Romanos 9

asj (ASJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Fiee fi ŋgii ni ntiiti dɛɛni fini nuuŋ chɛɛŋ si wi wu Krai. N'yɛŋgi yɛ kɛ. Shéŋ yɛŋ teendi yɛɛ kɛti li tsaŋ yi Fiana yi Waaŋ li le n'yɛŋgi yɛ kɛ.
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 Fi nuuŋ le ŋkɛmɔɔ nshiiŋ ŋge bɛ ntɔnyɛ wu mɛɛ yɛ kɛ li shéŋ yɛɛŋ,
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 kii bɛŋwaanɛŋ bɛ kwɛɛŋ lɛ bɛ tɛɛ be nuuŋ ŋgɔŋ mɛ mumkpaŋ. Mbeechɔɔ le bee Nyɔ yi lɔɔ mi, mi se ŋgatɛ tɛɛ Krai kii be.
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 Bɛniiŋ bani nuuŋ bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ, Nyɔ tɛ̀ dzɔ be yi fɛ le be ni be nuuŋ bɔɔŋ bee, doonchɛ be bunɔŋa bwee si Nyɔ, ji leh bɛ be, nyɛ bɛnchi bee li tsaŋ yi bee, yi doonchɛ be si nuuŋ bɛ ni bɛ guundi yi, yi fɛ bɛŋkaachɛ bɛ be.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Ɛ bɛniiŋ bɛ bɛte tee bɛ bee nuuŋ bɛniiŋ bɛ Nyɔ-ɔ bɛ bɛ kii be, Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ tɛ̀ gii ki nuuŋ le ki bɛ si wiwoŋ bɛ biɛ ki li kini ki bɛniiŋ bani-i. Tɛ ni tɛ nyɛɛ mpiaru mfi kwi ma nsiŋ li Kinsofu kini ki nuuŋ Nyɔ lɛ biee bichu lɛwe. Fi nuuŋ lɛ.
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Fiee fi Nyɔ tɛ̀ kaachɛ bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ lu nuuŋ fi tɛ̀ ka li yee li kɛ, kifɛ ɛ bɛniiŋ bɛchu bɛ bɛ tɛ̀ biɛ li kini ki Isɛlɛɛ bɛ nuuŋ chɛɛŋ chɛɛŋ bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ kɛ.
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 Se fi nuuŋ yɛ tɛ̀ le ɛ bɔɔŋ bɛ bɛ biɛ li yih yi Abrahaŋ bɛchu bɛ nuuŋ bɔɔŋ bee chɛɛŋ chɛɛŋ kɛ. Fi nuuŋ si Nyɔ tɛ̀ tee li Abraha-aŋ le,
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 Fini doonchi le ɛ bɔɔŋ bɛ Abrahaŋ biɛ bɛchu bɛ nuuŋ bɔɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ kɛ. Ɛ bɔɔŋ bɛ Nyɔ tɛ̀ kaachɛ Abrahaŋ lu bɛ bɛ dzɔ le ɛ bɔɔŋ bɛ Abrahaŋ.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 Nyɔ tɛ̀ gii yi feti ŋkaachɛ wuni yi tee le,
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 Mɛɛŋ ki ba kɛ fini kwaa kɛ. Fiee si fini tɛ̀ ka tɛ bɛ Lɛbika wu te bɔɔŋ bee tɛ̀ nuuŋ Adzi kwaa wu te bɛtaa bɛsɛŋ.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 — ausente —
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 — ausente —
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 Fi fiɛɛ nɛɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ le,
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 Si fi nuuŋ lɛ, nuuŋ tɛ tuu tɛ ni tɛ tiiti le la? Fi se nuuŋ le Nyɔ feti yɛ tsaaŋ kɛ ni? Fi nuuŋ yɛ lɛ kɛ!
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 Nyɔ tɛ̀ tee li Mɔɔsɛ le,
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 Bɛdɛɛni Nyɔ ti tsɛki yɛ wi biki si wiwoŋ kɔŋgisi kɛ, kɛ mɔɔ nuuŋ li nimɛ chi wi ni-iŋ kɛ. Tsɛki nuuŋ kii fɛ keeti nshiiŋ li bɛniiŋ li.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Fini fiɛɛ nɛɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ, Nyɔ yeti li Fɛrɔ Mfɔŋ wu Ijip le,
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 Fini se doonchi le Nyɔ keeti nshiiŋ li wi wu yi kɔŋgisi-i, yi nyɛɛ kikoo ki tɛɛmɛ li wi wu yi kɔŋgisi le ni tɛɛmi kikoo.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Wi wumu nuuŋ nɛɛ bii li mi laa, “Ɛ fi nuuŋ lɛ, Nyɔ se tuu yi gundi bɛniiŋ kii la? Wi wu nuuŋ faaŋ fiee fi Nyɔ kɔŋgisi le fi nuuŋ, ɛ noo?”
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 Ɔ nuuŋ noo ɔ nuuŋ ɔ ni ɔ mɛki biee bɛ Nyɔ? Nuuŋ wi ma fiee fi kaari fi bii li wu laa, “Ɔ ma mi ni kii la le ni?”
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 Wi wu mɛɛ sháŋ kɛmi buŋga lɛ chimɛ-ɛ lɛwe bu nuuŋ dzɔɔ kikeenɛ kimumkpaŋ ki chimɛ chilu ma biee lu chichi chichi, fimu ni fi kɛmi bufɛ bu shaaŋ fimu kɛmi bufɛ bu lɔɔlɔɔ.Wi wu mɛɛ sháŋ bɛ chimɛ |alt="The potter and the clay" src="hk00140c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="9:21"
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 Fi fiɛɛ nɛɛ lɛ si Nyɔ feti. Yi tɛ̀ gii yi wɛki le yi doonchɛ sheŋ yee yi fuuti li bɛniiŋ li, yi tuu yi fɛ bɛniiŋ se kɛɛ buŋga bu yi-i. Se nuuŋ le yi tɛ̀ gbɛɛŋ yi kaŋ shéŋ bɛ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ feti shéŋ fuuti yi bɛ be, mɔɔ nuuŋ si fi tɛ̀ nuuŋ le gii lɛɛshɛ be lɛ.
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 Yi tɛ̀ fɛ lɛ dɛɛni le yi doonchɛ bunɔŋa bu yi-i bu ŋge bu nuuŋ li bɛniiŋ bɛ keeti nshiiŋ li bee. Bɛniiŋ bani nuuŋ bɛ tɛ̀ nachɛ kituŋ mɛɛŋ lindɛɛri le be gii be naa be kɛmɛ bunɔŋa bulu.
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 Ɛ bee kibɛɛ bɛ nuuŋ bɛniiŋ bɛlu bɛ wu teeŋ. Nuuŋ yɛ Bɛjuu kwaa kɛ. Bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ baa fe tɛ.
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 Ɛ nɛɛ fi fi Nyɔ tɛ̀ tee lɛ Kiŋwaati ki ntomfɔŋ we wu Hosia le,
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 “Ɛ fɛ kintsii kini-i ki yi yi Nyɔ tɛ̀ tiiti li bɛniiŋ bɛlu le,
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 Ɛsaya ntomfɔŋ wu Nyɔ tɛ̀ gii dii tɛ kii bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ tiiti le,
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 Fi fiɛɛ le Nyɔ gii naa yi dza yi taa yi lɔŋ ŋgɛ
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 Ɛ wu wu Ɛsaya tɛ̀ saa kweeŋ le,
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 Si fi nuuŋ lɛ, nuuŋ tɛ tuu tɛ tee le la? Nuuŋ tɛ tee le bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ bɛ tɛ̀ mɛɛŋ ki mɔnchɛ kɛ le be nuuŋ tsaaŋ lɛ Nyɔ lii kɛ baa dɛɛni tsaaŋ lɛ Nyɔ lii kii shéŋ yibe gɛɛ li yi-i.
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 Se nuuŋ le, bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ bɛ tɛ̀ gwenini le be nuuŋ tsaaŋ lɛ Nyɔ lii biki dze yi bɛnchi wɛki lɛjiŋ lɛlu, be ti mɛɛŋ ki nuuŋ kɛ tsaaŋ lɛ yi-i lii kɛ.
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 Tɛ̀ nuuŋ kii la? Tɛ̀ nuuŋ kifɛ be tɛ̀ gwenini yɛ le be biee dze yi nuuŋ be gɛɛ shéŋ li Nyɔ-ɔ kɛ. Be biki nuuŋ dze yi nimɛ. Be fɛ lɛ be kɔtɛ li tɛtɛ chi bɛniiŋ kɔtini li chi-i.
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 Tɛtɛ chini nuuŋ chi bɛ tsɛɛ kii chi le,
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.