Lucas 20
MONO' GODOLO GOSOHO' (ASO) vs NVT
1 Gamene ma Izesuꞌ aza monoꞌ numuno nabauꞌ nene eveneꞌ monoꞌ gamazi apize ngeme ngemeꞌ ogo eiꞌ gamaziꞌve lamineꞌ nene lo-ngemo neivo evenetoꞌ medeli mini Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ ave nabasi monoꞌ gamazi apizi ngimaaꞌ avesi idoꞌ monoꞌ gizebo ve nesi nene Izesuꞌ neida igi
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 tiꞌ li longoꞌ i-daniꞌ: Gaza initeꞌ mene mela ogaꞌ naineꞌ nene zahi velemuꞌ ogaꞌ nane. Idoꞌ zaho lavosa ogaꞌ nane. Nemuꞌ lo-lemezo.
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Likevo aza tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Nazasi initeꞌ mamuꞌ longoꞌ o-lengedelesuze. Lingine li-nimilo.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Monoꞌ noso holo-ngedelive lo Zohaneꞌni imiselive ma nene Oꞌmosoꞌmo imiselihe haza misubouꞌ velite imiselave.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Neꞌmine lavo angiseꞌine li voleloꞌ meloꞌ igi tiꞌ li laniꞌ: Laza Oꞌmosoꞌmo imiselive losoꞌ nene lingine eitoꞌ nene nanitekumuꞌ gili eleꞌvoleꞌ amave lo lalive.
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Ne neiha haza misubouꞌ velite imiselave losoꞌ nene eveneꞌ ingine Zohaneꞌ nene polohete ve li gili nizaniꞌ nenako nemuꞌ ingine geheni libililisave li ngehelele izavo golise gilaniꞌ.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Neꞌmine igi tiꞌ li li-imaniꞌ: Monoꞌ noso holo-ngedelive lo imiselive nene zaho nolihe ma gelamune laniꞌ.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Neꞌmine likevo Izesuꞌ aza tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Lingine li-nimamaniꞌ nemuꞌ nene nazasi ogo molo ogaꞌ nouvoniꞌ initeꞌ mene iline lo nimiselivemuꞌ nene ma lo-lengemamolosuve.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Idoꞌ apiꞌ ogo aneza gamaziutiꞌ eveneꞌ tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Ve maliꞌmo vaini mine ma zuhoꞌ ogo eveneꞌ ma mine gizebo i-dilizave lo hulo-ngedo misubo mala vo gamene haꞌna minineꞌ.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Aꞌmida neivo vaini nalaꞌ gihile elaaꞌ gamene ogavo mine meleho aza aꞌmine vaini nalaꞌ gihile nene ma ili nimikevo do-nedo alive lo gelekeleꞌ izipe ma imiselavo mine gizebo avela vo hetelineꞌza ingine bili imiseli hulikevo initekisi ma damo haza tineꞌ molo vineꞌ ve.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Neꞌmine ogavo gohi gelekeleꞌ izipeꞌve ma imiselavo vineꞌza aꞌminesi bili di goloso initeꞌ gehepeve i-di imiseli hulikevo initekisi ma damo haza tineꞌ molo vineꞌ.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Neꞌmine ogavo gohi setohamo ivo gelekeleꞌ izipe ma nene imiselavo vineꞌ. Vavo aꞌminesi nene mine gizebo ve ingine bili di goloso igi huli heta i-daniꞌ ve.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Neꞌmine ikevo mine meleho aza tiꞌ lo lineꞌ: Naza nene nadiꞌ oꞌ nalove. Naza luꞌne eme nouvoniꞌ gipeꞌne mene eze gamaziꞌve gili di eleꞌmizi lamineꞌ ma ilizahe imiselekuvo vilive.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Neꞌmine lo gelo imiselavo vo hetelavo mine gizebo ve ingine ningi angise tiꞌ li laniꞌ: Me veꞌmo melehidoꞌ medelo mino mine mene dalive neinako aꞌmine mine mene leliꞌ mide loloꞌ ilingisi mo bele helelone.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Neꞌmine li vaini mingutiꞌ nene geleleheꞌ igi eleꞌmizi di vi gesi heta bilaniꞌ ve. Neꞌmine aniꞌ nenako nemuꞌ nene vaini nalaꞌ mine neꞌmi meleho aza nene nadiꞌ o-ngedelive.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Aza ogo hetelo aꞌmine gizebo ve nene ngebele helo miꞌveloꞌ nene eveneꞌ gizebo ilizave gohi ma hulo-ngedeleseive. Neꞌmine lo Izesuꞌ lavo eze gamazi gili minave ingine gili tiꞌ li laniꞌ: Eꞌe. Neꞌmino sotoꞌ amilihoo.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Neꞌmine laniꞌza aza gelo vonuꞌ ngebelo tiꞌ lo lineꞌ: Idoꞌ lingine neꞌmine lii ma monoꞌ godolouꞌ gamazi ma tiꞌ li gizi nizaniꞌ ma nene neniꞌ luvodoꞌ nene mo vo damive lisa gili nizahe. Oꞌve. Mo vo do neive:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Ve ma ingine aꞌmine gehedoꞌ veleheꞌ limi ingalizaniꞌ nene izi iti hupuꞌ izilisave. Idoꞌ aꞌmine geheni neꞌmo lemo eveneꞌ ma ngebelelineꞌ nene izo lanahana o-ngedeleseive.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Neꞌmine lavo monoꞌ monovo apizi ngimaaꞌ avesi evenetoꞌ medeli mini Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ avesi ingine aneza gamazi lineꞌ mene lelikumuꞌ lo molo logave li gili aꞌmidoꞌ nene analoꞌ di bililisa laniꞌza evenekumuꞌ golise gilaniꞌ.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Neꞌmine igi mini Izesuꞌni nene gamazi lo gopo ilidotiꞌ analoꞌ do do vo guvelesi ve naba neꞌmi anauꞌ molalone li lelitatiꞌ eveneꞌ ma ngimiselekunivo ingine vi Izesuꞌni gamazidunuꞌ longoꞌ i-di minavo gamazi gopo lilingumuꞌ ve li eveneꞌ ma ngimiselikevo ingine vi eveneꞌ lamineꞌ minave gili mini gamazi lo gopo ilingumuꞌ amamakaꞌ mili minaniꞌ.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Neꞌmine igi mini Izesuꞌni longoꞌ i-dilisa tiꞌ li li-imaniꞌ: Tisazo, geiꞌ monovoka gele none. Gaza eveneꞌ gamazi apize ngemaaꞌ naineꞌ monovoka nene mo lisiheꞌ laminekovoꞌ o minaaꞌ neive. Gaza gamazi lo-ngemelineꞌ aleve nene naniꞌmine aleve nilizahe eveneꞌ dizi nizaniꞌ nilizahe limi minaniꞌ nilizahe gasava ve nilizahe hongu ve nilizahe nemuꞌ gaka mukiꞌ gelamo Oꞌmosoꞌmi aka lelebizo gamazi gihilevoꞌ lo lemaaꞌ anive nane.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Nemuꞌ nene gaza laanivo gelelone. Loma veti guveꞌinesi ve ngamani naba Kaesaleꞌ aza takisi moni huli-nidilizave lo neidoꞌ nene eꞌmeto Zuda ve laza ma hulo-desoꞌ nene lisiheꞌ o neihe louꞌ gamazite avutoꞌ o neive.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Neꞌmine laniꞌ nene Kaesaleꞌni takisi moni imilo lilineꞌ neꞌmo Zuda ve nene ngizeboloꞌ molavo ganala dalive. Idoꞌ imamilo lilineꞌ nene Loma ve ngizeboloꞌ molavo nesi ganala dalive li ingine gili mini eiꞌ golo izi laniꞌ nene Izesuꞌ aza mo ningo gelo tiꞌ lo lo-ngimineꞌ:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Lingine moni ma di igi nelebizilo. Me moniloꞌ eveneliꞌmi golo velesi gulivesi neineꞌ nene zahi golo velesi gulivesi neive lo lo-ngedavo ingine tiꞌ li laniꞌ: Kaesaleꞌ ma ve laniꞌ.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Neꞌmine likevo Izesuꞌ aza tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Tiꞌ li ma aꞌmine moni nene ngamani gizebo ve eiꞌ Kaesaleꞌ initeꞌve noloseinako aꞌminemuꞌ nolivo ma nene ha imilo. Idoꞌ aꞌmineꞌmine igi Oꞌmosoꞌmo lingimineꞌ initetoꞌ nene ha golo hizi imilo.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Neꞌmine lavo ingine eveneꞌ mukiliti veꞌnidoꞌ nene gamaziꞌve lidotiꞌ nene ngeli di goniꞌ i-damilizaniꞌ o vivo ingine longoꞌ i-dadoꞌ gamazi do tiꞌno lo-ngimineꞌ gamazi nemuꞌ nene voꞌine vavo gamazi lami minaniꞌ.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Nizavo Sadukaioꞌ monoꞌ laaꞌ ave engikutiꞌ helaakutiꞌ otaaꞌ nene nomive laaꞌ ave linge ma ingine Izesuda igi longoꞌ i-di
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 tiꞌ li laniꞌ: Tisazo, Moseꞌ aza luhuvo gize-lidineꞌ nene tiꞌ lo neive: Uvoꞌninge nakuꞌninge ma minilizangutiꞌ maliꞌmo veneꞌ do mino izipe gedamo helavo ma engikutiꞌ maliꞌmo aꞌmine gevonoꞌ veneꞌ nene dosa aꞌmine hilive nemuꞌ medelo izipe gedo molo-delive.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Neꞌmine ilisanako nemuꞌ nene uvoꞌninge nakuꞌninge seveni ma minaniꞌ ve. Ganaꞌ ve neꞌmo veneꞌ do izipahala ma sotoꞌ amavo hilineꞌ.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Idoꞌ hilive neꞌmi mehenelotiꞌ neꞌmo daniꞌza aꞌmineꞌmine ogavo
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 ma neꞌmo do mino aꞌmineꞌmine ogo hilineꞌ. Mo mukitoꞌ aꞌmineꞌmine ikaꞌ ikaꞌ igi izipahaꞌine ma gidami hili osuꞌ laniꞌ ve.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Neꞌmine ikevo alingeꞌ nene veneꞌ nesi hilineꞌ ve.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Neꞌmine ineꞌza eveneꞌ seveni aꞌmine veneꞌ daniꞌ nenako eveneꞌ mukiꞌ hilangutiꞌ otiliza gameneuꞌ nene veneꞌ nene zahi elenaho loloꞌ ogo minelive.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Aza aꞌmidoꞌ ngelo do velepeꞌ izo lamivo gize zohiꞌ o-delobe li neꞌmine likevo Izesuꞌ tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Idise mene noneꞌ gameneloꞌ nizaniꞌ aleve lingine nene veneꞌ daaꞌ idoꞌ veloꞌ vaaꞌ igaꞌ naniꞌza
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 eveneꞌ ma alingeꞌ gamene vomila hili nilizangutiꞌ gohi oti minevoꞌ minevoꞌ ngemeni dameni di otuhiliza aleve nene veneꞌ daaꞌ idoꞌ veloꞌ vaaꞌ ami minilisave.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Aꞌmine aleve ingine nene angeloꞌ neꞌmine minilisanako mo hilamilisave. Idoꞌ hili nilizangutiꞌ otiliza aleve nene Oꞌmosoꞌmo do ote-ngidineꞌ nenako mo eiꞌ izipahala neꞌmine liliꞌ igi minilisave.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Idoꞌ helaakutiꞌ otaaꞌ nemuꞌ nene Moseꞌ neꞌmosi nene do sotoꞌ ogo lelebizave. Adoꞌ aza za ngomoutiꞌ oloꞌ gulumo ineꞌ gamazi gizida nene Oꞌmosoꞌmo lineꞌ gamazi tiꞌ lo gizidotiꞌ nene lelebizineꞌ ma neive: Naza Abalahamule Isakale idoꞌ Zakobole engiꞌ Oꞌmosoꞌine nouve lineꞌ. Idoꞌ aꞌmine ve hili osuꞌ ladiniko engiꞌ Oꞌmosoꞌine nouve ngelo ma lamidine. Engiꞌ Oꞌmosoꞌine nouve lineꞌ neꞌmo mo hili osuꞌ lami ha nizave lo gelelesune.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Idoꞌ nanitekumuꞌ ve. Oꞌmosoꞌmo gelavo eveneꞌ mukiꞌ nene mo hili osuꞌ lami ha nizaniꞌ nenako nemuꞌ ve.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Neꞌmine lavo eveneꞌ monoꞌ apizi ngimaaꞌ ave linge malite Izesuꞌ gamaziꞌveloꞌ nene tiꞌ li li-imaniꞌ: Tisazo, gaza mo laminetoꞌ goloso laane laniꞌ.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Izesuꞌ neꞌmine lo lo-ngimineꞌ nemuꞌ nene ingine longoꞌ gohi i-dilisa voꞌine vavo alamaniꞌ ve.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Neꞌmine igi nizavo Izesuꞌ aza tiꞌ lo longoꞌ o-ngedo lo-ngimineꞌ: Do luꞌ izelive lo Oꞌmosoꞌmo imiselelesa live nene gozopoꞌ guvelesi ve naba Davidiꞌ aꞌvopilemoꞌ ve laaꞌ naniꞌ nene nanimuꞌ laaꞌ nave.
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Asiꞌve Davidiꞌ monoꞌ nama linguꞌ aꞌmine veꞌmi monovo lineꞌ nene monoꞌ godolouꞌ tiꞌ lo gize neineꞌ ma neive:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 Nanivo biluvaka nene gizengala doꞌmo leme-ngedekuvo
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Aꞌmine ve nemuꞌ nene Davidiꞌ aza Guveꞌnesi ve ve lineꞌ nenako nemuꞌ aꞌmine do luꞌ izelive lo Oꞌmosoꞌmo imiselelesa live nene Davidiꞌ aꞌvopilemoꞌ lemo minive minelidoꞌ nomive.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Izesuꞌ aza neꞌmine lo lo-ngemavo eveneꞌ mukiꞌ nete nigilavo izipahala zuho tiꞌ lo lo-ngimineꞌ:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 Monoꞌ apizi lingimaaꞌ aveti monovo nene dikelizaze. Eheꞌ igi golise gili minilo. Ingine nene lavolavo haꞌna haꞌna liki monaakumukovoꞌ ngumo helaaꞌ neivo idoꞌ maketiloꞌ nimonavo evenelite ningi ngopoꞌni li-ngidilizangumukovoꞌ ngumo helaaꞌ neivo idoꞌ monoꞌ numungukisi idoꞌ nosoꞌ niteꞌ naba nadaasi ingine nene ve nabalitevoꞌ minaaꞌ aniꞌ holomoloꞌ minaakumukovoꞌ nene ngumo helaaꞌ neive.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Idoꞌ veneꞌ gonoꞌ neti initeꞌ mataꞌine di osuꞌ li-ngidaaꞌ idoꞌ Oꞌmosola opoꞌni languꞌ nene evenelite ma ningilizahe li apa niteꞌ igi gamazi haꞌna haꞌna laaꞌ nave. Gamene nabauꞌ aꞌmine ve nene Oꞌmosoꞌmo lihime naba goloso ngemeleseive.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.