João 11

MONO' GODOLO GOSOHO' (ASO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Betania numudotiꞌ ve ma minineꞌ nene gulive Lasaloꞌ ve. Aꞌmine ve nene initeꞌ gize do minineꞌ. Idoꞌ alungo setaꞌ atelehoi alunoloi Maliaki Mataki nene makaꞌ hamoꞌ numudotiꞌ minasineꞌ ve.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Aꞌmine meuko guliveꞌve nouvoniꞌ Maliaꞌ Guvelesi veꞌmi gizeneloꞌ uveli lamineꞌ leke-do godolo zopovodunuꞌ gilite-dineꞌ alu nene initeꞌ gize dave Lasaloꞌ alunolo minineꞌ ve.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Minineꞌ nenako alunolo setaꞌ ingine Izesuda gamazi tiꞌ li li hulasineꞌ: Guvekasi ve, gelezo. Gaza luka eme minanive ma nene initeꞌ gize dave.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Idoꞌ Izesuꞌ nene aꞌmine gamazi gelosa tiꞌ lo lineꞌ: Initeꞌ gize daniꞌ nene mudise helelive losa nevoba asi Oꞌmosoꞌmi guvele monelive losasi idoꞌ nelotiꞌ nene Oꞌmosoꞌmi gipele neniꞌ nene di hozi li-nidilizangumuꞌ ve losasi nene initeꞌ gize daniꞌ ve.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Idoꞌ Izesuꞌ aza Mataꞌnisi alunolosi idoꞌ uvoꞌnibine Lasaloꞌnisi nene lulo ngeme minive minaniꞌza
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Lasaloꞌ initeꞌ gize dave li laniꞌ gamaziꞌve gilidotiꞌ nene gohi gamene sitaꞌ ma imineꞌ molo aꞌmine minineꞌ ebekuꞌ nene ha minineꞌ ve.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Neꞌmine ogo izipahala zuho alingeꞌ tiꞌ lo lo-ngimineꞌ ve: Laza Zudaia misubouko nene gohi vukeꞌzo.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Neꞌmine lavo izipahala zuho ingine tiꞌ li laniꞌ ve: Tisazo, aꞌmida aizeꞌ aꞌmene Zuda vete geheni gibililisa aniꞌ ma nene gohi volone nolabe.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Neꞌmine likevo Izesuꞌ aꞌmidoꞌ tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Gamene hamokuꞌ hoꞌ loꞌmo do vo tuvelu (12) aua neꞌmida novivo aꞌmine tuvelu (12) aua nene olihe osuꞌ lamidoꞌ gono nene ha doꞌmo vo minelesune. Ve ma ingine labanaꞌ ele neivo aka monilizaniꞌ nene me misubouꞌ hize labanaꞌ elaaꞌ ive nene ningi nizaniꞌ nenako neꞌmo nene zodohoꞌ ngebelamivo ha aka monilisave.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Idoꞌ ve ma ingine litiꞌmuso izavo aꞌminguꞌ monilizave nene inginela hize labanaꞌ ele-ngedeli labanaꞌ nomineꞌ nenako neꞌmo nene mo zodohoꞌ izilisave.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Neꞌmine lo gohi imineꞌ molo tiꞌ lo lineꞌ: Leliꞌ zogo ve Lasaloꞌ aza nene mo ongo neive. Naza nene uꞌmukoꞌ olosa volosuve.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Neꞌmine lavo izipahala zuho ingine tiꞌ li li-imaniꞌ: Guvekasi ve, aza okise ongo nolineꞌ nene alingeꞌ lamineꞌ geleleseive laniꞌ.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Izesuꞌ aza ongo neive lineꞌ nene mo hilingumuꞌ lineꞌza ingine gilaniꞌ nene ha okise ongangumuꞌ lihe li gilaniꞌ ve.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Nemuꞌ nene Izesuꞌ aza lo ngoloꞌ lo tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Lasaloꞌ nene mo hele neive.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Idoꞌ naza hilineꞌ gameneuꞌ ezesi minamuvoniꞌ nene lamineꞌ ve lo gele nouve. Nene nanitekumuꞌ ve. Lingine Lasaloꞌ hilidotiꞌ nene nenikumuꞌ gili eleꞌvoleꞌ ikevo lengiꞌ hize eleꞌ o-lengedeleseive losa nemuꞌ nene naza minamuvoniꞌ nene lamineꞌ ve lo gele nouve. Neꞌmine nouvoniꞌza aꞌmine Lasaloda nene vukeꞌ nalo.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Neꞌmine lavo lobeꞌ izipe ve lave Tomasiꞌ aza Izesuꞌ izipahala gonolomotine tiꞌ lo lo-ngimineꞌ: Lazasi Izesuꞌnisi nene libili hililizangisi makatoꞌ lazasi vukeꞌzo.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Idoꞌ Izesuꞌ Nene Lasaloꞌ numuꞌvela vo hetelavo Lasaloꞌni galese ize-dekunivo mo gamene setaꞌ ve setaꞌ ve minave li likevo ningo gilineꞌ ve.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Idoꞌ aꞌmine Betania numuno ebeꞌ nene Zelusalemi numuno ebetotiꞌ tuu (2) maili (tili kilomita) neꞌmino avita minineꞌ.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Neꞌmino neivo Zuda ve vaiꞌ nene Maliaki Mataki uvoꞌnibo hilingumuꞌ nene mulumoꞌine gili ive nama i-ngidi di lamineꞌ i-ngidilisa vaniꞌ ve.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Idoꞌ Izesuꞌ nene nave li-imikevo Mataꞌ aza oto akaloꞌ navo voteneꞌ o-delesa vineꞌza Maliaꞌ neve nene numunguko minineꞌ ve.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Mataꞌ aza Izesuꞌ naada vo hetelo tiꞌ lo lo-imineꞌ ve: Guvekasi ve, geiꞌ nene mela ogo minanidoꞌ neidiniko uvoꞌneho helamidine.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ne neiha idisesi nene Oꞌmosola nanitekumuꞌ longoꞌ o-delibe ha gele gemeleseive lo gele nouve.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Neꞌmine lavo Izesuꞌ tiꞌ lo lo-imineꞌ: Uvaho nene gohi vele gizo oteleseive.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Neꞌmine lavo Mataꞌ tiꞌ lo lo-imineꞌ: Ee, alingeꞌ gamene nabala eveneꞌ hilaniꞌ otilizaniꞌ gameneuꞌ nene azasi oteleseive losa gele nouve.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Neꞌmine lavo Izesuꞌ tiꞌ lo lo-imineꞌ: Neniꞌ neve nene helaakutiꞌ otaakisi idoꞌ minevoꞌ minevoꞌ ogakisi do sotoꞌ uve nene nouve. Nenikumuꞌ gili eleꞌvoleꞌ igi minilizave mukiꞌ nene hililizaha nesi nene ha gohi miniviꞌ miniviꞌ igi minilisave.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Ee, idoꞌ ve ma ingine miniviꞌ aliviꞌ igi mini nenikumuꞌ gilii gili eleꞌvoleꞌ igi minilizave mukiꞌ nene mo mudise hili osuꞌ lami miniviꞌ miniviꞌ igivoꞌ minilisave. Gamazi mene noluvongumuꞌ nene gele eleꞌvoleꞌ abe amane.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Neꞌmine lavo Mataꞌ aza tiꞌ lo lo-imineꞌ: Guvekasi ve, naza mo gele eleꞌvoleꞌ o nouve. Geiꞌ nene Oꞌmosoꞌmo do luꞌ izelesa gimiselelesa live eiꞌ gipele me misubouꞌ aloseive lave ma nene nane losa gele nouve.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Neꞌmine lo Mataꞌ aza tineꞌ molo ogo atelehine Maliaꞌni vise lo do abazaꞌ o-do zegeno tiꞌ lo lo-imineꞌ: Maliazo, Tisaꞌ nene mo omo mino geikumuꞌ nolive.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Neꞌmine lavo gelo oto aꞌmine neida vineꞌ ve.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Izesuꞌ nene Maliale Matale numuꞌine ebeꞌninguꞌ olihe ogo hetelamo Mataꞌ vo voteneꞌ o-dineꞌ ebeta nene havoꞌ minineꞌ ve.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Idoꞌ Zuda aleve igi Maliaꞌni mulumo gili-di ive nama igi eleꞌmizi minaniꞌ aleve ingine Maliaꞌ liteꞌ lo oto numungutiꞌ lemo vineꞌ nene ningi gonoso galesela vo ive nama olosa novive li eꞌmeti vaniꞌ ve.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Neꞌmine navo Maliaꞌ nene Izesuꞌ neida vo hetelo eze ningo gizeneuꞌ golo hizo noongo tiꞌ lo lineꞌ ve: Guvekasi ve, geiꞌ nene mela ogo minanidoꞌ neidiniko uvoꞌneho nene helamidine.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Neꞌmine lo ive ogo neivo idoꞌ ezesi ave nesi nene ive navo nene ningo lulosi mutuhavo Izesuꞌ gisingisi molo minineꞌ ve.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Neꞌmino mino lingine Lasaloꞌni nene zala mili-di nizave lavo ingine tiꞌ li laniꞌ: Guvekasi ve, gaza nene ningelinge. Ano.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Neꞌmine nilavo Izesuꞌni nene vele novozo doꞌmozineꞌ ve.
35 Jesus chorou.
36 Neꞌmine neivo aꞌmida Zuda ve minaniꞌ nete nene tiꞌ li laniꞌ ve: Aizoo, ve meꞌmo Lasaloꞌni nene atoliꞌmine ogo lulo eme minaaniꞌ neineꞌ ningiꞌ nalo.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Neꞌmine laniꞌza linge ma nete nene tiꞌ li laniꞌ ve: Ve meve nene vele like minive ma do lamineꞌ o-de neineꞌ nenako hilive mene helamilive lo initeꞌ ma o-delinako neꞌmine amivo helave.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Izesuꞌ nene gohi gisingisi moloꞌmo gonoso galesela aniꞌ ve. Aꞌmine gonoso galese nene geheni mulikuꞌ neivo gatedoꞌ nene geheni naba di tilikavo minineꞌ ve.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Aꞌmine geheni nene di hulilo lo Izesuꞌ lavo Mataꞌ aꞌmine hiliveꞌmi alunolo neꞌmo tiꞌ lo lineꞌ ve: Guvekasi ve, aꞌmine ve nene gamene setaꞌ ve setaꞌ ve neꞌmine minaaniꞌ nenako idise nene unuvo goloso oloseive.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Neꞌmine lavo Izesuꞌ aꞌmidoꞌ tiꞌ lo lo-imineꞌ: Gaza gele eleꞌvoleꞌ ilineꞌ nene Oꞌmosoꞌmo amuzoꞌve do sotoꞌ ilineꞌ ningelesane lo lo-gimuhe lo-gemamuvoniꞌ neve. Gaza gele eleꞌvoleꞌ ozo.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Neꞌmine lavo aꞌmine gonoso galeseloꞌ geheni naba tilikaniꞌ nene di hulikevo Izesuꞌ aza vokeneꞌ ogo veleta ningo tiꞌ lo lineꞌ: Ahono, gaza gele nemaningumuꞌ nene isaaꞌ neve lo geita noluve.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Gaza gamene gamene gele nemaaꞌ naineꞌ nene naza ha gele nouha eveneꞌ mene nizaniꞌ nete neniꞌ nene geiꞌ nimiselane li gili eleꞌvoleꞌ ilizave losa engikumuꞌ nene mene gamazi nene noluve.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Neꞌmine lo nolo nabautiꞌ tiꞌ lo vise lineꞌ: Lasaloo, neutiꞌ nene heta lemo ano.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Neꞌmine lavo aꞌmine hilive nene banisi neꞌminedunuꞌ asabuꞌ izimikaniꞌ minineꞌ nene leme hetoꞌ ineꞌ ve. Neꞌmine ogavo Izesuꞌ aza aꞌmine initeꞌ nene apasi di huli-dilo. Vilize. Tiꞌ lavo neꞌmine i-daniꞌ ve.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Neꞌmine ogavo Maliaꞌ neida aniꞌ Zuda ve linge mukiꞌ nene ingine Izesuꞌ initeꞌ ineꞌ nemuꞌ nene ningi ezemuꞌ gili eleꞌvoleꞌ aniꞌ ve.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Neꞌmine aniꞌza linge ma nete nene Halisaioꞌ ve nizada vi Izesuꞌ ineꞌ initeꞌ nemuꞌ nene li-ngimaniꞌ ve.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Neꞌmine ikevo evenetoꞌ medeli mini Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ ave nabasi idoꞌ Halisaioꞌ vesi nene Zuda veti kanisole ve naba linge minaniꞌ nene vise li di nubo i-ngidi tiꞌ li laniꞌ: Aꞌmine ve nene atoliꞌmine suno vaiꞌ nodangumuꞌ nene nadiꞌ o-deꞌ nalone.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Laza ninge mate-dekunivo neꞌmine o do vo minelineꞌ nene eveneꞌ mukiꞌ ingine ezemuꞌ gili eleꞌvoleꞌ igi eꞌmetilisave. Neꞌmine ikevo Loma ve nete nene igi leliꞌ monoꞌ numuno nabate nesi idoꞌ Zuda ve mukiꞌ leliꞌ nesi nene di goloso i-lidilisave.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Neꞌmine likevo engikutiꞌ ve ma aꞌmine kilisimasiuꞌ evenetoꞌ medeli mini Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ aveti ve nabaꞌine minive Kaiahaꞌ aza Loma ve igi libilikelizave lo gelo tiꞌ lo lo-ngimineꞌ ve: Lingine negi nizahe.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Zuda ve mukiꞌ hilikilizave lo belekunivo eveneꞌ mukitoꞌ medelo aꞌmine ve hamokovoꞌ helelineꞌ nene lamineꞌ o neineꞌ ma gilamaniꞌ nehe.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Idoꞌ Kaiahaꞌ neꞌmine lineꞌ nene asiꞌve galatiꞌ gelo lamive. Asi aza aꞌmine kilisimasiuꞌ nene evenetoꞌ medeli mini Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ aveti ve nabaꞌine minidiꞌmo ve losa Oꞌmosoꞌmi veletiꞌ gamazi nene polohete laaꞌ aniꞌ neꞌmino Izesuꞌ Zuda ve mukikumuꞌ helelineꞌ o neineꞌ nemuꞌ lineꞌ ve.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Idoꞌ helelineꞌ ogavo hilineꞌ nene Zuda ve mukiꞌ engikumukovoꞌ nevoba asi Oꞌmosoꞌmi izipahala mukiꞌ ato atoꞌ ebekuꞌ miniꞌmi monave nene do hamoꞌ zuho loloꞌ o-ngedelingumukisi nene helelineꞌ ogavosa hilineꞌ ve.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Idoꞌ nelotiꞌ nene Izesuꞌni bililiza akamuꞌ viseꞌ igi lovo gizi minaniꞌ ve.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Neꞌmine igi minaniꞌ nenako nemuꞌ nene Izesuꞌ aza gohi Zuda vetinguꞌ sotoꞌ mino monamilidoꞌ ogavo aꞌmine minineꞌ ebeꞌ nene hulo vo misubo hadive neꞌmi gahevela numuno ebeꞌ ma gulive Ehelaimi nela vo izipahala zuhosi aꞌmida vi minaniꞌ ve.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Idoꞌ Aigita misubouꞌ minaniꞌ gameneloꞌ nene Oꞌmosoꞌmo avoꞌningine iseꞌine izingumuꞌ gili Zuda ve nosoꞌ niteꞌ ni holiseꞌ minaaꞌ aniꞌ gamene nene avitoꞌ ogavo eveneꞌ mukiꞌ Zelusalemi numuno ebeliꞌmi gahevela miniꞌmi monaniꞌ nene aꞌmine gamene alingumuꞌ nene Oꞌmosoꞌmi veleloꞌ nene goloso niteꞌine nomivo lamineꞌ minilisa ingine igaꞌ naniꞌ niteꞌ neꞌmine nene olone li aꞌmine Zelusalemi ebekuꞌ nene vi minaniꞌ ve.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Neꞌmine igi monoꞌ numuno nabauꞌ vi minanguꞌ nene engikuꞌ tiꞌ li longoꞌ igi minaniꞌ ve: Izesuꞌ nene holiseꞌ gamene noalitinguꞌ nene mela ngelo amoloseive. Nemuꞌ lingine nadive li gili nizave.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Idoꞌ evenetoꞌ medeli mini Oꞌmoso initeꞌ lehizi-daaꞌ ave nabasi idoꞌ Halisaioꞌ ve nesi nene Izesuꞌnimuꞌ gamazi tiꞌ li li hukikaniꞌ ve: Analoꞌ daloneꞌ nenaze. Eze minineꞌ ebekumuꞌ nene ve ma gele nolineꞌ nene aza ogo lo sotoꞌ ogo lo-lemelive.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.