Marcos 11

MONO' GODOLO GOSOHO' (ASO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zelusalemi numuno di avitoꞌ igi Oliva golola ebeꞌ setaꞌ Betehagesi Betanisi minasida nene vi hetelaniꞌ. Vi hetelisa Izesuꞌ aza izipahala zuhoutiꞌ setaꞌ ma ngimiselo
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 tiꞌ lo lo-ngidineꞌ: Aꞌmine ningi nizasineꞌ numuno ebekuꞌ volene vi nidizi ningilisineꞌ nene dongi ize evenelite aꞌmidoꞌ mitoꞌ mini olihe monamaniꞌ nene nalava izi nizavo ningilisasize. Aꞌmine nene vakesi daalizo.
2 com a seguinte ordem:
3 Neꞌmine nasivo ve maliꞌmo nanitekumuꞌ nasive lo nolivo ma lingine tiꞌ li li-imilizo: Guvelesi ve aza gonoꞌve ma neivo aꞌmine dongi izemuꞌ mene lavo nousinako gono davo liteꞌ lo gohi do tiꞌno imiseleleseive li lilizo.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Lavo vi numuno gatedoꞌ aka gahevela naꞌnava izikaniꞌ dongi ize angale naba nene ningi vakesasineꞌ.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Neꞌmine igi nizasivo aꞌmidoꞌ minave nete longoꞌ i-ngidi tiꞌ li laniꞌ: Ize nene nanitekumuꞌ nivakesasive.
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Likevo Izesuꞌ lo-ngimineꞌ gamazi ma nene li-ngimikesivo ha huli-ngimikavo vasineꞌ.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Huli-ngimikavo vi aꞌmine dongi ize nene Izesuda di ikesivo saketiꞌine nene apasi ize neꞌmi meheneloꞌ milikevo Izesuꞌ aza aꞌmidoꞌ dizo minineꞌ.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Neꞌmine ogavo Eveneꞌ linge mukiꞌ nete nene saketiꞌine apasi akaloꞌ aviliseꞌ iꞌmi nivavo linge ma nete nene za aꞌnava avilesi guvisetiꞌ huki di aniꞌ nene aviliseꞌ iꞌmi vaniꞌ.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Neꞌmine iꞌmi nivavo gomuꞌ milavesi alingeꞌ milavesi ingine gekeꞌ gekeꞌ li tiꞌ li laniꞌ: Geikumuꞌ nene gopoꞌni nolunize. Guvetesi ve oꞌmosoꞌmi velemuꞌ anive geiꞌ nene Oꞌmosoꞌmo noꞌnohoꞌ ize-gidivo.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Avoteho Davidiꞌ moꞌmosiꞌve do geita ogo guvetesi ve loloꞌ ogo gizebo o-ledo minelineꞌ gamene nene alitaze. Aꞌmine gizebo ilineꞌ nene Oꞌmosoꞌmo noꞌnohoꞌ izelive. Agae, veleta Okulumokuꞌ Oꞌmoso geiꞌ nene gopoꞌni nolune.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Neꞌmine iꞌmi navo Izesuꞌ aza Zelusalemi numuno ebekuꞌ dizosa monoꞌ numuno nabauꞌ dizo initeꞌ mataꞌ mono ninge osuꞌ lineꞌ. Neꞌmine ineꞌ nene nivengaꞌ mo molanguꞌ nenako azasi izipahala zuho tuvelu nesi nene Betani numuda limi vaniꞌ.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Litiꞌmuso izo goꞌ lavo Betani numudatiꞌ nilimi Izesuꞌ gaꞌna olavo
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 gohuno za avile mukikisi hotoꞌ neivo ningo aꞌmidoꞌ gihile ize neihe lo viseꞌ olosa vineꞌ. Vo ningo gihile izaaꞌ gamene amineꞌ nenako gihile izamivo avilevoꞌ ningineꞌ.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Ningo aꞌmine zamuꞌ tiꞌ lo lineꞌ: Geitoꞌ nene gihile gohi ma izamivo ve maliꞌmosi elo namilive. Neꞌmine lineꞌ nene izipahala zuho nete gilaniꞌ ve.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Idoꞌ Zelusalemi numuda gohi vi hetelaniꞌ. Aꞌmida Izesuꞌ aza monoꞌ numuno nabauꞌ vo dizo initeꞌ maketi milaaꞌ meni hizaaꞌ igi minave nene ngeleto do hulo monoꞌ numunguꞌ hulaaꞌ moni senisimi igaꞌ aveliti holomoꞌine nene do tululu lo do hulo-ngedo nama viluso Oꞌmoso lehizi-dilizangumuꞌ meni hizilizave li maketi mili minavete minaaꞌ holomoꞌinesi nene do velepeꞌ izo hite-ngidineꞌ.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Idoꞌ monoꞌ numuno nabauꞌ nene maketi initeꞌ nevoꞌmine nene di dizi limi amilizave lo oꞌve lo-ngidineꞌ.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Neꞌmine lo-ngedo eveneꞌ apize ngemo tiꞌ lo lineꞌ: Oꞌmosoꞌmo tiꞌ lo lineꞌ gamazi ma nene luhuvo gizamaniꞌ nehe:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Neꞌmine lavo evenetoꞌ medeli mini Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ ave nabasi monoꞌ apizi ngimaaꞌ avesi ingine gili bililizaniꞌ aka viseꞌ iꞌmi vi minaniꞌ. Idoꞌ bililizaniꞌ akamuꞌ viseꞌ aniꞌ nene nanitekumuꞌ ve. Eveneꞌ mukiꞌ nete eze apize ngemo minineꞌ gamazi nemuꞌ nene laniteꞌ gili golize laniꞌ nenako nemuꞌ ingine golise gili bililizaniꞌ akamuꞌ nene viseꞌ iꞌmi vi minaniꞌ ve.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Idoꞌ mo nivengaꞌ molavo izipahala zuhosi Zelusalemi numuno ebeꞌ nene huli vaniꞌ ve.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Ingi goꞌ lavo nedengaꞌ akaloꞌ gohi nivi gohuno za nene monovoukotiꞌ gulugulu ize pilineꞌ nene ninganiꞌ.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Petoloꞌ aza aꞌmine za ningidotiꞌ Izesuꞌ gamazi lineꞌ ma nene galauꞌ ogavo gohi gelo tiꞌ lo lo-imineꞌ: Tisazo, ningezo. Geiꞌ usiꞌ ize-daineꞌ gohuno za nene mo gulugulu izave.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Lavo Izesuꞌ do velepeꞌ izo tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Lingine nene Oꞌmosomuꞌ gili eleꞌvoleꞌ igisa minilo. Naza laminetoꞌ ma lo-lengemelove.
22 Jesus respondeu:
23 Ve maliꞌmo gala setaꞌ gelamo loloniꞌ gamazi nene gihile izeleseive lo gele eleꞌvoleꞌ o mino mene golomuꞌ ngutoko guvo nosouꞌ lemelive lo lo-delineꞌ nene lilidoꞌ gihile ha izeleseive.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Nemuꞌ nolo-lingimuve. Initeꞌ neꞌmine manaꞌmine initekumuꞌ Oꞌmosola li longoꞌ igi nili mo dalosune li gili eleꞌvoleꞌ ilizaniꞌ nene lilizadoꞌ ha gihile izeleseive.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 — ausente —
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Idoꞌ Zelusalemi numuda gohi dizi ikevo Izesuꞌ aza monoꞌ numuno nabauꞌ dizo nomonivo evenetoꞌ medeli mini Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ ave nabasi monoꞌ apizi ngimaaꞌ avesi monoꞌ gizebo vesi ezela igi
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 longoꞌ i-di tiꞌ li laniꞌ: Initeꞌ ogaꞌ naineꞌ nene zahi velemuꞌ ogaꞌ nane. Idoꞌ zaho lavosa ogaꞌ nane.
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Longoꞌ i-dikevo aza tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Nazasi initeꞌ mamuꞌ longoꞌ o-lengedekuvo li-nimilizaniꞌ nene naza zahi velemuꞌ initeꞌ ogaꞌ nouhe nemuꞌ nene lo-lengemelesuve.
29 Jesus respondeu:
30 Monoꞌ noso holo-ngedelive lo Zohaneꞌni imiselive ma nene Oꞌmosoꞌmo imiselihe haza misubouꞌ velite imiselave. Lingine aꞌminemuꞌ likevo gelelove.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Neꞌmine lavo ingine angiseꞌinemuꞌ li voleloꞌ meloꞌ igi tiꞌ li laniꞌ: Laza Oꞌmosoꞌmo imiselive losoꞌ nene Izesuꞌ aza lingine tiꞌ li ma eitoꞌ nene nanimuꞌ gili eleꞌvoleꞌ amave lo lalive.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Ne neiha haza misubouꞌ velite imiselave ha lolobe. Neꞌmine laniꞌ nene eveneꞌ mukiꞌ nete Zohaneꞌ nene polohete gihile minineꞌ ve li gilaniꞌ nenako eveneliti goliseꞌine gili laniꞌ ve.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Nemuꞌ nene Izesuꞌ longoꞌ ineꞌ gamaziloꞌ nene tiꞌ li li-imaniꞌ: Laza ma gelamune. Likevo Izesuꞌ aza tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Lingine li-nimamaniꞌ nemuꞌ nene nazasi ogo molo ogaꞌ nouvoniꞌ initeꞌ nene iline lo nimiselivemuꞌ nene ma lo-lengamamolosuve.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.