Atos 27
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NVT
1 Ioxe no mine nexi telutu sou lexe talai ne Itali, la aneꞌi mipalusiꞌa iloꞌa ta mitema e mixolu no taasou navunavu ne milai noxou tila noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto e ualasou lexe Iuliasi. Anu vile no nano no anu laꞌoluxaꞌa noxou tatananu tuala Auxusuto.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 La sou nexi tetelo no lasipi vile e molu muneꞌe no tuala tila ne Adolamitiami. La sou anu lasipi molu loxo lai ne teꞌuna sou uꞌuna uuatu no tuatuala moseꞌi muxolu no luaki paꞌupaꞌumolu ne Asia. La sou telutu telai. La itema vile ualasou lexe Alisitaluko sie Tesalonika no xalee lia tila ne Makedonia anu a noxiꞌa tekei ne.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Xe no voxo vile iliꞌi la, la nexi telutu sou telai teꞌuna ne Saidoni la Iuliasi muꞌoxo ꞌilixo laixe noxou Paulo sou mupelemasaxa noxou lexe ulai umaisiꞌa ta menexu mo unoꞌu laꞌilali ilou mimii moseꞌi noxiꞌa.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Xe mukalu la nexi tetelo no lasipi la sou telutu telai la sivo toxoxaꞌa muneꞌe loxo no laxunexi, la sou nexi texexee teꞌuna ne paꞌumolu no ꞌa laꞌolu Kipulosi sou tepolopepeenu atume iou, xo atume ne xaviinu misevile sou uꞌoxe uꞌuouosixe.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 La sou nexi teiave telai ꞌalai loxo no xalee lia tila ne Kilikia xe ne Pamfulia mukalu la sou nexi telai texali ne Mila no nano no xalee lia tila ne Lisia. |alt="4th map" src="Paulrome.pdf" size="col" loc="Act 27:1—28:14" ref="Aposeli 27:5"
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 No mine nexi telai lai ne, la tila noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto mumaisou lasipi sie Alekisandolia vile ne mulutu sou lexe ulai ne Itali, la sou anu muꞌitalonexi no anu lasipi ane ne.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Ioxe nexi telutu lai ne la lasipi ne umomomo sou uiave xaviinu uasi mole nexi teiave seꞌisisi voxo tapiena mo ta mitema sou xaixai ne mitovo xavineꞌi sou mipamuxanu lasipi ne ia uiave xaviinu malaxo uasi xo sivo toxoxaꞌa mulivulivusou. Ia aneꞌi axiaxisi xo mole nexi telai texali no tuala tila ne Kuniidosi la sivo mutalunexe mole talai la ua. La sou nexi texiu telai no paꞌumolu laꞌolu Kiliti sou teꞌume tepolopepeenu atume iou. La nexi teiiave ꞌalai no kusinou ne Salumoni.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Xe ta mitema sou xaixai no lasipi ne miavuti la xavineꞌi manina sou mipamuxanu lasipi ne no luaki paꞌumolusi, la sou nexi teneꞌe texali no tuala vile e ilemo lexe Tanixu lasipi laixe ne muxolu ꞌalai no tuala tila ne Lasia.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 La voxo ta piena mukalu ia sivo ne muxolu pekiaꞌu xo mole mulaulixu sosovo sou voxo noxiꞌa ta Iutaia e sou ipelemu no anu la sou anu voxo sou xasi tatila la Paulo muvikalaneꞌi sou upeletotosiꞌa lexe,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “Ngalomu, eni elavusou lexe nenge talai maasi, la taxalisou sivo tatila la taꞌuoꞌuo mo lasipi ilou mimii tapiena ꞌo tasiauxu mo nenge kalumo.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Ia tila noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto ne mulomusou Paulo muvikala aloxo ne, la anu ulomuxu uasi, ia anu mumulinu vaikala noxou itema sou usaxilaꞌa ta mitema sou xaixai sou lasipi ne ilou moosou lasipi.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Aneꞌi mitulu lai ne la mixamulinu sivo tatila misevile xo anu voxo sou sivo kalumo, la sou aneꞌi italume no xalee vile laixe uasi. La sou ta mitema tavuꞌalo no lasipi ne mivikala lexe, “Nenge taxexee no tuala ane ꞌo mo talai ne Pinikusi mo tatalume no anu sivo tatila ꞌo.” Tuala ne Pinikusi ne muxolu no nano ne Kiliti no xalee mulai loxo no mine aso uluꞌelai no anu.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 No mine aneꞌi mimaisou sivo ane muneꞌe loxo no xalee toꞌo no anu ne xaviinu uasi la aneꞌi mixavutala lexe laixe sou ilutu ilai, la sou aneꞌi milapu axa e misakii no lamota sou mivau tuꞌumaxu lasipi no anu ne mutelo mukalu, la sou aneꞌi milutu sou lexe ilai iꞌuna ne Kiliti.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Ia maxuveeni uasi la, sivo vile xaviinu misevile. Sivo ane ne sivo molu mununa no anu laꞌolu. Sivo ane ne ilemo lexe, “sivo molu mununa.”
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Sivo toxoxaꞌa ne muneꞌe mutuvuvaxa no lasipi ne la mulivu sou pekiaꞌu misevile mole ta mitema sou xaixai sou lasipi ne xavineꞌi sou ixiunu lasipi mo ilivu ne la umomomo uasi. La sou aneꞌi miꞌitalonu lasipi nesi sou sivo mutavulenu mulaixu no xalee ulai.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 La sou mulai mupolopepeenu no anu laꞌolu vile kituꞌa ilemo lexe Kauda. Xe no mine laꞌolu se ne mutaluxu sivo sevile la nexi tetovo xavinexi la sou telapunu lasipi kituꞌa e lasipi ane tatila ulalapunu ne muneꞌe mutelo no anu lasipi ane tatila.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 La ta mitema mimulaxu lasipi kituꞌa teitexi no ꞌa lasipi tatila. La sou ta mitema mipolo lamota sou misakiinu mipita no lia no anu lasipi ane tila ne. Sou lexe utetelisou lasipi ane tila ne sou pekiaꞌu. Mo sou no mine lexe anu uiave xe ulai utuvu no anu lialia ane muxolu no lia no luaki Silutisi ne, la anu upau uasi. Xe mukalu la sou aneꞌi miluꞌenu lavalava sou lasipi sou sivo mutavulenu lasipi.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Ia iliꞌi no voxo vile, la sivo ne ukalu uasi, anu muxali toxoxaꞌa mole ta mitema sou xaixai sou lasipi ne misokou sou mipeinu mimii seꞌi no lasipi ne sou muxexesou.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Xe no voxo tatalusou, la aneꞌi meꞌa mipeinu misomisou lasipi seꞌi.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Nexi temaisou lexe nexi umomomo sou tamaisou aso mo ta oto uasi voxo ta piena mo sivo tatila muꞌoxoꞌoxoneꞌi. La sou nexi ta piena ne texavutala lexe nexi tamomomo sou tamauli la uasi.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Voxo ta piena ne ta mitema iꞌani la uasi. La sou Paulo muavuti mutulu no nixi io muvikala aloxo ꞌo, “Ngingi ukalu ꞌo, ngalomu. Lexe ngingi ngalomuxosi io nengeꞌa taxolu no laꞌolu ne Kiliti ꞌo, la umomomo sou nenge nengeꞌa taxalisou voxo masua ane ꞌo loxo ꞌo uasi, mo umomomo sou ngingi ngapeinu mimii ta piena loxo ꞌo uasi.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Ia vaimomo ꞌo avikalangengi lexe ngingi ukalusi opongengi uai seꞌisisi, xo umomomo sou ngingi vile tasiaungenge uasi. Mimii no lasipi ilou lasipisi anu tasiau.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Xo vaimomo no ꞌolovoxo, la angelo noxou Lataua e eni noxou mo elotu noxou ne muneꞌe mutulu no paꞌumelo.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 La muvikalaleli aloxo ꞌo, ‘Paulo naꞌume mamu, xo nini nalai sou natulu no iou Kaisari xe Lataua ulosine mauli noxinge ngingi ngexolu no lasipi ne.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Aloxo ne, la sou anu laixe lexe ngingi umomomo sou ngaꞌume uasi. Xo eni amuxaxu taleli noxou Lataua lexe mii ne uxali noxinge aloxo Anu mulemolu.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Ia sivo utavulenu ulai uꞌosonixu no laꞌolu vile.”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Xe no voxo mavulovexa mo muluꞌe no lia tamiꞌa sou no ꞌolovoxo, la nexi tepuati telai no luaki e ualasou lexe Adolia no ꞌolovoxo lixinu manina. Xe no ꞌolovoxo lixinu ulai ꞌalai, la ta mitema sou xaixai no lasipi ne mixavutala lexe lasipi ne no anu luaki paꞌumolu.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Aloxo ne la sou aneꞌi mikalanu mii e sou itilovosou lautu no anu muluꞌelai no lia no lexa xe mitelo mitilovosou, la tilovosou lautu ne mumomomo loxo mita itemaxu tamei. La aneꞌi misuku sevile la, mukalu la mikalaanu mii e sou itilovosou lautu no anu ne mulai no lia la. Xe milapunu mutelo sou mitilovosou, la mitaxu muxali loxo mavulovexa tatalu la laoutuxu muluꞌelai.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Xe aneꞌi mimamaꞌu sou lexe loxo ꞌo io lasipi ulai utuvu no anu kulukulu, la aneꞌi misuanu axa e misakii no anu lamota ne tamiꞌa lololi no tau lasipi mulai no lia sou muvatuꞌumaxu lasipi sou mutulu. Io aneꞌi mikilaka sou lexe lamana palea.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Ta mitema sou xaixai no anu lasipi ne mikamuli voteꞌi sou lexe iꞌume no anu lasipi ne, la aneꞌi milaxalixu lasipi kituꞌa e mitelo misakii teitexi ne sou mikalavoi lexe aneꞌi isuanu axa seꞌi no anu uuli no lasipi kusinou sou uvatuꞌumaxu lasipi.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Xe Paulo muavuti la muvikalanu tila noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto ne aloxo ꞌo, “A lexe ta mitema ne ixolu teitexi no lasipi ꞌo si, la ngingi ngamauli.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Xe ta mitema sou ꞌotoꞌoto miavuti la mixotonu lamota sou lasipi kituꞌa ne sou mulapau muluꞌelai no luaki.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Ioxe ꞌalaꞌalaisou lamana ukea la Paulo muavuti la muvikalaneꞌi aloxo, ‘Ngingi nganoꞌu ꞌani seꞌi mo ngaꞌou xo ngaꞌani uasi voxo mumomomo loxo mavulovexa vile mo muluꞌe lia tamiꞌa mukalu.’
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Aloxo ne la sou eni avikalangengi pekiaꞌu lexe ngaꞌou laꞌilali moseꞌi mo ngaꞌou sou uꞌoxo pekiaꞌinge. Xo ngalomu, ngingi vile umomomo sou tasiaungenge uasi. Ngingi ta piena ne maasi la ngamauli.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Anu muvikalaneꞌi aloxo ne mukalu xe iliꞌi, la anu munoꞌu veleti ka mutulu no talaxaꞌa sou muvikala laixe noxou Lataua mukalu, la museꞌiseꞌinu sou mulosiꞌa mioꞌu.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Xe aneꞌi mukalusi oponeꞌi laixe mo miꞌosa la meꞌa minoꞌu laꞌilali sou mioꞌu.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Nexi mukalusi e texolu no lasipi ne nexi ta mitema itemaxu mavulovexa mo itemaxu tatalu mo mavulovexa vile mo muxatele vile (276).
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Aneꞌi miꞌani mukalu, la mipeinu uiti moseꞌi mulai no luaki sou lexe papaxesou lasipi.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Xe no mine lamana mukea ꞌo, la aneꞌi imomomo sou itongonu tani xalee maꞌia ne lexe aneꞌi ilalai no anu ne uasi. Ia aneꞌi mimaisou luaki laluꞌuxu minu vile ne mulai no nano manina. Ia tasiꞌisou lailaixe misevile. La sou aneꞌi mixavutala lexe aneꞌi umomomo sou iuꞌnalaixu lasipi no anu. La lasipi ulai uꞌoso no lia.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Xe aneꞌi miavuti la mixotosou lamota sou axa e misakiinu sou uvau tuꞌumaxu lasipi ne la musua mutaolu no lia no luaki ne. Xe miavuti la milulusou lamota sou lavole tatila ta tamei e sou iꞌisalilinoxu lasipi no anu. Xe aneꞌi miavuti la mitelaixu lavalava e sou sivo utuvu no anu la ulutunoxu lasipi ne. Io sivo mutavulenu lasipi sou muꞌunalaixu no tasiꞌi ne.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Muꞌunalai la ulai uxali no tasiꞌi uasi, xo muꞌoso no anu lia minuvile e muxolu no luaki tanu. La lasipi kusinou mutotole pekiaꞌu manina no anu, mole mutulu a vile. La sou xasi muneꞌe muꞌotuꞌotunu lasipi nesi xo mole muvalavala.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Xe ta mitema sou ꞌotoꞌoto miavuti la miꞌoxo lexe iveꞌaveꞌa ta mitema e mixolu no taasou navunavu e iloꞌa mixolu teitexi no lasipi ne sou isoli, xo loxo ꞌo io ipisikei iluꞌe no luaki la inoou sou ilai ixali no ale la iꞌumeꞌume.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Ia tila noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto ne mumasaxa lexe usuꞌulinu Paulo, la sou anu mukaitoloneꞌi ta mitema sou ꞌotoꞌoto lexe mamu sou iveꞌa ta mitema ane mixolu no anu taasou navunavu e mitelo no lasipi. Ia anu muvikala pekiaꞌu noxiꞌa ta mitema e imomomo sou noou sou lexe ipisikei iluꞌe la sou inoou ilai ixali no tasiꞌi tei.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Xe aneꞌi ane ilavusou inoou uasi, la ipuati no anu ovu alelaxu ilou lasipi alealelaxu e muvalavala ne sou ilai ixali no anu no ale. Muꞌoxo aloxo ne la sou aneꞌi tavuꞌalo mukalusi ne milai mixali no tasiꞌi mo mimauli mole vile tasiauxu uasisi. |alt="shipwreck" src="IB04218.TIF" size="col" loc="Act 27:44" copy="Illustration by Dr. Farid Faadil. Used by permission." ref="Aposeli 27:44"
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.