Atos 27

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ioxe no mine nexi telutu sou lexe talai ne Itali, la aneꞌi mipalusiꞌa iloꞌa ta mitema e mixolu no taasou navunavu ne milai noxou tila noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto e ualasou lexe Iuliasi. Anu vile no nano no anu laꞌoluxaꞌa noxou tatananu tuala Auxusuto.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 La sou nexi tetelo no lasipi vile e molu muneꞌe no tuala tila ne Adolamitiami. La sou anu lasipi molu loxo lai ne teꞌuna sou uꞌuna uuatu no tuatuala moseꞌi muxolu no luaki paꞌupaꞌumolu ne Asia. La sou telutu telai. La itema vile ualasou lexe Alisitaluko sie Tesalonika no xalee lia tila ne Makedonia anu a noxiꞌa tekei ne.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Xe no voxo vile iliꞌi la, la nexi telutu sou telai teꞌuna ne Saidoni la Iuliasi muꞌoxo ꞌilixo laixe noxou Paulo sou mupelemasaxa noxou lexe ulai umaisiꞌa ta menexu mo unoꞌu laꞌilali ilou mimii moseꞌi noxiꞌa.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Xe mukalu la nexi tetelo no lasipi la sou telutu telai la sivo toxoxaꞌa muneꞌe loxo no laxunexi, la sou nexi texexee teꞌuna ne paꞌumolu no ꞌa laꞌolu Kipulosi sou tepolopepeenu atume iou, xo atume ne xaviinu misevile sou uꞌoxe uꞌuouosixe.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 La sou nexi teiave telai ꞌalai loxo no xalee lia tila ne Kilikia xe ne Pamfulia mukalu la sou nexi telai texali ne Mila no nano no xalee lia tila ne Lisia. |alt="4th map" src="Paulrome.pdf" size="col" loc="Act 27:1—28:14" ref="Aposeli 27:5"
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 No mine nexi telai lai ne, la tila noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto mumaisou lasipi sie Alekisandolia vile ne mulutu sou lexe ulai ne Itali, la sou anu muꞌitalonexi no anu lasipi ane ne.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Ioxe nexi telutu lai ne la lasipi ne umomomo sou uiave xaviinu uasi mole nexi teiave seꞌisisi voxo tapiena mo ta mitema sou xaixai ne mitovo xavineꞌi sou mipamuxanu lasipi ne ia uiave xaviinu malaxo uasi xo sivo toxoxaꞌa mulivulivusou. Ia aneꞌi axiaxisi xo mole nexi telai texali no tuala tila ne Kuniidosi la sivo mutalunexe mole talai la ua. La sou nexi texiu telai no paꞌumolu laꞌolu Kiliti sou teꞌume tepolopepeenu atume iou. La nexi teiiave ꞌalai no kusinou ne Salumoni.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Xe ta mitema sou xaixai no lasipi ne miavuti la xavineꞌi manina sou mipamuxanu lasipi ne no luaki paꞌumolusi, la sou nexi teneꞌe texali no tuala vile e ilemo lexe Tanixu lasipi laixe ne muxolu ꞌalai no tuala tila ne Lasia.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 La voxo ta piena mukalu ia sivo ne muxolu pekiaꞌu xo mole mulaulixu sosovo sou voxo noxiꞌa ta Iutaia e sou ipelemu no anu la sou anu voxo sou xasi tatila la Paulo muvikalaneꞌi sou upeletotosiꞌa lexe,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 “Ngalomu, eni elavusou lexe nenge talai maasi, la taxalisou sivo tatila la taꞌuoꞌuo mo lasipi ilou mimii tapiena ꞌo tasiauxu mo nenge kalumo.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Ia tila noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto ne mulomusou Paulo muvikala aloxo ne, la anu ulomuxu uasi, ia anu mumulinu vaikala noxou itema sou usaxilaꞌa ta mitema sou xaixai sou lasipi ne ilou moosou lasipi.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Aneꞌi mitulu lai ne la mixamulinu sivo tatila misevile xo anu voxo sou sivo kalumo, la sou aneꞌi italume no xalee vile laixe uasi. La sou ta mitema tavuꞌalo no lasipi ne mivikala lexe, “Nenge taxexee no tuala ane ꞌo mo talai ne Pinikusi mo tatalume no anu sivo tatila ꞌo.” Tuala ne Pinikusi ne muxolu no nano ne Kiliti no xalee mulai loxo no mine aso uluꞌelai no anu.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 No mine aneꞌi mimaisou sivo ane muneꞌe loxo no xalee toꞌo no anu ne xaviinu uasi la aneꞌi mixavutala lexe laixe sou ilutu ilai, la sou aneꞌi milapu axa e misakii no lamota sou mivau tuꞌumaxu lasipi no anu ne mutelo mukalu, la sou aneꞌi milutu sou lexe ilai iꞌuna ne Kiliti.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ia maxuveeni uasi la, sivo vile xaviinu misevile. Sivo ane ne sivo molu mununa no anu laꞌolu. Sivo ane ne ilemo lexe, “sivo molu mununa.”
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Sivo toxoxaꞌa ne muneꞌe mutuvuvaxa no lasipi ne la mulivu sou pekiaꞌu misevile mole ta mitema sou xaixai sou lasipi ne xavineꞌi sou ixiunu lasipi mo ilivu ne la umomomo uasi. La sou aneꞌi miꞌitalonu lasipi nesi sou sivo mutavulenu mulaixu no xalee ulai.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 La sou mulai mupolopepeenu no anu laꞌolu vile kituꞌa ilemo lexe Kauda. Xe no mine laꞌolu se ne mutaluxu sivo sevile la nexi tetovo xavinexi la sou telapunu lasipi kituꞌa e lasipi ane tatila ulalapunu ne muneꞌe mutelo no anu lasipi ane tatila.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 La ta mitema mimulaxu lasipi kituꞌa teitexi no ꞌa lasipi tatila. La sou ta mitema mipolo lamota sou misakiinu mipita no lia no anu lasipi ane tila ne. Sou lexe utetelisou lasipi ane tila ne sou pekiaꞌu. Mo sou no mine lexe anu uiave xe ulai utuvu no anu lialia ane muxolu no lia no luaki Silutisi ne, la anu upau uasi. Xe mukalu la sou aneꞌi miluꞌenu lavalava sou lasipi sou sivo mutavulenu lasipi.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Ia iliꞌi no voxo vile, la sivo ne ukalu uasi, anu muxali toxoxaꞌa mole ta mitema sou xaixai sou lasipi ne misokou sou mipeinu mimii seꞌi no lasipi ne sou muxexesou.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Xe no voxo tatalusou, la aneꞌi meꞌa mipeinu misomisou lasipi seꞌi.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Nexi temaisou lexe nexi umomomo sou tamaisou aso mo ta oto uasi voxo ta piena mo sivo tatila muꞌoxoꞌoxoneꞌi. La sou nexi ta piena ne texavutala lexe nexi tamomomo sou tamauli la uasi.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Voxo ta piena ne ta mitema iꞌani la uasi. La sou Paulo muavuti mutulu no nixi io muvikala aloxo ꞌo, “Ngingi ukalu ꞌo, ngalomu. Lexe ngingi ngalomuxosi io nengeꞌa taxolu no laꞌolu ne Kiliti ꞌo, la umomomo sou nenge nengeꞌa taxalisou voxo masua ane ꞌo loxo ꞌo uasi, mo umomomo sou ngingi ngapeinu mimii ta piena loxo ꞌo uasi.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Ia vaimomo ꞌo avikalangengi lexe ngingi ukalusi opongengi uai seꞌisisi, xo umomomo sou ngingi vile tasiaungenge uasi. Mimii no lasipi ilou lasipisi anu tasiau.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Xo vaimomo no ꞌolovoxo, la angelo noxou Lataua e eni noxou mo elotu noxou ne muneꞌe mutulu no paꞌumelo.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 La muvikalaleli aloxo ꞌo, ‘Paulo naꞌume mamu, xo nini nalai sou natulu no iou Kaisari xe Lataua ulosine mauli noxinge ngingi ngexolu no lasipi ne.’
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Aloxo ne, la sou anu laixe lexe ngingi umomomo sou ngaꞌume uasi. Xo eni amuxaxu taleli noxou Lataua lexe mii ne uxali noxinge aloxo Anu mulemolu.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Ia sivo utavulenu ulai uꞌosonixu no laꞌolu vile.”
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Xe no voxo mavulovexa mo muluꞌe no lia tamiꞌa sou no ꞌolovoxo, la nexi tepuati telai no luaki e ualasou lexe Adolia no ꞌolovoxo lixinu manina. Xe no ꞌolovoxo lixinu ulai ꞌalai, la ta mitema sou xaixai no lasipi ne mixavutala lexe lasipi ne no anu luaki paꞌumolu.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Aloxo ne la sou aneꞌi mikalanu mii e sou itilovosou lautu no anu muluꞌelai no lia no lexa xe mitelo mitilovosou, la tilovosou lautu ne mumomomo loxo mita itemaxu tamei. La aneꞌi misuku sevile la, mukalu la mikalaanu mii e sou itilovosou lautu no anu ne mulai no lia la. Xe milapunu mutelo sou mitilovosou, la mitaxu muxali loxo mavulovexa tatalu la laoutuxu muluꞌelai.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Xe aneꞌi mimamaꞌu sou lexe loxo ꞌo io lasipi ulai utuvu no anu kulukulu, la aneꞌi misuanu axa e misakii no anu lamota ne tamiꞌa lololi no tau lasipi mulai no lia sou muvatuꞌumaxu lasipi sou mutulu. Io aneꞌi mikilaka sou lexe lamana palea.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Ta mitema sou xaixai no anu lasipi ne mikamuli voteꞌi sou lexe iꞌume no anu lasipi ne, la aneꞌi milaxalixu lasipi kituꞌa e mitelo misakii teitexi ne sou mikalavoi lexe aneꞌi isuanu axa seꞌi no anu uuli no lasipi kusinou sou uvatuꞌumaxu lasipi.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Xe Paulo muavuti la muvikalanu tila noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto ne aloxo ꞌo, “A lexe ta mitema ne ixolu teitexi no lasipi ꞌo si, la ngingi ngamauli.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Xe ta mitema sou ꞌotoꞌoto miavuti la mixotonu lamota sou lasipi kituꞌa ne sou mulapau muluꞌelai no luaki.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Ioxe ꞌalaꞌalaisou lamana ukea la Paulo muavuti la muvikalaneꞌi aloxo, ‘Ngingi nganoꞌu ꞌani seꞌi mo ngaꞌou xo ngaꞌani uasi voxo mumomomo loxo mavulovexa vile mo muluꞌe lia tamiꞌa mukalu.’
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Aloxo ne la sou eni avikalangengi pekiaꞌu lexe ngaꞌou laꞌilali moseꞌi mo ngaꞌou sou uꞌoxo pekiaꞌinge. Xo ngalomu, ngingi vile umomomo sou tasiaungenge uasi. Ngingi ta piena ne maasi la ngamauli.”
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Anu muvikalaneꞌi aloxo ne mukalu xe iliꞌi, la anu munoꞌu veleti ka mutulu no talaxaꞌa sou muvikala laixe noxou Lataua mukalu, la museꞌiseꞌinu sou mulosiꞌa mioꞌu.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Xe aneꞌi mukalusi oponeꞌi laixe mo miꞌosa la meꞌa minoꞌu laꞌilali sou mioꞌu.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Nexi mukalusi e texolu no lasipi ne nexi ta mitema itemaxu mavulovexa mo itemaxu tatalu mo mavulovexa vile mo muxatele vile (276).
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Aneꞌi miꞌani mukalu, la mipeinu uiti moseꞌi mulai no luaki sou lexe papaxesou lasipi.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Xe no mine lamana mukea ꞌo, la aneꞌi imomomo sou itongonu tani xalee maꞌia ne lexe aneꞌi ilalai no anu ne uasi. Ia aneꞌi mimaisou luaki laluꞌuxu minu vile ne mulai no nano manina. Ia tasiꞌisou lailaixe misevile. La sou aneꞌi mixavutala lexe aneꞌi umomomo sou iuꞌnalaixu lasipi no anu. La lasipi ulai uꞌoso no lia.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Xe aneꞌi miavuti la mixotosou lamota sou axa e misakiinu sou uvau tuꞌumaxu lasipi ne la musua mutaolu no lia no luaki ne. Xe miavuti la milulusou lamota sou lavole tatila ta tamei e sou iꞌisalilinoxu lasipi no anu. Xe aneꞌi miavuti la mitelaixu lavalava e sou sivo utuvu no anu la ulutunoxu lasipi ne. Io sivo mutavulenu lasipi sou muꞌunalaixu no tasiꞌi ne.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Muꞌunalai la ulai uxali no tasiꞌi uasi, xo muꞌoso no anu lia minuvile e muxolu no luaki tanu. La lasipi kusinou mutotole pekiaꞌu manina no anu, mole mutulu a vile. La sou xasi muneꞌe muꞌotuꞌotunu lasipi nesi xo mole muvalavala.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Xe ta mitema sou ꞌotoꞌoto miavuti la miꞌoxo lexe iveꞌaveꞌa ta mitema e mixolu no taasou navunavu e iloꞌa mixolu teitexi no lasipi ne sou isoli, xo loxo ꞌo io ipisikei iluꞌe no luaki la inoou sou ilai ixali no ale la iꞌumeꞌume.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Ia tila noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto ne mumasaxa lexe usuꞌulinu Paulo, la sou anu mukaitoloneꞌi ta mitema sou ꞌotoꞌoto lexe mamu sou iveꞌa ta mitema ane mixolu no anu taasou navunavu e mitelo no lasipi. Ia anu muvikala pekiaꞌu noxiꞌa ta mitema e imomomo sou noou sou lexe ipisikei iluꞌe la sou inoou ilai ixali no tasiꞌi tei.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Xe aneꞌi ane ilavusou inoou uasi, la ipuati no anu ovu alelaxu ilou lasipi alealelaxu e muvalavala ne sou ilai ixali no anu no ale. Muꞌoxo aloxo ne la sou aneꞌi tavuꞌalo mukalusi ne milai mixali no tasiꞌi mo mimauli mole vile tasiauxu uasisi. |alt="shipwreck" src="IB04218.TIF" size="col" loc="Act 27:44" copy="Illustration by Dr. Farid Faadil. Used by permission." ref="Aposeli 27:44"
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.