Gênesis 29
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs ARC
1 Iakovo muvikala aloxo ne sou mupalaꞌalixu tanu mulai noxou Lataua mukalu, la sou anu muavuti sou musokou muamuaꞌi noxou sou ulai. Mumuamuaꞌi ne, la mulalai aloxo no xalee lia ane aso uxaxali utetelo no anu.
1 Então, pôs-se Jacó a pé e foi-se à terra dos filhos do Oriente.
2 Mumuamuaꞌi mulalaisi xe musuꞌa iou loxo ꞌosi la mumaisiꞌa ta sipsip laꞌoluxaꞌa tatalu ane misuꞌa laꞌoluxaꞌa miai mixaliliiou iou lexa vile. Ta sipsip ne, mineꞌeneꞌi sou iieneꞌi ane, ia mineꞌeneꞌi la iieneꞌi palea uasi xo lavoꞌo toxoxaꞌa te ipipalopaloꞌu sou uxexesou taxa e lexa uxaxali utelo no anu ne uao.
2 E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Ta mitema sou isaxisaxilaꞌa kalumo a ixoxoomaieꞌi. No voxo ane sou ta mitema sou isaxisaxilaꞌa ta sipsipiꞌa ineꞌe sou iieneꞌi, la aneꞌi ipipaloꞌu lavoꞌo to ne uxexesou lexa iou sou ta sipsipiꞌa iie. Xe ukalu la sou aneꞌi ipipaloꞌu ulivu no tanixu la.
3 E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.
4 Iakovo mumuamuaꞌi musuku mulai ꞌalai manina noxiꞌa sou mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Ta vivilo, ngingi sou tuala neꞌei?” Aneꞌi mikolinu la mivikala lexe, “Nexi sou tuala ne Alani.”
4 E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.
5 Xe anu muxiu vaxa la mutaliꞌisiꞌa la, “Ia ngingi ngelavusou itema e ualasou lexe Lavani o? Eiae Naola ꞌolu.” “Ani, nexi telavusou.” Aneꞌi mikolinu aloxo ne.
5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.
6 Xe muavuti la mutaliꞌisiꞌa la aloxo ꞌo, “Ia loxovaa, anu laixenusi?” “Ani, anu laixenusi. Namalei, ꞌolu sema Lakeli ane ineneꞌeneꞌi ta sipsip noxou ꞌole.” Aneꞌi mikolinu aloxo ne la.
6 Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel, sua filha, que vem com as ovelhas.
7 Xe anu muavuti la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Aso a uao teitexi ꞌo mo umomomo sou ngingi ngalivulixaꞌa ta sipsip ilai no nano no taasiꞌa palea uasi, ia nganavaa e ngaieneꞌi palea mo sou ukalu la ngalailixaꞌa sou iꞌani iaꞌeiaꞌe ua o?”
7 E ele disse: Eis que ainda é muito dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide, e apascentai- as.
8 Xe aneꞌi miavuti la mivikalanu lamana aloxo ꞌo, “Nexi talavusou taꞌoxo loxo ne uasi. Nexi taxoomaieꞌi ta menexixe mo lexe aneꞌi ixalixaꞌa ta sipsipiꞌa no lexa iou ꞌo ukalusi, la sou nexi tapipaloꞌu lavoꞌo uxexesou lexa ꞌo taxanu, la sou ta sipsipmexi ꞌo ne, iluꞌe sou iie alaxu vilesisi.”
8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.
9 Anu Iakovo iloꞌa aneꞌi ane miuli mineꞌe no lexa iou ne, ivivikala ia Lakeli ane mipasipaa mo mineꞌe mixalixaꞌa mamie ta naꞌu ta sipsip no lexa iou ne. Xo ane ilavusou isaxisaxilaꞌa ta sipsip noxou mamie.
9 Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.
10 Xe aliku ꞌo iou muvaxa loxo ꞌo la iau ꞌolu ane mineꞌeneꞌi ta sipsipou ꞌo, xe muavuti la molu mulai sou mupipaloꞌu lavoꞌo muxexesou lexa iou sou muieneꞌi.
10 E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço, e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Xe muavuti la mutimunu xalene tei ꞌo sou muvikala “aso laixe” mulai noxie mo mutaloxu tama xo anu muꞌosasie.
11 E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz, e chorou.
12 Xe iliꞌi la sou muvikalane lamana, “Eni vivilo tavuna ane nini ꞌo, iaxe ane mamine Lavani ne, xo mamine vimou sema e ualasie lexe Liveka, ane eni atie.” Xe sema ꞌo miavuti no lia ꞌo la ane miiave milai noxou mamie sou miaꞌalou.
12 E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai e que era filho de Rebeca. Então, ela correu e o anunciou a seu pai.
13 Lavani mulomu lexe iau ane muneꞌe muxali ꞌo xe, muavuti la muiave mulai mualaxu sou muꞌosasou. Muavuti vaxa la muꞌaulaxu ka mutimunu xale. Xe mukasi vaxa no avolu la munoꞌu muꞌunalailixu no taasou. Xe iliꞌi, la sou anu muvikalanu iau lamana noxiꞌa momu ilee nenu mo vimou, xe muaꞌalouxu mimii ane muxali noxou no anu muamuaꞌi noxou.
13 E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa. E contou ele a Labão todas estas coisas.
14 Xe Lavani mulomu noxou iau aloxo ne xe mukalu, la muvikala aloxo ꞌo, “Manina musuku, nini ne noxilo manina. Nenge nengei ienge lavoꞌo vilesisi.” La sou Iakovo muxoo noxou iau ne, soꞌio vile.
14 Então, Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.
15 Xe no voxo vile, la Lavani muvikalanu Iakovo, “Nini naxoxoo noxilo ꞌo sou nasuꞌusuꞌulilelixu mixomixo vitanisi loxo ꞌo uasi. Loxo ꞌo io nini xavutalameni uexe lexe, eni alotoneni uasi o xo, nini noxilosi. Uasi, eni emasaxa lexe alotonenixu xaixai e nini nasuꞌusuꞌulilelixu ꞌo. Nemasaxa lexe alotoneni no anu taꞌei?”
15 Depois, disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.
16 No tauu ie ane Iakovo mulai muxoo noxou iau ne la iau ta ꞌolu ta sema tamei ne, aneꞌi ta vuanga. Ane laposalaxu ne, ualasie lexe Lea, xe ane no talie Lea ne ualasie lexe Lakeli.
16 E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Leia, e o nome da menor, Raquel.
17 Lea ne, iei laixe malaxo uasi, ia Lakeli nesi, iei laixe misevile.
17 Leia, porém, tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.
18 Xe Iakovo muavuti la mukolinu taliꞌi noxou iau Lavani aloxo ꞌo, “Eni emasaxa lexe axoo noxine ꞌo tauu ie muxatele tamei mo axaxaixene, lexe nini nemasaxa lexe eni aꞌuluxe Lakeli.”
18 E Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.
19 Iau Lavani muavuti la muvikalanu aloxo ꞌo, “Anu mii vile uasi, eni aꞌitalone noxine sou naꞌuluxe, xo ꞌenaꞌei ane uxoxoo noxilo ꞌo sou uxaxaixo la sou eni aꞌitalone noxou sou uꞌuluxe?”
19 Então, disse Labão: Melhor é que eu ta dê do que a dê a outro varão; fica comigo.
20 Anu muxolu xe muxaxaixu iau tauu ie muxatele tamei sou uꞌuluxe Lakeli ne. Tanu muꞌoxoxe la tauu ie muxatele tamei ne loxo, voxo moso tatalusi no xavutalau.
20 Assim, serviu Jacó sete anos por Raquel; e foram aos seus olhos como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Muxolu sou muxaxaixu iau ne, xe tauu ie muxatele tamei mulai mukalu, xe mulutu la mulai muxali noxou iau, la muvikala aloxo ꞌo, “Nanoꞌe ꞌiline ineꞌe mo aꞌuluxe, xo tauu ie eni elemolu lexe eni axoo sou axaxaixene no anu ane mukalu ne.”
21 E disse Jacó a Labão: Dá- me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu entre a ela.
22 Xe Lavani muavuti la muꞌoxonu laꞌilali sou iau ilee ꞌolu Lakeli taulaꞌixaꞌa. Mukala anaxu mulai noxiꞌa ta mitema no nano no tuala ne, sou mineꞌe no anu laꞌilali ane ne mukalusi.
22 Então, ajuntou Labão todos os varões daquele lugar e fez um banquete.
23 Xe no ꞌolovoxo la Lavani unoꞌe Lakeli ilai noxou iau loxo mulemolu tei ꞌole ua, mukasivaxa noxie vimoe tila Lea mole mulailixe noxou sou ilou miai no ꞌolovoxo ne.
23 E aconteceu, à tarde, que tomou Leia, sua filha, e trouxe-lha. E entrou a ela.
24 Lavani munoꞌe sema vile noxiꞌa ta sema e ixoxoo noxou sou upalupalusiꞌa sou iꞌoxoꞌoxo mixumixu ne sou ie ꞌolu Lea. Sema ne ualasie lexe Silipa.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Leia, sua filha.
25 Miai xe mitulu no kakalu xe, Iakovo iou muvaxa loxo ꞌo, la ano ꞌo Lea mo ane ilou miai ꞌo. Xe aliku ꞌo muavuti la mulai muxali noxou iau la muvikalanu aloxo ꞌo, “Loxovaa ane nini neꞌoxo ꞌilixo ano ꞌo muneꞌe noxilo loxo ꞌo? Eni exaxaixene ꞌo sou lexe eni anoꞌe Lakeli, ia loxovaa la, nini neꞌoxo loloxo loxo ꞌo?”
25 E aconteceu pela manhã ver que era Leia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Xe iau muavuti la muvikalanu lamana aloxo ꞌo, “Lai noxixe ꞌo, nexi talavusou tavaitaulaꞌineꞌi ta ꞌilixe ta sema ane mipaa no taliꞌa ta laposalaxu tei uasi. Ta laposalaxu ane nexi tavaitaulaꞌineꞌi tei.
26 E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.
27 Ia naxolu ꞌo mo voxo sou taulaꞌi ano ulai usivita no anu voxo muxatele tameisou ꞌo ka sou eni anoꞌe Lakeli ilai noxine, lexe nini namasaxa lexe naxolu tauu ie muxatele tamei la sou naxaxaixo. Xo eni masaxa noxilo aloxo ne.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos servires comigo.
28 Xe Iakovo muavuti la muvikalanu iau lexe, “Anu mii vile uasi.” Xe voxo sou taulaꞌi ane miꞌoxo tei ꞌole mulai musivita, la sou Lavani munoꞌe ꞌolu Lakeli sou mulailixe noxou iau Iakovo sou muꞌuluxe.
28 E Jacó fez assim e cumpriu a semana desta; então, lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Ka munoꞌe Vila mulailixe noxie ꞌolu Lakeli ne sou ipalupalusie sou iꞌoxoꞌoxo mixemixe.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Iakovo munoꞌe Lakeli kalumo sou milai ilou miai. Anu mumasaxaie Lakeli misevile noxie Lea. Xe muavuti la mumulinu masaxa noxou iau sou muxolu tauu ie muxatele tamei la sou muxaxaixu.
30 E entrou também a Raquel e amou também a Raquel mais do que a Leia; e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Iakovo iloꞌa ta semasemau tamei ne ixoxoolu, la anu ulai ilee Lea ixoxoo malamalaxo uasi, ia Lakelisi ane ilou itautinaneꞌi misevile. Xe IAUE mumalei la mumaisou aloxo ne, la tanuxe Lea la sou musuꞌuline la ane opoone. Ia Lakeli ne uasi.
31 Vendo, pois, o Senhor que Leia era aborrecida, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.
32 Iloꞌa mixoxoo xe iliꞌi la sou Lea mivoꞌo ꞌilie vile mulu. Xe miavuti la mivikala aloxo ꞌo, “IAUE mulavusou tuꞌumaxu ane muxoo noxilo. Anu manina lexe muluxeni umasaxailo manina.” La sou mimoxoꞌu ualasou lexe Luven.
32 E concebeu Leia, e teve um filho, e chamou o seu nome Rúben, dizendo: Porque o Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará o meu marido.
33 Xe iliꞌi la, la Lea opoone la mivoꞌonu ꞌilie mulu vile la. Xe miavuti la mivikala aloxo ꞌo, “IAUE muitixeni keakea mulu ꞌo xo anu mulavusou lexe Iakovo ne umasaxailo malaxo uasi.” La sou mimoxoꞌu ualasou lexe Simeoni.
33 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era aborrecida, me deu também este; e chamou o seu nome Simeão.
34 Xe iliꞌi la, ane opoone la. La mivoꞌonu ꞌilie vile mulu la. Xe miavuti la mivikala aloxo ꞌo la, “Vaimomo ꞌo eni elavu lexe eni muluxeni maasi la anu masaxa noxou utila uneꞌe noxilo mo uneneꞌe noxilo sou noxiꞌa iloꞌa ta ꞌolu taxoo tapita utotomu, xo eni ane evoꞌoneꞌi ta ꞌolu tatalu ta mulu ꞌo.” La sou ꞌilie ane ne, ane mimoxoꞌu ualasou lexe Levi.
34 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Agora, esta vez se ajuntará meu marido comigo, porque três filhos lhe tenho dado; por isso, chamou o seu nome Levi.
35 Xe iliꞌi la, ane opoone la. La mivoꞌonu ꞌilie vile mulu la. Xe miavuti la mivikala aloxo ꞌo, “Vaimomo ꞌo eni aꞌiti IAUE ualasou sou molomolo ano ꞌo la.” La sou ane mimoxoꞌu ualasou lexe Iuda. Io, iliꞌi la ane ivoꞌo la ua.
35 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor . Por isso, chamou o seu nome Judá; e cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.