Marcos 6
MONO' GODOLO GOSOHO' (ASO) vs BKJ
1 Izesuꞌ aza aꞌmine ebeꞌ hulo izipahala zuhosi eꞌmeti minavo gotoꞌ numuꞌvela vo hetelineꞌ.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Holiseꞌ gamene ogavo monoꞌ numunguꞌ monoꞌ apize ngemo neivo eveneꞌ mukiꞌ ingine gili golize li tiꞌ li laniꞌ: Mene ve nene gamazi zalatiꞌ dave. Idoꞌ eiꞌ gamazi galauꞌ neineꞌ lo-limineꞌ nene atoliꞌmine neinako neꞌmi monovo nene nado nolive. Ato atoꞌ niteꞌ do sotoꞌ neineꞌ nene nado do sotoꞌ nomolave.
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Me ve nene ha Maliaꞌ gipele kamuda minive ne neive. Olo. Idoꞌ Zakobole Zosele Zudale Simonile engiꞌ uvoꞌnibo neive. Alunolo nesi nene lezesi mela none. Neꞌmine li ingine muluꞌninguꞌ goloso gilaniꞌ ve.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Neꞌmine ikevo Izesuꞌ tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Oꞌmosoꞌmi veletiꞌ gamazi li sotoꞌ i ngimaaꞌ ave polohete engikumuꞌ nene eveneꞌ mukiꞌ gilavo dizisa minaaꞌ naha engiꞌ misuboꞌninguꞌ aleve netesi engiꞌ zuho gihile lamineꞌ netesi idoꞌ engiꞌ numuꞌnine gihileuꞌ ingaaꞌ nave ingine netesi nene engikumuꞌ gilavo dizesaꞌmineꞌ neꞌminosa nazasi nouve lo lineꞌ.
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Neꞌmine lo aꞌmida nene Oꞌmosoꞌmi amuzo do sotoꞌ ogo atoꞌ niteꞌ amilineꞌ ogavo initeꞌ gizi dave hamo hamokovoꞌ anadunuꞌ okoꞌnidoꞌ dokaꞌ dokaꞌ ogo do lamineꞌ o-ngidineꞌ.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Aꞌmine numuda aleve ingine gili imamangumuꞌ nene gala mukiꞌ gilineꞌ.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Neꞌmino mineꞌmo novo izipahala zuho tuvelu asi lo-ngemo sikalahuꞌ goloso ngimiseli hulilizave lo amuzo ngemo setaꞌ setaꞌ ngimiselineꞌ.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Nongimiselo tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Aka vilizada hatuso nene ha di vilizaha initeꞌ gohi mo di vamilo. Adoꞌ beleti nene di vami gokisi di vami monisi goꞌzi di vamilo.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Suuꞌ nene ha izi vilisaha sioti nene setaꞌ izi vami hamokovoꞌ izi vilo.
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Idoꞌ neꞌminosasi ma lo-ngimineꞌ: Ebeꞌ mala igi ma nene numuno hamokukovoꞌ ingi mini aꞌmine ebeꞌ hulilizaniꞌ gamenelokovoꞌ gaꞌ li vilizave.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Numuno maloꞌ nivavo lengeleꞌmize lamineꞌ ami gamazitine gilamavo ma nene lingine huli-ngidi vilisa niigi ma nene ingine engiꞌ monovoꞌine gililizangumuꞌ ve li avazaha igi gizedidotiꞌ uꞌmusupo nene okohoꞌ izi di huli vilo.
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Neꞌmine lavo ingine vi eveneꞌ mukiꞌ luꞌine di velepeꞌ izilizave li li sotoꞌ igi li-ngimiꞌmi vaniꞌ.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Neꞌmine iꞌmi nivi sikalahuꞌ goloso mukiꞌ eveneliti luꞌningutiꞌ ngimiseli huli initeꞌ ngisive mukiꞌ uveli noso hili-ngidi di lamineꞌ i-ngidaniꞌ ve.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Izesuꞌ guvele nene hutileꞌ ogo vavo guvelesi ve Helodeꞌ aza aꞌmine gamazi nesi gilineꞌ. Eveneꞌ linge malite Izesungumuꞌ tiꞌ li laniꞌ: Noso holo-ngedaaꞌ ive Zohaneꞌ ma nene hilingutiꞌ otave. Neꞌmo nene ato atoꞌ suno daaꞌ amuzo nene ezela neivosa ato atoꞌ suno nene nodaloseive.
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Neꞌmine laniꞌza ma nete gomuꞌ polohete Eliaꞌ ma ne neive likevo ma nete polohete gozopoꞌ minaniꞌ mautiꞌ neive laniꞌ.
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Neꞌmine laniꞌza Helodeꞌ aza laniꞌ gamazi gelo tiꞌ lo lineꞌ: Neniꞌ luvono gituve Zohaneꞌ ma nene gohi ote noloseive.
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Idoꞌ Zohaneꞌ neꞌmine lo miningumuꞌ Helodiaꞌ aza Zohanengumuꞌ lukehe do mino bele helelesa gala gilineꞌ.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Neꞌmine ineꞌza Zohaneꞌ aza ve lisiheꞌ mino goloso niteꞌ damaaꞌ ineꞌ monovoꞌvesi minineꞌ nemuꞌ gele mino ezemuꞌ ehelele izavo Helodeꞌ aza gizebo lamineꞌ o-dinako neꞌmo nene Helodiaꞌ Zohaneꞌni ngelo belamilineꞌ ineꞌ. Helodeꞌ aza Zohaneꞌ gamazi nene gamene gamene gelo gala setaꞌ gelaaꞌ ineꞌza ha gelo laniteꞌ gelaaꞌ ineꞌ.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Alingeꞌ Helodiaꞌ Zohaneꞌni belelineꞌ aka neꞌmino do sotoꞌ molaniꞌ: Helodeꞌ sotoꞌ ineꞌ gamene alitavo eveneꞌ naba guveꞌinesi ve ngamani gonoloꞌ hize eleꞌ i-daaꞌ avesi amiliti eveneꞌ nabaꞌ naba nesi nGalilaia misubokotiꞌ eveneꞌ nabaꞌ naba nesi elese molo ngemo nosoꞌ niteꞌ naba gize vataꞌ ineꞌ.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Neꞌmine igi ni nizavo Helodiaꞌ aluvo aza dizo eveneꞌ veꞌnidoꞌ nene aza ogaꞌ ineꞌ melengeni ogavo Helodekisi makaꞌ minavesi ngumo helavo guveꞌinesi ve Helodeꞌ aza aꞌmine alu nemuꞌ tiꞌ lo lineꞌ: Gaza initeꞌ mamuꞌ gelo lilineꞌ nene mo ha gemelesuve.
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Neꞌmine lo Oꞌmosoꞌmi veleloꞌ noluve lo lo huko tiꞌ lo lo-imineꞌ: Initeꞌ neꞌmine initekumuꞌ gele nouve lo lo-nemelineꞌ nene ha gemelesuve. Idoꞌ gizebo o nouvoniꞌ misubo nene hoꞌlo setaꞌ ogo lingela nemukisi lilineꞌ nene ha gemelesuve.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Lavo aza lemo izelehida tiꞌ lo longoꞌ ineꞌ: Nanitekumuꞌ lolove. Lavo izeleho aza tiꞌ lo lineꞌ: Monoꞌ noso holo-ngedaaꞌ ive Zohaneꞌ godolo mamuꞌ lozo.
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Lavo liteꞌ lo guvelesi ve neida dizo tiꞌ lo lineꞌ: Monoꞌ noso holo-ngedaaꞌ ive Zohaneꞌ godolo nene gito lapeseuꞌ molo nemeline losa noluve.
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Neꞌmine lavo guvelesi ve nene geni bilineꞌza eveneꞌ veꞌnidoꞌ Oꞌmosoꞌmi veleloꞌ lo hukineꞌ nenako nemuꞌ nene aza gamaziꞌne lemalive lo gelo
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 liteꞌ lo pilisi ve hamoꞌ ma godolo gito do alive lo imiselavo vo galapuso numunguꞌ luvono gito
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 godolo nene lapeseuꞌ molo do ogo alungo nene emavo aza do izelehine imineꞌ.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Neꞌmine ogavo Zohaneꞌ izipahala zuho ingine gili igi okoꞌnola di vi geheni mulikuꞌ galese izi-daniꞌ ve. Helodeꞌ aza Zohaneꞌni nene neꞌmino bele helaniꞌ nenako Helodeꞌ aza Izesuꞌ guvele nene gelosa aꞌmine bele hiluve Zohaneꞌ nene gohi ote noloseive lo gelosa neꞌmine lineꞌ ve.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Izipahala zuhoutiꞌ ngimiselive aposolo ingine Izesuda tineꞌ mili igi initeꞌ aniꞌ idoꞌ monoꞌ li-ngimaniꞌ nemuꞌ nene veteteꞌ igi li-imaniꞌ.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Neꞌmine ikevo eveneꞌ mukiꞌ ingine engita igi vigi igi nizavo nosoꞌ niteꞌ nalizaniꞌ gamenesi ivileꞌ ogavo nemuꞌ Izesuꞌ tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Laꞌlisetevoꞌ vo eveneꞌ nizamada haza guviseloꞌ mine gelo minelone.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Lavo sipiuꞌ angiseꞌinevoꞌ dizi eveneꞌ nizamada haza guvisela vaniꞌ.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Aꞌmida olihe nivavo eveneꞌ mukilite ningi engiꞌ nizave li ningi tauni mukikutiꞌ misubouꞌ lotiꞌ izi vi gomuꞌ hetelaniꞌ.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Vi hetelikevo Izesuꞌ sipiutiꞌ nolemo eveneꞌ vaiꞌ di geseꞌ igi nizavo ningo ingine nene sipisipi izeloꞌ gizebo ogaꞌ ive ma nomivo gopo monaaꞌ naniꞌ neꞌmine igi minikevo engikumuꞌ muluno hukavo apiꞌ ogo initeꞌ mukiꞌ apize ngemo minineꞌ.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Neꞌmine ogo neivo hoꞌ nene lemo vavo izipahala zuho ezela igi tiꞌ li laniꞌ: Mene ebeꞌ nene eveneꞌ nizamaniꞌ hadiveloꞌ nonivo litiꞌmuso gamene alitanaze.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Gaza eveneꞌ mene ngimiselanivo vi avitoꞌ luhuvo numudasi hazalatikisi moni naliza nosoꞌ niteꞌine meni hizilizaze. nGimiselezo.
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Likevo Izesuꞌ aza lo-ngimineꞌ: Lengiꞌ nene nosoꞌ niteꞌ di ngimilevo. Lavo ingine tiꞌ li li-imaniꞌ: Laza vo moni fo hadeti Kina (K400) neꞌminedunuꞌ beleti meni hizo mene aleve nalizave lo ngemekunivo ngelo vo dalihe.
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Likevo aza tiꞌ lo lineꞌ: Linginela sikoni nanikeꞌ neve. Vi ningilo. Lavo vi ningi tiꞌ li laniꞌ: Lezela sikoni faefusi (5) alahaꞌ setakisi neive.
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Likevo guvise laminetoꞌ ve hizi hizi minilizave lo lo-ngemavo
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 ve hizi di duvaaꞌ lomaaꞌ aniꞌ nene linge ma eveneꞌ hadeti (100) neꞌmine minikaꞌ minikaꞌ ikevo linge ma nene eveneꞌ fifti (50) neꞌmine minikaꞌ minikaꞌ aniꞌ ve.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Tiꞌ igi nizavo sikoni faef nesi (5) alahaꞌ sitaꞌ nesi nene do Okulumota vonuꞌ noogo Oꞌmoso opoꞌni lo aꞌmine sikoni nene gito apilo izipahala zuho nete izeꞌ mili eveneꞌ ngimilizave lo ngemo alahaꞌ setakisi do gito izeꞌ molo mukitoꞌ ngimineꞌ.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 nGemavo eveneꞌ mukitoꞌ ni gatuꞌine aniꞌ.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Gatuꞌine ogavo sikonisi alahakisi lumo hulaniꞌ nene gizekaꞌ igi gosuvahaꞌ tuvelu (12) neꞌmine mili vaiꞌ laniꞌ ve.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Nosoꞌ niteꞌ naniꞌ nene vemohoꞌ faif tauseni neꞌminelite naniꞌ ve.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Idoꞌ eveneꞌ nene nosoꞌ niteꞌ ni osuꞌ likevo Izesuꞌ aza izipahala zuho nene sipiuꞌ dizi noso hela hole Betesaida numuda gomuꞌ nivilizave lo liteꞌ lo ngimisele hulosa aza nene eveneꞌ mukiꞌ numuꞌnida ngimisele hulolosa ogo minineꞌ.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Neꞌmino mino gekeꞌvokeꞌ lo hulo-ngedo aza Oꞌmosola lolosa golola dizo vineꞌ.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Neꞌmine ogavo litiꞌmuso izavo izipahala zuho vaniꞌ sipi nene noso olusoꞌ minavo Izesuꞌ aza asiꞌvevoꞌ misubola haza mino
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 ningineꞌ nene hepeꞌ neꞌmo vilizaniꞌ akalatiꞌ adiꞌmo izipahala zuho ingine sipi di vaaꞌ aniꞌ gavosodunuꞌ nene sipi di vilisa geꞌnebe goloso igi minaniꞌ nene ningineꞌ. Nemuꞌ nene goꞌ loꞌmo lomo nedengaꞌ fo kiloku he faif kiloku he nela nene noso avileloꞌ lise lise vo nizada hetelo ngivileꞌ ogo volosa ineꞌza
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 — ausente —
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 — ausente —
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 — ausente —
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Neꞌmine igi noso helala vii nGenesalete misubouko heteli sipi nene noso gahevela naꞌnava iziki
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 sipiutiꞌ limikevo eveneꞌ nete liteꞌ li eiꞌ ve li ningi gili
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 aꞌmine misubouꞌ numuno mineꞌmo monida nene lotiꞌ izi vi initeꞌ gizi dave holomoloꞌ ingi minaniꞌ nene zaloꞌ mili Izesuꞌ neive li laniꞌ ebeta ebeta nene ngeleꞌmizi di vaniꞌ.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Idoꞌ Izesuꞌ taunila vihe luhuvo numuda vihe hazala vihe aꞌmida vida vida miniꞌmi monave nete initeꞌ gizi dave nene ngeleꞌmizi di igi maketi ebeꞌine minida minida huli-ngidikaꞌ huli-ngidikaꞌ igi amuzo mili tiꞌ li li-imaniꞌ: Okongala initeꞌ lolovolokovoꞌ nevosi di gililizadotikisi nene lamineꞌ ilizaniꞌ nenako nemuꞌ nene gele ngemanivo di gililizave li laniꞌ. Idoꞌ okoꞌnoloꞌ initeꞌ lolovoloꞌ di gilave mukiꞌ nene mo lamineꞌ aniꞌ ve.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.