Gênesis 29

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iakovo muvikala aloxo ne sou mupalaꞌalixu tanu mulai noxou Lataua mukalu, la sou anu muavuti sou musokou muamuaꞌi noxou sou ulai. Mumuamuaꞌi ne, la mulalai aloxo no xalee lia ane aso uxaxali utetelo no anu.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Mumuamuaꞌi mulalaisi xe musuꞌa iou loxo ꞌosi la mumaisiꞌa ta sipsip laꞌoluxaꞌa tatalu ane misuꞌa laꞌoluxaꞌa miai mixaliliiou iou lexa vile. Ta sipsip ne, mineꞌeneꞌi sou iieneꞌi ane, ia mineꞌeneꞌi la iieneꞌi palea uasi xo lavoꞌo toxoxaꞌa te ipipalopaloꞌu sou uxexesou taxa e lexa uxaxali utelo no anu ne uao.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Ta mitema sou isaxisaxilaꞌa kalumo a ixoxoomaieꞌi. No voxo ane sou ta mitema sou isaxisaxilaꞌa ta sipsipiꞌa ineꞌe sou iieneꞌi, la aneꞌi ipipaloꞌu lavoꞌo to ne uxexesou lexa iou sou ta sipsipiꞌa iie. Xe ukalu la sou aneꞌi ipipaloꞌu ulivu no tanixu la.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Iakovo mumuamuaꞌi musuku mulai ꞌalai manina noxiꞌa sou mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Ta vivilo, ngingi sou tuala neꞌei?” Aneꞌi mikolinu la mivikala lexe, “Nexi sou tuala ne Alani.”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Xe anu muxiu vaxa la mutaliꞌisiꞌa la, “Ia ngingi ngelavusou itema e ualasou lexe Lavani o? Eiae Naola ꞌolu.” “Ani, nexi telavusou.” Aneꞌi mikolinu aloxo ne.
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Xe muavuti la mutaliꞌisiꞌa la aloxo ꞌo, “Ia loxovaa, anu laixenusi?” “Ani, anu laixenusi. Namalei, ꞌolu sema Lakeli ane ineneꞌeneꞌi ta sipsip noxou ꞌole.” Aneꞌi mikolinu aloxo ne la.
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Xe anu muavuti la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Aso a uao teitexi ꞌo mo umomomo sou ngingi ngalivulixaꞌa ta sipsip ilai no nano no taasiꞌa palea uasi, ia nganavaa e ngaieneꞌi palea mo sou ukalu la ngalailixaꞌa sou iꞌani iaꞌeiaꞌe ua o?”
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Xe aneꞌi miavuti la mivikalanu lamana aloxo ꞌo, “Nexi talavusou taꞌoxo loxo ne uasi. Nexi taxoomaieꞌi ta menexixe mo lexe aneꞌi ixalixaꞌa ta sipsipiꞌa no lexa iou ꞌo ukalusi, la sou nexi tapipaloꞌu lavoꞌo uxexesou lexa ꞌo taxanu, la sou ta sipsipmexi ꞌo ne, iluꞌe sou iie alaxu vilesisi.”
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Anu Iakovo iloꞌa aneꞌi ane miuli mineꞌe no lexa iou ne, ivivikala ia Lakeli ane mipasipaa mo mineꞌe mixalixaꞌa mamie ta naꞌu ta sipsip no lexa iou ne. Xo ane ilavusou isaxisaxilaꞌa ta sipsip noxou mamie.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Xe aliku ꞌo iou muvaxa loxo ꞌo la iau ꞌolu ane mineꞌeneꞌi ta sipsipou ꞌo, xe muavuti la molu mulai sou mupipaloꞌu lavoꞌo muxexesou lexa iou sou muieneꞌi.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Xe muavuti la mutimunu xalene tei ꞌo sou muvikala “aso laixe” mulai noxie mo mutaloxu tama xo anu muꞌosasie.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Xe iliꞌi la sou muvikalane lamana, “Eni vivilo tavuna ane nini ꞌo, iaxe ane mamine Lavani ne, xo mamine vimou sema e ualasie lexe Liveka, ane eni atie.” Xe sema ꞌo miavuti no lia ꞌo la ane miiave milai noxou mamie sou miaꞌalou.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Lavani mulomu lexe iau ane muneꞌe muxali ꞌo xe, muavuti la muiave mulai mualaxu sou muꞌosasou. Muavuti vaxa la muꞌaulaxu ka mutimunu xale. Xe mukasi vaxa no avolu la munoꞌu muꞌunalailixu no taasou. Xe iliꞌi, la sou anu muvikalanu iau lamana noxiꞌa momu ilee nenu mo vimou, xe muaꞌalouxu mimii ane muxali noxou no anu muamuaꞌi noxou.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Xe Lavani mulomu noxou iau aloxo ne xe mukalu, la muvikala aloxo ꞌo, “Manina musuku, nini ne noxilo manina. Nenge nengei ienge lavoꞌo vilesisi.” La sou Iakovo muxoo noxou iau ne, soꞌio vile.
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Xe no voxo vile, la Lavani muvikalanu Iakovo, “Nini naxoxoo noxilo ꞌo sou nasuꞌusuꞌulilelixu mixomixo vitanisi loxo ꞌo uasi. Loxo ꞌo io nini xavutalameni uexe lexe, eni alotoneni uasi o xo, nini noxilosi. Uasi, eni emasaxa lexe alotonenixu xaixai e nini nasuꞌusuꞌulilelixu ꞌo. Nemasaxa lexe alotoneni no anu taꞌei?”
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 No tauu ie ane Iakovo mulai muxoo noxou iau ne la iau ta ꞌolu ta sema tamei ne, aneꞌi ta vuanga. Ane laposalaxu ne, ualasie lexe Lea, xe ane no talie Lea ne ualasie lexe Lakeli.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Lea ne, iei laixe malaxo uasi, ia Lakeli nesi, iei laixe misevile.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Xe Iakovo muavuti la mukolinu taliꞌi noxou iau Lavani aloxo ꞌo, “Eni emasaxa lexe axoo noxine ꞌo tauu ie muxatele tamei mo axaxaixene, lexe nini nemasaxa lexe eni aꞌuluxe Lakeli.”
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Iau Lavani muavuti la muvikalanu aloxo ꞌo, “Anu mii vile uasi, eni aꞌitalone noxine sou naꞌuluxe, xo ꞌenaꞌei ane uxoxoo noxilo ꞌo sou uxaxaixo la sou eni aꞌitalone noxou sou uꞌuluxe?”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Anu muxolu xe muxaxaixu iau tauu ie muxatele tamei sou uꞌuluxe Lakeli ne. Tanu muꞌoxoxe la tauu ie muxatele tamei ne loxo, voxo moso tatalusi no xavutalau.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Muxolu sou muxaxaixu iau ne, xe tauu ie muxatele tamei mulai mukalu, xe mulutu la mulai muxali noxou iau, la muvikala aloxo ꞌo, “Nanoꞌe ꞌiline ineꞌe mo aꞌuluxe, xo tauu ie eni elemolu lexe eni axoo sou axaxaixene no anu ane mukalu ne.”
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Xe Lavani muavuti la muꞌoxonu laꞌilali sou iau ilee ꞌolu Lakeli taulaꞌixaꞌa. Mukala anaxu mulai noxiꞌa ta mitema no nano no tuala ne, sou mineꞌe no anu laꞌilali ane ne mukalusi.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Xe no ꞌolovoxo la Lavani unoꞌe Lakeli ilai noxou iau loxo mulemolu tei ꞌole ua, mukasivaxa noxie vimoe tila Lea mole mulailixe noxou sou ilou miai no ꞌolovoxo ne.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Lavani munoꞌe sema vile noxiꞌa ta sema e ixoxoo noxou sou upalupalusiꞌa sou iꞌoxoꞌoxo mixumixu ne sou ie ꞌolu Lea. Sema ne ualasie lexe Silipa.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Miai xe mitulu no kakalu xe, Iakovo iou muvaxa loxo ꞌo, la ano ꞌo Lea mo ane ilou miai ꞌo. Xe aliku ꞌo muavuti la mulai muxali noxou iau la muvikalanu aloxo ꞌo, “Loxovaa ane nini neꞌoxo ꞌilixo ano ꞌo muneꞌe noxilo loxo ꞌo? Eni exaxaixene ꞌo sou lexe eni anoꞌe Lakeli, ia loxovaa la, nini neꞌoxo loloxo loxo ꞌo?”
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Xe iau muavuti la muvikalanu lamana aloxo ꞌo, “Lai noxixe ꞌo, nexi talavusou tavaitaulaꞌineꞌi ta ꞌilixe ta sema ane mipaa no taliꞌa ta laposalaxu tei uasi. Ta laposalaxu ane nexi tavaitaulaꞌineꞌi tei.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Ia naxolu ꞌo mo voxo sou taulaꞌi ano ulai usivita no anu voxo muxatele tameisou ꞌo ka sou eni anoꞌe Lakeli ilai noxine, lexe nini namasaxa lexe naxolu tauu ie muxatele tamei la sou naxaxaixo. Xo eni masaxa noxilo aloxo ne.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Xe Iakovo muavuti la muvikalanu iau lexe, “Anu mii vile uasi.” Xe voxo sou taulaꞌi ane miꞌoxo tei ꞌole mulai musivita, la sou Lavani munoꞌe ꞌolu Lakeli sou mulailixe noxou iau Iakovo sou muꞌuluxe.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Ka munoꞌe Vila mulailixe noxie ꞌolu Lakeli ne sou ipalupalusie sou iꞌoxoꞌoxo mixemixe.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Iakovo munoꞌe Lakeli kalumo sou milai ilou miai. Anu mumasaxaie Lakeli misevile noxie Lea. Xe muavuti la mumulinu masaxa noxou iau sou muxolu tauu ie muxatele tamei la sou muxaxaixu.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Iakovo iloꞌa ta semasemau tamei ne ixoxoolu, la anu ulai ilee Lea ixoxoo malamalaxo uasi, ia Lakelisi ane ilou itautinaneꞌi misevile. Xe IAUE mumalei la mumaisou aloxo ne, la tanuxe Lea la sou musuꞌuline la ane opoone. Ia Lakeli ne uasi.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Iloꞌa mixoxoo xe iliꞌi la sou Lea mivoꞌo ꞌilie vile mulu. Xe miavuti la mivikala aloxo ꞌo, “IAUE mulavusou tuꞌumaxu ane muxoo noxilo. Anu manina lexe muluxeni umasaxailo manina.” La sou mimoxoꞌu ualasou lexe Luven.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Xe iliꞌi la, la Lea opoone la mivoꞌonu ꞌilie mulu vile la. Xe miavuti la mivikala aloxo ꞌo, “IAUE muitixeni keakea mulu ꞌo xo anu mulavusou lexe Iakovo ne umasaxailo malaxo uasi.” La sou mimoxoꞌu ualasou lexe Simeoni.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Xe iliꞌi la, ane opoone la. La mivoꞌonu ꞌilie vile mulu la. Xe miavuti la mivikala aloxo ꞌo la, “Vaimomo ꞌo eni elavu lexe eni muluxeni maasi la anu masaxa noxou utila uneꞌe noxilo mo uneneꞌe noxilo sou noxiꞌa iloꞌa ta ꞌolu taxoo tapita utotomu, xo eni ane evoꞌoneꞌi ta ꞌolu tatalu ta mulu ꞌo.” La sou ꞌilie ane ne, ane mimoxoꞌu ualasou lexe Levi.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Xe iliꞌi la, ane opoone la. La mivoꞌonu ꞌilie vile mulu la. Xe miavuti la mivikala aloxo ꞌo, “Vaimomo ꞌo eni aꞌiti IAUE ualasou sou molomolo ano ꞌo la.” La sou ane mimoxoꞌu ualasou lexe Iuda. Io, iliꞌi la ane ivoꞌo la ua.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.