Lucas 1
MONO' GODOLO GOSOHO' (ASO) vs ARIB
1 — ausente —
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 — ausente —
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Naza tiꞌ lo nolo-gimuve: Helodeꞌ aza Zudaia misubouꞌ guvelesi ve naba loloꞌ ogo minineꞌ gameneuꞌ nene evenetoꞌ medelo mino Oꞌmoso initeꞌ lehize-daaꞌ ive ma minineꞌ nene gulive Zakaliaꞌ ve. Aza nene evenetoꞌ medeli mini Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ ave Aloniꞌ aꞌvopilemoꞌ zuhoutiꞌ mino idoꞌ Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ gono senisi senisi igi daaꞌ aniꞌ mulise ma Abiaꞌ muliseutiꞌ minineꞌ ve. Idoꞌ veneꞌ ma do minineꞌ gulive Elisabeteꞌ nesi nene Aloniꞌ aꞌvopilemoꞌ zuhoutiꞌ minineꞌ ve.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Ingine sitaꞌ nene Guvelesi veꞌmo louꞌ gamazi lo huko lineꞌ vaitoꞌ nene eꞌmeti mini gamaziꞌinesi nomineꞌ aleve mini Oꞌmosoꞌmi veleloꞌ nene eveneꞌ lisiheꞌ minasineꞌ ve.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Eveneꞌ lisiheꞌ minasineꞌza Elisabeteꞌ nene gohuno lizo neivo ingine nene izipahaꞌinesi gidami mini setatoꞌ nene ozoho mili minasineꞌ ve.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Idoꞌ Zakaliaꞌ zuho muliselite Zelusalemi ebekuꞌ monoꞌ numuno nabauꞌ nene gono dalizadoꞌ vavo Zakaliaꞌ nene Oꞌmoso initeꞌ lehize-daaꞌ gono Oꞌmosoꞌmi veleloꞌ dokaꞌ dokaꞌ ogo neivo
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 aꞌmine Zakaliaꞌ muliseutiꞌ nene kekeize lo minineꞌ monoꞌ numuno lulouꞌ dizo unuvo lamineꞌ ogaꞌ ineꞌ initeꞌ nene olokuꞌ gizo Oꞌmoso emelive ma di kegesilisa evenetoꞌ medeli mini Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ aveti monovoloꞌ eꞌmeti eveneꞌ maliꞌmi gulive di sotoꞌ igaꞌ zohikuꞌ zohiꞌ ikevo Zakaliaꞌ guliveꞌve sotoꞌ ogavo di kegesi-daniꞌ ve.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Di kegesi-dikevo unuvo lamineꞌ ogaꞌ ineꞌ initeꞌ olokuꞌ gizi Oꞌmoso imilizaniꞌ gamene ogavo eveneꞌ mukiꞌ nene monoꞌ numuno naba heta nene mulise mili mini Oꞌmosola li nizavo engitoꞌ medelo Zakaliaꞌ aza monoꞌ numuno kekeize lo mininguꞌ nene dizo aꞌmine unuvo lamineꞌ ogaꞌ ineꞌ initeꞌ nene gizo Oꞌmoso noimivo
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Guvelesi veꞌmi angeloꞌ maliꞌmo sotoꞌ o emo unuvo lamineꞌ ogaꞌ ineꞌ initeꞌ gizaaꞌ aniꞌ holomo neꞌmi zamela ote minineꞌ.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Ote neivo Zakaliaꞌ ningosa upuhoꞌ ogo golise gelo minineꞌ ve.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Golise gilineꞌza angeloꞌ neꞌmo tiꞌ lo lo-imineꞌ: Zakaliazo, gaza golise gelamozo. Oꞌmosoꞌmo ezela lokaꞌ lokaꞌ naineꞌ initekumuꞌ nene mo gele gemave. Nemuꞌ elengaho Elisabeteꞌ nene gipa ma gedeleseize. Gulive nene Zohaneꞌ ve lo molalosane.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Idoꞌ gaza nene mulungauꞌ lamineꞌ goloso gelo golize izelesane. Idoꞌ eveneꞌ linge mukiꞌ nesi nene eiꞌ sotoꞌ ilingumuꞌ lamineꞌ gililisave.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Aza nene Guvelesi veꞌmo gilivo eze veleloꞌ nene eveneꞌ naba neꞌmine mineleseive. Aza nene vaini nososi mo namo sipaki ogaꞌ noso ato atoꞌ nesi nene mo namoloseive. Idoꞌ aza nene izelehi mulunouꞌ neivo minilidokisi nene Oꞌmosoꞌmi Sikalahuꞌ neꞌmo lulouꞌ minevo dovoꞌ ogo minivo Oꞌmosoꞌmi gono dalive lo eleꞌmize molaloseive.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Neꞌmine ogo aza neve Isilaeleꞌ aleve linge mukiꞌ nene aka golosoloꞌ nivangutiꞌ nene engiꞌ Guveꞌinesi ve Oꞌmosola do tineꞌ molo-ngedeleseive.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Idoꞌ aza nene gomuꞌ polohete Eliaꞌ eiꞌ amuzo idoꞌ emeni dameni neꞌmine do otuhosa Guvelesi ve nene gomuꞌ molo emo novo meꞌninge nete izipahaꞌine nene monovo do goloso goloso i-ngidamavo laminivoꞌ minilizave lo do hamoꞌ o-ngedo idoꞌ hokolizeꞌ igi bikiheti igaꞌ ave nene eveneꞌ lisiheꞌ laminelite gili daaꞌ naniꞌ monoꞌ nene lo-ngemavo gili dalisave. Neꞌmine ogo Guvelesi ve alingumuꞌ nene eveneꞌ ma ingine eze evenele zuho ma liliꞌ igi eꞌmetilizadoꞌ lisiheꞌ gehepeve i minilizave lo do lisiheꞌ o-ngedeleseive. Nemuꞌ aꞌmine gipa nene sotoꞌ ogavo gazasi eveneꞌ linge mukikisi longolize izilisave.
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Angeloꞌ aza neꞌmine lavo Zakaliaꞌ tiꞌ lo longoꞌ o-dineꞌ: Nazasi eleꞌnahosi nene mo eleni vani molokusineꞌ nenako gipeꞌne ma gedelongumuꞌ nolo-nemaineꞌ nene mo laminetoꞌ lo-nemaneꞌ neive lo nado gelelove.
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Neꞌmine lavo angeloꞌ aza tiꞌ lo lo-imineꞌ: Naza nene Oꞌmosoꞌmi veleloꞌ minaaꞌ nouvoniꞌ angeloꞌ nGabilieleꞌ ma ne nouve. Oꞌmoso asiꞌve nene geiꞌ gamazi lo-gemo idoꞌ gamazi lamineꞌ lo-gimuvoniꞌ nemukisi lo-gemelongumuꞌ nene nimiselavo nouve.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Nemuꞌ nene gelezo. Gaza neniꞌ gamazi luvoniꞌ gele eleꞌvoleꞌ amaneꞌ nemuꞌ nene gamazi lamo tihine hizo nanivo aꞌmine luvoniꞌ initekumuꞌ nene gameneꞌveloꞌ lisiheꞌ ogosa ogo gihile izeleseive. Idoꞌ neꞌmine ogavo gaza gohi gamazi lolosane.
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Idoꞌ eveneꞌ nete monoꞌ numuno nabaꞌmi heta mini Zakaliaꞌ geto nonida lemo alihe li ezemuꞌ gizebo igi minaniꞌza angeloꞌ neꞌmo gamazi lo-emo minidiꞌmo nene gamene haꞌna mino lemo heta amivo nemuꞌ nene eveneꞌ ingine gaꞌine mukiꞌ gili minaniꞌ ve.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Neꞌmine igi nizavo Zakaliaꞌ aza heta lemo aniꞌza gamazi ngelo lamilineꞌ ogavo tihine hize mino eveneꞌ gamazi lo-ngemelesa nene anadunuꞌ avazahavoꞌ o-ngimineꞌ ve. Neꞌmine noo-ngimivo eveneꞌ nete aza nene monoꞌ numunguꞌ nene initeꞌ ma veleloꞌ o molo noloseive li gilaniꞌ.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Idoꞌ Zakaliaꞌ nene aꞌmine gonoꞌve nene do do vo neivo gono do do vilineꞌ gameneꞌve nene osuꞌ lavo Zelusalemi numuno ebeꞌ nene hulo numuꞌvela tineꞌ molo vineꞌ.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 — ausente —
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 — ausente —
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Elisabeteꞌ nene izipahala minavo neivo ikeꞌni sigisi (6) neꞌmine ogo vavo Oꞌmoso neꞌmo angeloꞌ nGabilieleꞌni nene imiselavo nGalilaia misubouꞌ numuno ebeꞌ ma gulive Nasaletela lemo aniꞌ.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Aꞌmida nene alungo olihe veloꞌ vamineꞌ alu ma gulive Maliaꞌ nene Zuda veti guveꞌinesi ve naba Davidiꞌ aꞌvopilemoꞌ zuhoutiꞌ ve ma gulive Zoseheꞌni izeni imikaniꞌ alu neida lemo aniꞌ.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Angeloꞌ aza ogo aꞌmine alu Maliaꞌni nene meseꞌ aseka lo-do tiꞌ lo lo-imineꞌ: Guvelesi veꞌmo ninge lamineꞌ do hize eleꞌ o-gidivo naneꞌ veneꞌ gaza nabe. Guvelesi ve nene geikisi neive.
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Neꞌmine lo lavo Maliaꞌ aza aꞌmine meseꞌ aseka lo-do lineꞌ gamazi nemuꞌ nene monovo nanitekumuꞌ lihe lo gopo gala gelo minineꞌ.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Neꞌmino neivo angeloꞌ aza tiꞌ lo lo-imineꞌ: Maliazo, gaza gehelele izamivoo. Oꞌmosoꞌmo geiꞌ nene ninge lamineꞌ dave.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Gaza gelezo. Gaza nene mo izipaha minavo gipe ma gedelesange. Guliveꞌve Izesuꞌ ve lo molalosane.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Aza nene eveneꞌ naba loloꞌ ogo mineleseive. Neꞌmine ogo neivo eikumuꞌ nene Oꞌmoso hozila miniveꞌmi gipele ve lavo mineleseive. Idoꞌ Guvelesi ve Oꞌmoso neꞌmo avoloho Davidiꞌ guvelesi ve naba loloꞌ ogo minineꞌ moꞌmosiꞌve nene emavo
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Zakoboꞌ zuho Isilaeleꞌ aleveti Guveꞌinesi ve naba loloꞌ ogo engitoꞌ nene minevoꞌ minevoꞌ ogo gizebo o-ngedo neivo aꞌmine gizebo ogo mine do vilineꞌ nene osuꞌ lamoloseive.
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Angeloꞌ aza neꞌmine lavo Maliaꞌ aza tiꞌ lo longoꞌ o-dineꞌ: Naza nene olihe vemohokisi bizo ongamusineꞌ nenako gaza laineꞌ gamazi nene nenita nado sotoꞌ ilive.
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Neꞌmine lineꞌza angeloꞌ aza tiꞌ lo lo-imineꞌ: Oꞌmosoꞌmi Sikalahuꞌ nene geita ogo minavo Oꞌmoso hozila dizo minive neꞌmi amuzo neꞌmo asabuꞌ ize-gedavo neꞌmo nene izipaha mineleseive. Nemuꞌ nene aꞌmine izipahaka gedelineꞌ nene Oꞌmosoꞌmi gipele gehepeve ve lavo mineleseive.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Idoꞌ ma nene gelezo. Geze zuhoutiꞌ veneꞌ gohaho Elisabeteꞌ nene gohuno veneꞌ ve li-daaꞌ aniꞌza idise nene izipahala minavo gipe gatunosi neivo ikeꞌni sigisi (6) nene novive.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Idoꞌ neꞌmine noluvoniꞌ nene Oꞌmoso aza neꞌmine manaꞌmine initeꞌ ilineꞌ amuzoꞌve nene nomineꞌ nevoba aza olove lo lilineꞌ initeꞌ mukiꞌ nene ha ogakovoꞌ ilineꞌ nenako ha oloseive losa nemuꞌ noluze. Gaza gaka mukiꞌ gelamozo.
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Neꞌmine lavo Maliaꞌ aza tiꞌ lo lineꞌ: Naza nene Guvelesi veꞌmi gelekeleꞌ alu nouvoniꞌ nenako nemuꞌ nene gaza laineꞌ neꞌmino sotoꞌ o-nidivoo. Neꞌmine lavo angeloꞌ aza Maliaꞌni hulo-do vineꞌ.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Idoꞌ angeloꞌ hulo-do vavo nelotiꞌ nene Maliaꞌ aza mine haꞌna amo Zudaia misubouꞌ golo mukiꞌ lo minida numuno ebeꞌ ma minida nene geto vo hetelineꞌ.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Aꞌmida nene Zakaliaꞌ numunguꞌ dizo elenaho Elisabeteꞌni nene meseꞌ aseka lo-dineꞌ.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Neꞌmino meseꞌ aseka nolo-divo Elisabeteꞌ aza nogilivo izipe neꞌmo mulunouko gabe kabeꞌ neivo Oꞌmosoꞌmi Sikalahuꞌ neꞌmo Elisabeteda mino hize eleꞌ o-divo
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 nolo nabautiꞌ gekeꞌ lo tiꞌ lo Maliaꞌni lo-dineꞌ: Oꞌmosoꞌmo geiꞌ nene veneꞌ mukiꞌ ngivileꞌ ogo ninge lamineꞌ do noꞌnohoꞌ ize-gedavo nane. Idoꞌ geiꞌ mulungauꞌ neineꞌ izipaha nesi nene noꞌnohoꞌ ize-davo neive.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Nemuꞌ nene Guveꞌnesi veꞌmi izeleho gaza nene neniꞌ haza veneꞌ nouvoda alinidoꞌ lisiheꞌ amaneꞌ nenako mo oganivo laniteꞌ nogiluve.
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Gelezo. Gaza ogo hetelo meseꞌ aseka nolo-nedanivo nogiluvo gatuꞌneuꞌ izipe neꞌmo olize izo moiꞌ moiꞌ ogavosa nemuꞌ nene noluve.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Gaza Guvelesi veꞌmo lo-gimineꞌ gamazi nene gihile izeleseive lo gele eleꞌvoleꞌ aineꞌ nenako nemuꞌ Guvelesi veꞌmo noꞌnohoꞌ ize-gedavo golize izo minelineꞌ akaloꞌ mine molo nane.
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Elisabeteꞌ aza neꞌmine lavo Maliaꞌ aza nama gosohoꞌ bele molo tiꞌ lo lineꞌ:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Idoꞌ luꞌne neꞌmo nene nuꞌ izaaꞌ ive Oꞌmosomuꞌ nene olize noizive.
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 Naza neꞌmine uvoniꞌ nene nanitekumuꞌ ve.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Ee, amuzo malehe minive Oꞌmoso aza nene initeꞌ lamineꞌ goloso nenita o-nidineꞌ nene
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Idoꞌ ezemuꞌ lehelele izivo mino eꞌmeto nonive leliꞌ nene mulumote ningo hize eleꞌ o-ledo neineꞌ monovoꞌve nene
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Idoꞌ ve ma ingine amebe ve none li luꞌine gaꞌninguꞌ gili gavele ve gehesave nene
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Idoꞌ guveꞌinesi naba minave nene eveneꞌ gizebo i-ngidi minaaꞌ aniꞌ moꞌmosiꞌnidotiꞌ nene ngehusoꞌ ogo do hulineꞌ gelavo guveꞌinesi ve nene gohi minamaaꞌ aniꞌ ve.
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Idoꞌ gohoꞌ gahaliꞌ mini initekumuꞌ gaꞌna hili minave nene initeꞌ lamineꞌ vaiꞌ ngemavo di vaiꞌ li minaaꞌ aniꞌza
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 — ausente —
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Maliaꞌ aza mo neꞌmine lo osuꞌ lo Elisabetekisi makaꞌ mino ikeꞌni sito hamo do hulosa numuꞌvela tineꞌ molo vineꞌ.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Idoꞌ Elisabeteꞌ aza izipahala gedelineꞌ gamene nene mo alitavo gipele gidineꞌ.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Neꞌmine ogavo nemuꞌ nene Guvelesi veꞌmo Elisabeteꞌni atoliꞌmine ogo mulumolo ningo nasahiliꞌ o-do hize eleꞌ o-dingumuꞌ nene eze zuho netesi idoꞌ oholomote zuho netesi nene gili ezesi inginesi ngolize makatoꞌ izaniꞌ.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Neꞌmine igi nizavo izipe nene sotoꞌ idotiꞌ gamene eiti (8) ogo vavo aꞌmine gameneuꞌ aꞌmine izipe nene Oꞌmosoꞌmi noso mili-di okoꞌno lolovo huki-dilisa igi guliveꞌve nene melehidoꞌ Zakaliaꞌ ve li milalisa aniꞌza
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 izeleho neꞌmo oꞌve lo-ngedo guliveꞌve nene Zohaneꞌ ve lo mineleseive lineꞌ.
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Neꞌmine lavo ingine tiꞌ li li-imaniꞌ: Eꞌe, geze zuho mukikutiꞌ nene neꞌmine guliveꞌinesi minave hamokisi ma minamave.
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Neꞌmine li aꞌinedunuꞌ avazaha igi melehine tiꞌ li longoꞌ i-daniꞌ: Gaza gulive nadive lo molo-delesa gele nane.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Neꞌmine li longoꞌ i-dikevo meleho aza luhuvo gizo lo-ngemelesa luhuvo gizelineꞌ initekumuꞌ anadunuꞌ avazaha ogo longoꞌ o-ngedavo ma di imikevo tiꞌ lo gizineꞌ: Guliveꞌve nene Zohaneꞌ ve lo mineleseive. Neꞌmine lo gizavo eveneꞌ ingine voꞌine vavo gopo gaꞌine gili minaniꞌ.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Neꞌmine igi nizavo Zakaliaꞌ aza gamazi lilineꞌ akaꞌve hize tile-davo minineꞌ initeꞌ nene osuꞌ lo-davo gohi tihine hizamo aꞌmidoꞌ liteꞌ lo gamazi apiꞌ ogo nolo Oꞌmoso opoꞌni lo minineꞌ.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Idoꞌ initeꞌ neꞌmine sotoꞌ ingumuꞌ nene aꞌmine ebekuꞌ miniꞌmi monave mukiꞌ nene gili ngehelele izivo nizavo aꞌmine sotoꞌ ineꞌ initeꞌ neꞌmi gamaziꞌve nene Zudaia misubouꞌ golola numuno ebeꞌ mukikuꞌ minave ingine nene li voleloꞌ meloꞌ igi minaniꞌ.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Neꞌmine igi mini aꞌmine gamazi gilave mukiꞌ ingine nene Guvelesi veꞌmi amuzo eita sotoꞌ ogo minineꞌ nemuꞌ nene gilaniꞌ nenako nemuꞌ aꞌmine gamazi nene di maduꞌninguꞌ mili mini tiꞌ li laniꞌ: Aꞌmine izipe nene sotoꞌ olosa neivosi idoꞌ sotoꞌ neivosi vote vineꞌ initeꞌ neꞌmine sotoꞌ ineꞌ nenako alingeꞌ naniꞌmine ve loloꞌ ogo mineꞌ nalivo. Mo eveneꞌ naba neꞌmine ma loloꞌ ilidoꞌ o noloseive li laniꞌ ve.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Idoꞌ Zohaneꞌ meleho Zakaliaꞌ aza nene Oꞌmosoꞌmi Sikalahuliꞌmo ogo hize eleꞌ o-divo Oꞌmosoꞌmi veletiꞌ gamazi tiꞌ lo lo sotoꞌ ogo nama lineꞌ:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 Isilaeleꞌ aleveti Guvetesi ve Oꞌmoso nene do naba o-do opoꞌni lolone.
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 — ausente —
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 Idoꞌ do ote-dineꞌ nene eveneꞌ ma lelikumuꞌ muso gaꞌine dizavo biluvaꞌ i-lidaaꞌ aveti aꞌninguꞌ minuningutiꞌ nene
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 — ausente —
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Idoꞌ nelotiꞌ aꞌmine izipe Zohaneꞌ nene naba oꞌmo vo mino gala gele ngenga lo minineꞌza eze gono dalineꞌ gamene Oꞌmosoꞌmo molo-dineꞌ nene olihe amivo Isilaeleꞌ aleveti veꞌnidoꞌ nene sotoꞌ amo ebeꞌ hadive gokoꞌ lo minaaꞌ idaavoꞌ nene ongo mono minineꞌ ve.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.