Mateus 9
asj (ASJ) vs NAA
1 Jiso lɛ lɛ ŋgo-o, kaari lenchi gɛɛŋ li kitoŋ kee li.
1 Entrando num barco, Jesus passou para o outro lado do mar e foi para a sua própria cidade.
2 Fi ka le bɛniiŋ bamu tɛ̀ bɛ bɛ wi wumu ɛ ŋgwɛ kɔɔ wu, ɛ be too wu fɛ kida-aŋ. Jiso ŋɛŋ si bɛniiŋ bɛlu gɛɛ shéŋ li wuu, tee li wi wu ŋgwɛ tɛ̀ kɔɔ wɛɛ le, “Ŋwanɛŋ, kɛmɛ shéŋ. Mi mfeekɔɔ bibifi bio.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, vendo a fé que eles tinham, disse ao paralítico:
3 Fi ka le bɛniiŋ bamu bɛ doonchi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ tɛ̀ bɛchi be ŋuŋini bebe be tiiti le, “Wi wuni dzetɔɔ kintsii ki Nyɔ-ɔ.”
3 Mas alguns escribas diziam entre si: — Ele está blasfemando.
4 Jiso kɛɛ fiee fi be tɛ̀ beechi, bii li bee laa, “Nɛ kɛmi bɛ mbeechɛ bɛ bifi li shéŋ yinɛ ni kii la?
4 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse:
5 Fiee fi nuuŋ tsɛkɛ li ntefu nuuŋ fi la? Ntefu li wi wuni le mi mfeekɔɔ bibifi biee, mɔɔ le dza we ɔ ni ɔ deŋgi le?
5 Pois o que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
6 Se nuuŋ le, ŋgii mfɛ nɛ kɛɛ le Ŋwanɛwi kɛmi buŋga laaŋkwiiŋ bu fekisɛ bibifi.” Le tee lɛ, biee tee li wi wu ŋgwɛ tɛ̀ kɔɔ wɛɛ le, “Dza we, ɔ dzɔɔ kidaŋ ko ɔ ni ɔ giiŋgi li yih.”
6 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. Então disse ao paralítico:
7 Mwɛ se dza giiŋgi fɛkuuŋ.
7 E o homem se levantou e voltou para casa.
8 Le kintutu ki bɛniiŋ lɛ kɛɛ ŋɛŋ fiee fi ka, be kɛmɛ chɛnɛ, be bɛchi be yɔɔnchi Nyɔ yi nyɛ ŋwaani buni buŋga li wiwo-oŋ.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, deram glória a Deus, que tinha dado tal autoridade aos homens.
9 Le Jiso dza fe le tuu ni deŋgi giiŋgi, ŋɛŋ wi wumu wu bɛ teenyi le Maacho, nuuŋ wi wu kundi kiŋwaati, ɛ tɛ̀ shee fɛ kintsii kee ki nimɛ-ɛ. Jiso tee li wuu le, “Ɔ biki mi.” Biee dza we biki wu.
9 Quando Jesus saiu dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
10 Jiso dza gɛɛŋ shee jii biee li Maacho yih, fi se ka le, bɛniiŋ bamu ŋge bɛ tɛ̀ kundi kiŋwaati, mɔɔ bɛniiŋ bamu bɛ bifi tɛ̀ bɛ be shee be jii biee bɛ Jiso mɔɔ bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u.
10 Estando Jesus à mesa, na casa de Mateus, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e os seus discípulos.
11 Le Bɛfarasii ŋɛŋ si bee be jii biee lɛ, be bii li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u laa, “Fi geeŋ fi wi wunɛ wu ntiifɛ jii biee bee bɛniiŋ bɛ kundi kiŋwaati mɔɔ bɛniiŋ bamu bɛ bifi?”
11 Vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos de Jesus: — Por que o Mestre de vocês come com os publicanos e pecadores?
12 Jiso woo si be bii lɛ, tee li bee le, “Bɛniiŋ bɛ tɛɛmi ti wɛki yɛ wi wu ntsi kɛ. Ɛ bɛniiŋ bɛ gendi bɛ ti wɛki wi wu ntsi.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse:
13 Gɛnɛ yɛɛŋ nɛ beechɛ nɛ ŋɛŋ laa kinyi ki fiee fi bɛ tsɛɛ Nyɔ tiiti le, ‘Ŋ'wɛkɔɔ le bɛniiŋ ni be keeti nshiiŋ li bɛniiŋ bamu-u, ŋ'wɛki yɛ nuuŋ le be ni be feti muntofi li mi-i kɛ’, fi nuuŋ le la le? Nɛ kɛɛ le mɛɛŋɔ ki mbɛ kɛ le nteeŋ bɛniiŋ bɛ nuuŋ tsaaŋ kɛ. Mi mbɛɛɔ nuuŋ le nteeŋ bɛ bifi.”
13 Vão e aprendam o que significa: “Quero misericórdia, e não sacrifício.” Pois não vim chamar justos, e sim pecadores.
14 Bɔɔŋ bɛ kintutu bɛ Jɔɔŋ Nlisulidzɔɔ lɛ dza be bii li Jiso laa, “Fi geeŋ fi bee Bɛfarasii tuu jiti bijɛ, bɔɔŋ bo bɛ kintutu-u jiti yɛ tɛ kɛ?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e perguntaram a Jesus: — Por que nós e os fariseus jejuamos muitas vezes, mas os seus discípulos não jejuam?
15 Jiso tuu li bee le, “Nɛ beechi le bɛ nuuŋ bɛ teeŋ bɛniiŋ fɛ bugoo li, be gɛɛŋ be ni be nuuŋ li nshiiŋ li nyuŋ wutso mɛɛŋ bɛ be ni? Mfi bɛɛɔ wu bɛ gii bɛ fi nyuŋ wutso wulu li bee, be se bɛchi njiru bijɛ.
15 Jesus respondeu:
16 Wi nuuŋ tɛ dzɔ nshɛŋgɛ yi ndu yi fiɛŋ le taa kiŋkoŋ ki fichi lu kɛ. Ɛ wu fɛ lɛ, nshɛŋgɛ yi ndu yilu gii yi mɛɛshi yi gaamɛ kiŋkoŋ ki fichi kilu, ŋgaaminɛ wulu tuu yaa wu bee saa nuuŋ ŋkosi.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo tira um pedaço da roupa, e o buraco fica ainda maior.
17 Fi se nuuŋ tɛ le wi nuuŋ tɛ dzɔ mbiiŋ mɛ fɛŋ le gɛɛ lɛ kibɛɛŋ ki fichi-i kɛ Ɛ wu fɛ lɛ, mbiiŋ mɛ fɛŋ mɛlu be ŋge, kibɛɛŋ kilu munchi ki shaanshɛ, mbiiŋ mɛlu shooshɛ likwiiŋ. Chɛɛŋ wulu wɛ le, bɛ kɛmi le bɛ gɛɛ mbiiŋ mɛ fɛŋ nuuŋ lɛ kibɛɛŋ ki fɛ-ɛŋ. Bɛdɛɛni, mbiiŋ mɛlu bɛ kibɛɛŋ se ba nyɛɛkii.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos, porque, se alguém fizer isso, os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Nɛɛ si Jiso tɛ̀ mɛɛŋ yeti li bee lɛ, fi dza fi ka le wi wu nyɔŋa wumu tɛ̀ bɛ toŋ núŋ wu limfwe lɛkɛ wu tiiti le, “Ŋwanɛŋ wu kwɛɛŋ wɛ lɛ kwe wa, bɛdɛɛni, bɛ nɛɛ ɔ koŋ li wuu bɛ kibɛnɛ ko kaari tɛmi.”
18 Enquanto Jesus lhes dizia estas coisas, eis que um chefe da sinagoga, aproximando-se, o adorou e disse: — Minha filha morreu agora mesmo; mas venha impor a mão sobre ela, e ela viverá.
19 Jiso se dza bee wu bɛchi be giiŋgi, bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u biki wu tɛ.
19 E Jesus se levantou e o seguiu, juntamente com os seus discípulos.
20 Fi tuu fi ka tɛ le kwɛɛŋ wumu wu tɛ̀ gɔŋ bɛ chigɔŋ chi bukɛɛŋ lɛ biya yoofi ntsɔ bifɛ tɛ̀ dza bɛ Jiso lɛ jiŋ koŋ li wooŋ wu kiŋkoŋ kee li.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia, veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele.
21 Si tɛ̀ koŋ lɛ, nuuŋ ɛ tɛ̀ tee li shéŋ yee li le, “Ɛ mi ŋkoŋ mɔɔ nuuŋ li kiŋkoŋ kee li kwaa, kɛ mi ntɛmɔɔ.”
21 Porque dizia consigo mesma: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
22 Le koŋ lɛ, Jiso fiiki ŋɛŋ wu, tee li wuu le, “Naaŋ, kiiŋ ɔ ni chɛŋ kɛ. Shéŋ ya yi ɔ gɛɛ li mi-i fɛ yɛɛ ɔ tɛmi kituŋ.” Nɛɛ li mfi wulu-u, kwɛɛŋ wulu biee tɛmi.
22 Então Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Jiso gɛɛŋ fɛsi fɛ la wu wi wu nyɔŋa wulu-u, ŋɛŋ bɛniiŋ bɛ ti teŋgi teh yi kwe mɔɔ kintutu ki bɛniiŋ lɛ fe. Kintsii kilu fuuti bɛ kwe yi dɛ.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Jiso se tee li bee le, “Saaŋgɛ yɛɛŋ, ŋwaŋ wulu mɛɛŋɔ ki kwi-i kɛ, liitɔɔ.” Bɛniiŋ bɛlu tɛ̀ kee wu bu kefu.
24 — Saiam daqui! Porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Buu bɛniiŋ bɛlu lɛkuuŋ, se lɛ gɛɛŋ li yih, kɛmɛ ŋwaŋ wulu li kibɛnɛ-ɛ, ŋwaŋ wulu se biee dza we.
25 Mas, quando o povo tinha sido colocado para fora, Jesus entrou, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ntoŋ wu kii fiee filu se saaŋgɛ gɛɛŋ lɛ kimbɛ ki kwɛɛŋ lɛ kilu-u kichu.
26 E a notícia deste acontecimento se espalhou por toda aquela terra.
27 Le Jiso dza fɛ yih yilu-u tuu ni deŋgi giiŋgi, binyɛɛ bimu bifɛ, bi buniŋ dza bi dzɛŋgi lɛwe ŋge bi biki wu, bi tiiti le, “Ŋwanɛ kini ki Mfɔŋ Daafi-i, kɔɔ nshiiŋ bɛ bee.”
27 Saindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, gritando: — Tenha compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Jiso gɛɛŋ lɛ li yih, binyɛɛ bilu biee wu lu, se bii li bi-i laa, “Nɛ beŋ baa le nuuŋ mfɛ fiee fi nɛ dii kii fi fini ni?” Be se beŋ le, “Iiŋ Taa.”
28 Quando ele entrou em casa, os cegos se aproximaram, e Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — Sim, Senhor!
29 Jiso se koŋ li lii yi bee, tee le, “Kii shéŋ yi nɛ gɛɛ li mi-i, fi nuuŋ lɛ bɛ beŋ.”
29 Então Jesus tocou nos olhos deles, dizendo:
30 Lii yibe biee yi gwiyɛ. Jiso bɔsɛyi chiinsɛ li bee, tee le, “Kiiŋ nɛ ni fɛ le wi kɛɛ kɛ.”
30 E os olhos deles se abriram. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo:
31 Se nuuŋ le, be tuu be gɛɛŋ be biaki ntoŋ wu kii nimɛ chi Jiso-o wulu lɛ kimbɛ ki kwɛɛŋ lɛ kilu kichu.
31 Eles, porém, saíram e espalharam a notícia a respeito de Jesus por toda aquela terra.
32 Si bɛniiŋ bɛlu tɛ̀ dza be giiŋgi lɛ, fi ka le bɛniiŋ tɛ̀ dza be bɛɛ bɛ kibere kimu lɛ Jiso-o ɛ ŋwanɛ kiŋkundi tɛ̀ ŋwɛki bɛ wu.
32 Quando eles saíram, eis que trouxeram a Jesus um mudo endemoniado.
33 Jiso se buu ŋwanɛ kiŋkundi wulu li wi wulu-u, wi wulu se bɛchi yeti. Kintutu ki bɛniiŋ lɛ ŋɛŋ lɛ, wa tɛ be, be se tiiti le, “Fini fiee ti mɛɛŋ fiɛɛ saa ki ka kɛ li kwɛɛŋ wu Isɛlɛɛ wuni kɛ.”
33 E, assim que o demônio foi expulso, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam, dizendo: — Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Se nuuŋ le, Bɛfarasii tee fibee le, “Busɔɔ bɔɔŋ bɛ kiŋkundi-i bani, nuuŋ bɛ buŋga bu mfɔŋ wu bɔɔŋ bɛ kiŋkundi-i.”
34 Mas os fariseus diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
35 Jiso dza deŋgi li bitoŋ bichu mɔɔ li bintsii li fenjisi li bɛniiŋ li li yíh yi kintaashɛ yibee, tiiti tɛ nsa wu dzeeŋ wu kii bumfɔŋ bu Liboo. Si tɛ̀ deŋgi lɛ, tɛ̀ gii wɔnchi chigɔŋ chichu.
35 E Jesus percorria todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do Reino e curando todo tipo de doenças e enfermidades.
36 Le tuu ŋɛŋ bintutu bi bɛniiŋ lɛ, nshiiŋ kɔɔ wu bɛ be, kifɛ be tɛ̀ nuuŋ li ntɔnyɛ, wi se foo wu nuuŋ fi be, be nuuŋ si nshɔ́ɔŋ yi nuuŋ wi wu kiichi yi nsiŋ.
36 Ao ver as multidões, Jesus se compadeceu delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Dza tee li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u le, “Ŋ'wechɛ yaŋɔ ŋge, se nuuŋ le, bɛniiŋ bɛ ŋ'wechɛ-ɛ baa niiŋ
37 Então Jesus disse aos seus discípulos:
38 Bɛdɛɛni, lɛkɛ yɛɛŋ li Nyɔ-ɔ le Taa wu Te wɛ tuumi bɛniiŋ bɛ ŋ'wechɛ-ɛ liwɛ wee li.”
38 Por isso, peçam ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.