Lucas 1
MONO' GODOLO GOSOHO' (ASO) vs ARA
1 — ausente —
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 — ausente —
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Naza tiꞌ lo nolo-gimuve: Helodeꞌ aza Zudaia misubouꞌ guvelesi ve naba loloꞌ ogo minineꞌ gameneuꞌ nene evenetoꞌ medelo mino Oꞌmoso initeꞌ lehize-daaꞌ ive ma minineꞌ nene gulive Zakaliaꞌ ve. Aza nene evenetoꞌ medeli mini Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ ave Aloniꞌ aꞌvopilemoꞌ zuhoutiꞌ mino idoꞌ Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ gono senisi senisi igi daaꞌ aniꞌ mulise ma Abiaꞌ muliseutiꞌ minineꞌ ve. Idoꞌ veneꞌ ma do minineꞌ gulive Elisabeteꞌ nesi nene Aloniꞌ aꞌvopilemoꞌ zuhoutiꞌ minineꞌ ve.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ingine sitaꞌ nene Guvelesi veꞌmo louꞌ gamazi lo huko lineꞌ vaitoꞌ nene eꞌmeti mini gamaziꞌinesi nomineꞌ aleve mini Oꞌmosoꞌmi veleloꞌ nene eveneꞌ lisiheꞌ minasineꞌ ve.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Eveneꞌ lisiheꞌ minasineꞌza Elisabeteꞌ nene gohuno lizo neivo ingine nene izipahaꞌinesi gidami mini setatoꞌ nene ozoho mili minasineꞌ ve.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Idoꞌ Zakaliaꞌ zuho muliselite Zelusalemi ebekuꞌ monoꞌ numuno nabauꞌ nene gono dalizadoꞌ vavo Zakaliaꞌ nene Oꞌmoso initeꞌ lehize-daaꞌ gono Oꞌmosoꞌmi veleloꞌ dokaꞌ dokaꞌ ogo neivo
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 aꞌmine Zakaliaꞌ muliseutiꞌ nene kekeize lo minineꞌ monoꞌ numuno lulouꞌ dizo unuvo lamineꞌ ogaꞌ ineꞌ initeꞌ nene olokuꞌ gizo Oꞌmoso emelive ma di kegesilisa evenetoꞌ medeli mini Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ aveti monovoloꞌ eꞌmeti eveneꞌ maliꞌmi gulive di sotoꞌ igaꞌ zohikuꞌ zohiꞌ ikevo Zakaliaꞌ guliveꞌve sotoꞌ ogavo di kegesi-daniꞌ ve.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Di kegesi-dikevo unuvo lamineꞌ ogaꞌ ineꞌ initeꞌ olokuꞌ gizi Oꞌmoso imilizaniꞌ gamene ogavo eveneꞌ mukiꞌ nene monoꞌ numuno naba heta nene mulise mili mini Oꞌmosola li nizavo engitoꞌ medelo Zakaliaꞌ aza monoꞌ numuno kekeize lo mininguꞌ nene dizo aꞌmine unuvo lamineꞌ ogaꞌ ineꞌ initeꞌ nene gizo Oꞌmoso noimivo
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Guvelesi veꞌmi angeloꞌ maliꞌmo sotoꞌ o emo unuvo lamineꞌ ogaꞌ ineꞌ initeꞌ gizaaꞌ aniꞌ holomo neꞌmi zamela ote minineꞌ.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ote neivo Zakaliaꞌ ningosa upuhoꞌ ogo golise gelo minineꞌ ve.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Golise gilineꞌza angeloꞌ neꞌmo tiꞌ lo lo-imineꞌ: Zakaliazo, gaza golise gelamozo. Oꞌmosoꞌmo ezela lokaꞌ lokaꞌ naineꞌ initekumuꞌ nene mo gele gemave. Nemuꞌ elengaho Elisabeteꞌ nene gipa ma gedeleseize. Gulive nene Zohaneꞌ ve lo molalosane.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Idoꞌ gaza nene mulungauꞌ lamineꞌ goloso gelo golize izelesane. Idoꞌ eveneꞌ linge mukiꞌ nesi nene eiꞌ sotoꞌ ilingumuꞌ lamineꞌ gililisave.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Aza nene Guvelesi veꞌmo gilivo eze veleloꞌ nene eveneꞌ naba neꞌmine mineleseive. Aza nene vaini nososi mo namo sipaki ogaꞌ noso ato atoꞌ nesi nene mo namoloseive. Idoꞌ aza nene izelehi mulunouꞌ neivo minilidokisi nene Oꞌmosoꞌmi Sikalahuꞌ neꞌmo lulouꞌ minevo dovoꞌ ogo minivo Oꞌmosoꞌmi gono dalive lo eleꞌmize molaloseive.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Neꞌmine ogo aza neve Isilaeleꞌ aleve linge mukiꞌ nene aka golosoloꞌ nivangutiꞌ nene engiꞌ Guveꞌinesi ve Oꞌmosola do tineꞌ molo-ngedeleseive.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Idoꞌ aza nene gomuꞌ polohete Eliaꞌ eiꞌ amuzo idoꞌ emeni dameni neꞌmine do otuhosa Guvelesi ve nene gomuꞌ molo emo novo meꞌninge nete izipahaꞌine nene monovo do goloso goloso i-ngidamavo laminivoꞌ minilizave lo do hamoꞌ o-ngedo idoꞌ hokolizeꞌ igi bikiheti igaꞌ ave nene eveneꞌ lisiheꞌ laminelite gili daaꞌ naniꞌ monoꞌ nene lo-ngemavo gili dalisave. Neꞌmine ogo Guvelesi ve alingumuꞌ nene eveneꞌ ma ingine eze evenele zuho ma liliꞌ igi eꞌmetilizadoꞌ lisiheꞌ gehepeve i minilizave lo do lisiheꞌ o-ngedeleseive. Nemuꞌ aꞌmine gipa nene sotoꞌ ogavo gazasi eveneꞌ linge mukikisi longolize izilisave.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Angeloꞌ aza neꞌmine lavo Zakaliaꞌ tiꞌ lo longoꞌ o-dineꞌ: Nazasi eleꞌnahosi nene mo eleni vani molokusineꞌ nenako gipeꞌne ma gedelongumuꞌ nolo-nemaineꞌ nene mo laminetoꞌ lo-nemaneꞌ neive lo nado gelelove.
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Neꞌmine lavo angeloꞌ aza tiꞌ lo lo-imineꞌ: Naza nene Oꞌmosoꞌmi veleloꞌ minaaꞌ nouvoniꞌ angeloꞌ nGabilieleꞌ ma ne nouve. Oꞌmoso asiꞌve nene geiꞌ gamazi lo-gemo idoꞌ gamazi lamineꞌ lo-gimuvoniꞌ nemukisi lo-gemelongumuꞌ nene nimiselavo nouve.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Nemuꞌ nene gelezo. Gaza neniꞌ gamazi luvoniꞌ gele eleꞌvoleꞌ amaneꞌ nemuꞌ nene gamazi lamo tihine hizo nanivo aꞌmine luvoniꞌ initekumuꞌ nene gameneꞌveloꞌ lisiheꞌ ogosa ogo gihile izeleseive. Idoꞌ neꞌmine ogavo gaza gohi gamazi lolosane.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Idoꞌ eveneꞌ nete monoꞌ numuno nabaꞌmi heta mini Zakaliaꞌ geto nonida lemo alihe li ezemuꞌ gizebo igi minaniꞌza angeloꞌ neꞌmo gamazi lo-emo minidiꞌmo nene gamene haꞌna mino lemo heta amivo nemuꞌ nene eveneꞌ ingine gaꞌine mukiꞌ gili minaniꞌ ve.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Neꞌmine igi nizavo Zakaliaꞌ aza heta lemo aniꞌza gamazi ngelo lamilineꞌ ogavo tihine hize mino eveneꞌ gamazi lo-ngemelesa nene anadunuꞌ avazahavoꞌ o-ngimineꞌ ve. Neꞌmine noo-ngimivo eveneꞌ nete aza nene monoꞌ numunguꞌ nene initeꞌ ma veleloꞌ o molo noloseive li gilaniꞌ.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Idoꞌ Zakaliaꞌ nene aꞌmine gonoꞌve nene do do vo neivo gono do do vilineꞌ gameneꞌve nene osuꞌ lavo Zelusalemi numuno ebeꞌ nene hulo numuꞌvela tineꞌ molo vineꞌ.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 — ausente —
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 — ausente —
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Elisabeteꞌ nene izipahala minavo neivo ikeꞌni sigisi (6) neꞌmine ogo vavo Oꞌmoso neꞌmo angeloꞌ nGabilieleꞌni nene imiselavo nGalilaia misubouꞌ numuno ebeꞌ ma gulive Nasaletela lemo aniꞌ.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Aꞌmida nene alungo olihe veloꞌ vamineꞌ alu ma gulive Maliaꞌ nene Zuda veti guveꞌinesi ve naba Davidiꞌ aꞌvopilemoꞌ zuhoutiꞌ ve ma gulive Zoseheꞌni izeni imikaniꞌ alu neida lemo aniꞌ.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Angeloꞌ aza ogo aꞌmine alu Maliaꞌni nene meseꞌ aseka lo-do tiꞌ lo lo-imineꞌ: Guvelesi veꞌmo ninge lamineꞌ do hize eleꞌ o-gidivo naneꞌ veneꞌ gaza nabe. Guvelesi ve nene geikisi neive.
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Neꞌmine lo lavo Maliaꞌ aza aꞌmine meseꞌ aseka lo-do lineꞌ gamazi nemuꞌ nene monovo nanitekumuꞌ lihe lo gopo gala gelo minineꞌ.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Neꞌmino neivo angeloꞌ aza tiꞌ lo lo-imineꞌ: Maliazo, gaza gehelele izamivoo. Oꞌmosoꞌmo geiꞌ nene ninge lamineꞌ dave.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Gaza gelezo. Gaza nene mo izipaha minavo gipe ma gedelesange. Guliveꞌve Izesuꞌ ve lo molalosane.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Aza nene eveneꞌ naba loloꞌ ogo mineleseive. Neꞌmine ogo neivo eikumuꞌ nene Oꞌmoso hozila miniveꞌmi gipele ve lavo mineleseive. Idoꞌ Guvelesi ve Oꞌmoso neꞌmo avoloho Davidiꞌ guvelesi ve naba loloꞌ ogo minineꞌ moꞌmosiꞌve nene emavo
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Zakoboꞌ zuho Isilaeleꞌ aleveti Guveꞌinesi ve naba loloꞌ ogo engitoꞌ nene minevoꞌ minevoꞌ ogo gizebo o-ngedo neivo aꞌmine gizebo ogo mine do vilineꞌ nene osuꞌ lamoloseive.
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Angeloꞌ aza neꞌmine lavo Maliaꞌ aza tiꞌ lo longoꞌ o-dineꞌ: Naza nene olihe vemohokisi bizo ongamusineꞌ nenako gaza laineꞌ gamazi nene nenita nado sotoꞌ ilive.
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Neꞌmine lineꞌza angeloꞌ aza tiꞌ lo lo-imineꞌ: Oꞌmosoꞌmi Sikalahuꞌ nene geita ogo minavo Oꞌmoso hozila dizo minive neꞌmi amuzo neꞌmo asabuꞌ ize-gedavo neꞌmo nene izipaha mineleseive. Nemuꞌ nene aꞌmine izipahaka gedelineꞌ nene Oꞌmosoꞌmi gipele gehepeve ve lavo mineleseive.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Idoꞌ ma nene gelezo. Geze zuhoutiꞌ veneꞌ gohaho Elisabeteꞌ nene gohuno veneꞌ ve li-daaꞌ aniꞌza idise nene izipahala minavo gipe gatunosi neivo ikeꞌni sigisi (6) nene novive.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Idoꞌ neꞌmine noluvoniꞌ nene Oꞌmoso aza neꞌmine manaꞌmine initeꞌ ilineꞌ amuzoꞌve nene nomineꞌ nevoba aza olove lo lilineꞌ initeꞌ mukiꞌ nene ha ogakovoꞌ ilineꞌ nenako ha oloseive losa nemuꞌ noluze. Gaza gaka mukiꞌ gelamozo.
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Neꞌmine lavo Maliaꞌ aza tiꞌ lo lineꞌ: Naza nene Guvelesi veꞌmi gelekeleꞌ alu nouvoniꞌ nenako nemuꞌ nene gaza laineꞌ neꞌmino sotoꞌ o-nidivoo. Neꞌmine lavo angeloꞌ aza Maliaꞌni hulo-do vineꞌ.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Idoꞌ angeloꞌ hulo-do vavo nelotiꞌ nene Maliaꞌ aza mine haꞌna amo Zudaia misubouꞌ golo mukiꞌ lo minida numuno ebeꞌ ma minida nene geto vo hetelineꞌ.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Aꞌmida nene Zakaliaꞌ numunguꞌ dizo elenaho Elisabeteꞌni nene meseꞌ aseka lo-dineꞌ.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Neꞌmino meseꞌ aseka nolo-divo Elisabeteꞌ aza nogilivo izipe neꞌmo mulunouko gabe kabeꞌ neivo Oꞌmosoꞌmi Sikalahuꞌ neꞌmo Elisabeteda mino hize eleꞌ o-divo
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 nolo nabautiꞌ gekeꞌ lo tiꞌ lo Maliaꞌni lo-dineꞌ: Oꞌmosoꞌmo geiꞌ nene veneꞌ mukiꞌ ngivileꞌ ogo ninge lamineꞌ do noꞌnohoꞌ ize-gedavo nane. Idoꞌ geiꞌ mulungauꞌ neineꞌ izipaha nesi nene noꞌnohoꞌ ize-davo neive.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Nemuꞌ nene Guveꞌnesi veꞌmi izeleho gaza nene neniꞌ haza veneꞌ nouvoda alinidoꞌ lisiheꞌ amaneꞌ nenako mo oganivo laniteꞌ nogiluve.
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Gelezo. Gaza ogo hetelo meseꞌ aseka nolo-nedanivo nogiluvo gatuꞌneuꞌ izipe neꞌmo olize izo moiꞌ moiꞌ ogavosa nemuꞌ nene noluve.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Gaza Guvelesi veꞌmo lo-gimineꞌ gamazi nene gihile izeleseive lo gele eleꞌvoleꞌ aineꞌ nenako nemuꞌ Guvelesi veꞌmo noꞌnohoꞌ ize-gedavo golize izo minelineꞌ akaloꞌ mine molo nane.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Elisabeteꞌ aza neꞌmine lavo Maliaꞌ aza nama gosohoꞌ bele molo tiꞌ lo lineꞌ:
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Idoꞌ luꞌne neꞌmo nene nuꞌ izaaꞌ ive Oꞌmosomuꞌ nene olize noizive.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Naza neꞌmine uvoniꞌ nene nanitekumuꞌ ve.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Ee, amuzo malehe minive Oꞌmoso aza nene initeꞌ lamineꞌ goloso nenita o-nidineꞌ nene
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Idoꞌ ezemuꞌ lehelele izivo mino eꞌmeto nonive leliꞌ nene mulumote ningo hize eleꞌ o-ledo neineꞌ monovoꞌve nene
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Idoꞌ ve ma ingine amebe ve none li luꞌine gaꞌninguꞌ gili gavele ve gehesave nene
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Idoꞌ guveꞌinesi naba minave nene eveneꞌ gizebo i-ngidi minaaꞌ aniꞌ moꞌmosiꞌnidotiꞌ nene ngehusoꞌ ogo do hulineꞌ gelavo guveꞌinesi ve nene gohi minamaaꞌ aniꞌ ve.
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Idoꞌ gohoꞌ gahaliꞌ mini initekumuꞌ gaꞌna hili minave nene initeꞌ lamineꞌ vaiꞌ ngemavo di vaiꞌ li minaaꞌ aniꞌza
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Maliaꞌ aza mo neꞌmine lo osuꞌ lo Elisabetekisi makaꞌ mino ikeꞌni sito hamo do hulosa numuꞌvela tineꞌ molo vineꞌ.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Idoꞌ Elisabeteꞌ aza izipahala gedelineꞌ gamene nene mo alitavo gipele gidineꞌ.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Neꞌmine ogavo nemuꞌ nene Guvelesi veꞌmo Elisabeteꞌni atoliꞌmine ogo mulumolo ningo nasahiliꞌ o-do hize eleꞌ o-dingumuꞌ nene eze zuho netesi idoꞌ oholomote zuho netesi nene gili ezesi inginesi ngolize makatoꞌ izaniꞌ.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Neꞌmine igi nizavo izipe nene sotoꞌ idotiꞌ gamene eiti (8) ogo vavo aꞌmine gameneuꞌ aꞌmine izipe nene Oꞌmosoꞌmi noso mili-di okoꞌno lolovo huki-dilisa igi guliveꞌve nene melehidoꞌ Zakaliaꞌ ve li milalisa aniꞌza
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 izeleho neꞌmo oꞌve lo-ngedo guliveꞌve nene Zohaneꞌ ve lo mineleseive lineꞌ.
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Neꞌmine lavo ingine tiꞌ li li-imaniꞌ: Eꞌe, geze zuho mukikutiꞌ nene neꞌmine guliveꞌinesi minave hamokisi ma minamave.
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Neꞌmine li aꞌinedunuꞌ avazaha igi melehine tiꞌ li longoꞌ i-daniꞌ: Gaza gulive nadive lo molo-delesa gele nane.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Neꞌmine li longoꞌ i-dikevo meleho aza luhuvo gizo lo-ngemelesa luhuvo gizelineꞌ initekumuꞌ anadunuꞌ avazaha ogo longoꞌ o-ngedavo ma di imikevo tiꞌ lo gizineꞌ: Guliveꞌve nene Zohaneꞌ ve lo mineleseive. Neꞌmine lo gizavo eveneꞌ ingine voꞌine vavo gopo gaꞌine gili minaniꞌ.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Neꞌmine igi nizavo Zakaliaꞌ aza gamazi lilineꞌ akaꞌve hize tile-davo minineꞌ initeꞌ nene osuꞌ lo-davo gohi tihine hizamo aꞌmidoꞌ liteꞌ lo gamazi apiꞌ ogo nolo Oꞌmoso opoꞌni lo minineꞌ.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Idoꞌ initeꞌ neꞌmine sotoꞌ ingumuꞌ nene aꞌmine ebekuꞌ miniꞌmi monave mukiꞌ nene gili ngehelele izivo nizavo aꞌmine sotoꞌ ineꞌ initeꞌ neꞌmi gamaziꞌve nene Zudaia misubouꞌ golola numuno ebeꞌ mukikuꞌ minave ingine nene li voleloꞌ meloꞌ igi minaniꞌ.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Neꞌmine igi mini aꞌmine gamazi gilave mukiꞌ ingine nene Guvelesi veꞌmi amuzo eita sotoꞌ ogo minineꞌ nemuꞌ nene gilaniꞌ nenako nemuꞌ aꞌmine gamazi nene di maduꞌninguꞌ mili mini tiꞌ li laniꞌ: Aꞌmine izipe nene sotoꞌ olosa neivosi idoꞌ sotoꞌ neivosi vote vineꞌ initeꞌ neꞌmine sotoꞌ ineꞌ nenako alingeꞌ naniꞌmine ve loloꞌ ogo mineꞌ nalivo. Mo eveneꞌ naba neꞌmine ma loloꞌ ilidoꞌ o noloseive li laniꞌ ve.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Idoꞌ Zohaneꞌ meleho Zakaliaꞌ aza nene Oꞌmosoꞌmi Sikalahuliꞌmo ogo hize eleꞌ o-divo Oꞌmosoꞌmi veletiꞌ gamazi tiꞌ lo lo sotoꞌ ogo nama lineꞌ:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 Isilaeleꞌ aleveti Guvetesi ve Oꞌmoso nene do naba o-do opoꞌni lolone.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Idoꞌ do ote-dineꞌ nene eveneꞌ ma lelikumuꞌ muso gaꞌine dizavo biluvaꞌ i-lidaaꞌ aveti aꞌninguꞌ minuningutiꞌ nene
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 — ausente —
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 — ausente —
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Idoꞌ nelotiꞌ aꞌmine izipe Zohaneꞌ nene naba oꞌmo vo mino gala gele ngenga lo minineꞌza eze gono dalineꞌ gamene Oꞌmosoꞌmo molo-dineꞌ nene olihe amivo Isilaeleꞌ aleveti veꞌnidoꞌ nene sotoꞌ amo ebeꞌ hadive gokoꞌ lo minaaꞌ idaavoꞌ nene ongo mono minineꞌ ve.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.