Gênesis 21
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NTLH
1 Xe iliꞌi la IAUE muneꞌe sou musuꞌuline Sala aloxo anu mulemolu tei,
1 De acordo com a sua promessa, o Senhor Deus abençoou Sara.
2 la sou ane opoone. Xe iliꞌi la sou ane mivoꞌonu ꞌilie mulu no mine momu Avalaamu ne anu itema tila maninanu. Mivoꞌonu ne no voxo ane anu Lataua molu musosovosou lexe nenu ivoꞌonu no anu.
2 Ela ficou grávida e, na velhice de Abraão, lhe deu um filho. O menino nasceu no tempo que Deus havia marcado,
3 Xe momu muavuti la mumoxoꞌu ualasou lexe Aisaki,
3 e Abraão pôs nele o nome de Isaque.
4 xe voxo sou muxatele tatalu mukalu, la sou xooxoo mungaasou aloxo Lataua mulemolu lamana tei.
4 Quando Isaque tinha oito dias, Abraão o circuncidou , como Deus havia mandado.
5 No voxo ane Avalaamu tauu iexu loxo itemaxu taꞌuve, la Aisaki nenu mivoꞌonu.
5 Quando Isaque nasceu, Abraão tinha cem anos.
6 Xe nenu miavuti la mivikala aloxo ꞌo, “Lataua molu mulosilo ꞌosaꞌila mo keke. Ta mitema ane ilomusou aꞌalosou mii ane muxali noxilo ꞌo, la aneꞌi kalumo iꞌosa mo ikeke.”
6 Então Sara disse: — Deus me deu motivo para rir . E todos os que ouvirem essa história vão rir comigo.
7 Xe miavuti la mivikala aloxo ꞌo, “Evile uvikalanu Avalaamu lexe ulai iliꞌi la semau ne ipalaa ta ꞌilie uasi. Ia Avalaamu anu soxu ane, itema tila mukalu ꞌo, eni evoꞌonu iu keakea mulu ꞌo.”
7 E disse também: — Quem diria a Abraão que Sara daria de mamar? No entanto, apesar de ele estar velho, eu lhe dei um filho.
8 Aisaki muleme tatila mupasipaa loxo. Xe no voxo ane anu muꞌitalonu susu, la momu muꞌoxonu laꞌilali toxoxaꞌa.
8 O menino cresceu e foi desmamado. E, no dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 No voxo vile, la Isimaeli e Axali semasie Aixiputo, Avalaamu mulai noxie la mivoꞌonu, muvikala masua mulai noxou Aisaki, Sala ꞌilie.
9 Certo dia Ismael, o filho de Abraão e da egípcia Agar, estava brincando com Isaque, o filho de Sara.
10 Xe Sala milomusou la mivikalanu Avalaamu aloxo ꞌo, “Napalusiꞌa Axali ilou ꞌilie ne mo ilai. ꞌIlie ne umomomo sou ualasou utelo no anu mimii seꞌi noxine uasi. Mimii ne eni ꞌalixe Aisaki miumiu ukalusi.”
10 Quando Sara viu isso, disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, pois o filho dessa escrava não será herdeiro junto com Isaque, o meu filho.
11 Avalaamu mulomusou vaikala ane ne, la uai laixe no opo uasi, xo Isimaeli ne anu ꞌolu kalumo.
11 Abraão ficou muito preocupado com isso, pois Ismael também era seu filho.
12 Ia Lataua muavuti la muvikalanu Avalaamu, “Taneni utamasiꞌa ꞌiline ilee nenu ne mamu. Namuli vaikalaie Salasi, xo ulai iliꞌi, la ta xasixasine mo ta ꞌilusulusuneni ixali tavuꞌalo ane noxou Aisaki ꞌosi, aloxo eni epalaꞌalixu noxine ne.
12 Mas Deus disse: — Abraão, não se preocupe com o menino, nem com a sua escrava. Faça tudo o que Sara disser, pois você terá descendentes por meio de Isaque.
13 Isimaeli kalumo ne eni axalixaꞌa ta ꞌolu mo ta xasoxasou mo ta ꞌilusulusunu tavuꞌalo aso vile, mo sou aneꞌi mata ane ne ixali tavuꞌalo. Anu Isimaeli ne nini ꞌiline kalumo.”
13 O filho da escrava é seu filho também, e por isso farei com que os descendentes dele sejam uma grande nação.
14 Miai xe mitulu no kakau ne la, Avalaamu munoꞌu laꞌilali seꞌi sou mulai mulosie Axali ilou lexa mutavulenu no anu mee sosou. Xe mulutu vaxa la muvoꞌonu ꞌolu Isimaeli sou muꞌitalonu vaxa noxie nenu tumalie, io sou mupalusiꞌa ilou milai. Aneꞌi ilou ꞌilie soxu milutu mole milai. Milai mixixaoxao mivaxa mineꞌe ne Beru-seva. Xalee lia ane ne, xalee vitanisi. Ovuovu ilou iaꞌeiaꞌe ne uleme uꞌoki uasi, vilevilesi. Xalee seꞌi la tani taxulunusi. Lavolavoꞌo mo ioꞌiioꞌisi. Lexa kalumo uasi.
14 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e deu para Agar comida e um odre cheio de água. Pôs o menino nos ombros dela e mandou que fosse embora. E Agar foi embora, andando sem direção pelo deserto de Berseba.
15 Xe no voxo ane lexaxaꞌa ilou mukalu la, ane milai miꞌitalonu ꞌilie ne no ovu soxo vile maimaixu,
15 Quando acabou a água do odre, ela deixou o menino debaixo de uma arvorezinha
16 ia ane milai mixolu no paxa sevile, io ane mixavuxavutala, la mivikala aloxo ꞌo, “Eni elavu lexe umomomo sou eni amaisou ꞌalixeni usoli uasi.” Ane mixolu sou mixavuxavutala aloxo ne la mitatama.
16 e foi sentar-se a uns cem metros dali. Ela estava pensando: “Não suporto ver o meu filho morrer.” Ela ficou ali sentada, e o menino começou a chorar.
17 ꞌIlie kalumo ne mutatama xe Lataua mulomusou mine ane itatama, la sou angelo noxou Lataua teitexi no opoonu loxotolo mutaliꞌisie Axali aloxo ꞌo, “Maꞌia ane nini oponeni uai no anu laixe uasi ne, Axali? Naꞌume mamu, xo Lataua mulomusou molomolo e utatama ne.
17 Deus ouviu o choro do menino; e, lá do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e disse: — Por que é que você está preocupada, Agar? Não tenha medo, pois Deus ouviu o choro do menino aí onde ele está.
18 Natulu mo nalai mo navoꞌonu, mo naxolixolinu. Xo ulai iliꞌi la eni axalixaꞌa ta ꞌolu mo ta xasoxasou mo ta ꞌilusulusunu ixali tavuꞌalo sou ixali ta mitema sou mata vile toxoxaꞌa.”
18 Vamos! Levante o menino e pegue-o pela mão. Eu farei dos seus descendentes uma grande nação.
19 Xe Lataua musuꞌuline la sou ane iei mukaa lamana laixe, la sou ane mimaisou lexa iou uopuopu utetelo no taxasou. Ane milutu milai sou mitau no anu tavulu e Avalaamu mulosiꞌa ilou sou miienu Isimaeli.
19 Então Deus abriu os olhos de Agar, e ela viu um poço. Ela foi, encheu o odre de água e deu para Ismael beber.
20 Lataua muxolu noxou Isimaeli la sou anu muleme toxoxaꞌa. Ilee nenu mixolu no xalee lia vitanisi ne Paran mole anu muxali itema vile sou uvau mii manina no anu pasiko ilou tavi.
20 Protegido por Deus, o menino cresceu. Ismael ficou morando no deserto de Parã e se tornou um bom atirador de flechas.
21 Xe nenu miavuti la milai minoꞌe semasie Aixiputo vile sou mineꞌe muꞌuluxe.
21 E a sua mãe arranjou uma mulher egípcia para ele.
22 No tauu ie ane ne, la Avimeleki ilou Pikolu itema tila sou uulaxuneꞌi ta mitema sou ꞌotoꞌoto noxou anu Avimeleki milai mixali noxou Avalaamu, la mivikalanu aloxo ꞌo, “Lataua a uxoo noxine mo no anu xaixai noxine ukalusi,
22 Por esse tempo Abimeleque foi conversar com Abraão. Ficol, comandante do seu exército, foi com ele. Abimeleque disse a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 anu aloxo ne la sou alalae ꞌo, eni amasaxa lexe nini napalaꞌalixu taneni no iou Lataua mo navikala lamana lexe nini ulai la nini namomomo sou nakalavoinexi noxiꞌa ta ꞌaliꞌalixeni mo ta xasixasilo mo ta ꞌiluꞌilusuleli uasi. Xo eni esuꞌulineni mo asusu no anu ꞌilixo vile masua no ieni uasi. Ia lexe nini kalumo napalaꞌalixu taneni lexe nini kalumo nini tanenixo mo nasuꞌulileli no xalee tuala ane nini neneꞌe naxoxoo no anu ꞌo.”
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que não vai enganar nem a mim, nem aos meus filhos, nem aos meus descendentes. Eu tenho sido sincero com você; por isso prometa que será sincero comigo e fiel a esta terra em que está morando.
24 Xe Avalaamu muavuti la muvikala aloxo ꞌo, “Eni aꞌoxo aloxo nini nelemolu ne.”
24 — Eu juro — disse Abraão.
25 Xe muavuti la, la musolo vaivaikalau mulai noxou Avimeleki sou mukalapuusou lexa iou anu muꞌasou lexe anu iloꞌa ta minuminu naꞌa, ia ta mitema sou xaixai noxou anu Avimeleki mivukosou lexe aneꞌi lexaxaꞌa iou ane.
25 Abraão fez uma reclamação a Abimeleque por causa de um poço que os empregados de Abimeleque haviam tomado à força.
26 Xe Avimeleki muavuti la muvikalanu aloxo ꞌo, “Eni alavu no anu mii ane nini nalemolu ꞌo uasi. Mo alavusiꞌa ta mitema ane miꞌoxo ꞌilixo ane ne uasi. Nini navikalalelixu lamana uasi, ia uao eni alomusou ꞌo.”
26 Abimeleque explicou: — Não sei quem fez isso. Você nunca me falou nada, e esta é a primeira vez que estou ouvindo falar desse assunto.
27 Xe Avalaamu muavuti la muitiu Avimeleki ta sipsip iloꞌa ta kau seꞌi xe mukalu la sou aneꞌi ilou misakiinu xavutalaiꞌa ilou lexe, aneꞌi ilou maasi, la xoluxoluxaꞌa ilou ne vilesisi, ia mii vile loxo ꞌotoꞌoto la uasi.
27 Aí Abraão pegou algumas ovelhas e alguns bois e deu a Abimeleque, e os dois fizeram um trato.
28 Xe Avalaamu mulutu la mulai no taasiꞌa ta sipsip noxou sou mukalipalaꞌaneꞌi ta sipsip ta ꞌiliꞌiliꞌa ane ta sema sou munoꞌa muxatele tamei no nano no laꞌoluxaꞌa sou mulai mutaꞌoluneꞌi vaꞌaxu.
28 Abraão separou sete ovelhinhas do seu rebanho,
29 Avimeleki muavuti la mutaliꞌisou, “Loxovaa ane nini neꞌoxo loxo ne?”
29 e Abimeleque perguntou: — Por que você separou estas sete ovelhinhas?
30 Xe Avalaamu muavuti la mukolinu aloxo ꞌo, “Maasi ꞌo la oponeni uꞌosasi, mo nanoꞌa ta sipsip ta ꞌiliꞌiliꞌa muxatele tamei ꞌo. Nini nanoꞌa mo sou nini napalaꞌalixu lexe eni amoosou lexa iou eꞌasou ano.”
30 Abraão respondeu: — Elas são um presente para você. Ao receber estas sete ovelhinhas, você estará concordando que fui eu quem cavou este poço.
31 La sou lia xalee se ne aneꞌi mipotongalelee lexe Beru-seva. Xo aneꞌi ilou misakiinu xavuxavutalaiꞌa ane.
31 Por isso aquele lugar ficou sendo chamado de Berseba , pois ali os dois fizeram um juramento.
32 Mukalu la sou anu Avimeleki ilou Pikolu milivu milai no tualasiꞌa ne Pilistia.
32 Depois de fazerem esse trato em Berseba, Abimeleque e Ficol voltaram para a Filisteia.
33 Xe iliꞌi la sou Avalaamu mutounu ovu vile ne Beru-seva ne sou mulotu mulai noxou IAUE anu Lataua kaluxu uasi.
33 Abraão plantou uma árvore em Berseba e ali adorou o Senhor , o Deus Eterno.
34 Avalaamu muxolu no xalesiꞌa ta Pilistia ne, maxuvee misevile.
34 E Abraão ficou morando muito tempo na Filisteia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.