Marcos 11

MONO' GODOLO GOSOHO' (ASO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Zelusalemi numuno di avitoꞌ igi Oliva golola ebeꞌ setaꞌ Betehagesi Betanisi minasida nene vi hetelaniꞌ. Vi hetelisa Izesuꞌ aza izipahala zuhoutiꞌ setaꞌ ma ngimiselo
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 tiꞌ lo lo-ngidineꞌ: Aꞌmine ningi nizasineꞌ numuno ebekuꞌ volene vi nidizi ningilisineꞌ nene dongi ize evenelite aꞌmidoꞌ mitoꞌ mini olihe monamaniꞌ nene nalava izi nizavo ningilisasize. Aꞌmine nene vakesi daalizo.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Neꞌmine nasivo ve maliꞌmo nanitekumuꞌ nasive lo nolivo ma lingine tiꞌ li li-imilizo: Guvelesi ve aza gonoꞌve ma neivo aꞌmine dongi izemuꞌ mene lavo nousinako gono davo liteꞌ lo gohi do tiꞌno imiseleleseive li lilizo.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Lavo vi numuno gatedoꞌ aka gahevela naꞌnava izikaniꞌ dongi ize angale naba nene ningi vakesasineꞌ.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Neꞌmine igi nizasivo aꞌmidoꞌ minave nete longoꞌ i-ngidi tiꞌ li laniꞌ: Ize nene nanitekumuꞌ nivakesasive.
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Likevo Izesuꞌ lo-ngimineꞌ gamazi ma nene li-ngimikesivo ha huli-ngimikavo vasineꞌ.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Huli-ngimikavo vi aꞌmine dongi ize nene Izesuda di ikesivo saketiꞌine nene apasi ize neꞌmi meheneloꞌ milikevo Izesuꞌ aza aꞌmidoꞌ dizo minineꞌ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Neꞌmine ogavo Eveneꞌ linge mukiꞌ nete nene saketiꞌine apasi akaloꞌ aviliseꞌ iꞌmi nivavo linge ma nete nene za aꞌnava avilesi guvisetiꞌ huki di aniꞌ nene aviliseꞌ iꞌmi vaniꞌ.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Neꞌmine iꞌmi nivavo gomuꞌ milavesi alingeꞌ milavesi ingine gekeꞌ gekeꞌ li tiꞌ li laniꞌ: Geikumuꞌ nene gopoꞌni nolunize. Guvetesi ve oꞌmosoꞌmi velemuꞌ anive geiꞌ nene Oꞌmosoꞌmo noꞌnohoꞌ ize-gidivo.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Avoteho Davidiꞌ moꞌmosiꞌve do geita ogo guvetesi ve loloꞌ ogo gizebo o-ledo minelineꞌ gamene nene alitaze. Aꞌmine gizebo ilineꞌ nene Oꞌmosoꞌmo noꞌnohoꞌ izelive. Agae, veleta Okulumokuꞌ Oꞌmoso geiꞌ nene gopoꞌni nolune.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Neꞌmine iꞌmi navo Izesuꞌ aza Zelusalemi numuno ebekuꞌ dizosa monoꞌ numuno nabauꞌ dizo initeꞌ mataꞌ mono ninge osuꞌ lineꞌ. Neꞌmine ineꞌ nene nivengaꞌ mo molanguꞌ nenako azasi izipahala zuho tuvelu nesi nene Betani numuda limi vaniꞌ.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Litiꞌmuso izo goꞌ lavo Betani numudatiꞌ nilimi Izesuꞌ gaꞌna olavo
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 gohuno za avile mukikisi hotoꞌ neivo ningo aꞌmidoꞌ gihile ize neihe lo viseꞌ olosa vineꞌ. Vo ningo gihile izaaꞌ gamene amineꞌ nenako gihile izamivo avilevoꞌ ningineꞌ.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ningo aꞌmine zamuꞌ tiꞌ lo lineꞌ: Geitoꞌ nene gihile gohi ma izamivo ve maliꞌmosi elo namilive. Neꞌmine lineꞌ nene izipahala zuho nete gilaniꞌ ve.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Idoꞌ Zelusalemi numuda gohi vi hetelaniꞌ. Aꞌmida Izesuꞌ aza monoꞌ numuno nabauꞌ vo dizo initeꞌ maketi milaaꞌ meni hizaaꞌ igi minave nene ngeleto do hulo monoꞌ numunguꞌ hulaaꞌ moni senisimi igaꞌ aveliti holomoꞌine nene do tululu lo do hulo-ngedo nama viluso Oꞌmoso lehizi-dilizangumuꞌ meni hizilizave li maketi mili minavete minaaꞌ holomoꞌinesi nene do velepeꞌ izo hite-ngidineꞌ.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Idoꞌ monoꞌ numuno nabauꞌ nene maketi initeꞌ nevoꞌmine nene di dizi limi amilizave lo oꞌve lo-ngidineꞌ.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Neꞌmine lo-ngedo eveneꞌ apize ngemo tiꞌ lo lineꞌ: Oꞌmosoꞌmo tiꞌ lo lineꞌ gamazi ma nene luhuvo gizamaniꞌ nehe:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Neꞌmine lavo evenetoꞌ medeli mini Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ ave nabasi monoꞌ apizi ngimaaꞌ avesi ingine gili bililizaniꞌ aka viseꞌ iꞌmi vi minaniꞌ. Idoꞌ bililizaniꞌ akamuꞌ viseꞌ aniꞌ nene nanitekumuꞌ ve. Eveneꞌ mukiꞌ nete eze apize ngemo minineꞌ gamazi nemuꞌ nene laniteꞌ gili golize laniꞌ nenako nemuꞌ ingine golise gili bililizaniꞌ akamuꞌ nene viseꞌ iꞌmi vi minaniꞌ ve.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Idoꞌ mo nivengaꞌ molavo izipahala zuhosi Zelusalemi numuno ebeꞌ nene huli vaniꞌ ve.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Ingi goꞌ lavo nedengaꞌ akaloꞌ gohi nivi gohuno za nene monovoukotiꞌ gulugulu ize pilineꞌ nene ninganiꞌ.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Petoloꞌ aza aꞌmine za ningidotiꞌ Izesuꞌ gamazi lineꞌ ma nene galauꞌ ogavo gohi gelo tiꞌ lo lo-imineꞌ: Tisazo, ningezo. Geiꞌ usiꞌ ize-daineꞌ gohuno za nene mo gulugulu izave.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Lavo Izesuꞌ do velepeꞌ izo tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Lingine nene Oꞌmosomuꞌ gili eleꞌvoleꞌ igisa minilo. Naza laminetoꞌ ma lo-lengemelove.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ve maliꞌmo gala setaꞌ gelamo loloniꞌ gamazi nene gihile izeleseive lo gele eleꞌvoleꞌ o mino mene golomuꞌ ngutoko guvo nosouꞌ lemelive lo lo-delineꞌ nene lilidoꞌ gihile ha izeleseive.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Nemuꞌ nolo-lingimuve. Initeꞌ neꞌmine manaꞌmine initekumuꞌ Oꞌmosola li longoꞌ igi nili mo dalosune li gili eleꞌvoleꞌ ilizaniꞌ nene lilizadoꞌ ha gihile izeleseive.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 — ausente —
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Idoꞌ Zelusalemi numuda gohi dizi ikevo Izesuꞌ aza monoꞌ numuno nabauꞌ dizo nomonivo evenetoꞌ medeli mini Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ ave nabasi monoꞌ apizi ngimaaꞌ avesi monoꞌ gizebo vesi ezela igi
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 longoꞌ i-di tiꞌ li laniꞌ: Initeꞌ ogaꞌ naineꞌ nene zahi velemuꞌ ogaꞌ nane. Idoꞌ zaho lavosa ogaꞌ nane.
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Longoꞌ i-dikevo aza tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Nazasi initeꞌ mamuꞌ longoꞌ o-lengedekuvo li-nimilizaniꞌ nene naza zahi velemuꞌ initeꞌ ogaꞌ nouhe nemuꞌ nene lo-lengemelesuve.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Monoꞌ noso holo-ngedelive lo Zohaneꞌni imiselive ma nene Oꞌmosoꞌmo imiselihe haza misubouꞌ velite imiselave. Lingine aꞌminemuꞌ likevo gelelove.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Neꞌmine lavo ingine angiseꞌinemuꞌ li voleloꞌ meloꞌ igi tiꞌ li laniꞌ: Laza Oꞌmosoꞌmo imiselive losoꞌ nene Izesuꞌ aza lingine tiꞌ li ma eitoꞌ nene nanimuꞌ gili eleꞌvoleꞌ amave lo lalive.
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ne neiha haza misubouꞌ velite imiselave ha lolobe. Neꞌmine laniꞌ nene eveneꞌ mukiꞌ nete Zohaneꞌ nene polohete gihile minineꞌ ve li gilaniꞌ nenako eveneliti goliseꞌine gili laniꞌ ve.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Nemuꞌ nene Izesuꞌ longoꞌ ineꞌ gamaziloꞌ nene tiꞌ li li-imaniꞌ: Laza ma gelamune. Likevo Izesuꞌ aza tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Lingine li-nimamaniꞌ nemuꞌ nene nazasi ogo molo ogaꞌ nouvoniꞌ initeꞌ nene iline lo nimiselivemuꞌ nene ma lo-lengamamolosuve.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.