Gênesis 29

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Iakovo muvikala aloxo ne sou mupalaꞌalixu tanu mulai noxou Lataua mukalu, la sou anu muavuti sou musokou muamuaꞌi noxou sou ulai. Mumuamuaꞌi ne, la mulalai aloxo no xalee lia ane aso uxaxali utetelo no anu.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Mumuamuaꞌi mulalaisi xe musuꞌa iou loxo ꞌosi la mumaisiꞌa ta sipsip laꞌoluxaꞌa tatalu ane misuꞌa laꞌoluxaꞌa miai mixaliliiou iou lexa vile. Ta sipsip ne, mineꞌeneꞌi sou iieneꞌi ane, ia mineꞌeneꞌi la iieneꞌi palea uasi xo lavoꞌo toxoxaꞌa te ipipalopaloꞌu sou uxexesou taxa e lexa uxaxali utelo no anu ne uao.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Ta mitema sou isaxisaxilaꞌa kalumo a ixoxoomaieꞌi. No voxo ane sou ta mitema sou isaxisaxilaꞌa ta sipsipiꞌa ineꞌe sou iieneꞌi, la aneꞌi ipipaloꞌu lavoꞌo to ne uxexesou lexa iou sou ta sipsipiꞌa iie. Xe ukalu la sou aneꞌi ipipaloꞌu ulivu no tanixu la.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Iakovo mumuamuaꞌi musuku mulai ꞌalai manina noxiꞌa sou mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Ta vivilo, ngingi sou tuala neꞌei?” Aneꞌi mikolinu la mivikala lexe, “Nexi sou tuala ne Alani.”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 Xe anu muxiu vaxa la mutaliꞌisiꞌa la, “Ia ngingi ngelavusou itema e ualasou lexe Lavani o? Eiae Naola ꞌolu.” “Ani, nexi telavusou.” Aneꞌi mikolinu aloxo ne.
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Xe muavuti la mutaliꞌisiꞌa la aloxo ꞌo, “Ia loxovaa, anu laixenusi?” “Ani, anu laixenusi. Namalei, ꞌolu sema Lakeli ane ineneꞌeneꞌi ta sipsip noxou ꞌole.” Aneꞌi mikolinu aloxo ne la.
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Xe anu muavuti la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Aso a uao teitexi ꞌo mo umomomo sou ngingi ngalivulixaꞌa ta sipsip ilai no nano no taasiꞌa palea uasi, ia nganavaa e ngaieneꞌi palea mo sou ukalu la ngalailixaꞌa sou iꞌani iaꞌeiaꞌe ua o?”
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Xe aneꞌi miavuti la mivikalanu lamana aloxo ꞌo, “Nexi talavusou taꞌoxo loxo ne uasi. Nexi taxoomaieꞌi ta menexixe mo lexe aneꞌi ixalixaꞌa ta sipsipiꞌa no lexa iou ꞌo ukalusi, la sou nexi tapipaloꞌu lavoꞌo uxexesou lexa ꞌo taxanu, la sou ta sipsipmexi ꞌo ne, iluꞌe sou iie alaxu vilesisi.”
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Anu Iakovo iloꞌa aneꞌi ane miuli mineꞌe no lexa iou ne, ivivikala ia Lakeli ane mipasipaa mo mineꞌe mixalixaꞌa mamie ta naꞌu ta sipsip no lexa iou ne. Xo ane ilavusou isaxisaxilaꞌa ta sipsip noxou mamie.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Xe aliku ꞌo iou muvaxa loxo ꞌo la iau ꞌolu ane mineꞌeneꞌi ta sipsipou ꞌo, xe muavuti la molu mulai sou mupipaloꞌu lavoꞌo muxexesou lexa iou sou muieneꞌi.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Xe muavuti la mutimunu xalene tei ꞌo sou muvikala “aso laixe” mulai noxie mo mutaloxu tama xo anu muꞌosasie.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Xe iliꞌi la sou muvikalane lamana, “Eni vivilo tavuna ane nini ꞌo, iaxe ane mamine Lavani ne, xo mamine vimou sema e ualasie lexe Liveka, ane eni atie.” Xe sema ꞌo miavuti no lia ꞌo la ane miiave milai noxou mamie sou miaꞌalou.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Lavani mulomu lexe iau ane muneꞌe muxali ꞌo xe, muavuti la muiave mulai mualaxu sou muꞌosasou. Muavuti vaxa la muꞌaulaxu ka mutimunu xale. Xe mukasi vaxa no avolu la munoꞌu muꞌunalailixu no taasou. Xe iliꞌi, la sou anu muvikalanu iau lamana noxiꞌa momu ilee nenu mo vimou, xe muaꞌalouxu mimii ane muxali noxou no anu muamuaꞌi noxou.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Xe Lavani mulomu noxou iau aloxo ne xe mukalu, la muvikala aloxo ꞌo, “Manina musuku, nini ne noxilo manina. Nenge nengei ienge lavoꞌo vilesisi.” La sou Iakovo muxoo noxou iau ne, soꞌio vile.
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Xe no voxo vile, la Lavani muvikalanu Iakovo, “Nini naxoxoo noxilo ꞌo sou nasuꞌusuꞌulilelixu mixomixo vitanisi loxo ꞌo uasi. Loxo ꞌo io nini xavutalameni uexe lexe, eni alotoneni uasi o xo, nini noxilosi. Uasi, eni emasaxa lexe alotonenixu xaixai e nini nasuꞌusuꞌulilelixu ꞌo. Nemasaxa lexe alotoneni no anu taꞌei?”
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 No tauu ie ane Iakovo mulai muxoo noxou iau ne la iau ta ꞌolu ta sema tamei ne, aneꞌi ta vuanga. Ane laposalaxu ne, ualasie lexe Lea, xe ane no talie Lea ne ualasie lexe Lakeli.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Lea ne, iei laixe malaxo uasi, ia Lakeli nesi, iei laixe misevile.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Xe Iakovo muavuti la mukolinu taliꞌi noxou iau Lavani aloxo ꞌo, “Eni emasaxa lexe axoo noxine ꞌo tauu ie muxatele tamei mo axaxaixene, lexe nini nemasaxa lexe eni aꞌuluxe Lakeli.”
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Iau Lavani muavuti la muvikalanu aloxo ꞌo, “Anu mii vile uasi, eni aꞌitalone noxine sou naꞌuluxe, xo ꞌenaꞌei ane uxoxoo noxilo ꞌo sou uxaxaixo la sou eni aꞌitalone noxou sou uꞌuluxe?”
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Anu muxolu xe muxaxaixu iau tauu ie muxatele tamei sou uꞌuluxe Lakeli ne. Tanu muꞌoxoxe la tauu ie muxatele tamei ne loxo, voxo moso tatalusi no xavutalau.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Muxolu sou muxaxaixu iau ne, xe tauu ie muxatele tamei mulai mukalu, xe mulutu la mulai muxali noxou iau, la muvikala aloxo ꞌo, “Nanoꞌe ꞌiline ineꞌe mo aꞌuluxe, xo tauu ie eni elemolu lexe eni axoo sou axaxaixene no anu ane mukalu ne.”
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Xe Lavani muavuti la muꞌoxonu laꞌilali sou iau ilee ꞌolu Lakeli taulaꞌixaꞌa. Mukala anaxu mulai noxiꞌa ta mitema no nano no tuala ne, sou mineꞌe no anu laꞌilali ane ne mukalusi.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Xe no ꞌolovoxo la Lavani unoꞌe Lakeli ilai noxou iau loxo mulemolu tei ꞌole ua, mukasivaxa noxie vimoe tila Lea mole mulailixe noxou sou ilou miai no ꞌolovoxo ne.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 Lavani munoꞌe sema vile noxiꞌa ta sema e ixoxoo noxou sou upalupalusiꞌa sou iꞌoxoꞌoxo mixumixu ne sou ie ꞌolu Lea. Sema ne ualasie lexe Silipa.
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Miai xe mitulu no kakalu xe, Iakovo iou muvaxa loxo ꞌo, la ano ꞌo Lea mo ane ilou miai ꞌo. Xe aliku ꞌo muavuti la mulai muxali noxou iau la muvikalanu aloxo ꞌo, “Loxovaa ane nini neꞌoxo ꞌilixo ano ꞌo muneꞌe noxilo loxo ꞌo? Eni exaxaixene ꞌo sou lexe eni anoꞌe Lakeli, ia loxovaa la, nini neꞌoxo loloxo loxo ꞌo?”
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Xe iau muavuti la muvikalanu lamana aloxo ꞌo, “Lai noxixe ꞌo, nexi talavusou tavaitaulaꞌineꞌi ta ꞌilixe ta sema ane mipaa no taliꞌa ta laposalaxu tei uasi. Ta laposalaxu ane nexi tavaitaulaꞌineꞌi tei.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Ia naxolu ꞌo mo voxo sou taulaꞌi ano ulai usivita no anu voxo muxatele tameisou ꞌo ka sou eni anoꞌe Lakeli ilai noxine, lexe nini namasaxa lexe naxolu tauu ie muxatele tamei la sou naxaxaixo. Xo eni masaxa noxilo aloxo ne.”
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Xe Iakovo muavuti la muvikalanu iau lexe, “Anu mii vile uasi.” Xe voxo sou taulaꞌi ane miꞌoxo tei ꞌole mulai musivita, la sou Lavani munoꞌe ꞌolu Lakeli sou mulailixe noxou iau Iakovo sou muꞌuluxe.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Ka munoꞌe Vila mulailixe noxie ꞌolu Lakeli ne sou ipalupalusie sou iꞌoxoꞌoxo mixemixe.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Iakovo munoꞌe Lakeli kalumo sou milai ilou miai. Anu mumasaxaie Lakeli misevile noxie Lea. Xe muavuti la mumulinu masaxa noxou iau sou muxolu tauu ie muxatele tamei la sou muxaxaixu.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Iakovo iloꞌa ta semasemau tamei ne ixoxoolu, la anu ulai ilee Lea ixoxoo malamalaxo uasi, ia Lakelisi ane ilou itautinaneꞌi misevile. Xe IAUE mumalei la mumaisou aloxo ne, la tanuxe Lea la sou musuꞌuline la ane opoone. Ia Lakeli ne uasi.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Iloꞌa mixoxoo xe iliꞌi la sou Lea mivoꞌo ꞌilie vile mulu. Xe miavuti la mivikala aloxo ꞌo, “IAUE mulavusou tuꞌumaxu ane muxoo noxilo. Anu manina lexe muluxeni umasaxailo manina.” La sou mimoxoꞌu ualasou lexe Luven.
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Xe iliꞌi la, la Lea opoone la mivoꞌonu ꞌilie mulu vile la. Xe miavuti la mivikala aloxo ꞌo, “IAUE muitixeni keakea mulu ꞌo xo anu mulavusou lexe Iakovo ne umasaxailo malaxo uasi.” La sou mimoxoꞌu ualasou lexe Simeoni.
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Xe iliꞌi la, ane opoone la. La mivoꞌonu ꞌilie vile mulu la. Xe miavuti la mivikala aloxo ꞌo la, “Vaimomo ꞌo eni elavu lexe eni muluxeni maasi la anu masaxa noxou utila uneꞌe noxilo mo uneneꞌe noxilo sou noxiꞌa iloꞌa ta ꞌolu taxoo tapita utotomu, xo eni ane evoꞌoneꞌi ta ꞌolu tatalu ta mulu ꞌo.” La sou ꞌilie ane ne, ane mimoxoꞌu ualasou lexe Levi.
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Xe iliꞌi la, ane opoone la. La mivoꞌonu ꞌilie vile mulu la. Xe miavuti la mivikala aloxo ꞌo, “Vaimomo ꞌo eni aꞌiti IAUE ualasou sou molomolo ano ꞌo la.” La sou ane mimoxoꞌu ualasou lexe Iuda. Io, iliꞌi la ane ivoꞌo la ua.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.