Atos 9

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 No voxo ane ꞌo, la Saulo ne laꞌiaxu muꞌoki mo masaxa lexe uveꞌa ta molomolo noxou Tila sou isoli. La sou anu mulai muxali noxou kisiꞌa ta ailiꞌi noxou Lataua,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 sou mutaliꞌisou lexe ukaukavunu uoli voloxu mo ulosou sou ulaixu noxiꞌa ta kisokisou no ꞌa taasou lalotu noxiꞌa ta Iutaia ne Temasukasi. Sou lexe anu uxalisiꞌa ta mulu mo ta sema moseꞌi aneꞌi mimulinu voteꞌi noxou Iesu aneꞌi ane ixolu lai ne, la anu utetelisiꞌa mo usakisakineꞌi sou uneꞌeneꞌi ne Ielusalemu.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Ioxe muꞌoxonu aloxo ne xe muneꞌe ꞌalai ne Temasukasi, xe alaxu vilesisi ꞌo la lamana molu teitexi no opo loxotolo mukaa xaviinu muluꞌe muieisou.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 La sou anu mulapau mulai no lia, io mulomusou itema vile muvikalanu lexe, “Saulo, Saulo, Loxovaa la sou nini naꞌoxonu masualeli ꞌo?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 La sou Saulo muavuti, la mutali lexe, “Nini ꞌenaꞌei, nini Tila?” La sou Anu mukolinu, “Eni Iesu e nini naꞌoxo masumasualeli.
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Ia natulu mo nalai naꞌuna no ꞌa tuala tila ne, la sou ivikala nenixu mii maꞌia ane sou nini naꞌoxonu.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Ta mitema ane iloꞌa Saulo mimuamuaꞌi ne mitulu tasiausi, aneꞌi milomusou itema vile muvivikala ia imaisou uasi.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Xe Saulo muavuti no lia sou mutulu xe iou mukaa la mumaisou mivile uasi. La sou aneꞌi mitilaꞌu no avolu sou miꞌunalaixu ne Temasukasi.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Anu muxolu voxo tatalu ne iou isivoxosi mo uꞌani xe uie uasi.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Itema vile anu muxolu ne Temasukasi ualasou lexe Ananiasi anu molomolo vile noxou Iesu. Tila muꞌava muneꞌe noxou no anu mii loxo aipiepienasi aloxo ꞌo, “Ananiasi.” La anu mukoli ꞌava lexe, “Tila, eni ano ꞌo.”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 La sou Tila muvikalanu aloxo ꞌo, “Nalutu mo nalai no tani noxou Iudasi no ꞌa voteꞌi ane ualasou lexe ‘voteꞌi muisalili.’ La nataliꞌisou itema vile ualasou lexe Saulo sie Tasisi, anu a uxoxolu sou ulinga ulai noxou Lataua.
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Xe no anu mii e loxo aipiepiena ne la anu mumaisou itema vile ualasou lexe Ananiasi uneꞌe la umulaxu avolu no kisou lexe sou iou lamana la.”
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Xe Ananiasi muavuti la mukolinu aloxo ꞌo, “Tila eni elomusou aꞌalo ta piena sou itema ane ne, mo ꞌiliꞌilixo masumasua ane anu muꞌoxo noxiꞌa ta mitema noxine ne Ielusalemu.
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Mo anu munoꞌu xavi noxiꞌa ta kisikisiꞌa ta ailiꞌi la sou anu muneꞌe ne sou lexe utetelisiꞌa mo usakisakineꞌi aneꞌi ukalusi, xo aneꞌi ne ilotu mo ilinga no ꞌa ualasine.”
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Ia Tila muvikalanu la aloxo ꞌo, “Nalai, xo eni esosovosou itema ane ne sou uxali itema sou xaixai noxilo sou uaꞌaloxu ualasilo ulai noxiꞌa ta mitema aneꞌi ane ta Iutaia uasi, mo ta tatananu tuala, mo ta Isilaeli ta ꞌiluꞌilusuneꞌi kalumo.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 La Eni alosou tuꞌutuꞌumaxu ta piena sou anu utavulenu no mine anu uaꞌaloxu ualasilo.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Ioxe la sou Ananiasi mulutu mulai sou muꞌuna no tani ane ne, la mumulaxu avolu no kisou xe muxexee la muvikala lexe, “Vivilo Saulo, Tila Iesu e mupalaa noxine no voteꞌi no mine nini neneꞌe ꞌo, mupalusilo eneꞌe noxine sou lexe nini namalei lamana mo naꞌanaꞌana no anu Uleenu Tavuna.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Xe alaxu vilesisi ꞌo, la mii loxo sinana xaxasinu e muxolu no iou ne mulapau sou muxexesou iou la anu mumalei la. La sou anu muavuti muꞌulosou,
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 mo muꞌani laꞌilali, la sou anu xaviinu mulivu muxali la.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Mukalu, la sou anu muavuti sou musoko muaꞌalo no taasou lalotu noxiꞌa ta Iutaia lexe Iesu Anu Lataua ꞌOlu.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Xe ta mitema mukalusi ane milomusou aꞌalo noxou ne la aneꞌi mikuluke la mitaliꞌi lexe, “Loxovaa, itema ne muꞌoxo masua noxiꞌa ta mitema ane milotu mo milinga no ꞌa ualasou Iesu ne Ielusalemu, anu ane? Mo tavaꞌu aloxo ne la sou anu muneꞌe lai ꞌo, sou usakisakineꞌi mo ulaixaꞌa noxiꞌa ta tatilasiꞌa ta ailiꞌi?”
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Ia Saulo xaviinu muxali tatila sou muaꞌalo lamana laixe noxiꞌa ta Iutaia aneꞌi ane mixolu ne Temasukasi ne lexe Iesu ne Anu Kalisito. Aneꞌi milomu aꞌalo aloxo ne la aneꞌi taneꞌi lilisi ia mixolu.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Iliꞌi xe voxo ta piena mukalu, la sou ta Iutaia misakii vaikala sou lexe ivau usoli.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Ia Saulo mulavusou xavutalaiꞌa ne. Aneꞌi milutu la sou no aso mo no ꞌolovoxo no anu tuala tila aiaitengaxu sou lexe ivau usoli.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Ia ta molomolo noxou minoꞌu no ꞌolovoxo ka mitaanu no ꞌa lakela tatila io mikalaanu muuatu no taxa sou miꞌitalonu muluꞌelai no ale no anu vimelu sou tuala tila ne. |alt="Paul lowered in basket" src="LB00333B.TIF" size="col" loc="Act 9:25" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="Aposeli 9:25"
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Anu mulai xe muxali ne Ielusalemu la anu mutovo sou lexe upita noxiꞌa ta molomolo noxou Iesu, ia aneꞌi mukalusi ne miꞌumolu, xo mimulaxu taneꞌi lexe anu ta molomolo vile noxou Iesu manina ane ne uasi.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ia Valunavasi munoꞌu sou mulaixu noxiꞌa ta mitema sou xaixai. Anu muaꞌaloiꞌa sou Saulo mumaisou Tila mo Tila muvikala noxou no voteꞌi, mo muaꞌaloiꞌa kalumo sou muaꞌalo pekiaꞌu no anu ualasou Iesu ia uꞌume uasi ne Temasukasi.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 La sou Saulo muxolu noxiꞌa ne mo muxixao papaxe no nano ne Ielusalemu sou muvikala pekiaꞌu no anu ualasou Tila.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Anu muvivikala la iloꞌa ta Iutaia ane milavusou ivikala no anu vaikala Xiliki, miꞌoto sou anaxaꞌa. La aneꞌi mitovo sou lexe ivau usoli.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 No mine ta vimovimou milavusou xavutalaiꞌa ne, la aneꞌi misaxanu miluꞌelaixu ne Kaisalia mole mipalusou mulai ne Tasisi.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Aloxo ne la sou, ta mitema sou lalotu no nano mukalusi ne Iutaia, mo Xalilaia xe Samalia milavusou la sou ta mitema mixolu seꞌisisi laixe. Xo Uleenu Tavuna musuꞌulineꞌi mo muꞌoxo pekiaꞌa la sou aneꞌi mixali ta piena mo no ꞌa maulixaꞌa ne la aneꞌi mimamaꞌu mo mixolu no laaxu Tilasi.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Ioxe, no mine Pita muavuti xe mumuamuaꞌi mulai no xalexalee tani mukalusi no lia tila ane ne, la anu mununa mumaisiꞌa ta mitema noxou Lataua e mixolu ne Luda.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Anu mulai ne la muxalisou itema vile ualasou lexe Ainiasi ne vasimolu misoisoli io muai no luu tauu ie muxatele tatalu.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Ia Pita muvikala mulai noxou aloxo ꞌo, “Ainiasi, Iesu Kalisito upamaulineni mo nini naxali laixe. Naavuti natulu mo napaipounu luusine.” Xe alaxu vilesisi anu muavuti mutulu.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 La ta mitema mukalusi ane mixolu ne Luda mo Saroni ne mimaisou aloxo ne, la aneꞌi mixiu oponeꞌi sou milai noxou Tila.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Sema molomolo vile noxou Iesu ualasie lexe Tavita ualasie no anu vaikala Xiliki lexe Dokasi mixolu no tuala ne Iopa. Ane ne ilavusou iꞌoxo ꞌiliꞌilixo laixe mo ilavusou isuꞌulineꞌi ta mitema ane iꞌa mimii uasi.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 No voxo ane ne la ane mipipiena mo misoli. La vasimele ne miꞌulosou ka mimulaxe no ꞌa tani lalaxu ane teitexi.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Tuala ne Luda ne muxolu ꞌalai se ne Iopa nesi. La sou no mine ta molomolo noxou Iesu milomusou Pita lexe anu a muxolu ne Luda, la aneꞌi mipalusiꞌa ta mulu ta tamei milai noxou sou milingau lexe, “Nini napalea naneꞌe noxixe io navoxovoxo mamu.”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Ioxe Pita muavuti, la iloꞌa ilou milai, xe milai mixali la aneꞌi milai minoꞌu mitelaixu no ꞌa tani lalaxu ane teitexi. Ta sema ta vaalu mukalusi mitulu mixalilineꞌi, ia mitatama xe mimaxamaxaꞌu tokolomo veveeni mo tokolomo seꞌi la, ane Dokasi miꞌoxonu no mine iloꞌa mixoxolusi ꞌo.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Ia Pita mupalusiꞌa milailai no ale mukalusi, io sou anu muluꞌe muxo no ꞌa tavaꞌu vulenu sou mulinga noxou Lataua. Xe mukalu la muxiu mulai no anu vasimele sema e misoli ne, io muvikala lexe, “Tavita naavuti natulu.” La ane iei mukaa la, xe mimaisou Pita, la ane miavuti mitalupexa.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Anu mutetelisie no avolu io musuꞌuline sou mutulusie, ka Pita muꞌavaliꞌa ta mitema noxou Lataua iloꞌa ta sema ta vaalu mineꞌe sou anu mumaxae noxiꞌa lexe ane mimauli la.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ta mitema ta piena ne Iopa mukalusi ne milomusou aꞌalo sou mii ane Pita muꞌoxonu ne, la ta mitema ta piena mimulaxu taneꞌi noxou Tila.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 La Pita muxolu voxo ta piena ne Iopa noxou itema vile ualasou lexe Saimoni. Saimoni ne anu itema sou uꞌoxonu mii iouiou no anu ta mimii sosoieꞌi.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.