Atos 9
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs VC
1 No voxo ane ꞌo, la Saulo ne laꞌiaxu muꞌoki mo masaxa lexe uveꞌa ta molomolo noxou Tila sou isoli. La sou anu mulai muxali noxou kisiꞌa ta ailiꞌi noxou Lataua,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 sou mutaliꞌisou lexe ukaukavunu uoli voloxu mo ulosou sou ulaixu noxiꞌa ta kisokisou no ꞌa taasou lalotu noxiꞌa ta Iutaia ne Temasukasi. Sou lexe anu uxalisiꞌa ta mulu mo ta sema moseꞌi aneꞌi mimulinu voteꞌi noxou Iesu aneꞌi ane ixolu lai ne, la anu utetelisiꞌa mo usakisakineꞌi sou uneꞌeneꞌi ne Ielusalemu.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Ioxe muꞌoxonu aloxo ne xe muneꞌe ꞌalai ne Temasukasi, xe alaxu vilesisi ꞌo la lamana molu teitexi no opo loxotolo mukaa xaviinu muluꞌe muieisou.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 La sou anu mulapau mulai no lia, io mulomusou itema vile muvikalanu lexe, “Saulo, Saulo, Loxovaa la sou nini naꞌoxonu masualeli ꞌo?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 La sou Saulo muavuti, la mutali lexe, “Nini ꞌenaꞌei, nini Tila?” La sou Anu mukolinu, “Eni Iesu e nini naꞌoxo masumasualeli.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Ia natulu mo nalai naꞌuna no ꞌa tuala tila ne, la sou ivikala nenixu mii maꞌia ane sou nini naꞌoxonu.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Ta mitema ane iloꞌa Saulo mimuamuaꞌi ne mitulu tasiausi, aneꞌi milomusou itema vile muvivikala ia imaisou uasi.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Xe Saulo muavuti no lia sou mutulu xe iou mukaa la mumaisou mivile uasi. La sou aneꞌi mitilaꞌu no avolu sou miꞌunalaixu ne Temasukasi.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Anu muxolu voxo tatalu ne iou isivoxosi mo uꞌani xe uie uasi.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Itema vile anu muxolu ne Temasukasi ualasou lexe Ananiasi anu molomolo vile noxou Iesu. Tila muꞌava muneꞌe noxou no anu mii loxo aipiepienasi aloxo ꞌo, “Ananiasi.” La anu mukoli ꞌava lexe, “Tila, eni ano ꞌo.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 La sou Tila muvikalanu aloxo ꞌo, “Nalutu mo nalai no tani noxou Iudasi no ꞌa voteꞌi ane ualasou lexe ‘voteꞌi muisalili.’ La nataliꞌisou itema vile ualasou lexe Saulo sie Tasisi, anu a uxoxolu sou ulinga ulai noxou Lataua.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Xe no anu mii e loxo aipiepiena ne la anu mumaisou itema vile ualasou lexe Ananiasi uneꞌe la umulaxu avolu no kisou lexe sou iou lamana la.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Xe Ananiasi muavuti la mukolinu aloxo ꞌo, “Tila eni elomusou aꞌalo ta piena sou itema ane ne, mo ꞌiliꞌilixo masumasua ane anu muꞌoxo noxiꞌa ta mitema noxine ne Ielusalemu.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Mo anu munoꞌu xavi noxiꞌa ta kisikisiꞌa ta ailiꞌi la sou anu muneꞌe ne sou lexe utetelisiꞌa mo usakisakineꞌi aneꞌi ukalusi, xo aneꞌi ne ilotu mo ilinga no ꞌa ualasine.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Ia Tila muvikalanu la aloxo ꞌo, “Nalai, xo eni esosovosou itema ane ne sou uxali itema sou xaixai noxilo sou uaꞌaloxu ualasilo ulai noxiꞌa ta mitema aneꞌi ane ta Iutaia uasi, mo ta tatananu tuala, mo ta Isilaeli ta ꞌiluꞌilusuneꞌi kalumo.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 La Eni alosou tuꞌutuꞌumaxu ta piena sou anu utavulenu no mine anu uaꞌaloxu ualasilo.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ioxe la sou Ananiasi mulutu mulai sou muꞌuna no tani ane ne, la mumulaxu avolu no kisou xe muxexee la muvikala lexe, “Vivilo Saulo, Tila Iesu e mupalaa noxine no voteꞌi no mine nini neneꞌe ꞌo, mupalusilo eneꞌe noxine sou lexe nini namalei lamana mo naꞌanaꞌana no anu Uleenu Tavuna.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Xe alaxu vilesisi ꞌo, la mii loxo sinana xaxasinu e muxolu no iou ne mulapau sou muxexesou iou la anu mumalei la. La sou anu muavuti muꞌulosou,
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 mo muꞌani laꞌilali, la sou anu xaviinu mulivu muxali la.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Mukalu, la sou anu muavuti sou musoko muaꞌalo no taasou lalotu noxiꞌa ta Iutaia lexe Iesu Anu Lataua ꞌOlu.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Xe ta mitema mukalusi ane milomusou aꞌalo noxou ne la aneꞌi mikuluke la mitaliꞌi lexe, “Loxovaa, itema ne muꞌoxo masua noxiꞌa ta mitema ane milotu mo milinga no ꞌa ualasou Iesu ne Ielusalemu, anu ane? Mo tavaꞌu aloxo ne la sou anu muneꞌe lai ꞌo, sou usakisakineꞌi mo ulaixaꞌa noxiꞌa ta tatilasiꞌa ta ailiꞌi?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Ia Saulo xaviinu muxali tatila sou muaꞌalo lamana laixe noxiꞌa ta Iutaia aneꞌi ane mixolu ne Temasukasi ne lexe Iesu ne Anu Kalisito. Aneꞌi milomu aꞌalo aloxo ne la aneꞌi taneꞌi lilisi ia mixolu.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Iliꞌi xe voxo ta piena mukalu, la sou ta Iutaia misakii vaikala sou lexe ivau usoli.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Ia Saulo mulavusou xavutalaiꞌa ne. Aneꞌi milutu la sou no aso mo no ꞌolovoxo no anu tuala tila aiaitengaxu sou lexe ivau usoli.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Ia ta molomolo noxou minoꞌu no ꞌolovoxo ka mitaanu no ꞌa lakela tatila io mikalaanu muuatu no taxa sou miꞌitalonu muluꞌelai no ale no anu vimelu sou tuala tila ne. |alt="Paul lowered in basket" src="LB00333B.TIF" size="col" loc="Act 9:25" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="Aposeli 9:25"
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Anu mulai xe muxali ne Ielusalemu la anu mutovo sou lexe upita noxiꞌa ta molomolo noxou Iesu, ia aneꞌi mukalusi ne miꞌumolu, xo mimulaxu taneꞌi lexe anu ta molomolo vile noxou Iesu manina ane ne uasi.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Ia Valunavasi munoꞌu sou mulaixu noxiꞌa ta mitema sou xaixai. Anu muaꞌaloiꞌa sou Saulo mumaisou Tila mo Tila muvikala noxou no voteꞌi, mo muaꞌaloiꞌa kalumo sou muaꞌalo pekiaꞌu no anu ualasou Iesu ia uꞌume uasi ne Temasukasi.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 La sou Saulo muxolu noxiꞌa ne mo muxixao papaxe no nano ne Ielusalemu sou muvikala pekiaꞌu no anu ualasou Tila.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Anu muvivikala la iloꞌa ta Iutaia ane milavusou ivikala no anu vaikala Xiliki, miꞌoto sou anaxaꞌa. La aneꞌi mitovo sou lexe ivau usoli.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 No mine ta vimovimou milavusou xavutalaiꞌa ne, la aneꞌi misaxanu miluꞌelaixu ne Kaisalia mole mipalusou mulai ne Tasisi.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Aloxo ne la sou, ta mitema sou lalotu no nano mukalusi ne Iutaia, mo Xalilaia xe Samalia milavusou la sou ta mitema mixolu seꞌisisi laixe. Xo Uleenu Tavuna musuꞌulineꞌi mo muꞌoxo pekiaꞌa la sou aneꞌi mixali ta piena mo no ꞌa maulixaꞌa ne la aneꞌi mimamaꞌu mo mixolu no laaxu Tilasi.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Ioxe, no mine Pita muavuti xe mumuamuaꞌi mulai no xalexalee tani mukalusi no lia tila ane ne, la anu mununa mumaisiꞌa ta mitema noxou Lataua e mixolu ne Luda.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Anu mulai ne la muxalisou itema vile ualasou lexe Ainiasi ne vasimolu misoisoli io muai no luu tauu ie muxatele tatalu.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Ia Pita muvikala mulai noxou aloxo ꞌo, “Ainiasi, Iesu Kalisito upamaulineni mo nini naxali laixe. Naavuti natulu mo napaipounu luusine.” Xe alaxu vilesisi anu muavuti mutulu.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 La ta mitema mukalusi ane mixolu ne Luda mo Saroni ne mimaisou aloxo ne, la aneꞌi mixiu oponeꞌi sou milai noxou Tila.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Sema molomolo vile noxou Iesu ualasie lexe Tavita ualasie no anu vaikala Xiliki lexe Dokasi mixolu no tuala ne Iopa. Ane ne ilavusou iꞌoxo ꞌiliꞌilixo laixe mo ilavusou isuꞌulineꞌi ta mitema ane iꞌa mimii uasi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 No voxo ane ne la ane mipipiena mo misoli. La vasimele ne miꞌulosou ka mimulaxe no ꞌa tani lalaxu ane teitexi.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Tuala ne Luda ne muxolu ꞌalai se ne Iopa nesi. La sou no mine ta molomolo noxou Iesu milomusou Pita lexe anu a muxolu ne Luda, la aneꞌi mipalusiꞌa ta mulu ta tamei milai noxou sou milingau lexe, “Nini napalea naneꞌe noxixe io navoxovoxo mamu.”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ioxe Pita muavuti, la iloꞌa ilou milai, xe milai mixali la aneꞌi milai minoꞌu mitelaixu no ꞌa tani lalaxu ane teitexi. Ta sema ta vaalu mukalusi mitulu mixalilineꞌi, ia mitatama xe mimaxamaxaꞌu tokolomo veveeni mo tokolomo seꞌi la, ane Dokasi miꞌoxonu no mine iloꞌa mixoxolusi ꞌo.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Ia Pita mupalusiꞌa milailai no ale mukalusi, io sou anu muluꞌe muxo no ꞌa tavaꞌu vulenu sou mulinga noxou Lataua. Xe mukalu la muxiu mulai no anu vasimele sema e misoli ne, io muvikala lexe, “Tavita naavuti natulu.” La ane iei mukaa la, xe mimaisou Pita, la ane miavuti mitalupexa.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Anu mutetelisie no avolu io musuꞌuline sou mutulusie, ka Pita muꞌavaliꞌa ta mitema noxou Lataua iloꞌa ta sema ta vaalu mineꞌe sou anu mumaxae noxiꞌa lexe ane mimauli la.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Ta mitema ta piena ne Iopa mukalusi ne milomusou aꞌalo sou mii ane Pita muꞌoxonu ne, la ta mitema ta piena mimulaxu taneꞌi noxou Tila.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 La Pita muxolu voxo ta piena ne Iopa noxou itema vile ualasou lexe Saimoni. Saimoni ne anu itema sou uꞌoxonu mii iouiou no anu ta mimii sosoieꞌi.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.