Gênesis 31

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iloꞌa mixoxoo ne xe alaxu vile, la Iakovo mulomu lexe iau, Lavani ta ꞌolu ta mulu misuꞌanu vaikala vile. Mivikala aloxo ꞌo, “Iakovo to ne muneꞌe la, iu mimii uasi ia, muneꞌe muxolu noxinge nengeꞌa maminge mole ane mutaxusou maminge miumiu mukalu ꞌo. Mole ane anu muxali itema sou lavuluti vile manina.”
1 Jacó ficou sabendo que os filhos de Labão andavam dizendo o seguinte: — Jacó está tirando tudo o que é do nosso pai. É às custas do nosso pai que ele está ficando rico.
2 Mamiꞌa kalumo ne, iau Iakovo umamaisou, la iou laꞌilaꞌiaxu mo uvivikalanu lailaixe loxo tei uasi, muxiu mo loxo iou ututumasi.
2 Jacó também notou que Labão já não se mostrava tão amigo como antes.
3 Xe IAUE muavuti la muvikalanu Iakovo aloxo ꞌo, “Naxoxoo ꞌo uasi, nalutu mo nalivu ulai no lialiaxaꞌa mamine iloꞌa ta minemineni xo eni kalumo alai axoo ane sou axoo noxine sou asaxilaꞌine.”
3 Então o Senhor Deus disse a Jacó: — Volte para a terra dos seus pais, onde estão os seus parentes. Eu estarei com você.
4 Xe Iakovo muavuti la mukalanu anaxuiꞌa Lakeli ilee Lea sou milai noxou e uxoxoolu sou usaxisaxilaꞌa ta sipsip iloꞌa ta mee no anu.
4 Aí Jacó mandou chamar Raquel e Leia para que viessem ao campo, onde ele estava com as suas ovelhas e cabras.
5 Ilou milutu xe milai mixali noxou, la muvikalaneꞌi ilou, “Emaisou maminge ngongou, la maulixu muxiu. Tei, la nengeꞌa taꞌosaꞌosasinge ngatoꞌo mo uvivikalanenge nengeꞌa ne lailaixe loxo ꞌo, ia vaimomo ꞌo ne uasi manina, emaisou iou ne, la iou masuailosi. Ia Lataua noxou mamilo Aisaki ane uxoxoo noxilo ꞌo.
5 Quando chegaram, ele disse: — Tenho reparado que o pai de vocês já não se mostra tão meu amigo como antes; mas o Deus do meu pai tem estado comigo.
6 Ngingi ngongou ngelavu lexe, eni exaxai misevile xou maminge ngongou,
6 Vocês sabem muito bem que tenho me esforçado muito, trabalhando para o pai de vocês.
7 ia anu mukalavoileli alaxu mavulovexa la ulotoleli uasi. Muꞌoxo ꞌilixo ane ne noxilo ia umomomo sou uꞌoxo ꞌilixo vile masua uneꞌe noxilo uasi xo Lataua a uxolu noxilo.
7 Mas ele me tem enganado e já mudou o meu salário umas dez vezes. Porém Deus não deixou que ele me prejudicasse.
8 Muvikalaleli lexe ta sipsip iloꞌa ta mee ane tolotoloneꞌi ne eni ta naꞌaxeni. Ioxe, aneꞌi isulu xe tolotoloneꞌi ukalusi, la anu uxiunu la lexe eni ta naꞌaxeni ane misaꞌesaꞌeutu.
8 Quando ele dizia: “Os cabritos com manchas serão o seu salário”, aí as fêmeas tinham crias manchadas. E, quando ele dizia: “Os cabritos listados serão o seu salário”, aí as crias saíam todas listadas.
9 La sou ane Lataua munoꞌa maminge ngongou ta sipsipou iloꞌa ta meeu la ane muneꞌe muitixeni ꞌo.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos do pai de vocês e os deu a mim.
10 No tauu ane ta mee ta mulu aneꞌi sou ivaialoneꞌi ta mee ta sema, la eni eaipiepiena lexe emaisiꞌa ta mee ta mulu ane tolotoloneꞌi mo aneꞌi ane misaꞌesaꞌeutusi ane mivaialoneꞌi ta mee ta sema ne.
10 — Um dia, quando os animais estavam no tempo do cruzamento, eu tive um sonho. Eu vi que os bodes que cobriam as fêmeas eram listados, malhados e manchados.
11 Xe angelo noxou Lataua muavuti la muꞌavalilo, ‘Iakovo,’ la eni ekolinu ‘O! Maꞌia?’
11 O Anjo de Deus me chamou pelo nome, e eu respondi: “Aqui estou.”
12 La anu musolonu vaikala la, ‘Natulu mo namalei ta mee ta mulu ane tolotoloneꞌi mo ane ngolangolaꞌa mo aneꞌi ane misaꞌesaꞌeutusi ane ivavaialoneꞌi aneꞌi ane ta sema. Eni emaisou ꞌiliꞌilixo e Lavani muꞌoxoꞌoxo noxine ne mukalu, la sou ane eni eꞌoxo voteꞌi ano ꞌo sou usuꞌulineni.
12 Então ele continuou: “Veja! Todos os bodes que estão cruzando são listados, malhados e manchados. Eu estou fazendo com que isso aconteça porque tenho visto o que Labão está fazendo com você.
13 Eni e avivikalaneni ꞌo, eni Lataua e epalaꞌa noxine ne Veteli, anu lia xalee ane nini nelaa lavoꞌo e netixalaxu ka nenixiu ovu vile lexaxu no latanu sou nepalaꞌalixu taneni muneꞌe noxilo. Ia, alalae ꞌosi ne, nataxusou mimemimeni mo nalivu ulai no liaxene.’”
13 Eu sou o Deus que apareceu a você em Betel, onde você me dedicou uma pedra, derramando azeite sobre ela, e onde você me fez uma promessa. Agora prepare-se, saia desta terra e volte para a terra onde você nasceu.”
14 Lakeli ilee Lea milolomu noxou muluiꞌa ilou aloxo ne mukalu, la ilou mikolinu, “Nexi umomomo sou tanoꞌumexi mimii seꞌi noxou mamixe miumiu ꞌo uasi.
14 Então Raquel e Leia responderam: — Não sobrou nada para herdarmos do nosso pai.
15 Xo anu muꞌoxonexi loxo nexi ta ꞌolu uasi, nexi ta sema sou tuala vaꞌaxu mo a. Munoꞌu ꞌulusixe ne ia musuꞌa mukalu ne.
15 Ele nos trata como se fôssemos estrangeiras. Ele até nos vendeu e depois gastou todo o dinheiro que recebeu como pagamento.
16 Mimii tavuꞌalo e Lataua muxexe noxou mamixe avolu ne, uneꞌe nexi noxiꞌa ta ꞌiliꞌilixe mii mexi ukalusi. La sou nexi umomomo sou tamulesine uasi. Namuli aloxo Lataua muvikalaneni ne.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou do nosso pai é nossa e dos nossos filhos. Portanto, faça tudo o que Deus mandou.
17 Xe iliꞌi la sou anu muteloneꞌi ta semasemau iloꞌa ta ꞌiliꞌiliꞌa noxiꞌa ta kameli.
17 — ausente —
18 Anu muteloneꞌi mukalu la muoleneꞌi ta sipsip iloꞌa ta mee sou muulaxuneꞌi sou milai. Lavulavulutiꞌa e munoꞌu ne Mesopotamia ne, mutavulenu kalumo sou mulailixu ne Kanani noxou Aisaki.
18 — ausente —
19 Lavani ne ulavu uasi, xo mulai no paxa mo a uxoxotosou ta sipsip laxusiꞌa. Lakeli miavuti la milai mipakalineꞌi ta miiu e mupuineꞌi sou isaxilaꞌu taasou sou minoꞌa milailixaꞌa.
19 Labão, o pai de Raquel, havia ido para outro lugar a fim de cortar a lã das suas ovelhas; e, enquanto ele estava fora, Raquel roubou as imagens dos deuses da casa dele.
20 Itemasie Alamu kena Lavani ne, ꞌei muvikala lamana no anu lailutu ane ne. Iakovo xavutalau lexe, aneꞌi ipasikisi mo ilai.
20 Foi assim que Jacó, sem avisar que ia embora, enganou Labão, o arameu,
21 Mitaxusou miꞌamiꞌa tavuꞌalo ne mukalu, la mipasikisi mole milai. Mimuamuaꞌi xoo xe, milai la mixisaꞌisou lexa toxoxaꞌa Iupileitisi. Mixisaꞌisou mukalu la sou mimuamuaꞌi milai loxo no laxalaxaꞌilu ne Xileati.
21 fugindo com tudo o que tinha. Atravessou o rio Eufrates e foi na direção da região montanhosa de Gileade.
22 Iakovo ena milai mo voxo tatalu mupolo, ia iliꞌi la sou ta mitema seꞌi milai mivikalanu Lavani lexe Iakovo ane mupasiki mo muꞌume mulai ne.
22 Três dias depois Labão ficou sabendo que Jacó havia fugido.
23 Xe Lavani mulomu aloxo ne, la mutaxusiꞌa ta minuminu seꞌi sou iloꞌa mimulineꞌi. Mimulineꞌi milalai xoo xe, voxoxaꞌa muxatele vile mukalu xe muxatele tamei sou, la sou mixalisiꞌa no laxalaxaꞌilusie Xileati.
23 Ele reuniu os seus parentes e foi atrás de Jacó. Sete dias depois, Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade.
24 Mixali xe ꞌolovoxo la iloꞌa miai. Lavani muai la muaipiepiena lexe Lataua muxali noxou la muvikalanu aloxo ꞌo, “Nelelemulinu Iakovo mo a neneꞌe nexalisou ꞌo, ia mamu nini navikala vile loxo ꞌo noxou uasi!”
24 Naquela noite Deus apareceu num sonho a Labão, o arameu, e disse: — Cuidado! Não faça nada a Jacó.
25 Iakovo ena miuli la milai mixolu ane no laxalaxaꞌilu ne Xileati sou mitulusiꞌa tani, la sou ane Lavani iloꞌa ta minuminu mineꞌe mixalisiꞌa ne. Lavani kalumo muavuti la mutulusou tani vile ane no laxalaxaꞌilu ne, no paꞌumolu Iakovo.
25 Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade, onde ele estava acampado. E Labão e os seus parentes acamparam no mesmo lugar.
26 Xe iliꞌi, la sou Lavani mulai noxou Iakovo la muvikalanu aloxo ꞌo, “Loxovaa ane nini neꞌoxo loloxo la nelaveneꞌi ta ꞌalixe tamei ꞌo iloꞌa ta xasixasilo loxo ta motu ilulutu sou ilai ialivula no tuala vile ꞌo?
26 Aí Labão disse a Jacó: — Por que foi que você me enganou, levando as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Loxovaa ane nini neꞌoxo loloxo mo nepasikisi ia navikalaleli lamana ua ꞌo? Lexe nini navikala lamana tei noxilo la nenge nengeꞌa taxolu tapita mo taꞌani sevile ka tavalivali kulumiso mo talalaꞌati sou talelexe mo talelei, ka sou nexi tasaxangengi la sou taꞌitalongengi ngalai.
27 Por que você me enganou, fugindo desse jeito, sem me dizer nada? Se você tivesse falado comigo, eu teria preparado uma festa alegre de despedida, com canções acompanhadas de pandeiros e de liras .
28 Ano ꞌo ne ua, nini netalumeieꞌi ta xasixasilo iloꞌa ta neeniꞌasi mole neꞌumeneꞌi ꞌo ia, eni asaxaneꞌi laixe mo atimu no xalexaleneꞌi mo aiooneꞌi ka sou iꞌumesilo ilai uasi. Nexovulaulau misevile.
28 Você nem me deixou beijar os meus netos e as minhas filhas. O que você fez foi coisa de gente sem juízo.
29 Eni umomomo sou akalusine ane alalae ꞌo ia, umomomo la uasi xo no ꞌolovoxo la Lataua noxou mamine mumulesilo la muvikalaleli lexe, ‘Neneꞌe nexalisou Iakovo ne ia mamu nini navikala vile loxo ꞌo noxou uasi!’
29 Eu poderia ter feito muito mal a vocês, mas na noite passada o Deus do seu pai me disse assim: “Cuidado! Não faça nada a Jacó.”
30 Eni elavu lexe nini taneni mutulu pekiaꞌu lexe naꞌumesilo mo nalivu ulai no tualasine, ia loxovaa la nalutusi mo nalaisi ua ia, nelutu la nepakalineꞌi ta mimii e epuineꞌi sou isaxilaꞌu taasilo?”
30 Eu sei que você foi embora porque tinha saudades de casa. Mas por que foi que você roubou as imagens dos deuses da minha casa?
31 Xe Iakovo muavuti la muvikalanu iau Lavani aloxo ꞌo, “Ua, lexe avikalaneni lamana ia, emamaꞌu xo loxo io maasi xe eni avikalaneni lamana, la nini naꞌapixaꞌa ta ꞌiline ꞌo pekiaꞌu la naꞌumeneꞌi ilivu ilai noxine.
31 Jacó respondeu: — Eu fiquei com medo, pois pensei que o senhor ia me tirar as suas filhas à força.
32 Ia avikalaneni aloxo ꞌo, nakamulineꞌi ta mimii noxine alalae ꞌo, xe naxalisiꞌa no tivaxu vile noxixe ꞌo la anu ane ne usoli ane alalae ꞌosi. Nexi noxiꞌa ta molomolo noxilo iloꞌa ta neeniꞌa mo ta mitema sou xaixai noxilo mo, aneꞌi ane ngongiꞌa ngeneꞌe ꞌo ane, nexi noxiꞌa tatutulu ꞌo ia nini mene naꞌuna no taataasixe ne mo nalulusou tivativanexe ne mo namalei lexe naxalisiꞌa. Lexe naxalisiꞌa la nalaasiꞌa mo nanoꞌa, ia nexi latala ꞌo tatulu mo tautiieni.” Iakovo uvivikala Lavani loxo ne ia, ulavu uasi. Mii ne, semau Lakeli mipakali noxou mamie taasou mo a itatalumeiou ne.
32 Mas, se o senhor achar as suas imagens com alguém aqui, essa pessoa será morta. Os nossos parentes são testemunhas: se o senhor encontrar aqui qualquer coisa que seja sua, pode levar. Acontece que Jacó não sabia que Raquel havia roubado as imagens.
33 Lavani muavuti la mulai muꞌunalai noxou Iakovo taasou tei sou mukamuli. Mukamuli xe uasi, la musuku mulai noxie Lea no tani. Muꞌunalai mukamuli xe uxalisou mii vile uasi, la mulaa muatu. Xe muavuti la musuku mulai no tani noxiꞌa Silipa ilee Vila, la uasi. Xe musuku la mulai noxie ꞌolu Lakeli no tani.
33 Labão entrou na barraca de Jacó, depois na de Leia e depois na das duas escravas, porém não encontrou as suas imagens. Então foi para a barraca de Raquel.
34 — ausente —
34 Aí ele procurou em toda parte, porém não achou nada, pois Raquel havia posto as imagens numa sela de camelo e estava sentada em cima.
35 — ausente —
35 Ela disse ao pai: — O senhor não fique zangado comigo por eu não me levantar, mas é que estou menstruada. Foi assim que Labão procurou as suas imagens, sem as encontrar.
36 Iakovo ne laꞌiaxu misevile. Xe muavuti la muasaxau iau Lavani ne sou mutaliꞌi xatixati vaxa noxou. “Ae! Susu maꞌia ane eni eꞌoxonu la sou ane nini nelelemulileli, neneꞌe avone muxaixai mimemimexi mukalu ꞌo?
36 Aí Jacó ficou zangado. Ele disse a Labão: — O que foi que eu fiz de errado? Qual foi a
37 Ioxe, lexe nexalisou mii vile, la namuxaxu uluꞌe no talanexe nexi latala e tatutulu ꞌo, mo sou ta mitema noxilo ꞌo iloꞌa aneꞌi ane noxine imaisou kalumo, la sou aneꞌi imomosou vaikalasou no nixi noxinge nengei.
37 Agora que mexeu em todas as minhas coisas, será que encontrou alguns objetos que são seus? Pois ponha esses objetos aqui, na frente dos meus parentes e dos seus, para que eles julguem qual de nós dois está com a razão.
38 Xo nalomu, eni elai exolu noxine tauu ie mavulovexa tamei, la ta sipsipmeni iloꞌa ta meemeni ne isusulu utotomu lailaixesi ia ixotoxoto uasi. Mo avau sipsipmeni mulu vile mo aꞌou uasi.
38 Durante os vinte anos que trabalhei para o senhor, as suas ovelhas e as suas cabras nunca tiveram abortos, e eu não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Mo no ꞌolovoxo ane, ta mii seꞌi ineꞌe ipakalineꞌi ta sipsipmeni sou iveꞌa iꞌiꞌa, mo ane iveꞌa mo iꞌiꞌa pausiꞌa uai ne, eni anoꞌu mo aneꞌe amaxaꞌu noxine uasi. Eni melo axiu vaxa la, akoli mii e tasiauxu ne la. Xe naavuti la, navikala pekiaꞌu uneꞌe noxilo misevile sou melo akolinu mii ane ta mitema ipakali no aso xe no ꞌolovoxo kalumo.
39 Nunca lhe trouxe os animais que as feras mataram, mas eu mesmo pagava o prejuízo. O senhor me cobrava qualquer animal que fosse roubado de dia ou de noite.
40 Voxo piena musuku aso ulakaisilo xo mole kisilo ne lexe uvala. Xe no ꞌolovoxo la sivo ukasilo mole aolopipi loxo ꞌo. Mo aai laixe uasi manina.
40 A minha vida era assim: de dia o calor me castigava, e de noite eu morria de frio. E quantas noites eu passei sem dormir!
41 Nengei texolu tepita tauu ie mavulovexa tamei, la eꞌausou ane sou exaxaixene nesi. Exaxaixeni tauu ie mavulovexa vile mo mulelia tamiꞌa xo eni eꞌuluxaꞌa ta ꞌiline ta sema tamei ꞌo. Xe iliꞌi la exolu sou exaxaixene tauu ie muxatele vile sou lexe anoꞌaxeni ta sipsip seꞌi noxine sou lailoto sou xaixai latala ne la ua. Nini nekalakalavoilelisi alaxu mavulovexa vile.
41 Fiquei vinte anos na sua casa. Trabalhei catorze anos para conseguir as suas duas filhas e seis anos para conseguir os seus animais. E, ainda por cima, o senhor mudou o meu salário umas dez vezes.
42 Ia, lexe Lataua noxou mamilo, mo Lataua noxou Avalaamu uxoo noxilo uasi, la male eni alivu vitanisi, ia mii vile sou anoꞌu no avolo uasi. Ia tavaꞌu xo Lataua mumaisou mo mulavusou xaixai tapiena e eni eꞌoxoxene, mo tuꞌutuꞌumaxu ane muxoo noxilo ꞌo, la sou ane anu muxali noxine no ꞌolovoxo sou muvikala pekiaꞌu noxine ne.”
42 Se o Deus dos meus antepassados — o Deus de Abraão, o Deus a quem Isaque temia — não tivesse estado comigo, o senhor teria me mandado embora com as mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho que tive e ontem à noite ele resolveu a questão.
43 Xe Lavani muavuti la mukolinu vaikala noxou Iakovo aloxo ꞌo, “Lea ilee Lakeli ne, eni ta ꞌaliꞌalixe ta sema ane. Mo ta ꞌiliꞌiliꞌa ilou ne, eni ta xasixasilo ane, mo ta sipsip iloꞌa ta mee kalumo ne, eni ta miixe ane. Mo namalei, mimii tavuꞌalo ꞌo ne, molu ane noxilosi, ia aꞌoxo mii vile noxiꞌa Lea ilee Lakeli mo ta ꞌiliꞌiliꞌa uasi.”
43 Labão respondeu a Jacó assim: — Estas filhas são minhas, os netos são meus, estes animais são meus, e tudo o que você está vendo é meu. Agora, como não posso fazer nada para ficar com as minhas filhas e com os filhos que elas tiveram,
44 Xe anu Lavani molu muavuti la muvikalanu Iakovo la, “Eni emasaxa lexe ane alalae ꞌosi ꞌo, naneꞌe mo nengei tasakiinu vaikala sou opo vilesisi pumuxu sou usakinenge nengeꞌa no anu. Xe iliꞌi la sou nengeꞌa tasuꞌa laꞌoluxu lavoꞌo no lia ꞌo sou loxo sosovomenge. Iliꞌi xe nenge taneꞌe tamaisou, la nenge taxavutalanu vaikala e nenge taxalixu alalae ꞌo.”
44 estou disposto a fazer um trato com você. Vamos fazer aqui um montão de pedras para que lembremos desse trato.
45 Xe Iakovo muavuti no lia ꞌo, la mulai mutavulenu lavoꞌo to vile veveeni ka muneꞌe mulaa loxo atola pumuxu muluꞌelai no lia,
45 Então Jacó pegou uma pedra e a pôs de pé como se fosse um pilar.
46 ka muvikalaneꞌi ta ꞌolu iloꞌa ta mitema noxou sou milai mitavule lavoꞌo seꞌi la, sou mineꞌe mitaꞌolunu vaxa muxaliliou ane anu mulaa tei. Xe mukalu, la sou aneꞌi iloꞌa miꞌani ane no lavoꞌo laꞌoluxu paꞌumolu ne.
46 Depois disse aos seus parentes que ajuntassem e amontoassem pedras. Eles fizeram um montão de pedras e depois tomaram uma refeição ali do lado dele.
47 Xe miꞌani mukalu, la Lavani mulemolu lavoꞌo laꞌoluxu ane ne lexe, “Iaxaru Saꞌaduta” no anu vaikala noxou, xe Iakovo kalumo mulemolu lexe Xaleti no anu vaikala noxou.
47 Labão pôs naquele lugar o nome de Jegar-Saaduta , e Jacó o chamou de Galeede .
48 Xe Lavani muavuti la muvikalanu Iakovo aloxo ꞌo, “Lavoꞌo laꞌoluxu ano ꞌo, anu uxolu loxo sosovo sou nenge nengei taxavutalanu vaikala ane nenge nengei tasakiinu iliꞌi.” La sou ane aneꞌi mimoxoꞌu lavoꞌo laꞌoluxu ne lexe Xaleti.
48 Depois Labão disse: — Este montão de pedras servirá para que nós dois lembremos desse trato. Foi por isso que aquele lugar recebeu o nome de Galeede.
49 Xe Lavani muavuti la muvikala aloxo ꞌo la, “IAUE molusi umaisinge nengei mine nenge nengei takalipalaꞌa.” La sou lavoꞌo laꞌoluxu ane ne, milemolu kalumo lexe Misipa.
49 E também teve o nome de Mispa porque Labão disse: — Que o
50 Xe Lavani muavuti la muvikalanu Iakovo la, “Ia, lexe nini nasaxilaꞌa mo naꞌoxo laixe noxiꞌa ta ꞌalixeni ta sema tamei ꞌo uasi, mo male nalai naꞌuluxaꞌa ta sema seꞌi vaꞌaxu, ia eni alavu uasi ne, ia anu laixe nini naxavutalanu lexe Lataua a umamaisinge nengei.
50 Se você maltratar as minhas filhas ou se você casar com outras mulheres, mesmo que eu não saiba o que está acontecendo, lembre que Deus está nos vigiando.
51 Lavoꞌo ane eni elaanu mo ane eni esuꞌa laꞌoluxu no tavaꞌu ane, eni elaanu no nixi noxinge nengei ne, ane uxolu ꞌo.
51 Aqui estão as pedras e o pilar que coloquei entre nós dois.
52 Uxolu sou nenge tamaisou aso vile, la taxavutalanu vaikala ane nenge nengei tasakiinu. Eni amomomo sou aalasou pilixa ano ꞌo sou avenge mo ngingi umomomo sou ngaalasou sou ngavelo uasi.
52 O montão de pedras e o pilar são para lembrarmos desse trato. Eu nunca passarei para lá deste pilar para atacá-lo, e você não passará para cá deste montão de pedras e deste pilar para me atacar.
53 Lataua noxou Avalaamu mo Naolu molusi umaisinge, la sou ulavu no anu ꞌiliꞌilixo noxinge nengei.” Xe no ualasou Lataua anu Lataua noxou Iakovo momu Aisaki, anu Iakovo muavuti la mupalaꞌalixu tanu lexe anu utetelisou mo umulinu vaikala ane ne.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor será juiz entre nós. Então Jacó fez um juramento em nome do Deus a quem Isaque, o seu pai,
54 Xe muavuti la muveꞌa ta sipsip seꞌi sou muꞌelaxaꞌa mulai noxou Lataua teitexi no laxaꞌilu ne. Xe iliꞌi la sou muꞌavaliꞌa ta mitema noxou mineꞌe iloꞌa miꞌani. Miꞌani mukalu, la miai ꞌolovoxo vile la, teitexi no laxaꞌilu ne.
54 Ele ofereceu um animal em sacrifício ali na montanha e convidou os seus parentes para uma refeição. Naquela noite eles comeram e dormiram ali na montanha.
55 Xe no kakau manina, la sou Lavani mulai noxiꞌa ta ꞌolu tamei ne iloꞌa ta ꞌiliꞌiliꞌa sou mutimutimunu xalexaleneꞌi ka mualusiꞌa io sou muꞌitaloneꞌi ia anu mulivu mulai no tualasou.
55 Na manhã seguinte Labão se levantou bem cedo, beijou as suas filhas e os seus netos e os abençoou. E depois foi embora, voltando para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.