Atos 23

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Xe Paulo mumatakisiꞌa ta tatila sou ivelunu vaivaikala ne la muvikalaneꞌi lexe, “Ta vivilo, noxou Lataua iou la eni emomomo sou eꞌoxo xaixaiou no anu xavutala lailaixesi mo a muneꞌe mutalo vaimomo ꞌo, io axavutala lexe aꞌoxonu ꞌilixo vile masua uasi.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Anu muvikala aloxo ne, la kisiꞌa ta ailiꞌi e ualasou lexe Ananiasi ne muvikala pekiaꞌu noxiꞌa ta mitema e mitulu ꞌalai noxou ne lexe isavalou anaxu ne.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Ia Paulo muavuti la muvikalanu lexe, “Lataua usavaline xo nini loxo vimelu e mikaukavunu mukea no ale io no nano ne nuniꞌu. Nini neneꞌe nexolu sou netelo vaikala sou lapuloto noxilo, ia nini mene la nealasou lapuloto sou nepalusiꞌa misavalilo.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Xe aneꞌi e mitutulu ꞌalai noxou Paulo ne miavuti la mivikalanu lexe, “Ae, nini namamaꞌu sou navikalanu kisiꞌa ta ailiꞌi noxou Lataua no anu vaivaikala aloxo ne uasi.”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 La sou Paulo muvikala lexe, “Ta vivilo, eni alavusou itema ne lexe anu kisiꞌa ta ailiꞌi noxou Lataua uasi. La sou eni evikala loxo ne, ia eni emamaꞌu xo vaikala noxou Lataua vile muvikala aloxo ꞌo, ‘Mamu sou ngingi ngavikala masua noxiꞌa ta tatilasinge.’”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Ia Paulo mulavusiꞌa lexe aneꞌi seꞌi noxiꞌa ta tatila sou ivelunu vaikala ne ta Sadokaio xe seꞌi ne ta Palisaio mineꞌe. La sou anu muvikala tatila noxiꞌa ta tatila sou ivelunu vaikala aloxo ꞌo, “Ta vivilo, eni amitema sou Palisaio mo ꞌiliꞌa. La sou eni atulu no ꞌa vaivaikala vaimomo ꞌo, xo eni aloopalanu tulu noxiꞌa ta mitema aneꞌi ane misoisoli no anu lulu.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 No mine anu muvikala aloxo ne, la aneꞌi mixavutala iouiou mo miꞌoto sou anaxaꞌa, la sou ikalipala muxali nonixi noxiꞌa ta Palisaio iloꞌa ta Sadokaio.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Xo ta Sadokaio mivikala lexe angelo uxolu uasi, mo uleenu uasi kalumo mo itema usoli ka utulu la uasi. Ia ta Palisaio siꞌa mimuxaxu taneꞌi no anu mimii mukalusi ne lexe anu manina.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Xe aneꞌi miavuti la miꞌava toxotoxoxu la sou ta mitema sou lavulavu no ꞌa lapuloto e aneꞌi ta Palisaio ne miavuti mitulu mitoloxaxa sou io mivikala lexe, “Nexi tamaisou itema ane ꞌo uꞌoxo susu vile uasi. Ia loxo ꞌo io uleenu vile, uasi la angelo vile noxou.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 La aneꞌi miꞌotosou anaxaꞌa mole ꞌotoꞌoto muxali tatila manina. La sou kisiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto mumaisou la mumamaꞌu manina, xo loxo ꞌo io Paulo uxoto mautu tamei no avoꞌa la sou muvikala pekiaꞌu mo mupalusiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto miluꞌe sou milaxinu Paulo noxiꞌa sou milaixu no taasiꞌa.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Iliꞌi no ꞌolovoxo ane ne, la Tila muxali mutulu ꞌalai noxou Paulo io muvikalanu aloxo ꞌo “Natulu pekiaꞌine mo naꞌume mamu. Xo Eni emasaxa lexe nini naaꞌaloxu ualasilo lai ne Romu ꞌo loxo neaꞌaloxu ne Ielusalemu.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Xe no kakau ꞌo, la aneꞌi ta Iutaia mipita laoluxaꞌa sou misakii vaikala lexe ipelemu la iꞌani mo iie uasi utalo no mine ivau Paulo usoli.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Ta mitema e misakii vaikala ne aneꞌi ta mitema itemaxu tamei mo moseꞌi la.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Aneꞌi milai noxiꞌa ta tatilasiꞌa ta ailiꞌi mo ta tatila noxiꞌa ta mitema noxiꞌa ta Iutaia mivikalaneꞌi lexe, “Nexi tesakii vaikala pekiaꞌu aloxo ꞌo, nexi umomomo sou taꞌani uasi utalo no mine tavaꞌu Paulo usoli.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 La sou vaimomo ꞌo, ngingi ta tatila sou ngavelunu vaivaikala ne ngelinga mulai noxou kisiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto vile sou ngaꞌoxo loloxu lexe isaxanu Paulo uneꞌe noxinge sou ngataliꞌisou laixe sou ngaxalisou susu noxou. La sou nexi talooxu xe anu uneꞌe la uneꞌe uxali noxinge uao, la nexi tavaꞌu usoli.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ia no mine aneꞌi mivivikala loxo ne, la Paulo vimou sema ꞌilie anu a muxoxolu ne, la sou mulomusou vaikala ane ne, la anu mulai no tani noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto sou muvikalanu Paulo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Xe Paulo mulomu aloxo ne, la muꞌavalou tila vile noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto la muvikalanu lexe, “Nanoꞌu maulu ꞌo mo nalaixu noxou kisinge, xo anu munoꞌu vaivaikala moseꞌi sou uvikalanu no anu.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 La sou anu munoꞌu sou mulaixu noxou kisiꞌa, la muvikalanu lexe, “Paulo e anu muxolu no taasou navunavu muꞌavalilo la muvikalaleli lexe aneꞌenu maulu ꞌo noxine xo anu iou vaivaikala moseꞌi sou ulemolu noxine.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Xe kisiꞌa ne muavuti, la mukasi noxou maulu ne avolu sou ilou milai mitulu vaꞌaxu la mutalisou lexe, “Mii maꞌia ane nini namasaxa lexe naneꞌe navikalalelixu ꞌo?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 La anu muvikalanu lexe, “Ta Iutaia misakii vaikala vile mukalu, sou miꞌoxe neꞌiela, la iꞌoxo loloxene lexe nasaxanu Paulo ulai noxiꞌa ta tatila sou ivelunu vaivaikala sou italiꞌisou laixe no anu tavaꞌu susu noxou.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ia nalomuxaꞌa mo napalusou Paulo ulai noxiꞌa mamu. Xo ta mitema itemaxu tamei noxiꞌa mo moseꞌi la ne aneꞌi a ixoxolu iloloo mo mipelemu sou iꞌani xe iie uasi ulai uxali no mine aneꞌi ivau usoli. Mo aneꞌi a iloloo mo ixoxomaiou vaikala makolinu noxine.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 La sou kisiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto ne mupalusou maulu ne mulai la muvikalanu lexe, “Nini navikalanu itema vile no anu mii e nevikalalelixu ꞌo mamu.”
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Xe anu tila noxiꞌa ne muavuti la muꞌavaliꞌa ta tatila tamei noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto ne sou muvikala pekiaꞌu noxiꞌa ilou lexe, “Inoꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto itemaxu mavulovexa vile, xe aneꞌi ane mitelo noxiꞌa ta oosi mavulovexa muxatele tamei, mo aneꞌi ane itavule lalumiso itemaxu mavulovexa vile kalumo. Sou ngalutu maasi no a aso iou muxatele tamiꞌa no ꞌolovoxo ꞌo sou ngalai ne Kaisalia.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Nini nalosou Paulo ta oosi moseꞌi kalumo mo sou uiiave no anu mo nasaxilaꞌu laixesi sou nalai naxalixu noxou Peliki anu itema sou usaxilaꞌu xalee lia tila ne Iutaia.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Kisiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto mukaukavunu uoli voloxu vile kalumo sou inoꞌu ulai sou ilosou Peliki muvikala aloxo ꞌo,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Eni Kulaudio Lusio, Eni esovanu aso laixe ulai noxine mo ekaukavu vaivaikala ano ꞌo ulai noxine, nini tila Peliki e nini nasaxilaꞌu xalee lia tila ne Iutaia.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Sou avikalaneni aloxo ꞌo. Itema ane ꞌo ne ta Iutaia mitetelisou mo miꞌoxo lexe ivau usoli. Ia eni noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto noxilo teutululunu xo eni elavusou lexe anu itema sie Romu.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 La sou eni emasaxa lexe alavusou lexe tavaꞌu maꞌia la sou aneꞌi milalixu sou utulu no ꞌa vaivaikala, la elaixu noxiꞌa ta tatila sou ivelunu vaivaikala.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 La eni exalisou lexe aneꞌi mitaliꞌitaliꞌisou mo milaixu sou utulu no ꞌa vaivaikala ne sou lapuloto noxiꞌa ta Iutaia. Ia mii ane ne anu umomomo sou nenge tatelonu vaikala sou noxou itema mo tavaꞌu usoli xe tatatuxu no taasou navunavu uasi.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ia no mine eni elomusou aneꞌi misakiinu vaikalasou lexe ivau usoli la sou eni epalusou mupalea mulai noxine. Eni kalumo evikala pekiaꞌu noxiꞌa sou lexe ilai iaꞌalomeni no anu tavaꞌu lexe aneꞌi ilaixu sou utulu no ꞌa vaivaikala vitanisi noxou.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ioxe ta mitema sou ꞌotoꞌoto miavuti la mimulinu vaikala pekiaꞌu noxou tila noxiꞌa la sou mukasi noxou Paulo sou iloꞌa milutu no ꞌolovoxo lixinu ne sou milai mixali no tuala tila ne Antipatilisi.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Xe no anu voxo vile iliꞌi la ta mitema sou ꞌotoꞌoto mitaliꞌisiꞌa aneꞌi ane mitelo noxiꞌa ta oosi sou misaxanu Paulo milaixu ne Kaisalia. Io aneꞌi seꞌi milivu no taasiꞌa.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 No mine aneꞌi ane mitelo noxiꞌa ta oosi ne mixali ne Kaisalia, la milosou Peliki anu itema sou usaxilaꞌu xalee lia tila ne Iutaia ne uoli voloxu ne xe milailixu Paulo kalumo sou miꞌitalonu no avolu.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Xe anu muitisou vaivaikala no anu uoli voloxu ne mukalu, la sou mutaliꞌisou Paulo lexe, “Nini itema sou xalee lia tila ane ꞌei?” La anu mukolinu lexe, “Eni itema sou xalee lia tila ne Kilikia.”
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Xe anu mulavusou aloxo ne, la muvikalanu lexe, “Eni alomusine no mine aneꞌi ane mitelo vaikala noxine ne ixali.” La sou anu muvikala pekiaꞌu noxiꞌa sou lexe itatuxu Paulo no tani tatila noxou Elodesi.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.