Gênesis 31
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NVT
1 Iloꞌa mixoxoo ne xe alaxu vile, la Iakovo mulomu lexe iau, Lavani ta ꞌolu ta mulu misuꞌanu vaikala vile. Mivikala aloxo ꞌo, “Iakovo to ne muneꞌe la, iu mimii uasi ia, muneꞌe muxolu noxinge nengeꞌa maminge mole ane mutaxusou maminge miumiu mukalu ꞌo. Mole ane anu muxali itema sou lavuluti vile manina.”
1 Logo, porém, Jacó percebeu que os filhos de Labão estavam reclamando dele: “Jacó roubou tudo que era de nosso pai! À custa de nosso pai, adquiriu toda a sua riqueza!”.
2 Mamiꞌa kalumo ne, iau Iakovo umamaisou, la iou laꞌilaꞌiaxu mo uvivikalanu lailaixe loxo tei uasi, muxiu mo loxo iou ututumasi.
2 Jacó também começou a notar uma mudança na atitude de Labão para com ele.
3 Xe IAUE muavuti la muvikalanu Iakovo aloxo ꞌo, “Naxoxoo ꞌo uasi, nalutu mo nalivu ulai no lialiaxaꞌa mamine iloꞌa ta minemineni xo eni kalumo alai axoo ane sou axoo noxine sou asaxilaꞌine.”
3 Então o S enhor disse a Jacó: “Volte para a terra de seu pai e de seu avô, a terra de seus parentes, e eu estarei com você”.
4 Xe Iakovo muavuti la mukalanu anaxuiꞌa Lakeli ilee Lea sou milai noxou e uxoxoolu sou usaxisaxilaꞌa ta sipsip iloꞌa ta mee no anu.
4 Jacó mandou chamar Raquel e Lia ao campo onde ele cuidava de seus rebanhos
5 Ilou milutu xe milai mixali noxou, la muvikalaneꞌi ilou, “Emaisou maminge ngongou, la maulixu muxiu. Tei, la nengeꞌa taꞌosaꞌosasinge ngatoꞌo mo uvivikalanenge nengeꞌa ne lailaixe loxo ꞌo, ia vaimomo ꞌo ne uasi manina, emaisou iou ne, la iou masuailosi. Ia Lataua noxou mamilo Aisaki ane uxoxoo noxilo ꞌo.
5 e disse a elas: “Notei que seu pai mudou de atitude em relação a mim. O Deus de meu pai, porém, tem estado comigo.
6 Ngingi ngongou ngelavu lexe, eni exaxai misevile xou maminge ngongou,
6 Vocês sabem como tenho trabalhado arduamente a serviço de seu pai.
7 ia anu mukalavoileli alaxu mavulovexa la ulotoleli uasi. Muꞌoxo ꞌilixo ane ne noxilo ia umomomo sou uꞌoxo ꞌilixo vile masua uneꞌe noxilo uasi xo Lataua a uxolu noxilo.
7 Contudo, ele me enganou e mudou meu salário dez vezes. Mas Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Muvikalaleli lexe ta sipsip iloꞌa ta mee ane tolotoloneꞌi ne eni ta naꞌaxeni. Ioxe, aneꞌi isulu xe tolotoloneꞌi ukalusi, la anu uxiunu la lexe eni ta naꞌaxeni ane misaꞌesaꞌeutu.
8 Se ele dizia: ‘Os salpicados serão o seu salário’, o rebanho começava a dar crias salpicadas. E, quando mudava de ideia e dizia: ‘Os listrados serão o seu salário’, então o rebanho inteiro dava crias listradas.
9 La sou ane Lataua munoꞌa maminge ngongou ta sipsipou iloꞌa ta meeu la ane muneꞌe muitixeni ꞌo.
9 Desse modo, Deus tirou os animais de seu pai e os deu a mim.
10 No tauu ane ta mee ta mulu aneꞌi sou ivaialoneꞌi ta mee ta sema, la eni eaipiepiena lexe emaisiꞌa ta mee ta mulu ane tolotoloneꞌi mo aneꞌi ane misaꞌesaꞌeutusi ane mivaialoneꞌi ta mee ta sema ne.
10 “Certa vez, na época do acasalamento, tive um sonho e vi que os bodes que se acasalavam com as cabras eram listrados, salpicados e malhados.
11 Xe angelo noxou Lataua muavuti la muꞌavalilo, ‘Iakovo,’ la eni ekolinu ‘O! Maꞌia?’
11 Então, em meu sonho, o anjo de Deus me disse: ‘Jacó!’. E eu respondi: ‘Aqui estou!’.
12 La anu musolonu vaikala la, ‘Natulu mo namalei ta mee ta mulu ane tolotoloneꞌi mo ane ngolangolaꞌa mo aneꞌi ane misaꞌesaꞌeutusi ane ivavaialoneꞌi aneꞌi ane ta sema. Eni emaisou ꞌiliꞌilixo e Lavani muꞌoxoꞌoxo noxine ne mukalu, la sou ane eni eꞌoxo voteꞌi ano ꞌo sou usuꞌulineni.
12 “E o anjo disse: ‘Levante os olhos e você verá que apenas os machos listrados, salpicados e malhados estão se acasalando com as fêmeas de seu rebanho, pois vejo como Labão tem tratado você.
13 Eni e avivikalaneni ꞌo, eni Lataua e epalaꞌa noxine ne Veteli, anu lia xalee ane nini nelaa lavoꞌo e netixalaxu ka nenixiu ovu vile lexaxu no latanu sou nepalaꞌalixu taneni muneꞌe noxilo. Ia, alalae ꞌosi ne, nataxusou mimemimeni mo nalivu ulai no liaxene.’”
13 Eu sou o Deus que lhe apareceu em Betel, o lugar onde você ungiu a coluna de pedra e fez seu voto a mim. Agora, apronte-se, saia desta terra e volte à sua terra natal’”.
14 Lakeli ilee Lea milolomu noxou muluiꞌa ilou aloxo ne mukalu, la ilou mikolinu, “Nexi umomomo sou tanoꞌumexi mimii seꞌi noxou mamixe miumiu ꞌo uasi.
14 Raquel e Lia responderam: “Da nossa parte, tudo bem! Afinal, não herdaremos coisa alguma da riqueza de nosso pai.
15 Xo anu muꞌoxonexi loxo nexi ta ꞌolu uasi, nexi ta sema sou tuala vaꞌaxu mo a. Munoꞌu ꞌulusixe ne ia musuꞌa mukalu ne.
15 Ele reduziu nossos direitos aos mesmos que têm as mulheres estrangeiras. Depois que nos vendeu, desperdiçou todo o dinheiro que você pagou por nós.
16 Mimii tavuꞌalo e Lataua muxexe noxou mamixe avolu ne, uneꞌe nexi noxiꞌa ta ꞌiliꞌilixe mii mexi ukalusi. La sou nexi umomomo sou tamulesine uasi. Namuli aloxo Lataua muvikalaneni ne.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai e deu a você é, por direito, nossa e de nossos filhos. Por isso, faça o que Deus ordenou”.
17 Xe iliꞌi la sou anu muteloneꞌi ta semasemau iloꞌa ta ꞌiliꞌiliꞌa noxiꞌa ta kameli.
17 Então Jacó montou suas mulheres e seus filhos em camelos
18 Anu muteloneꞌi mukalu la muoleneꞌi ta sipsip iloꞌa ta mee sou muulaxuneꞌi sou milai. Lavulavulutiꞌa e munoꞌu ne Mesopotamia ne, mutavulenu kalumo sou mulailixu ne Kanani noxou Aisaki.
18 e conduziu adiante todos os seus rebanhos. Juntou todos os bens que havia adquirido em Padã-Arã e partiu para a terra de Canaã, onde vivia Isaque, seu pai.
19 Lavani ne ulavu uasi, xo mulai no paxa mo a uxoxotosou ta sipsip laxusiꞌa. Lakeli miavuti la milai mipakalineꞌi ta miiu e mupuineꞌi sou isaxilaꞌu taasou sou minoꞌa milailixaꞌa.
19 Quando partiram, Labão estava num lugar afastado, tosquiando suas ovelhas. Raquel roubou os ídolos da casa que pertenciam a seu pai e os levou consigo.
20 Itemasie Alamu kena Lavani ne, ꞌei muvikala lamana no anu lailutu ane ne. Iakovo xavutalau lexe, aneꞌi ipasikisi mo ilai.
20 Assim, Jacó enganou Labão, o arameu, partindo sem avisá-lo de que iam embora.
21 Mitaxusou miꞌamiꞌa tavuꞌalo ne mukalu, la mipasikisi mole milai. Mimuamuaꞌi xoo xe, milai la mixisaꞌisou lexa toxoxaꞌa Iupileitisi. Mixisaꞌisou mukalu la sou mimuamuaꞌi milai loxo no laxalaxaꞌilu ne Xileati.
21 Jacó levou todos os seus bens e atravessou o rio Eufrates, rumo à região montanhosa de Gileade.
22 Iakovo ena milai mo voxo tatalu mupolo, ia iliꞌi la sou ta mitema seꞌi milai mivikalanu Lavani lexe Iakovo ane mupasiki mo muꞌume mulai ne.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó havia fugido.
23 Xe Lavani mulomu aloxo ne, la mutaxusiꞌa ta minuminu seꞌi sou iloꞌa mimulineꞌi. Mimulineꞌi milalai xoo xe, voxoxaꞌa muxatele vile mukalu xe muxatele tamei sou, la sou mixalisiꞌa no laxalaxaꞌilusie Xileati.
23 Reuniu um grupo de parentes e saiu em perseguição a Jacó. Sete dias depois o alcançou, na região montanhosa de Gileade.
24 Mixali xe ꞌolovoxo la iloꞌa miai. Lavani muai la muaipiepiena lexe Lataua muxali noxou la muvikalanu aloxo ꞌo, “Nelelemulinu Iakovo mo a neneꞌe nexalisou ꞌo, ia mamu nini navikala vile loxo ꞌo noxou uasi!”
24 Na noite anterior, porém, Deus havia aparecido em sonho a Labão, o arameu, e dito a ele: “Estou avisando: deixe Jacó em paz!”.
25 Iakovo ena miuli la milai mixolu ane no laxalaxaꞌilu ne Xileati sou mitulusiꞌa tani, la sou ane Lavani iloꞌa ta minuminu mineꞌe mixalisiꞌa ne. Lavani kalumo muavuti la mutulusou tani vile ane no laxalaxaꞌilu ne, no paꞌumolu Iakovo.
25 Labão o alcançou enquanto Jacó estava acampado na região montanhosa de Gileade e armou seu acampamento ali perto.
26 Xe iliꞌi, la sou Lavani mulai noxou Iakovo la muvikalanu aloxo ꞌo, “Loxovaa ane nini neꞌoxo loloxo la nelaveneꞌi ta ꞌalixe tamei ꞌo iloꞌa ta xasixasilo loxo ta motu ilulutu sou ilai ialivula no tuala vile ꞌo?
26 “O que você fez?”, perguntou Labão. “Como ousou me enganar e levar minhas filhas embora, como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Loxovaa ane nini neꞌoxo loloxo mo nepasikisi ia navikalaleli lamana ua ꞌo? Lexe nini navikala lamana tei noxilo la nenge nengeꞌa taxolu tapita mo taꞌani sevile ka tavalivali kulumiso mo talalaꞌati sou talelexe mo talelei, ka sou nexi tasaxangengi la sou taꞌitalongengi ngalai.
27 Por que fugiu em segredo? Por que me enganou? E por que não avisou que desejava partir? Eu lhe teria dado uma festa de despedida, com canções e música, ao som de tamborins e harpas.
28 Ano ꞌo ne ua, nini netalumeieꞌi ta xasixasilo iloꞌa ta neeniꞌasi mole neꞌumeneꞌi ꞌo ia, eni asaxaneꞌi laixe mo atimu no xalexaleneꞌi mo aiooneꞌi ka sou iꞌumesilo ilai uasi. Nexovulaulau misevile.
28 Por que não me deixou beijar minhas filhas e meus netos e me despedir deles? Você agiu de forma extremamente tola!
29 Eni umomomo sou akalusine ane alalae ꞌo ia, umomomo la uasi xo no ꞌolovoxo la Lataua noxou mamine mumulesilo la muvikalaleli lexe, ‘Neneꞌe nexalisou Iakovo ne ia mamu nini navikala vile loxo ꞌo noxou uasi!’
29 Eu poderia destruí-lo, mas o Deus de seu pai me apareceu ontem à noite e me advertiu: ‘Deixe Jacó em paz!’.
30 Eni elavu lexe nini taneni mutulu pekiaꞌu lexe naꞌumesilo mo nalivu ulai no tualasine, ia loxovaa la nalutusi mo nalaisi ua ia, nelutu la nepakalineꞌi ta mimii e epuineꞌi sou isaxilaꞌu taasilo?”
30 Entendo sua vontade de partir e seu desejo de voltar à casa de seu pai. Mas por que roubou meus deuses?”
31 Xe Iakovo muavuti la muvikalanu iau Lavani aloxo ꞌo, “Ua, lexe avikalaneni lamana ia, emamaꞌu xo loxo io maasi xe eni avikalaneni lamana, la nini naꞌapixaꞌa ta ꞌiline ꞌo pekiaꞌu la naꞌumeneꞌi ilivu ilai noxine.
31 Jacó respondeu: “Fugi porque tive medo. Pensei que o senhor tiraria suas filhas de mim à força.
32 Ia avikalaneni aloxo ꞌo, nakamulineꞌi ta mimii noxine alalae ꞌo, xe naxalisiꞌa no tivaxu vile noxixe ꞌo la anu ane ne usoli ane alalae ꞌosi. Nexi noxiꞌa ta molomolo noxilo iloꞌa ta neeniꞌa mo ta mitema sou xaixai noxilo mo, aneꞌi ane ngongiꞌa ngeneꞌe ꞌo ane, nexi noxiꞌa tatutulu ꞌo ia nini mene naꞌuna no taataasixe ne mo nalulusou tivativanexe ne mo namalei lexe naxalisiꞌa. Lexe naxalisiꞌa la nalaasiꞌa mo nanoꞌa, ia nexi latala ꞌo tatulu mo tautiieni.” Iakovo uvivikala Lavani loxo ne ia, ulavu uasi. Mii ne, semau Lakeli mipakali noxou mamie taasou mo a itatalumeiou ne.
32 Quanto a seus deuses, veja se consegue encontrá-los, e quem os tiver roubado deve morrer! Se encontrar qualquer outra coisa que lhe pertença, identifique-a diante de todos estes nossos parentes, e eu a devolverei”. Jacó, porém, não sabia que Raquel havia roubado os ídolos da casa.
33 Lavani muavuti la mulai muꞌunalai noxou Iakovo taasou tei sou mukamuli. Mukamuli xe uasi, la musuku mulai noxie Lea no tani. Muꞌunalai mukamuli xe uxalisou mii vile uasi, la mulaa muatu. Xe muavuti la musuku mulai no tani noxiꞌa Silipa ilee Vila, la uasi. Xe musuku la mulai noxie ꞌolu Lakeli no tani.
33 Labão foi procurar primeiro na tenda de Jacó e, depois, nas tendas de Lia e das duas servas, mas nada encontrou. Por fim, entrou na tenda de Raquel.
34 — ausente —
34 Acontece que Raquel havia pego os ídolos da casa e os escondido na sela do seu camelo, e estava sentada em cima deles. Quando Labão terminou de vasculhar toda a sua tenda sem encontrar os ídolos,
35 — ausente —
35 Raquel disse ao pai: “Por favor, perdoe-me por não me levantar para o senhor, mas estou em meu período menstrual”. Labão continuou a busca, mas não encontrou os ídolos da casa.
36 Iakovo ne laꞌiaxu misevile. Xe muavuti la muasaxau iau Lavani ne sou mutaliꞌi xatixati vaxa noxou. “Ae! Susu maꞌia ane eni eꞌoxonu la sou ane nini nelelemulileli, neneꞌe avone muxaixai mimemimexi mukalu ꞌo?
36 Jacó se enfureceu e discutiu com Labão. “Qual foi o meu crime?”, perguntou ele. “O que fiz de errado para o senhor me perseguir como se eu fosse um criminoso?
37 Ioxe, lexe nexalisou mii vile, la namuxaxu uluꞌe no talanexe nexi latala e tatutulu ꞌo, mo sou ta mitema noxilo ꞌo iloꞌa aneꞌi ane noxine imaisou kalumo, la sou aneꞌi imomosou vaikalasou no nixi noxinge nengei.
37 O senhor vasculhou todos os meus bens. Por acaso encontrou algum objeto que lhe pertença? Coloque-o aqui, diante de nossos parentes, para que todos vejam. Que eles julguem entre nós dois!
38 Xo nalomu, eni elai exolu noxine tauu ie mavulovexa tamei, la ta sipsipmeni iloꞌa ta meemeni ne isusulu utotomu lailaixesi ia ixotoxoto uasi. Mo avau sipsipmeni mulu vile mo aꞌou uasi.
38 “Estive vinte anos com o senhor, cuidando de seus rebanhos. Ao longo de todo esse tempo, suas ovelhas e cabras nunca abortaram. Não me servi de um carneiro sequer de seu rebanho para alimento.
39 Mo no ꞌolovoxo ane, ta mii seꞌi ineꞌe ipakalineꞌi ta sipsipmeni sou iveꞌa iꞌiꞌa, mo ane iveꞌa mo iꞌiꞌa pausiꞌa uai ne, eni anoꞌu mo aneꞌe amaxaꞌu noxine uasi. Eni melo axiu vaxa la, akoli mii e tasiauxu ne la. Xe naavuti la, navikala pekiaꞌu uneꞌe noxilo misevile sou melo akolinu mii ane ta mitema ipakali no aso xe no ꞌolovoxo kalumo.
39 Quando algum deles era despedaçado por um animal selvagem, eu nunca lhe mostrava a carcaça. Não, eu mesmo arcava com o prejuízo! O senhor me obrigava a pagar por todo animal roubado, quer à plena luz do dia, quer na escuridão da noite.
40 Voxo piena musuku aso ulakaisilo xo mole kisilo ne lexe uvala. Xe no ꞌolovoxo la sivo ukasilo mole aolopipi loxo ꞌo. Mo aai laixe uasi manina.
40 “Trabalhei para o senhor em dias de calor escaldante e também em noites frias e insones.
41 Nengei texolu tepita tauu ie mavulovexa tamei, la eꞌausou ane sou exaxaixene nesi. Exaxaixeni tauu ie mavulovexa vile mo mulelia tamiꞌa xo eni eꞌuluxaꞌa ta ꞌiline ta sema tamei ꞌo. Xe iliꞌi la exolu sou exaxaixene tauu ie muxatele vile sou lexe anoꞌaxeni ta sipsip seꞌi noxine sou lailoto sou xaixai latala ne la ua. Nini nekalakalavoilelisi alaxu mavulovexa vile.
41 Sim, por vinte anos trabalhei feito um escravo em sua casa! Trabalhei catorze anos por suas duas filhas e, depois, mais seis anos para formar meu rebanho. E dez vezes o senhor mudou meu salário.
42 Ia, lexe Lataua noxou mamilo, mo Lataua noxou Avalaamu uxoo noxilo uasi, la male eni alivu vitanisi, ia mii vile sou anoꞌu no avolo uasi. Ia tavaꞌu xo Lataua mumaisou mo mulavusou xaixai tapiena e eni eꞌoxoxene, mo tuꞌutuꞌumaxu ane muxoo noxilo ꞌo, la sou ane anu muxali noxine no ꞌolovoxo sou muvikala pekiaꞌu noxine ne.”
42 De fato, se o Deus de meu pai não estivesse comigo, o Deus de Abraão e o Deus temível de Isaque, o senhor teria me mandado embora de mãos vazias. Mas Deus viu como fui maltratado, apesar de meu árduo trabalho. Por isso ele lhe apareceu na noite passada e o repreendeu!”
43 Xe Lavani muavuti la mukolinu vaikala noxou Iakovo aloxo ꞌo, “Lea ilee Lakeli ne, eni ta ꞌaliꞌalixe ta sema ane. Mo ta ꞌiliꞌiliꞌa ilou ne, eni ta xasixasilo ane, mo ta sipsip iloꞌa ta mee kalumo ne, eni ta miixe ane. Mo namalei, mimii tavuꞌalo ꞌo ne, molu ane noxilosi, ia aꞌoxo mii vile noxiꞌa Lea ilee Lakeli mo ta ꞌiliꞌiliꞌa uasi.”
43 Labão respondeu a Jacó: “Essas mulheres são minhas filhas, as crianças são meus netos, e os rebanhos são meus rebanhos. Na verdade, tudo que você vê é meu. Mas o que posso fazer agora por minhas filhas e pelos filhos delas?
44 Xe anu Lavani molu muavuti la muvikalanu Iakovo la, “Eni emasaxa lexe ane alalae ꞌosi ꞌo, naneꞌe mo nengei tasakiinu vaikala sou opo vilesisi pumuxu sou usakinenge nengeꞌa no anu. Xe iliꞌi la sou nengeꞌa tasuꞌa laꞌoluxu lavoꞌo no lia ꞌo sou loxo sosovomenge. Iliꞌi xe nenge taneꞌe tamaisou, la nenge taxavutalanu vaikala e nenge taxalixu alalae ꞌo.”
44 Façamos, portanto, você e eu, uma aliança que sirva de testemunho do nosso compromisso”.
45 Xe Iakovo muavuti no lia ꞌo, la mulai mutavulenu lavoꞌo to vile veveeni ka muneꞌe mulaa loxo atola pumuxu muluꞌelai no lia,
45 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou em pé como monumento.
46 ka muvikalaneꞌi ta ꞌolu iloꞌa ta mitema noxou sou milai mitavule lavoꞌo seꞌi la, sou mineꞌe mitaꞌolunu vaxa muxaliliou ane anu mulaa tei. Xe mukalu, la sou aneꞌi iloꞌa miꞌani ane no lavoꞌo laꞌoluxu paꞌumolu ne.
46 Em seguida, disse aos membros de sua família: “Juntem algumas pedras”. Eles pegaram as pedras e as amontoaram. Jacó e Labão se sentaram perto do monte de pedras e fizeram uma refeição para selar a aliança.
47 Xe miꞌani mukalu, la Lavani mulemolu lavoꞌo laꞌoluxu ane ne lexe, “Iaxaru Saꞌaduta” no anu vaikala noxou, xe Iakovo kalumo mulemolu lexe Xaleti no anu vaikala noxou.
47 A fim de comemorar a ocasião, Labão chamou o lugar de Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou de Galeede.
48 Xe Lavani muavuti la muvikalanu Iakovo aloxo ꞌo, “Lavoꞌo laꞌoluxu ano ꞌo, anu uxolu loxo sosovo sou nenge nengei taxavutalanu vaikala ane nenge nengei tasakiinu iliꞌi.” La sou ane aneꞌi mimoxoꞌu lavoꞌo laꞌoluxu ne lexe Xaleti.
48 Labão declarou: “Este monte de pedras servirá de testemunha para nos lembrar da aliança que fizemos hoje”. Isso explica por que o lugar foi chamado de Galeede.
49 Xe Lavani muavuti la muvikala aloxo ꞌo la, “IAUE molusi umaisinge nengei mine nenge nengei takalipalaꞌa.” La sou lavoꞌo laꞌoluxu ane ne, milemolu kalumo lexe Misipa.
49 Também foi chamado de Mispá, pois Labão disse: “Vigie o S enhor a você e a mim para garantir que guardaremos esta aliança quando estivermos longe um do outro.
50 Xe Lavani muavuti la muvikalanu Iakovo la, “Ia, lexe nini nasaxilaꞌa mo naꞌoxo laixe noxiꞌa ta ꞌalixeni ta sema tamei ꞌo uasi, mo male nalai naꞌuluxaꞌa ta sema seꞌi vaꞌaxu, ia eni alavu uasi ne, ia anu laixe nini naxavutalanu lexe Lataua a umamaisinge nengei.
50 Se você maltratar minhas filhas ou se casar com outras mulheres, mesmo que ninguém mais veja, Deus verá. Ele é testemunha desta aliança entre nós.”
51 Lavoꞌo ane eni elaanu mo ane eni esuꞌa laꞌoluxu no tavaꞌu ane, eni elaanu no nixi noxinge nengei ne, ane uxolu ꞌo.
51 “Veja este monte de pedras”, prosseguiu Labão. “Veja também este monumento que levantei entre nós dois.
52 Uxolu sou nenge tamaisou aso vile, la taxavutalanu vaikala ane nenge nengei tasakiinu. Eni amomomo sou aalasou pilixa ano ꞌo sou avenge mo ngingi umomomo sou ngaalasou sou ngavelo uasi.
52 Estão entre mim e você como testemunhas dos nossos votos. Nunca atravessarei para o lado de lá do monte de pedras a fim de prejudicá-lo, e você jamais deve atravessar para o lado de cá a fim de prejudicar-me.
53 Lataua noxou Avalaamu mo Naolu molusi umaisinge, la sou ulavu no anu ꞌiliꞌilixo noxinge nengei.” Xe no ualasou Lataua anu Lataua noxou Iakovo momu Aisaki, anu Iakovo muavuti la mupalaꞌalixu tanu lexe anu utetelisou mo umulinu vaikala ane ne.
53 Invoco o Deus de nossos antepassados, o Deus de seu avô Abraão e o Deus de meu avô Naor, para que sirva de juiz entre nós.” Assim, diante do Deus temível de seu pai Isaque,
54 Xe muavuti la muveꞌa ta sipsip seꞌi sou muꞌelaxaꞌa mulai noxou Lataua teitexi no laxaꞌilu ne. Xe iliꞌi la sou muꞌavaliꞌa ta mitema noxou mineꞌe iloꞌa miꞌani. Miꞌani mukalu, la miai ꞌolovoxo vile la, teitexi no laxaꞌilu ne.
54 Então Jacó ofereceu sacrifício a Deus na montanha e convidou todos para a refeição comemorativa. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 Xe no kakau manina, la sou Lavani mulai noxiꞌa ta ꞌolu tamei ne iloꞌa ta ꞌiliꞌiliꞌa sou mutimutimunu xalexaleneꞌi ka mualusiꞌa io sou muꞌitaloneꞌi ia anu mulivu mulai no tualasou.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou cedo, beijou seus netos e suas filhas e os abençoou. Depois, partiu e voltou para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.