Romanos 9

asj (ASJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Fiee fi ŋgii ni ntiiti dɛɛni fini nuuŋ chɛɛŋ si wi wu Krai. N'yɛŋgi yɛ kɛ. Shéŋ yɛŋ teendi yɛɛ kɛti li tsaŋ yi Fiana yi Waaŋ li le n'yɛŋgi yɛ kɛ.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Fi nuuŋ le ŋkɛmɔɔ nshiiŋ ŋge bɛ ntɔnyɛ wu mɛɛ yɛ kɛ li shéŋ yɛɛŋ,
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 kii bɛŋwaanɛŋ bɛ kwɛɛŋ lɛ bɛ tɛɛ be nuuŋ ŋgɔŋ mɛ mumkpaŋ. Mbeechɔɔ le bee Nyɔ yi lɔɔ mi, mi se ŋgatɛ tɛɛ Krai kii be.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Bɛniiŋ bani nuuŋ bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ, Nyɔ tɛ̀ dzɔ be yi fɛ le be ni be nuuŋ bɔɔŋ bee, doonchɛ be bunɔŋa bwee si Nyɔ, ji leh bɛ be, nyɛ bɛnchi bee li tsaŋ yi bee, yi doonchɛ be si nuuŋ bɛ ni bɛ guundi yi, yi fɛ bɛŋkaachɛ bɛ be.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Ɛ bɛniiŋ bɛ bɛte tee bɛ bee nuuŋ bɛniiŋ bɛ Nyɔ-ɔ bɛ bɛ kii be, Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ tɛ̀ gii ki nuuŋ le ki bɛ si wiwoŋ bɛ biɛ ki li kini ki bɛniiŋ bani-i. Tɛ ni tɛ nyɛɛ mpiaru mfi kwi ma nsiŋ li Kinsofu kini ki nuuŋ Nyɔ lɛ biee bichu lɛwe. Fi nuuŋ lɛ.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Fiee fi Nyɔ tɛ̀ kaachɛ bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ lu nuuŋ fi tɛ̀ ka li yee li kɛ, kifɛ ɛ bɛniiŋ bɛchu bɛ bɛ tɛ̀ biɛ li kini ki Isɛlɛɛ bɛ nuuŋ chɛɛŋ chɛɛŋ bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ kɛ.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Se fi nuuŋ yɛ tɛ̀ le ɛ bɔɔŋ bɛ bɛ biɛ li yih yi Abrahaŋ bɛchu bɛ nuuŋ bɔɔŋ bee chɛɛŋ chɛɛŋ kɛ. Fi nuuŋ si Nyɔ tɛ̀ tee li Abraha-aŋ le,
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Fini doonchi le ɛ bɔɔŋ bɛ Abrahaŋ biɛ bɛchu bɛ nuuŋ bɔɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ kɛ. Ɛ bɔɔŋ bɛ Nyɔ tɛ̀ kaachɛ Abrahaŋ lu bɛ bɛ dzɔ le ɛ bɔɔŋ bɛ Abrahaŋ.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Nyɔ tɛ̀ gii yi feti ŋkaachɛ wuni yi tee le,
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Mɛɛŋ ki ba kɛ fini kwaa kɛ. Fiee si fini tɛ̀ ka tɛ bɛ Lɛbika wu te bɔɔŋ bee tɛ̀ nuuŋ Adzi kwaa wu te bɛtaa bɛsɛŋ.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Fi fiɛɛ nɛɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ le,
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Si fi nuuŋ lɛ, nuuŋ tɛ tuu tɛ ni tɛ tiiti le la? Fi se nuuŋ le Nyɔ feti yɛ tsaaŋ kɛ ni? Fi nuuŋ yɛ lɛ kɛ!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Nyɔ tɛ̀ tee li Mɔɔsɛ le,
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Bɛdɛɛni Nyɔ ti tsɛki yɛ wi biki si wiwoŋ kɔŋgisi kɛ, kɛ mɔɔ nuuŋ li nimɛ chi wi ni-iŋ kɛ. Tsɛki nuuŋ kii fɛ keeti nshiiŋ li bɛniiŋ li.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Fini fiɛɛ nɛɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ, Nyɔ yeti li Fɛrɔ Mfɔŋ wu Ijip le,
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Fini se doonchi le Nyɔ keeti nshiiŋ li wi wu yi kɔŋgisi-i, yi nyɛɛ kikoo ki tɛɛmɛ li wi wu yi kɔŋgisi le ni tɛɛmi kikoo.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Wi wumu nuuŋ nɛɛ bii li mi laa, “Ɛ fi nuuŋ lɛ, Nyɔ se tuu yi gundi bɛniiŋ kii la? Wi wu nuuŋ faaŋ fiee fi Nyɔ kɔŋgisi le fi nuuŋ, ɛ noo?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Ɔ nuuŋ noo ɔ nuuŋ ɔ ni ɔ mɛki biee bɛ Nyɔ? Nuuŋ wi ma fiee fi kaari fi bii li wu laa, “Ɔ ma mi ni kii la le ni?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Wi wu mɛɛ sháŋ kɛmi buŋga lɛ chimɛ-ɛ lɛwe bu nuuŋ dzɔɔ kikeenɛ kimumkpaŋ ki chimɛ chilu ma biee lu chichi chichi, fimu ni fi kɛmi bufɛ bu shaaŋ fimu kɛmi bufɛ bu lɔɔlɔɔ.Wi wu mɛɛ sháŋ bɛ chimɛ |alt="The potter and the clay" src="hk00140c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="9:21"
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Fi fiɛɛ nɛɛ lɛ si Nyɔ feti. Yi tɛ̀ gii yi wɛki le yi doonchɛ sheŋ yee yi fuuti li bɛniiŋ li, yi tuu yi fɛ bɛniiŋ se kɛɛ buŋga bu yi-i. Se nuuŋ le yi tɛ̀ gbɛɛŋ yi kaŋ shéŋ bɛ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ feti shéŋ fuuti yi bɛ be, mɔɔ nuuŋ si fi tɛ̀ nuuŋ le gii lɛɛshɛ be lɛ.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Yi tɛ̀ fɛ lɛ dɛɛni le yi doonchɛ bunɔŋa bu yi-i bu ŋge bu nuuŋ li bɛniiŋ bɛ keeti nshiiŋ li bee. Bɛniiŋ bani nuuŋ bɛ tɛ̀ nachɛ kituŋ mɛɛŋ lindɛɛri le be gii be naa be kɛmɛ bunɔŋa bulu.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Ɛ bee kibɛɛ bɛ nuuŋ bɛniiŋ bɛlu bɛ wu teeŋ. Nuuŋ yɛ Bɛjuu kwaa kɛ. Bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ baa fe tɛ.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Ɛ nɛɛ fi fi Nyɔ tɛ̀ tee lɛ Kiŋwaati ki ntomfɔŋ we wu Hosia le,
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 “Ɛ fɛ kintsii kini-i ki yi yi Nyɔ tɛ̀ tiiti li bɛniiŋ bɛlu le,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ɛsaya ntomfɔŋ wu Nyɔ tɛ̀ gii dii tɛ kii bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ tiiti le,
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Fi fiɛɛ le Nyɔ gii naa yi dza yi taa yi lɔŋ ŋgɛ
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ɛ wu wu Ɛsaya tɛ̀ saa kweeŋ le,
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Si fi nuuŋ lɛ, nuuŋ tɛ tuu tɛ tee le la? Nuuŋ tɛ tee le bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ bɛ tɛ̀ mɛɛŋ ki mɔnchɛ kɛ le be nuuŋ tsaaŋ lɛ Nyɔ lii kɛ baa dɛɛni tsaaŋ lɛ Nyɔ lii kii shéŋ yibe gɛɛ li yi-i.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Se nuuŋ le, bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ bɛ tɛ̀ gwenini le be nuuŋ tsaaŋ lɛ Nyɔ lii biki dze yi bɛnchi wɛki lɛjiŋ lɛlu, be ti mɛɛŋ ki nuuŋ kɛ tsaaŋ lɛ yi-i lii kɛ.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Tɛ̀ nuuŋ kii la? Tɛ̀ nuuŋ kifɛ be tɛ̀ gwenini yɛ le be biee dze yi nuuŋ be gɛɛ shéŋ li Nyɔ-ɔ kɛ. Be biki nuuŋ dze yi nimɛ. Be fɛ lɛ be kɔtɛ li tɛtɛ chi bɛniiŋ kɔtini li chi-i.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Tɛtɛ chini nuuŋ chi bɛ tsɛɛ kii chi le,
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.