Romanos 9
asj (ASJ) vs NVI
1 Fiee fi ŋgii ni ntiiti dɛɛni fini nuuŋ chɛɛŋ si wi wu Krai. N'yɛŋgi yɛ kɛ. Shéŋ yɛŋ teendi yɛɛ kɛti li tsaŋ yi Fiana yi Waaŋ li le n'yɛŋgi yɛ kɛ.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Fi nuuŋ le ŋkɛmɔɔ nshiiŋ ŋge bɛ ntɔnyɛ wu mɛɛ yɛ kɛ li shéŋ yɛɛŋ,
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 kii bɛŋwaanɛŋ bɛ kwɛɛŋ lɛ bɛ tɛɛ be nuuŋ ŋgɔŋ mɛ mumkpaŋ. Mbeechɔɔ le bee Nyɔ yi lɔɔ mi, mi se ŋgatɛ tɛɛ Krai kii be.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Bɛniiŋ bani nuuŋ bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ, Nyɔ tɛ̀ dzɔ be yi fɛ le be ni be nuuŋ bɔɔŋ bee, doonchɛ be bunɔŋa bwee si Nyɔ, ji leh bɛ be, nyɛ bɛnchi bee li tsaŋ yi bee, yi doonchɛ be si nuuŋ bɛ ni bɛ guundi yi, yi fɛ bɛŋkaachɛ bɛ be.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Ɛ bɛniiŋ bɛ bɛte tee bɛ bee nuuŋ bɛniiŋ bɛ Nyɔ-ɔ bɛ bɛ kii be, Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ tɛ̀ gii ki nuuŋ le ki bɛ si wiwoŋ bɛ biɛ ki li kini ki bɛniiŋ bani-i. Tɛ ni tɛ nyɛɛ mpiaru mfi kwi ma nsiŋ li Kinsofu kini ki nuuŋ Nyɔ lɛ biee bichu lɛwe. Fi nuuŋ lɛ.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Fiee fi Nyɔ tɛ̀ kaachɛ bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ lu nuuŋ fi tɛ̀ ka li yee li kɛ, kifɛ ɛ bɛniiŋ bɛchu bɛ bɛ tɛ̀ biɛ li kini ki Isɛlɛɛ bɛ nuuŋ chɛɛŋ chɛɛŋ bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ kɛ.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Se fi nuuŋ yɛ tɛ̀ le ɛ bɔɔŋ bɛ bɛ biɛ li yih yi Abrahaŋ bɛchu bɛ nuuŋ bɔɔŋ bee chɛɛŋ chɛɛŋ kɛ. Fi nuuŋ si Nyɔ tɛ̀ tee li Abraha-aŋ le,
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Fini doonchi le ɛ bɔɔŋ bɛ Abrahaŋ biɛ bɛchu bɛ nuuŋ bɔɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ kɛ. Ɛ bɔɔŋ bɛ Nyɔ tɛ̀ kaachɛ Abrahaŋ lu bɛ bɛ dzɔ le ɛ bɔɔŋ bɛ Abrahaŋ.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Nyɔ tɛ̀ gii yi feti ŋkaachɛ wuni yi tee le,
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Mɛɛŋ ki ba kɛ fini kwaa kɛ. Fiee si fini tɛ̀ ka tɛ bɛ Lɛbika wu te bɔɔŋ bee tɛ̀ nuuŋ Adzi kwaa wu te bɛtaa bɛsɛŋ.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 — ausente —
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 — ausente —
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Fi fiɛɛ nɛɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ le,
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Si fi nuuŋ lɛ, nuuŋ tɛ tuu tɛ ni tɛ tiiti le la? Fi se nuuŋ le Nyɔ feti yɛ tsaaŋ kɛ ni? Fi nuuŋ yɛ lɛ kɛ!
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Nyɔ tɛ̀ tee li Mɔɔsɛ le,
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Bɛdɛɛni Nyɔ ti tsɛki yɛ wi biki si wiwoŋ kɔŋgisi kɛ, kɛ mɔɔ nuuŋ li nimɛ chi wi ni-iŋ kɛ. Tsɛki nuuŋ kii fɛ keeti nshiiŋ li bɛniiŋ li.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Fini fiɛɛ nɛɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ, Nyɔ yeti li Fɛrɔ Mfɔŋ wu Ijip le,
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Fini se doonchi le Nyɔ keeti nshiiŋ li wi wu yi kɔŋgisi-i, yi nyɛɛ kikoo ki tɛɛmɛ li wi wu yi kɔŋgisi le ni tɛɛmi kikoo.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Wi wumu nuuŋ nɛɛ bii li mi laa, “Ɛ fi nuuŋ lɛ, Nyɔ se tuu yi gundi bɛniiŋ kii la? Wi wu nuuŋ faaŋ fiee fi Nyɔ kɔŋgisi le fi nuuŋ, ɛ noo?”
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Ɔ nuuŋ noo ɔ nuuŋ ɔ ni ɔ mɛki biee bɛ Nyɔ? Nuuŋ wi ma fiee fi kaari fi bii li wu laa, “Ɔ ma mi ni kii la le ni?”
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Wi wu mɛɛ sháŋ kɛmi buŋga lɛ chimɛ-ɛ lɛwe bu nuuŋ dzɔɔ kikeenɛ kimumkpaŋ ki chimɛ chilu ma biee lu chichi chichi, fimu ni fi kɛmi bufɛ bu shaaŋ fimu kɛmi bufɛ bu lɔɔlɔɔ.Wi wu mɛɛ sháŋ bɛ chimɛ |alt="The potter and the clay" src="hk00140c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="9:21"
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Fi fiɛɛ nɛɛ lɛ si Nyɔ feti. Yi tɛ̀ gii yi wɛki le yi doonchɛ sheŋ yee yi fuuti li bɛniiŋ li, yi tuu yi fɛ bɛniiŋ se kɛɛ buŋga bu yi-i. Se nuuŋ le yi tɛ̀ gbɛɛŋ yi kaŋ shéŋ bɛ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ feti shéŋ fuuti yi bɛ be, mɔɔ nuuŋ si fi tɛ̀ nuuŋ le gii lɛɛshɛ be lɛ.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Yi tɛ̀ fɛ lɛ dɛɛni le yi doonchɛ bunɔŋa bu yi-i bu ŋge bu nuuŋ li bɛniiŋ bɛ keeti nshiiŋ li bee. Bɛniiŋ bani nuuŋ bɛ tɛ̀ nachɛ kituŋ mɛɛŋ lindɛɛri le be gii be naa be kɛmɛ bunɔŋa bulu.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Ɛ bee kibɛɛ bɛ nuuŋ bɛniiŋ bɛlu bɛ wu teeŋ. Nuuŋ yɛ Bɛjuu kwaa kɛ. Bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ baa fe tɛ.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ɛ nɛɛ fi fi Nyɔ tɛ̀ tee lɛ Kiŋwaati ki ntomfɔŋ we wu Hosia le,
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 “Ɛ fɛ kintsii kini-i ki yi yi Nyɔ tɛ̀ tiiti li bɛniiŋ bɛlu le,
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Ɛsaya ntomfɔŋ wu Nyɔ tɛ̀ gii dii tɛ kii bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ tiiti le,
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Fi fiɛɛ le Nyɔ gii naa yi dza yi taa yi lɔŋ ŋgɛ
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Ɛ wu wu Ɛsaya tɛ̀ saa kweeŋ le,
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Si fi nuuŋ lɛ, nuuŋ tɛ tuu tɛ tee le la? Nuuŋ tɛ tee le bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ bɛ tɛ̀ mɛɛŋ ki mɔnchɛ kɛ le be nuuŋ tsaaŋ lɛ Nyɔ lii kɛ baa dɛɛni tsaaŋ lɛ Nyɔ lii kii shéŋ yibe gɛɛ li yi-i.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Se nuuŋ le, bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ bɛ tɛ̀ gwenini le be nuuŋ tsaaŋ lɛ Nyɔ lii biki dze yi bɛnchi wɛki lɛjiŋ lɛlu, be ti mɛɛŋ ki nuuŋ kɛ tsaaŋ lɛ yi-i lii kɛ.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Tɛ̀ nuuŋ kii la? Tɛ̀ nuuŋ kifɛ be tɛ̀ gwenini yɛ le be biee dze yi nuuŋ be gɛɛ shéŋ li Nyɔ-ɔ kɛ. Be biki nuuŋ dze yi nimɛ. Be fɛ lɛ be kɔtɛ li tɛtɛ chi bɛniiŋ kɔtini li chi-i.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Tɛtɛ chini nuuŋ chi bɛ tsɛɛ kii chi le,
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.