2 Coríntios 7
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs ARC
1 Loxo nenge tenoꞌu mii ane Lataua musakiinu vaikalasou ne la sou ta menexilo e eni emasaxainge misevile, menge taꞌoxonu sou taꞌumenenge no anu mimii ukalusi ane uꞌoxonu vasimenge mo uleenenge nuniꞌu, io nengeꞌa xavinexeu ane laixe xo tamamaꞌu noxou Lataua mo taxali laixe no voxo utotomu.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Ngakisii tangengi. Nexi tasusunoxu evile uasi, nexi taꞌoxo masuanu evile sou utaloxo no ꞌa tanutanuxu noxou uasi, mo nexi taꞌoxo loloxu evile sou tanoꞌu miiumiiu uasi.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Eni alemolu mii ane ꞌo loxo sou apupuiengi uasi. Eni elemolu tei lexe masaxasinge no nano no tanexi ne umomo loxo nengeꞌa utotomu taxolu tapita xo mo tasoli.
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Eni avikalangengi mo aꞌume uasi. Mo aꞌosasinge muꞌoki. Ngingi e mamaatolanenge toxoxaꞌa mo no anu tuꞌutuꞌumaxu mukalusi noxixe ne la ꞌosaꞌosa noxilo ne muꞌoki avile.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Xo no mine nexi teneꞌe ne Makedonia, la vasimexe ꞌo ne umaꞌila uasi, ia tuꞌutuꞌumaxu iouiou muxali. No paumexe la ꞌotoꞌoto no ꞌa vasimexe mo tanexi ne kalaua.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Ia Lataua anu e ulavusou umamaatolaneꞌi ane taneꞌi utaloxo ne mumamaatolanexi no anu xali noxou Tito.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Mo loxo no anu xali noxou nesi uasi, ia anu muvikalaleli sou suꞌuli ane ngingi ngelosou xe ngemamaatolanu kalumo, anu mumamaatolaleli kalumo. Anu muvikalanexixu masaxa noxingesixe sou lexe ngamaisixe, mo tangengi uxoto mo tangengi ialuxu sou ngaxavutalaleli la sou ꞌosaꞌosa noxilo ne muꞌoki avile.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Manina lexe eni eꞌoxo tangengi mutama no anu uoli voloxu noxilo ia eni taleli uꞌoxongenge uasi. Mo loxo eni taleli uꞌoxongengesou la eni emaisou lexe uoli voloxu noxilo ne muꞌoxo navungenge ia anu loxo sou voxo vaꞌutunusi.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 Ia vaimomo ꞌo eni aꞌosa, ne tavaꞌu loxo sou tangengi mutama ne uasi, ia tama no tangengi ne muulilaxungengi sou ngaxiu ulai noxou Lataua. Xo tama no tangengi ne anu mumulinu masaxa noxou Lataua la sou anu loxo nexi a taꞌoxonu masuangengi ne uasi.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Tama no tanenge ane noxou Lataua ne sou uxalixu ulai noxou Lataua ane uulaxunenge ulai no anu pamauli mo tanenge utama la uasi, ia tama no tanenge ane sou misomisou ne lialia ꞌo ne uxalixu soli.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ngamaisou lexe tama no tanenge ane noxou Lataua ne muxalixu mimii noxinge aloxo ꞌo ngavasivasinangenge no anu ꞌilixo masua. Xe nganoꞌu laꞌiasou sou ngamasaxa lexe ngaꞌoxonu ꞌilixo muisalili mo laꞌiangengeu susu xe ngaungaunga no mine ngamaisou itema uꞌoxonu susu mo xavutalamengi muavuti sou ngaꞌoxonu ꞌilixo laixesi. Mo tangegni utamasiꞌa ta mitema ane iꞌoxoꞌoxonu ꞌiliꞌilixo masumasua xe ngakaitolonu itema e umulinu ꞌilixo mulapu uasi.
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Mo loxo eni ekaukavunu mulai noxinge ne, anu loxo sou mitema vile ane muꞌoxonu susu, mo mitema ane mususunoxu ne uasi, ia sou lexe no laaxunu Lataua la ngingi ngamomomo sou menge ngamaisinge lexe ngeitingengi ngeneꞌe noxixe ne a loxovaa.
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 No anu mamaatola ne la, la nexi temasaxa sio sou temaisou Tito lexe muꞌosa a loxovaa, xo ngingi mukalusi ne ngesuꞌulinu la sou anu muxolu muꞌosa.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Eni etoongenge noxou, xo ngapamaelaleli uasi. Ia anu aloxo mimii mukalusi ane nexi telemolu mulai noxinge ne maninasi, la sou nexi tatoongengesi noxou Tito ne mumaxaꞌusi lexe anu manina kalumo.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Mo tanungenge toxoxaꞌa sio no mine anu uxavutalangengi lexe ngingi ukalusi ne ngalolomu mo ngelooxu no anu ꞌume xe ngetoxonu.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Eni aꞌosa lexe mumomomo sou eni aloopala pekiaꞌu ukalusi noxinge sou ngingi ngaꞌoxonu mii maꞌia anu Lataua umasaxau.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.