Gênesis 27
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NVT
1 Aisaki mumaulixu tauu ie piena misevile mole anu aululu manina. Iou ne isivoxo mole umamalei la ua. No voxo vile, la anu muꞌavalou ꞌolu laposalaxu Esau muneꞌe noxou la muvikalanu aloxo ꞌo, “Esau, ꞌalixeni. Nini ꞌava?” La Esau mukolinu la muvikala lexe, “O! Eni a axoxoolu ꞌo.”
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Xe momu muavuti la muvikala aloxo ꞌo, “ꞌAlixeni, eni a amitema tila mukalu, mole eni alavusou voxo ane sou eni asoli no anu uasi.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 La sou eni emasaxaine lexe nanoꞌu pasikomeni ilou tavimeni mo nalai napaipaa mo navau xenixo miposi.
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 Xe naxali la naxutulalaꞌu ukalu la naxutuxu xenixo laꞌilali tuꞌaxu lailaixe loxo nexutuxu eꞌou. Laꞌilalixo ne uxutu ukalu la nanoꞌu uneꞌe noxilo. Eni aꞌou ukalu xe iliꞌi la sou eni aalusine kaluxusou ka sou eni asoli.”
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 No voxo ane Aisaki upepelaꞌu ꞌolu Esau aloxo ne la Liveka a ilolomu. Xe Esau mulutu la mulai mupaipaa.
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Xe ane Liveka milomu aloxo ne xe milutu la milai mivikalanu ꞌilie Iakovo aloxo ꞌo, “ꞌAlixeni, nalomu. Alalae se ꞌo elomusou mamine upepelaꞌu ꞌolu Esau aloxo ꞌo,
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 ‘Nalai napaipaa mo navau xenixo miposi mo naxutuxu xenixo laꞌilali tuꞌaxu lailaixe loxo nexutuxu eꞌou. Xe aꞌou ukalu la sou eni aalusine kaluxu no talaxu IAUE ka sou eni asoli.’
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 ꞌAlixeni, nalomu noxilo. Mii maꞌia ane avikalanenixu lexe naꞌoxo alalae ꞌo, la namulinu vaikalaxenisi mo naꞌoxonu.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Nalai no kalesiꞌa ta mee ꞌole mo nanoꞌa tamei ta lailaixe ane uao ileleme utetelo o mo ineꞌe axaumusiꞌa, xe axutuxuxou mamine laꞌilalixu e umasaxau utotomu,
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 la sou nanoꞌu ilou ulai noxou sou uꞌou, la sou anu ualusine xe iliꞌi la sou anu usoli.”
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Ia Iakovo soxu ne muavuti la muvikalane nenu aloxo ꞌo, “Atie, nini nelavu lexe Esau ne anu vasimolu laxulaxusou, ia eni ꞌo ne, vasimelo muvelisi.
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 Loxo ꞌo io anu uvavaꞌou vasimelo xe ukasilo, la anu ulavusi lexe enisi ane aꞌoxo loloxu ne, la uꞌoxo masualeli io ualusilo ua.”
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Xe nenu miavuti la mikolinu vaikala aloxo ꞌo, “Mii masua maꞌia ne uneꞌe utelo ane noxilo eni anenine ꞌo, ia nalaisi mo naꞌoxo mii e elemolu noxine.”
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Anu mulomuxu vaikalaie nenusi mole mulai munoꞌa ta mee loxo nenu mimasaxaiꞌa la muneꞌeneꞌi noxie sou miꞌoxo xou momu laꞌilali tuꞌaxu lailaixe loxo anu mumasaxau.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Liveka mixutuxu laꞌilali ne mukalu, la milai minoꞌu Esau tokolomou lailaixe e muai no taasiꞌa ne sou mitoxuꞌu ꞌilie Iakovo no anu.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Xe minoꞌu mee sosou, ia laxulaxusou ka misakisakii muvaxa no avolu xe no xolanu xo tokolomou vimou e mutaa ne, utaluxu xolanu uasi.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Xe miavuti la misulu veleti muvaxa noxou sou munoꞌu ilou laꞌilali tuꞌaxu lailaixe mulai noxou momu.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Mumuamuaꞌi xe mulai muxali noxou momu la muvikala aloxo ꞌo, “Mamilo o!” “Maꞌia?” Momu mutaliꞌi mulivu mulai noxou aloxo ne. Xe momu muavuti la muvikala aloxo ꞌo, “Ngingi ta ꞌaliꞌalixe ne tamei, ia ꞌenaꞌei noxinge ngongou ane uneꞌe uꞌavalilo ꞌo?”
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Xe anu Iakovo muavuti la mukolinu momu aloxo ꞌo, “Eni Esau, ꞌiline laposalaxu. Natulu mo natalupexa mo naꞌou laꞌilalixene enoꞌu muneꞌe noxine ꞌo. Xe ukalu la sou naalusilo.”
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Xe Aisaki muavuti la mutaliꞌisou, “ꞌAlixeni, nepalea loxovaa?” Iakovo mukolinu la muvikalanu momu lexe, “Lataua IAUE noxine musuꞌulileli la sou eni exalisou palea.”
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Xe Aisaki muavuti la muvikala lexe, “ꞌAlixeni, nasuku uneꞌe ꞌalai mo sou eni akasine mo axamulinu vasimene. Loxovaa nini Esau manina?”
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Iakovo muavuti la musuku mulai ꞌalai noxou momu sou mukasou sou muxamulinu vasimolu. Xe muavuti la muvikalanu ꞌolu aloxo ꞌo, “Xolineni loxo Iakovo xolinu, ia avone maumautunu ꞌo examulinu la laxulaxusou loxo noxou Esau.”
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 Muvikala aloxo ne, ia utongonu uasi xo vasimolu ne laxulaxusou loxo Esau. Xe muavuti, la lexe ualusou la ua,
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 muavuti la mutaliꞌisou la, “Loxovaa, nini Esau manina?” La anu mukolinu lexe, “Ani, eni manina.”
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Xe Aisaki muavuti la muvikalanu ꞌolu aloxo ꞌo, “Ioxe, nanoꞌu laꞌilali seꞌi e nexutuxu ne uneꞌe mo aꞌou. Xe ukalu la sou aalusine.” Iakovo muavuti la munoꞌu laꞌilali ne mulai noxou momu sou muꞌou. Munoꞌu xou uaini lumamo sou muiemolu kalumo.
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Xe iliꞌi la sou Aisaki muvikalanu ꞌolu aloxo ꞌo, “ꞌAlixeni, nasuku uneꞌe ꞌalai noxilo mo naꞌaulaxo mo natimunu xaleleli.”
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Iakovo muavuti la musuku mulai ꞌalai manina noxou momu paꞌumolu sou muꞌaulaxu xe mutimunu momu xalenu, la momu mutumaꞌu tokolomou la tumaꞌu lailaixe misevile, la sou mualusou. Muvikala aloxo ꞌo,
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Laixe Lataua molu ulosine ta oto kuiꞌa sou usilisou liaxene
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Ta mitema no xalexalee tuatuala ukalusi ne ixali loxo
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Xe Aisaki mualusou Iakovo mukalu mo mulaa mulai, io iliꞌi se la, la Esau e mulai mupaipaa xou momu ꞌole mulivu muxali.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Anu kalumo muxutuxu xou momu laꞌilali tuꞌaxu lailaixe mo anu a uneneꞌe noxou. Muꞌunalai noxou momu la muvikalanu aloxo ꞌo, “Mamilo, natulu mo natalupexa mo naꞌou laꞌilalixene o seꞌi. Enoꞌu muneꞌe sou lexe naꞌou ukalu la sou naalusilo.”
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Xe momu muavuti la mutaliꞌi, “Nini ꞌenaꞌei ne?” “Ua, eni Esau e ꞌiline laposalaxu o.”, anu Esau mukolinu taliꞌiiou momu aloxo ne.
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Xe Aisaki mulomu aloxo ne la mukuluke, la vasimolu muꞌoloꞌolo. Xe muavuti la mutaliꞌi, “Ia ꞌenaꞌei e muvau miposi mo munoꞌu laꞌilali muneꞌe enoꞌu ꞌo? Nini naxali uao ia eni eꞌou laꞌilali ne, mo alu kaluxusou ane elosou ne. Alu ane ne, uxolu noxou aloxo ne xo anu naꞌu mukalu.”
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Xe Esau mulomu aloxo ne la laꞌiaxu misevile. La sou mutaloxu iii mii e toxoxaꞌa loxo ꞌo, sou mutama. Xe muavuti la muvikala tamatama mulai noxou momu aloxo ꞌo, “Naalusilo kalumo, eni kalumo naalusilo, mamilo soxu!”
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Momu muavuti la muvikalanu aloxo ꞌo, “Vivine ane muneꞌe mukalavoileli o. Mo alu lexe eni aalusine no anu ane munoꞌu ne.”
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Xe Esau muavuti la muvikala aloxo ꞌo, “Mukalavoileli alaxu vile ka tameisou ano ꞌo la. Uala ane Iakovo ne, laaxu mumomomo noxou manina. Eni ꞌo ne, eni laposalaxu, ia anu muneꞌe mukalavoileli la munoꞌu uala laposalaxu ne mulai noxou. Ka uneꞌe uꞌumenu alusilo ꞌo la. Ia loxovaa, alu sevile la sou naalusilo no anu la uasi?”
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Xe momu muavuti la muvikalanu aloxo ꞌo, “Eni emuxaxu lexe anu uxali loxo tila noxine ne, mo ta minuminu ne ulai iliꞌi la ixolu loxo ta mitema sou upalupalusiꞌa noxou. Mo evikalanu lexe ulai iliꞌi la laꞌilalixu tavuꞌalo misevile, mo uaini kalumo. Ia ꞌalixeni, eni mii vile la sou alosine la uasi.”
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Xe Esau muavuti la mulingau momu la, “Mamilo, lexe alu noxine vile a uxoo noxine o, la naalusilo no anu. Naalusilo kalumo.” Aliko soxu ꞌo mutaloxu iii sou mutama alaxu vile la noxou momu.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Xe momu muavuti la muvikalanu aloxo ꞌo,
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Visomeni uulaxuneni no anu voxo ane lexe nini naꞌoto sou nakamulinuxene laꞌilali.
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Ia Esau ne laꞌiaxu mo tanu masuau Iakovo misevile, xo momu mualusou laixe, ia anu uasi. Xe muxoxoolu la xavutalau ukakamuli voteꞌi sou uvau vimou. Xe muavuti la muvikala aloxo ꞌo, “ꞌAlaꞌalai sou mamilo asou usoli. Usoli ukalu mo taꞌasixu xe iliꞌi la sou eni avau vivilo Iakovo ne.”
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 Xe Liveka neniꞌa ilou milomu aloxo ne la mikalaa anaxeu ꞌilie Iakovo sou muneꞌe noxie. Muneꞌe muxali la ane mivikalanu aloxo ꞌo, “Nalomu, vivine Esau laꞌiaxu mo umasaxa lexe uvene nasoli.
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 Nalomu mo naꞌoxo aloxo eni alemolu noxine o. Nalutu ane alalae ꞌosi mo naꞌume ulai noxou iameni Lavani, eni vivilo, anu a uxoxoolu ne Alani.
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 Nalai naxoo noxou ne mo lexe vivine tanu lelemesou
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 mo lexe iou siꞌisou mii e neꞌoxo noxou, la sou eni apalusou vile sou ulai unoꞌine uneꞌeneni. Xo eni amasaxa lexe ngingi ta ꞌalixe tamei ꞌo mamu ngakalu no voxo vilesisi.”
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Alaxu vile la Liveka mivikalanu mulue Aisaki aloxo ꞌo, “Eni amamaisiꞌa Esau ta semasemau tamei ꞌo la opoleli laixuiꞌa uasi, mo etotosa noxiꞌa. Male lexe Iakovo kalumo uꞌuluxe sema vile noxiꞌa ta Keti la, la male eni ne asolisi.”
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.