Atos 14
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NVT
1 No mine Paulo ilou Valunavasi mixali ne Ikonia, la miꞌuna no nano no anu tani sou lalotu noxiꞌa ta Iutaia loxo aneꞌi ilavusou iꞌoxoꞌoxonu utotomu xe misokou sou miaꞌaloxu vaikalau Lataua. La miaꞌaloxu laixe manina, la sou ta Iutaia ta piena xe ta mitema aneꞌi ane ta Iutaia uasi ta piena musuku mimuxamuxaxu taneꞌi noxou Iesu.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Ia ta Iutaia ane imuxaxu taneꞌi uasi ne miꞌuna taneꞌi noxiꞌa ta mitema aneꞌi ane ta Iutaia uasi sou iloꞌa laꞌiaxaꞌa mo oponeꞌi masuaiꞌa ta mitema aneꞌi ane mimuxaxu tamei noxou Iesu.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 La aneꞌi ilou mixolu maxuveeni lai ne mo mivikala pekiaꞌu sou Tila io ilou iꞌume uasi. La Anu mulosiꞌa xavi sou miꞌoxonu sosovo iouiou xe mii ane talavusou uasi. Anu mumaxau lexe aꞌalo sou alauna noxou ne anu maninasou.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 La ta mitema no nano no anu tuala tila ne mikalipala laꞌoluxaꞌa tamei. Laꞌoluxaꞌa vile mivulu noxiꞌa ta Iutaia, xe laꞌoluxaꞌa vile mivulu noxiꞌa ta aposeli.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Xe no mine ta Iutaia iloꞌa ta mitema aneꞌi ane ta Iutaia uasi miavuti, la mipita noxiꞌa ta kisikisiꞌa, sou lexe iꞌoxo masuaneꞌi ta aposeli mo iꞌoxo lexe iveꞌa no anu kulu mo isoli.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Ia aneꞌi ilou milavusou mii ane ta mitema mivikala lexe iꞌoxonu ne, la aneꞌi ilou miꞌume milai no tuala tila ta tamei ne Lisita xe ne Delube mo no tuala moseꞌi la no paꞌupaꞌumolu ne no xalee lia tila ne Likaonia.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 La aneꞌi ilou misolo xaixai sou miaꞌaloxu aꞌalo laixe no tuatuala ane ne.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Xe itema vile lai ne Lisita ne, no mine nenu mivoꞌonu mo la tavaꞌu ne mukilikalu la umuamuaꞌi uasi muxoxolusi.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Anu muxolu sou mulomu no mine Paulo muaꞌalo. La Paulo mumatakisou xe mumaisou lexe anu mumuxaxu tanu sou lexe uxali laixe la,
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 la sou muꞌava lexe, “Naavuti mo natulu.” Aloxo ne, la itema ne mupisikei sou mutulu la mumuamuaꞌi a vile.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 No mine aneꞌi ta mitema ane mineꞌe mipita mimaisou mii maꞌia ane Paulo muꞌoxo ne, la aneꞌi miꞌava no anu vaikala noxiꞌa Likaonia aloxo ꞌo, “Ta lataua mixali loxo ta mitema mo miluꞌe mixali noxinge ꞌo.”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Aneꞌi mivikala aloxo ne la mimoxoꞌu Valunavasi lexe Seusu, xe Paulo mimoxoꞌu lexe Elumesi xo anu Paulo ne tila sou uꞌoxonu vaivaikala.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 La tani sou lalotu noxou lataua ilemo lexe Seusu ne mutulu se ꞌalai no aitengaxu vimelu sou tuala tila ne. La sou ailiꞌi sou munoꞌa ta bulumakau ta mulu moseꞌi mo seseenu moseꞌi misakiinu tavalanu muneꞌenu no aitengaxu tuala tila xo anu iloꞌa ta mitema ane mineꞌe mipita ne, imasaxa lexe iꞌiaiamaiꞌa Paulo ilou Valunavasi no anu sou ilotu noxiꞌa.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Ia no mine ta aposeli Paulo ilou Valunavasi milomusou mii ane ne, la aneꞌi mikakakanu tokolomoiꞌa, ia miiave miuna noxiꞌa ta mitema ane mineꞌe mipita ne, la miꞌavaꞌava aloxo ꞌo,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Ngingi ta mitema ꞌo, tavaꞌu loxovaa la sou ngingi ngeꞌoxo ꞌilixo ano. Nexi kalumo ne nexi ta mitemasi aloxo ngingi ne. Ia nexi taaꞌaloxu aꞌalo laixe ulai noxinge lexe ngingi ngaxiu tumalinge no anu mimii vitavitanisi ane ngingi ngalotu no anu ne. Io ngaxiu ulai noxou Lataua anu mumauli mo mukoinu loxotolo mo lialia xe luaki ilou mimii mukalusi mo ta mimii ane muxolu no nano no anu.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Tatei la Lataua iou muvaxaiꞌa ta mitema no xalexalee tuatuala no lia ꞌo sou mimulinu ꞌilixo noxiꞌa vilevilesi.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Ia Anu mupalaꞌalixu mii vile noxou. Anu mumaxaꞌu ꞌilixo laixe sou mulosinge laꞌiua molu no loxotolo muluꞌe noxinge, mo Anu mulosinge laꞌilali temanu no anu voxovoxosou mo mulosinge laꞌilali ta piena, la muꞌoxonenge teꞌosa manina.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Aneꞌi ilou mivikala aloxo ne, ia ta mitema ne pekiaꞌa sou iꞌoxo iaiama ne sia, la aneꞌi ilou mixamuli ialuxu manina mo mitalosiꞌa.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Ka sou, ta Iutaia moseꞌi meꞌa ne Antioki xe Ikonia mineꞌe, la milapunu xavutalaiꞌa ta mitema ane mineꞌe mipita ne sou mivau Paulo no anu kulu, mukalu la milavelavenu milaixu no ale no anu vimelusou tuala tila ne la misuanu muai ne xo mikalavoi lexe anu musoli.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Ia ta mitema noxou Iesu mipita mixaliliiou, la anu muavuti mutulu sou mulivu muꞌunalai no tuala tila. No voxo ane vile, la anu ilou Valunavasi milutu sou milai ne Delube.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Aneꞌi miaꞌaloxu aꞌalo laixe no tuala tila ne la ta mitema ta piena mixali ta mitema noxou Iesu. Io aneꞌi ilou milivu milai ne Lisita xe ne Ikonia mo ne Antioki,
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 sou miꞌoxo pekiaꞌu oponeꞌi aneꞌi ane ta mitema noxou Iesu, mo mipeletotosiꞌa sou lexe itulu pekiaꞌa no anu muxamuxaxu taneꞌi ane ne la mivikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Nenge tamuamuaꞌi no anu voteꞌi sou tuꞌutuꞌumaxu ta piena tei ka sou taꞌuna no anu saxisaxilaꞌu noxou Lataua.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Mo aneꞌi misosovosiꞌa ta tatila noxiꞌa ta mitema ilotu noxou Iesu vilevilesi ne, mo aneꞌi ilou mipelemu sou mikilaka, sou miꞌitaloneꞌi aneꞌi ane mimulaxu taneꞌi ne noxou Tila.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Ioxe iliꞌi, la Paulo ilou Valunavasi mimuamuaꞌi no nixi no anu xalee lia ne Pisitia, la mixali no anu xalee lia ne Pamfulia.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Xe miaꞌaloxu vaikala noxou Lataua no tuala tila ne Peluxa, mukalu la miluꞌe no tuala tila ne Atalia.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Aneꞌi ilou mitelo no lasipi ne Atalia, la milivu milai ne Antioki. Tuala tila ane ne tei la aneꞌi ilou mixolu no anu mo ta mitema noxou Lataua miꞌitaloneꞌi milai no anu alauna noxou Lataua, sou lexe iꞌoxonu xaixaine anu a mikalusou mo a milivu mineꞌe ne.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Io aneꞌi mixali lai ne, la mipitaneꞌi ta mitema e ilotu noxou Iesu ne mukalusi, sou miaꞌaloiꞌaxu mimii mukalusi ane Lataua muꞌoxonu noxiꞌa, mo mukisinu aitenga noxiꞌa ta mitema aneꞌi ane ta Iutaia uasi sou aneꞌi mimuxaxu taneꞌi noxou.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 La aneꞌi iloꞌa ta mitema noxou Iesu ne mixolu lai ne maxuveeni.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.