Gênesis 32
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NAA
1 Lavani mulutu sou mulivu mulai, la Iakovo kalumo mulutu sou mulai e lexe anu ulilivu ulai no anu. Mumuamuaꞌi xe mulai la ta angelo noxou Lataua mixalisou.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Xe Iakovo mumaisiꞌa la muvikala aloxo ꞌo, “Tuala ano ꞌo noxou Lataua.” La sou anu mumoxoꞌu lia xalee ane ne, lexe Maanaimu.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Xe Iakovo muavuti la mupalusiꞌa ta mitema seꞌi sou milai noxou vimou Esau no tuala vile ilemolu lexe ne Seiru no xalee lia ne Edomu.
3 Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Milutu sou milai, la anu mulosiꞌa vaivaikala aloxo ꞌo, “Ngalai xe ngaxali noxou Esau itema tila noxilo la ngavikalanu lexe eni Iakovo, elai exolu maxuvee misevile noxou Lavani, mo ane muneꞌe mutalo vaimomo ꞌo.
4 E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Ngavikalanu kalumo lexe eni alivu uneneꞌe ꞌo eni aneneꞌe vitanisi uasi, eni ta mitema mo ta sema sou xaixai noxilo a noxiꞌa taneneꞌe ꞌo. Mo ta kauxeni iloꞌa ta mee mo ta donki mo ta sipsip kalumo. Eni ekalanu anaxo uneꞌe noxine nini tatila noxilo lexe eni aneꞌe axali noxine la nini opoone laixeilosi.”
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”
6 Xe ta mitema ane anu Iakovo mupalusiꞌa ne milai xe milivu mixali, la mivikalanu aloxo ꞌo, “Nexi telailixu vaikalameni noxou vivine Esau, la muvikalanexi lexe anu uneꞌe sou ualaxene no voteꞌi. Iloꞌa ta mitema itemaxu mavulovexa tamei (400).”
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.
7 Iakovo mulomu aloxo ne la mumamaꞌu misevile la tanu kalaua mo xavutalau ne laixe uasi. Xe muavuti la mukalipalaꞌaneꞌi ta mitema noxou sou xaixai iloꞌa ta sipsip mo ta mee mo ta kau mo ta kameli iloꞌa ta donki laꞌoluxaꞌa tamei.
7 Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.
8 Ka muvikala aloxo ꞌo, “Lexe Esau uneꞌe xe umasaxa lexe uxalixu ꞌotoꞌoto vile, la anu iloꞌa ta mitema noxilo laꞌoluxaꞌa ano ꞌo iꞌoto ia, aneꞌi laꞌoluxaꞌa ano ꞌo iꞌume.”
8 Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”
9 Xe muavuti la mukilaka aloxo ꞌo, “Lataua noxou Avalaamu, eni xasilo mo nini Lataua noxou Aisaki, eni mamilo, nalomusou linga noxilo. IAUE, nini nevikalaleli lexe eni alivu ulai noxiꞌa ta milemileli no tualasilo ne, la nini naalusilo sou eni axali itema sou lavuluti.
9 E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó
10 Lataua eni amitema sou xaixai noxine. Ia eni amitema vile laixe uasi. Ia nini tanenixo la neꞌoxo laixe noxilosi. No voxo ane eni exisaꞌisie lexa Ioridani sou elai exoo noxou Lavani ne, la anoꞌu mii vile no avolo sou elai ne uasi. Vilaxoxosi ꞌa ane eni enonoꞌu sou evilaxoxu. Ia ane ꞌo ne, eni ane alivu uneꞌe ꞌo noxiꞌa ta mitema xuxulusiꞌa tamei ꞌo.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.
11 Eni alingaine lexe nini nasuꞌulileli mo sou mamu vivilo Esau uneꞌe ualivulanexi. Eni amamaꞌu misevile xo loxo io anu uneꞌe usokou ꞌotoꞌoto vile, la uvexevexe ukalusi, la uveꞌa ta sema iloꞌa ta ꞌiliꞌiliꞌa ꞌo kalumo.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.
12 Nexavutalanu vaikala e nini mene nevikalalelixu. Nevikala lexe nini naxoo noxilo mo naalusilo sou eni ta xasixasilo iloꞌa ta ꞌilusulusuleli ixali tavuꞌalo iliꞌi loxo ioꞌiioꞌi no tasiꞌi, ia evile umomomo sou uitisiꞌa uasi.”
12 Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”
13 ꞌOlovoxo la Iakovo ena miai xe loxo neꞌiela, la anu Iakovo musosovosiꞌa ta kau iloꞌa ta mee mo ta sipsip mo ta kameli mo ta donki seꞌi sou iu vimou Esau.
13 Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:
14 Itiitisiꞌa ta mimii ne aloxo ꞌo ta mee ta sema ne munoꞌa itemaxu mavulovexa vile (200). Xe ta mulu, la munoꞌa itemaxu vile. Ta sipsip ta sema la munoꞌa itemaxu mavulovexa vile (200) xe ta mulu la munoꞌa itemaxu vile (20).
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Xe ta kameli ane misulu mo ta ꞌiliꞌiliꞌa a no tavaꞌa ne, munoꞌa mavulovexa tatalu (30). Xe ta kau la munoꞌa mavulovexa tamiꞌa (40) ane sema, xe ta mulu mavulovexa. Ta donki la munoꞌa ta sema itemaxu vile (20) xe ta mulu mavulovexa (10).
15 trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Xe muavuti la musosovosiꞌa ta mitema sou xaixai noxou sou vilevilesi isaxilaꞌa ta mee iloꞌa ta sipsip mo ta kameli mo ta kau iloꞌa ta donki e anu Iakovo musosovosiꞌa sou lexe uitiu vimou Esau. Muꞌitaloneꞌi ta mitema vilevile sou isaxilaꞌa ta mimii laꞌoluxaꞌa vilevilesi ne mukalu la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Maasi xe nengeꞌa talutu sou talai, la ngingi ngauli, ia ngasaxilaꞌa Esau ta miu ne mo sou mamu imuaꞌi ipita. Ngamuxaxu taitaiinu. Nini ane nasaxilaꞌu laꞌoluxaꞌa vile, la nauli, ioxe anu ane unoꞌa noxou sou umulineni, la umuxaxu taiinu o ka sou uiliꞌi no tumaline. Ngaꞌoxo aloxo ne, la ulai utalo noxou ane sou uiliꞌi.”
16 Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.
17 Xe muavuti la mulosiꞌa vaikala tamei sou. Muvikalanu itema sou xaixai noxou ane sou uulaxuneꞌi aloxo ꞌo, “Nauli xe eni vivilo Esau uala xe uneꞌe uxalisine xe utaliꞌi lexe, ‘Nini namitema sou xaixai noxou eneꞌei? Ia nalalai neꞌei ꞌo? Ta mimii te naooleneꞌi ne ꞌenaꞌei ta miu?’
17 Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,
18 Ioxe nini naavuti la navikalanu lexe, ‘Ta mii ꞌo, itema sou xaixai noxine Iakovo anu musovaneꞌi mineꞌe noxine nini tila noxou lexe nini ta miimeni. Anu muitimeni vitanisi. Ia anu Iakovo a uiliꞌi sio.’”
18 responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”
19 Musuku muneꞌe noxou itema sou xaixai noxou tamei sou mo tatalu sou la mulosiꞌa vaikala vilesisi aloxo ne. Mo aneꞌi ane tavuꞌalo mo mulai upee noxou ane iliꞌi ne, vaikala vilesisi anesi, ane anu muvikalaneꞌixu sou ikolinu taliꞌi noxou vimou Esau.
19 Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.
20 Xe muavuti la muvikalaneꞌi la, “Vaikala vilesi anesi, lexe uxalisine xe utaliꞌi aloxo ne la, ngakoli vilesisi aloxo ne. Ngaxavutalanu sou ngavikalanu lexe, ‘Ani, itema sou xaixai noxine a uiliꞌi sio.’” Xe muavuti la muvikala lexe, “Male no anu xavutala ano ꞌosi la sou eni axolixoli no anu, la sou anu uxiunu tumalouxu ꞌilixo masua e eni eꞌoxo noxou la sou anu laꞌiaxuilo no anu.”
20 Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”
21 Xe muavuti la musova iu vimou mimii muuli mulai noxou ia anu muxolu sou muai ꞌolovoxo vile la.
21 Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 No ꞌolovoxo la Iakovo muavuti la munoꞌa ta semasemau tamei ne iloꞌa ta sema sou xaixai noxou tamei mo ta ꞌolu mulelia vile (11) milai mixisaꞌisou lexa Iavoku.
22 Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.
23 Mulailixaꞌa no lexa no xalee vile xe mukalu, la mulivu muneꞌe sou uvikalaneꞌi ta mitema sou xaixai noxou sou itavulenu miumiu ulai no xalee lexa noxiꞌa aneꞌi ane miuli ꞌole,
23 Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.
24 ia anusisi muxoxoo ne, xe no ꞌolovoxo la itema vile muneꞌe muxali noxou sou ilou miꞌoto. Ilou miꞌoto xoo mole lamana mukea.
24 Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.
25 Xe itema ne muxamuli loxo ꞌo la anu a xavixavinu ua, xe muavuti la muꞌotunu Iakovo tangaꞌu no avolu la tangaꞌu muxatele.
25 Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.
26 Xe itema ne muavuti la muvikalanu Iakovo aloxo ꞌo, “Naxexeenu avone mo eni alai xo anu asou lamana ukea.” Iakovo muavuti la muvikalanu aloxo ꞌo, “Eni umomomo sou eni axexeenu avolo uasi. Lexe nini naalusilo ꞌo, la sou eni axexee avolo.”
26 Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.
27 Xe anu itema ne, muavuti la mutaliꞌisou Iakovo aloxo ꞌo, “Ualasine loxovaa?” Xe Iakovo muavuti la mukolinu lexe, “Eni ualasilo lexe Iakovo.”
27 Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.
28 Xe anu itema ne muavuti la muvikalanu Iakovo, “Tavaꞌu xo ngingi ngongou Lataua ngeꞌoto mo ngongiꞌa ta mitema kalumo la nini netaloxolixaꞌa, la ualasine lexe Iakovo ne usuꞌa, ia ualasine lexe Isilaeli.”
28 Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.
29 Iakovo muxiu vaxa la mutaliꞌisou itema ne lexe, “Nini ualasine ꞌenaꞌei? Nalemolu noxilo.” La anu itema ne, mukolinu lexe, “Tavaꞌu loxovaa la nini nemasaxa lexe nalavusou ualasilo?” Xe muavuti la mualusou Iakovo.
29 Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Xe Iakovo muavuti la muvikala lexe, “Vaimomo ꞌo eni emaisou Lataua iou, ia eni asoli uasi.” La sou mumoxoꞌu lia xalee se ane ne, lexe Penuelu.
30 Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”
31 Aso muxali mutelo, la Iakovo mulutu sou musukusou lia xalee ne sou mulukeluke mulai xo tangaꞌu mupee.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.
32 La sou musoko ane tatei ne mole ane muneꞌe mutalo vaimomo ꞌo ne, Iakovo ta ꞌoluꞌolu iloꞌa ta xasoxasou mo ta ꞌilusulusunu ne iꞌou mii xiasinu no texesou ꞌo uasi xo itema e aneꞌi ilou miꞌoto, la muꞌotunu ane no tangaꞌu ne.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.