta kameli mo ta kau iloꞌa ta donki e anu Iakovo musosovosiꞌa sou lexe uitiu vimou Esau. Muꞌitaloneꞌi ta mitema vilevile sou isaxilaꞌa ta mimii laꞌoluxaꞌa vilevilesi ne mukalu la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Maasi xe nengeꞌa talutu sou talai, la ngingi ngauli, ia ngasaxilaꞌa Esau ta miu ne mo sou mamu imuaꞌi ipita. Ngamuxaxu taitaiinu. Nini ane nasaxilaꞌu laꞌoluxaꞌa vile, la nauli, ioxe anu ane unoꞌa noxou sou umulineni, la umuxaxu taiinu o ka sou uiliꞌi no tumaline. Ngaꞌoxo aloxo ne, la ulai utalo noxou ane sou uiliꞌi.”
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Xe muavuti la mulosiꞌa vaikala tamei sou. Muvikalanu itema sou xaixai noxou ane sou uulaxuneꞌi aloxo ꞌo, “Nauli xe eni vivilo Esau uala xe uneꞌe uxalisine xe utaliꞌi lexe, ‘Nini namitema sou xaixai noxou eneꞌei? Ia nalalai neꞌei ꞌo? Ta mimii te naooleneꞌi ne ꞌenaꞌei ta miu?’
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 Ioxe nini naavuti la navikalanu lexe, ‘Ta mii ꞌo, itema sou xaixai noxine Iakovo anu musovaneꞌi mineꞌe noxine nini tila noxou lexe nini ta miimeni. Anu muitimeni vitanisi. Ia anu Iakovo a uiliꞌi sio.’”
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Musuku muneꞌe noxou itema sou xaixai noxou tamei sou mo tatalu sou la mulosiꞌa vaikala vilesisi aloxo ne. Mo aneꞌi ane tavuꞌalo mo mulai upee noxou ane iliꞌi ne, vaikala vilesisi anesi, ane anu muvikalaneꞌixu sou ikolinu taliꞌi noxou vimou Esau.
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Xe muavuti la muvikalaneꞌi la, “Vaikala vilesi anesi, lexe uxalisine xe utaliꞌi aloxo ne la, ngakoli vilesisi aloxo ne. Ngaxavutalanu sou ngavikalanu lexe, ‘Ani, itema sou xaixai noxine a uiliꞌi sio.’” Xe muavuti la muvikala lexe, “Male no anu xavutala ano ꞌosi la sou eni axolixoli no anu, la sou anu uxiunu tumalouxu ꞌilixo masua e eni eꞌoxo noxou la sou anu laꞌiaxuilo no anu.”
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Xe muavuti la musova iu vimou mimii muuli mulai noxou ia anu muxolu sou muai ꞌolovoxo vile la.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 No ꞌolovoxo la Iakovo muavuti la munoꞌa ta semasemau tamei ne iloꞌa ta sema sou xaixai noxou tamei mo ta ꞌolu mulelia vile (11) milai mixisaꞌisou lexa Iavoku.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Mulailixaꞌa no lexa no xalee vile xe mukalu, la mulivu muneꞌe sou uvikalaneꞌi ta mitema sou xaixai noxou sou itavulenu miumiu ulai no xalee lexa noxiꞌa aneꞌi ane miuli ꞌole,
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 ia anusisi muxoxoo ne, xe no ꞌolovoxo la itema vile muneꞌe muxali noxou sou ilou miꞌoto. Ilou miꞌoto xoo mole lamana mukea.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Xe itema ne muxamuli loxo ꞌo la anu a xavixavinu ua, xe muavuti la muꞌotunu Iakovo tangaꞌu no avolu la tangaꞌu muxatele.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Xe itema ne muavuti la muvikalanu Iakovo aloxo ꞌo, “Naxexeenu avone mo eni alai xo anu asou lamana ukea.” Iakovo muavuti la muvikalanu aloxo ꞌo, “Eni umomomo sou eni axexeenu avolo uasi. Lexe nini naalusilo ꞌo, la sou eni axexee avolo.”
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Xe anu itema ne, muavuti la mutaliꞌisou Iakovo aloxo ꞌo, “Ualasine loxovaa?” Xe Iakovo muavuti la mukolinu lexe, “Eni ualasilo lexe Iakovo.”
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Xe anu itema ne muavuti la muvikalanu Iakovo, “Tavaꞌu xo ngingi ngongou Lataua ngeꞌoto mo ngongiꞌa ta mitema kalumo la nini netaloxolixaꞌa, la ualasine lexe Iakovo ne usuꞌa, ia ualasine lexe Isilaeli.”
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Iakovo muxiu vaxa la mutaliꞌisou itema ne lexe, “Nini ualasine ꞌenaꞌei? Nalemolu noxilo.” La anu itema ne, mukolinu lexe, “Tavaꞌu loxovaa la nini nemasaxa lexe nalavusou ualasilo?” Xe muavuti la mualusou Iakovo.
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Xe Iakovo muavuti la muvikala lexe, “Vaimomo ꞌo eni emaisou Lataua iou, ia eni asoli uasi.” La sou mumoxoꞌu lia xalee se ane ne, lexe Penuelu.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Aso muxali mutelo, la Iakovo mulutu sou musukusou lia xalee ne sou mulukeluke mulai xo tangaꞌu mupee.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 La sou musoko ane tatei ne mole ane muneꞌe mutalo vaimomo ꞌo ne, Iakovo ta ꞌoluꞌolu iloꞌa ta xasoxasou mo ta ꞌilusulusunu ne iꞌou mii xiasinu no texesou ꞌo uasi xo itema e aneꞌi ilou miꞌoto, la muꞌotunu ane no tangaꞌu ne.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.