Atos 16
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NTLH
1 Paulo mulai muxali ne Delube, ka mulai ne Lisita. La itema vile noxou Iesu ualasou lexe Timoti anu muxolu no tuala tila ane ne. Nenu ne ane sema Iutaia vile mo mimuxaxu tane noxou Iesu. Io momu ne anu itema sie Xiliki.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Ta mitema aneꞌi ane mimuxaxu taneꞌi noxou Iesu ne Lisita mo ne Ikonia mivikalasou lexe anu itema laixe.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Mo Paulo mumasaxa sou unoꞌu ilou ilai. La sou Paulo muvikalasou xooxoo mungasou xo tavaꞌu lexe ta Iutaia aneꞌi ane mixolu lai ne aneꞌi mukalusi milavusou lexe Timoti momu ne anu itema sie Xiliki.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 No mine aneꞌi mimuamuaꞌi milai no tuatuala ta tatila la miaꞌaloxu vaivaikala ane aneꞌi ta aposeli iloꞌa ta tatila noxiꞌa ta mitema noxou Lataua misakii xavutalasou lai ne Ielusalemu sou lexe ta mitema imulinu.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 La sou ta mitema sou lalotu mixali pekiaꞌa no anu ꞌilixo sou imuxaxu taneꞌi, la sou sosovosiꞌa muleleme mutelai tatila no voxovoxo.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Paulo iloꞌa Sailasi ilou Timoti mimuamuaꞌi mipolo no xalee lia tila ne Pilixia mo Xalatia, xo Uleenu Tavuna mutaluxaꞌa sou miaꞌalo no ꞌa vaikala no nixi no xalee lia tila ne Asia
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Xe no mine aneꞌi mixali ne Pilixa ne Misia, la mitovo sou lexe iꞌunalai no xalee lia tila ne Vetinia, ia Uleenu noxou Iesu muvikalaneꞌi lexe ilou ilai mamu.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 La sou aneꞌi mipolo mivaxa ne Misia, la miluꞌe mixali ne Toloasi.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 No ꞌolovoxo, la Paulo mumaisou mii loxo aipiepiena ne, sou itema vile ne Makedonia mututulu la muvikalanu Paulo sou mulingau lexe. “Napolo naneꞌe lai ne Makedonia mo nasuꞌulinexi.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Paulo mumaisou mii e loxo aipiepiena mukalu xe iliꞌi, la nexi tepalea telalaxi sou telutu telai ne Makedonia. Xo nexi telavu manina lexe Lataua muꞌavalixe sou talai taaꞌaloxu aꞌalo laixe sou Iesu Kalisito ulai noxiꞌa ta mitema no xalee ane ne.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 La sou nexi tetelo no lasipi ne Toloasi, la teiave telapu mulai sou telai ne Samatoreki, xe no anu voxo vile la tesuku telai ne Neapolisi.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Xe telutu lai ne, la temuamuaꞌi telai ne Pilipai. Tuala ane ne ta Romu mixolu no anu, mo anu tuala tila vile muuli no xalee lia tila ne Makedonia. La nexi texolu lai ne voxo moseꞌi.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 No anu Voxo Tavuna, la nexi telaa no aitengaxu tuala tila sou telai no ale no lexa vile paꞌumolu. Nexi telai ne xo texavutala lexe taxalisou tanixaꞌa ta mitema sou ikilaka no anu vile sou takilaka no anu, la nexi texalisiꞌa ta sema e mipita mixoxolu ne la sou tetalupexa teluꞌe no paumeꞌa la tesoko sou teaꞌalo mulai noxiꞌa.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Vile noxiꞌa ta sema e mixolu ne ualasie lexe Litia ane sema sie tuala tila ne Taiatila ane milavusou misovanu tokolomo kakato. Mo ane milavusou milotu noxou Lataua. Mo Tila mukisiinu opoone sou ilomu laixe no anu aꞌalo ane Paulo muaꞌaloxu.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 No mine ane iloꞌa aneꞌi mukalusi e mixolu no tani noxie ne miꞌulo mukalu, la ane milingaixe, la mivikala aloxo ꞌo, “Lexe ngingi ngexavutala lexe eni emuxaxu taleli manina noxou Tila, la nganeꞌe mo ngaxolu no tani noxilo.” La sou ane milingaixe pekiaꞌu mole nexi temulinu linga noxie ne.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Xe voxo vile, la nexi telai no anu tanixaꞌa ta mitema sou ikilaka no anu. La texalisie sema sou ipalupalusie vile vuanga ne uleenu masua muxolu noxie, la ulosie lavulavu sou ilavusou mii e uxali uao la ane iaꞌaloxu tei. Ane miꞌoxo aloxo ne, la ta tatilasie xaixaie ne, aneꞌi minoꞌu lamoli tatila no anu.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ia no voxo ane ne, la ane mimulinexi noxiꞌa Paulo, la iꞌavaꞌava aloxo ꞌo, “Ta mitema ane ne aneꞌi ta mitema noxou Lataua e muxolu teitexi manina ta mitema sou xaixai sou iaꞌalomengi no anu voteꞌi sou tanoꞌu mauli.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Ane mivivikala aloxo ne voxovoxo utotomu, xo mole Paulo ne mutotosa, la sou muxiu sou muvikalanu uleenu masua ne aloxo ꞌo, “No anu Ualasou Iesu Kalisito, la eni avikalaneni lexe, nalaa mo naxexesie sema vuanga ne.” Alaxu vilesisi la uleenu masua ne muxexesie sema vuanga ne.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Ioxe ta tatilasie sema vuanga ne mimaisou aloxo ne, la laiaxaꞌa xo voteꞌi sou lamoliꞌa e inonoꞌu ane tasiauxu ne. La sou aneꞌi milasilasineꞌi Paulo ilou Sailasi sou minoꞌa ilou mineꞌeneꞌi no ieꞌi ta tatila no tanixu pitapita.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Aneꞌi minoꞌa ilou milaixiꞌa noxiꞌa ta kisikisiꞌa sou ilomusou vaivaikala ne Romu, la mivikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Ta mitema ane ꞌo, aneꞌi ta mitema sie Iutaia. Ia aneꞌi mineꞌe ꞌo la, miꞌoxo ꞌilixo masumasua no nano no anu tuala tila noxinge.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Aneꞌi ilosieꞌi ta mitema sou tuala tila noxinge ꞌiliꞌilixo noxiꞌa e nenge ta Romu umomomo sou taꞌoxonu uasi xo anu umulinu lapuloto noxinge uasi.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Xe ta mitema mukalusi miavuti, la mipitaxaꞌa ilou sou mipuapuasiꞌa ilou. Xe ta kisikisiꞌa sou xalee tuala tila ne mivikala pekiaꞌu ulai noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto, la mikakaa tokolomo ia ilou xe mipuapuasiꞌa ilou no anu puate.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Miveꞌa ilou alaxu ta piena aloxo ne mukalu, la sou mitatuxaꞌa ilou no nano no taasou navunavu. Io mivikalanu itema sou usaxilaꞌu aitenga sou lexe utatuxaꞌa ilou pekiaꞌu mo usaxilaꞌu aitenga laixe.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Itema sou usaxilaꞌu aitenga mulomusou vaikala pekiaꞌu ane ne, la muitaloneꞌi ilou milai no nano no anu kaveutu vile kituꞌa no nano no anu taasou navunavu ne, io sou musakiinu tavaꞌa ilou no anu ovu alelaxu. |alt="Paul and Silas in stocks" src="AB02896b.tif" size="col" loc="Act 16:24" copy="John Lear © American Bible Society, 1960. Used by permission." ref="Aposeli 16:24"
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Ia no ꞌa ꞌolovoxo ane ne, la Paulo ilou Sailasi mixolu sou ilingalinga xe ilelexesi sou iitinu Lataua Ualasou. La ta menexiꞌa e iloꞌa mixolu no nano no anu taasou navunavu ne ixolu sou ilolomusiꞌa ilou.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Milomusiꞌa ilou aloxo ne, xe mikuluke loxo ꞌo la ꞌuniꞌuni toxoxaꞌa muꞌumuꞌumunu taasou navunavu ne, la lia mupaupau mo savana mutaotao, la sou aitenga mukisikisi, xe seni e misakineꞌi ta mitema mukalusi avoꞌa ilou tavaꞌa no anu ne mululu kalumo.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ioxe itema sou usaxilaꞌu aitenga mukuluke, xe mumalei loxo ꞌo la aitengaxu taasou navunavu mukisikisi, xe anu muavuti la muxavutala lexe ta mitema mukalusi e mixolu no nano no taasou navunavu ne aneꞌi a miumeume mukalu. La sou anu muavuti munoꞌu laviso sou lexe molu uvau sou usoli.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ia Paulo muꞌavakaka mulai noxou lexe, “Navilaꞌisi ne sou navene nasoli mamu xo nexi a taxoxolu ꞌo.”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Xe anu itemasou usaxilaꞌu aitenga ne muavuti la muꞌava lexe inoꞌu telu uneꞌe, xe munoꞌu telu mukalu, la sou anu muiave muꞌuna, la muꞌoloꞌolo mo muꞌume manina, la sou mulapau muluꞌe noxiꞌa Paulo ilou Sailasi talaxaꞌa.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 La sou anu munoꞌa ilou milaa mukalu, la mutalisiꞌa ilou lexe, “Ngingi ta tatila tamei ꞌo, eni aꞌoxonu maꞌia la sou anoꞌu mauli ane laixe?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 La sou aneꞌi ilou mukolinu aloxo ꞌo, “Nini namuxaxu taneni noxou Tila Iesu. La sou ngingi nongiꞌa ta tema taasine nganoꞌu mauli ane lailaixe ne.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Xe aneꞌi ilou miavuti, la miaꞌaloiꞌa iloꞌa ta tema taasou no anu vaikala noxou Tila.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 No ꞌolovoxo ane ne si, la itema sou usaxilaꞌu aitenga ne munoꞌa ilou sou mulai muꞌuinu xalexalevineꞌi ilou no anu lamalasile. Xe mukalu, la Paulo ilou Sailasi miꞌulosiꞌa iloꞌa ta tema taasou ne a no ꞌolovoxo nesi.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Mukalu, la anu mukasi noxiꞌa Paulo ilou Sailasi sou iloꞌa milai no taasou sou mulosiꞌa ꞌani moseꞌi sou mioꞌu. Mo aneꞌi iloꞌa ta tema taasou miꞌanaꞌana no ꞌa ꞌosaꞌosa manina xo aneꞌi mukalusi mimuxamuxaxu taneꞌi noxou Lataua.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Xe no ꞌa kakau ane ne, la ta kisikisiꞌa sou ilomusou vaivaikala mipalusiꞌa ta mitema sou inoꞌa ta mitema ilaixaꞌa no taasou navunavu sou lexe ilai ivikalanu itema ane usaxilaꞌu aitengsou lexe, “Napalusiꞌa ta mitema tamei ne ilai.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 La sou itema sou usaxilaꞌu aitenga ne muvikalanu Paulo no anu vaivaikala aloxo ꞌo, “Ta kisikisiꞌa sou ilomusou vaivaikala mipalusiꞌa ta mitema sou inoꞌa ta mitema ilaixaꞌa no taasou navunavu mineꞌe mivikalaleli lexe eni alulusinge ngongou Sailasi mo ngalai, la sou ngongou ngalai ia opo seꞌisisi uxolu noxinge ngongou.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Ia Paulo muavuti, la muvikalaneꞌi ta mitema sou inoꞌa ta mitema ilaixaꞌa no taasou navunavu aloxo ꞌo, “Nexi noxou texamulinu navunavu sou mivexe noxou no ieꞌi ta mitema tavuꞌalo mo mitatunexe noxou no nano no taasou navunavu. Ia nexi noxou ne nexi ta mitema sie Romu. Ia aneꞌi italisixe noxou mo ilavusixe lexe nexi tesusu manina ꞌo uasi. La sou loxovaa la aneꞌi iꞌoxe ngingi nganeꞌe ngavikalanexi noxou sou talai vitanisi ꞌo. Uasisi manina. Aneꞌi meꞌa ineꞌe ipalusixe noxou talaa.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ioxe ta mitema sou inoꞌa ta mitema ilaixaꞌa no taasou navunavu ne miaꞌaloiꞌa ta kisikisiꞌa sou ilomusou vaivaikala lexe Paulo ilou Sailasi ne aneꞌi ta mitema sie Romu. Xe aneꞌi milomu aloxo ne, la aneꞌi mimamaꞌu manina.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 La sou aneꞌi mineꞌe noxiꞌa ilou sou mivikalaneꞌi ilou aloxo ꞌo, “Ta vivixe nexi tataliꞌisinge ngongou sou ngalulusou susu noxixe. Xo nexi talavusinge ngongou lexe ngingi nenge nengeꞌa sie Romu uasi. La sou nexi teꞌoxongengi masua loxo ꞌo.” La aneꞌi milaalixaꞌa miuatulaꞌi no taasou navunavu. Mo mivikalaneꞌi lexe, “Ngaxexee no tuala tila ꞌo.”
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 La sou aneꞌi ilou milaa no taasou navunavu sou milai no tani noxie Litia. Noxie Litia no tani ne, la aneꞌi ilou mixalisiꞌa ta mitema aneꞌi ane mimuxaxu taneꞌi noxou Iesu aneꞌi a mixoxolu lai ne sou aneꞌi ilou mipeletotosiꞌa, mukalu la sou aneꞌi ilou milai.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.