Gênesis 32
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NTLH
1 Lavani mulutu sou mulivu mulai, la Iakovo kalumo mulutu sou mulai e lexe anu ulilivu ulai no anu. Mumuamuaꞌi xe mulai la ta angelo noxou Lataua mixalisou.
1 Jacó estava continuando a sua viagem quando alguns anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Xe Iakovo mumaisiꞌa la muvikala aloxo ꞌo, “Tuala ano ꞌo noxou Lataua.” La sou anu mumoxoꞌu lia xalee ane ne, lexe Maanaimu.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. Por isso pôs naquele lugar o nome de Maanaim .
3 Xe Iakovo muavuti la mupalusiꞌa ta mitema seꞌi sou milai noxou vimou Esau no tuala vile ilemolu lexe ne Seiru no xalee lia ne Edomu.
3 Jacó mandou mensageiros para a região de Seir, também chamada de Edom, a fim de se encontrarem com Esaú
4 Milutu sou milai, la anu mulosiꞌa vaivaikala aloxo ꞌo, “Ngalai xe ngaxali noxou Esau itema tila noxilo la ngavikalanu lexe eni Iakovo, elai exolu maxuvee misevile noxou Lavani, mo ane muneꞌe mutalo vaimomo ꞌo.
4 e lhe darem esta mensagem: “Eu, Jacó, estou às suas ordens para servi-lo. Durante todo esse tempo morei com Labão.
5 Ngavikalanu kalumo lexe eni alivu uneneꞌe ꞌo eni aneneꞌe vitanisi uasi, eni ta mitema mo ta sema sou xaixai noxilo a noxiꞌa taneneꞌe ꞌo. Mo ta kauxeni iloꞌa ta mee mo ta donki mo ta sipsip kalumo. Eni ekalanu anaxo uneꞌe noxine nini tatila noxilo lexe eni aneꞌe axali noxine la nini opoone laixeilosi.”
5 Tenho gado, jumentos, ovelhas, cabras, escravos e escravas. Estou mandando este recado ao senhor, esperando ser bem-recebido.”
6 Xe ta mitema ane anu Iakovo mupalusiꞌa ne milai xe milivu mixali, la mivikalanu aloxo ꞌo, “Nexi telailixu vaikalameni noxou vivine Esau, la muvikalanexi lexe anu uneꞌe sou ualaxene no voteꞌi. Iloꞌa ta mitema itemaxu mavulovexa tamei (400).”
6 Os mensageiros voltaram e disseram: — Estivemos com Esaú, o seu irmão. Ele já vem vindo para se encontrar com o senhor. E vem com quatrocentos homens.
7 Iakovo mulomu aloxo ne la mumamaꞌu misevile la tanu kalaua mo xavutalau ne laixe uasi. Xe muavuti la mukalipalaꞌaneꞌi ta mitema noxou sou xaixai iloꞌa ta sipsip mo ta mee mo ta kau mo ta kameli iloꞌa ta donki laꞌoluxaꞌa tamei.
7 Quando Jacó ouviu isso, teve muito medo e ficou preocupado. Então dividiu em dois grupos a gente que estava com ele e também as ovelhas, as cabras, o gado e os camelos.
8 Ka muvikala aloxo ꞌo, “Lexe Esau uneꞌe xe umasaxa lexe uxalixu ꞌotoꞌoto vile, la anu iloꞌa ta mitema noxilo laꞌoluxaꞌa ano ꞌo iꞌoto ia, aneꞌi laꞌoluxaꞌa ano ꞌo iꞌume.”
8 Ele pensou que, se Esaú viesse e atacasse um grupo, o outro poderia escapar.
9 Xe muavuti la mukilaka aloxo ꞌo, “Lataua noxou Avalaamu, eni xasilo mo nini Lataua noxou Aisaki, eni mamilo, nalomusou linga noxilo. IAUE, nini nevikalaleli lexe eni alivu ulai noxiꞌa ta milemileli no tualasilo ne, la nini naalusilo sou eni axali itema sou lavuluti.
9 Depois Jacó fez esta oração: — Ouve-me, ó
10 Lataua eni amitema sou xaixai noxine. Ia eni amitema vile laixe uasi. Ia nini tanenixo la neꞌoxo laixe noxilosi. No voxo ane eni exisaꞌisie lexa Ioridani sou elai exoo noxou Lavani ne, la anoꞌu mii vile no avolo sou elai ne uasi. Vilaxoxosi ꞌa ane eni enonoꞌu sou evilaxoxu. Ia ane ꞌo ne, eni ane alivu uneꞌe ꞌo noxiꞌa ta mitema xuxulusiꞌa tamei ꞌo.
10 Eu, teu servo , não mereço toda a bondade e fidelidade com que me tens tratado. Quando atravessei o rio Jordão, eu tinha apenas um bastão e agora estou voltando com estes dois grupos de pessoas e animais.
11 Eni alingaine lexe nini nasuꞌulileli mo sou mamu vivilo Esau uneꞌe ualivulanexi. Eni amamaꞌu misevile xo loxo io anu uneꞌe usokou ꞌotoꞌoto vile, la uvexevexe ukalusi, la uveꞌa ta sema iloꞌa ta ꞌiliꞌiliꞌa ꞌo kalumo.
11 Ó Senhor , eu te peço que me salves do meu irmão Esaú. Tenho medo de que ele venha e me mate e também as mulheres e as crianças.
12 Nexavutalanu vaikala e nini mene nevikalalelixu. Nevikala lexe nini naxoo noxilo mo naalusilo sou eni ta xasixasilo iloꞌa ta ꞌilusulusuleli ixali tavuꞌalo iliꞌi loxo ioꞌiioꞌi no tasiꞌi, ia evile umomomo sou uitisiꞌa uasi.”
12 Lembra que prometeste que tudo me correria bem e que os meus descendentes seriam como a areia da praia, tantos que ninguém poderia contar.
13 ꞌOlovoxo la Iakovo ena miai xe loxo neꞌiela, la anu Iakovo musosovosiꞌa ta kau iloꞌa ta mee mo ta sipsip mo ta kameli mo ta donki seꞌi sou iu vimou Esau.
13 Naquela noite Jacó dormiu ali. Depois ele escolheu alguns dos seus animais para dar de presente a Esaú.
14 Itiitisiꞌa ta mimii ne aloxo ꞌo ta mee ta sema ne munoꞌa itemaxu mavulovexa vile (200). Xe ta mulu, la munoꞌa itemaxu vile. Ta sipsip ta sema la munoꞌa itemaxu mavulovexa vile (200) xe ta mulu la munoꞌa itemaxu vile (20).
14 Escolheu duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Xe ta kameli ane misulu mo ta ꞌiliꞌiliꞌa a no tavaꞌa ne, munoꞌa mavulovexa tatalu (30). Xe ta kau la munoꞌa mavulovexa tamiꞌa (40) ane sema, xe ta mulu mavulovexa. Ta donki la munoꞌa ta sema itemaxu vile (20) xe ta mulu mavulovexa (10).
15 trinta camelas com as suas crias, que ainda mamavam, quarenta vacas e dez touros, e vinte jumentas e dez jumentos.
16 Xe muavuti la musosovosiꞌa ta mitema sou xaixai noxou sou vilevilesi isaxilaꞌa ta mee iloꞌa ta sipsip mo ta kameli mo ta kau iloꞌa ta donki e anu Iakovo musosovosiꞌa sou lexe uitiu vimou Esau. Muꞌitaloneꞌi ta mitema vilevile sou isaxilaꞌa ta mimii laꞌoluxaꞌa vilevilesi ne mukalu la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Maasi xe nengeꞌa talutu sou talai, la ngingi ngauli, ia ngasaxilaꞌa Esau ta miu ne mo sou mamu imuaꞌi ipita. Ngamuxaxu taitaiinu. Nini ane nasaxilaꞌu laꞌoluxaꞌa vile, la nauli, ioxe anu ane unoꞌa noxou sou umulineni, la umuxaxu taiinu o ka sou uiliꞌi no tumaline. Ngaꞌoxo aloxo ne, la ulai utalo noxou ane sou uiliꞌi.”
16 Jacó dividiu esses animais em grupos e pôs um empregado para tomar conta de cada grupo. E deu esta ordem: — Vocês vão na frente, deixando um espaço entre os grupos.
17 Xe muavuti la mulosiꞌa vaikala tamei sou. Muvikalanu itema sou xaixai noxou ane sou uulaxuneꞌi aloxo ꞌo, “Nauli xe eni vivilo Esau uala xe uneꞌe uxalisine xe utaliꞌi lexe, ‘Nini namitema sou xaixai noxou eneꞌei? Ia nalalai neꞌei ꞌo? Ta mimii te naooleneꞌi ne ꞌenaꞌei ta miu?’
17 Jacó disse ao primeiro empregado: — Quando o meu irmão Esaú se encontrar com você, ele vai perguntar: “Quem é o seu patrão? Aonde você vai? E de quem são esses animais que você vai levando?”
18 Ioxe nini naavuti la navikalanu lexe, ‘Ta mii ꞌo, itema sou xaixai noxine Iakovo anu musovaneꞌi mineꞌe noxine nini tila noxou lexe nini ta miimeni. Anu muitimeni vitanisi. Ia anu Iakovo a uiliꞌi sio.’”
18 Então responda assim: “Estes animais são do seu criado Jacó. São um presente que ele está enviando ao seu patrão Esaú. E ele também vem vindo aí atrás.”
19 Musuku muneꞌe noxou itema sou xaixai noxou tamei sou mo tatalu sou la mulosiꞌa vaikala vilesisi aloxo ne. Mo aneꞌi ane tavuꞌalo mo mulai upee noxou ane iliꞌi ne, vaikala vilesisi anesi, ane anu muvikalaneꞌixu sou ikolinu taliꞌi noxou vimou Esau.
19 Também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os outros que tomavam conta dos grupos, Jacó disse: — Quando vocês se encontrarem com Esaú, digam a mesma coisa.
20 Xe muavuti la muvikalaneꞌi la, “Vaikala vilesi anesi, lexe uxalisine xe utaliꞌi aloxo ne la, ngakoli vilesisi aloxo ne. Ngaxavutalanu sou ngavikalanu lexe, ‘Ani, itema sou xaixai noxine a uiliꞌi sio.’” Xe muavuti la muvikala lexe, “Male no anu xavutala ano ꞌosi la sou eni axolixoli no anu, la sou anu uxiunu tumalouxu ꞌilixo masua e eni eꞌoxo noxou la sou anu laꞌiaxuilo no anu.”
20 E não esqueçam de dizer isto: “O seu criado Jacó vem vindo aí atrás.” É que Jacó estava pensando assim: “Vou acalmar Esaú com os presentes que irão na minha frente. E, quando nos encontrarmos, talvez ele me perdoe.”
21 Xe muavuti la musova iu vimou mimii muuli mulai noxou ia anu muxolu sou muai ꞌolovoxo vile la.
21 Desse modo Jacó mandou os presentes na frente e passou aquela noite no acampamento.
22 No ꞌolovoxo la Iakovo muavuti la munoꞌa ta semasemau tamei ne iloꞌa ta sema sou xaixai noxou tamei mo ta ꞌolu mulelia vile (11) milai mixisaꞌisou lexa Iavoku.
22 Naquela mesma noite Jacó se levantou e atravessou o rio Jaboque, levando consigo as suas duas mulheres, as suas duas concubinas e os seus onze filhos.
23 Mulailixaꞌa no lexa no xalee vile xe mukalu, la mulivu muneꞌe sou uvikalaneꞌi ta mitema sou xaixai noxou sou itavulenu miumiu ulai no xalee lexa noxiꞌa aneꞌi ane miuli ꞌole,
23 Depois que as pessoas passaram, Jacó fez com que também passasse tudo o que era seu;
24 ia anusisi muxoxoo ne, xe no ꞌolovoxo la itema vile muneꞌe muxali noxou sou ilou miꞌoto. Ilou miꞌoto xoo mole lamana mukea.
24 mas ele ficou para trás, sozinho. Aí veio um homem que lutou com ele até o dia amanhecer.
25 Xe itema ne muxamuli loxo ꞌo la anu a xavixavinu ua, xe muavuti la muꞌotunu Iakovo tangaꞌu no avolu la tangaꞌu muxatele.
25 Quando o homem viu que não podia vencer, deu um golpe na junta da coxa de Jacó, de modo que ela ficou fora do lugar.
26 Xe itema ne muavuti la muvikalanu Iakovo aloxo ꞌo, “Naxexeenu avone mo eni alai xo anu asou lamana ukea.” Iakovo muavuti la muvikalanu aloxo ꞌo, “Eni umomomo sou eni axexeenu avolo uasi. Lexe nini naalusilo ꞌo, la sou eni axexee avolo.”
26 Então o homem disse: — Solte-me, pois já está amanhecendo. — Não solto enquanto o senhor não me abençoar — respondeu Jacó.
27 Xe anu itema ne, muavuti la mutaliꞌisou Iakovo aloxo ꞌo, “Ualasine loxovaa?” Xe Iakovo muavuti la mukolinu lexe, “Eni ualasilo lexe Iakovo.”
27 Aí o homem perguntou: — Como você se chama? — Jacó — respondeu ele.
28 Xe anu itema ne muavuti la muvikalanu Iakovo, “Tavaꞌu xo ngingi ngongou Lataua ngeꞌoto mo ngongiꞌa ta mitema kalumo la nini netaloxolixaꞌa, la ualasine lexe Iakovo ne usuꞌa, ia ualasine lexe Isilaeli.”
28 Então o homem disse: — O seu nome não será mais Jacó. Você lutou com Deus e com os homens e venceu; por isso o seu nome será Israel .
29 Iakovo muxiu vaxa la mutaliꞌisou itema ne lexe, “Nini ualasine ꞌenaꞌei? Nalemolu noxilo.” La anu itema ne, mukolinu lexe, “Tavaꞌu loxovaa la nini nemasaxa lexe nalavusou ualasilo?” Xe muavuti la mualusou Iakovo.
29 — Agora diga-me o seu nome — pediu Jacó. O homem respondeu: — Por que você quer saber o meu nome? E ali ele abençoou Jacó.
30 Xe Iakovo muavuti la muvikala lexe, “Vaimomo ꞌo eni emaisou Lataua iou, ia eni asoli uasi.” La sou mumoxoꞌu lia xalee se ane ne, lexe Penuelu.
30 Então Jacó disse: — Eu vi Deus face a face, mas ainda estou vivo. Por isso ele pôs naquele lugar o nome de Peniel .
31 Aso muxali mutelo, la Iakovo mulutu sou musukusou lia xalee ne sou mulukeluke mulai xo tangaꞌu mupee.
31 O sol nasceu quando Jacó estava saindo de Peniel, e ele ia mancando por causa do golpe que havia levado na coxa.
32 La sou musoko ane tatei ne mole ane muneꞌe mutalo vaimomo ꞌo ne, Iakovo ta ꞌoluꞌolu iloꞌa ta xasoxasou mo ta ꞌilusulusunu ne iꞌou mii xiasinu no texesou ꞌo uasi xo itema e aneꞌi ilou miꞌoto, la muꞌotunu ane no tangaꞌu ne.
32 Até hoje os descendentes de Israel não comem o músculo que fica na junta da coxa, pois foi nessa parte do corpo que ele recebeu o golpe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.