Mateus 27

asj (ASJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Le butuu ni bu wuuti, bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ, shee be dzɔ ntaŋ kii Jiso le be wo wu.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Be se kaŋ wu, be dzɔ wu be gɛɛŋ be nyɛ li tsaŋ yi Pailɛ-ɛt wu tɛ̀ nuuŋ ŋgɔmina lɛ kimbɛ kilu.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Le Judas wu tɛ̀ kabɛ Jiso ŋɛŋ le bɛ sondɛ baa le bɛ gii bɛ wo wu, kaari shéŋ yee, dzɔ bɛ siri bɛ mbaanshɛɛ baa kaari gɛɛŋ le tuu li bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ baa.
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Le gɛɛŋ lɛ, tee li bee le, “Mi mfɛɔ bubiɛɛ le ŋkabɛ wi wu mɛɛŋ ki chɔ kɛ fiee kɛ wuni.” Be se tuu li wu laa, “Fiɛɛ fiee kɛmi la fi fɛrɛ bɛ be le? Ɛ wɛ wu kiiɔ fiɛɛ fiee.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Judas se bwaaki kwa wulu fɛkwiiŋ li yih yi muntofi-i, bo gɛɛŋ shiŋ.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa kwachɛ kwa wulu be tee le, “Wuni wɛɛ kwa wu ŋgɔŋ, nchi mɛɛŋɔ ki beŋ kɛ le nuuŋ tɛ gɛɛ wu lɛ ŋko wu kwa wu li yih yi muntofi-i kɛ.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Be shee be dzɔ ntaŋ, be gɛɛŋ be go kintsii li wumu wu tɛ mɛɛ mubee li, le be ni be diiyi mfoŋ fe.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Fiɛɛ fiee fi bɛ teenyi kintsii kilu mbɛ mbochu bɛŋ le, “Kintsii ki ŋgɔ-ɔŋ.”
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Fi tɛ̀ ka lɛ le fiee fi ntomfɔŋ wu Nyɔ wu Jeremaya tɛ̀ tee bɛ fi kɔchɛ si tɛ̀ tiiti le, “Be tɛ̀ dzɔ kwa bɛ siri mbaanshɛɛ nuuŋ kwa wee wu bɔɔŋ bɛ Isɛlɛɛ tɛ̀ seesɛ li yi yee li,
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 be go kintsii li wi wu mɛɛ mubee li, nɛɛ si Taa Nyɔ tɛ̀ tee li mi-i.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Si Jiso tɛ̀ leŋ limfwe li Pailɛ-ɛt wu ŋgɔmina wu Lo-om lɛ, Pailɛt bii li wu laa “Ɛ wɛ Mfɔŋ wu Bɛjuu ni?” Jiso tuu le, “Fi fiɛɛ si ɔ tee lɛ.”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Se bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ bɛchi be kayɛ biee li wuu, se tɛ mɔɔ tuu kɛ.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Pailɛt tuu bii li wu laa, “Ɔ wuki nɛɛ ŋwaani biee bi bɛ kayi li wɛ-ɛ bini ni?”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Se nuuŋ le, Jiso ti mɛɛŋ fiee li wuu ki tuu kɛ mɔɔ nuuŋ fimumkpaŋ li biee bi be tɛ̀ sɛɛyɛ li yee li biɛɛ kɛ. Le ŋgɔmina wulu ŋɛŋ lɛ wa tɛ wu.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Bɛdɛɛni tɛ̀ nuuŋ li mfi wu Tsɔnɔ chi N'yafuwee, ŋgɔmina wuni tɛ̀ shiiŋ busi wi mumkpaŋ wu bɛniiŋ wɛki li yih yi ncha-a.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Le ni nuuŋ li mfi wulu-u, wumu tɛ̀ nuuŋ li yih yi ncha, ɛ be tɛ̀ kii wu kii kiŋge kee ki bifi, bukooŋ bwee tɛ̀ nuuŋ le Baraba.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Le bɛniiŋ bɛ be banchɛ, Pailɛt bii li be laa, “Nɛ wɛki le mbuu nuuŋ noo li yih yi ncha-a? Nɛ wɛki le mbuu Baraba, mɔɔ Jiso wu bɛ teenyi le Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ le?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Tɛ̀ gii biiti lɛ kifɛ tɛ̀ gii kii le be nyɛ baa Jiso li tsaŋ yee li, kii shéŋ tɛ̀ yɛɛti be bɛ wu.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Le ni nuuŋ mfi wu tɛ̀ shee fɛ kintindɛ ki ti shiiti sɛki bɛnsa-a, kwɛsi tuumi ntoŋ li wuu, tee le, “Kiiŋ ɔ ni fɛ fiee bɛ wi wɛɛ kɛ. Ɛ wi wu tsaaŋ. Ntiiti ni kifɛ kifiee ŋwɛɛ kɛɛ bɛ mi butuu bu bɛŋ buni ŋge kii wu.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Le Pailɛt bii lɛ, bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ tɛ̀ kunyi le bɛniiŋ ni be tiiti le buu nuuŋ Baraba, bɛ mɛɛshi bɛ Jiso.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Ŋgɔmina wɛ dza bii li bee laa, “Wi wu nɛ wɛki le nchinɛ li bɛniiŋ bɛ bɛfɛ bani-i linti nuuŋ noo?” Be tuu le, “Baraba.”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Pailɛt tuu bii li be laa, “Ɛ mi mbuu lɛ, nse ŋgeeŋ bɛ Jiso wu bɛ teenyi le Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ?” Be bɛchu tee le, “Bɛ taaŋ wu li kintaaŋ li bu tamfu.”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Kaari bii laa, “Bɛ taaŋ wu kii la? Fiee fi bifi fi wu fɛ nuuŋ la?” Be tuu be giiŋgi limfwe bɛ dzaŋu le, “Bɛ taaŋ wu li kintaaŋ li.”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Le Pailɛt ŋɛŋ le dze lu kɛ, le ŋkweŋɛ bɛchi chɛ. Dzɔ dzɔɔ, tsootsɛ tsaŋ yee lu li kintutu ki bɛniiŋ lɛ limfwe, tee le, “Tsaŋ yɛŋ nuuŋ yɛ fɛ kwe yi wi wuni-i kɛ. Kiiɔ nuuŋ beŋ.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Bɛniiŋ bɛchu tuu li wuu le, “Iiŋ, gɛɛ ŋgɔŋ mee nuuŋ li bikoo bisɛ-ɛŋ mɔɔ li bɔɔŋ bɛsɛ-ɛŋ.”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Pailɛt biee buu Baraba si be tɛ̀ wɛki, tee le be fiaamfiɛ Jiso, tuu nyɛ le be gɛɛŋ be taaŋ wu li kintaaŋ li.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Bɛniiŋ bɛ nchi-i bɛ ŋgɔmina dzɔ Jiso be lɛ bɛ wu lɛntɔ we-e, bintutu bi bɛniiŋ bɛ nchi-i bichu banchɛ bi kɛnɛ Jiso lɛnti.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Bi buushɛ wu ndú bi dzɔ ndu yi bumfɔŋ yi yɛchi bi chuumɛ wu li bwiŋ,
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 be dzɔ bifafu be lo kifɔ ki bumfɔ-ɔŋ lu be beeŋ wu lifa be tuu be nyɛ wu kimbaaŋ lɛ kibɛnɛ kee ki kigɔŋɛ-ɛ le ki ni ki nuuŋ si kimbaaŋ kee. Be bɛchi be bɛɛ be guundi wu limfwe be choosi wu be tiiti le, “Buri, Mfɔŋ wu Bɛjuu!”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Si be feti lɛ, be kwiyi wu bɛ budii li bwiŋ, be fi kimbaaŋ kɛɛ be tuki wu bɛ ki li fa.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Le be mɛɛshi nchoosɛ wu lɛ, be buu wu ndu yi bumfɔŋ yɛ, be lii wu nuuŋ ndu ye li wuu bwiŋ, be biee be dzɔ wu le be gɛɛŋ be taaŋ wu li kintaaŋ li.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Si be tɛ̀ giiŋgi lɛ, be busɛ li wi wumu wu li kitoŋ ki Sɛli-iŋ, bukooŋ bwee nuuŋ le Simu. Be kaŋ wi wuni le too kintaaŋ ki Jiso-o.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Be tɛ̀ gɛɛŋ be bo kintsii kimu ki bɛ teenyi le Gɔɔgɔɔta, (Bukooŋ buni nuuŋ le Kintsii ki Kiŋgefi-i,)
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 be nyɛ wuu mbiiŋ ɛ bɛ finsɛ bɛ fiee fimu fi lochi si kikurɛ le woŋ. Se nuuŋ le, tɛ mɔŋ, faaŋ ŋ'wonu.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Se be ta wu li kintaaŋ li, be dzɔ ndú yee be toŋ kaŋ lu le be gachɛ li yi yi bee.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Si be tɛ̀ fɛ lɛ, be sheeyɛ fe be kiichi wu.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Be tsɛɛ kiŋwaati ki doonchi fiee fi bɛ ta wu li kintaaŋ li kii fi, be ta fi li kintaaŋ li lɛ kikoo kee li lɛwe le, “Wuni nuuŋ Jiso, Mfɔŋ wu Bɛjuu.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Be tayɛ tɛ bɛyi bɛfɛ li bintaaŋ li bɛ Jiso, wumu lɛ kibɛnɛ ki kigɔŋɛ-ɛ, wumu lɛ kibɛnɛ ki kimɛsɛ-ɛ. Be ta Jiso bɛ bɛyi bɛfɛ li bintaaŋ li|alt="Jesus crucified with two robbers" src="lb00328c.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="27:38"
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Bɛniiŋ kɛti be ŋiŋgi Jiso be sɛɛsi bikoo, be tsuki wu bɛ tsooŋ,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 be tiiti le, “Wɛ wu tɛ̀ tiiti le ɛ bɛ shaanshɛ yih yi muntofi ɔ kaari ɔ gwaŋ li jo taa li, sofɛ yi ya! Ɔɔ nuuŋ ŋwanɛ Nyɔ, shee li kintaaŋ kɛɛ li.”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi mɔɔ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ tɛ̀ choosi wu be tiiti le,
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 “Tɛ̀ gii suuti bɛniiŋ bamu, kɛɛ nuuŋ soo yi yee nsiŋ. Mɔɔ Mfɔŋ wu bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ. Shee li kintaaŋ li dɛɛni, se tɛ beŋ li wuu.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Tɛ̀ nyɛ yi yee li Nyɔ-ɔ. Ɛ Nyɔ kɔŋgisi wu, yi soo wu dɛɛni, si tɛ̀ kweŋgi le nuuŋ ŋwanɛ Nyɔ.”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Bɛyi bɛ bɛ tɛ̀ ta li bintaaŋ li bɛ Jiso baa, tɛ̀ tsuki wu bɛ ntsooŋ tɛ.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Le nshaaŋ yuusɛ, lɛkuuŋ dza le jiŋ kwɛɛŋ kwikwi, gɛɛŋ bo jobɛ bikaa bitɛɛtu lɛ fɛmfo-o.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Le mfi gɛɛŋ bo si jobɛ bikaa bitɛɛtu, Jiso dza waŋ lɛwe ŋge le, “Hɛli, Hɛli, lama sabatani.” Fi nuuŋ le, “Nyɔ yɛŋ, Nyɔ yɛŋ, ɔ lɔŋ mi ni kii la?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Bɛniiŋ bamu bɛ tɛ̀ lemi fe woo lɛ, be tee le, “Wi wuni teenyɔɔ Ɛlaja.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Wi wu be wumu letɛ mfwaa mumkpaŋ dzɔ kifiiŋ, fooŋ li mbiiŋ mɛ mgbanyi, sɔ li fintiiŋ li, nɛɛki le woŋ.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Se nuuŋ le, bɛniiŋ bamu tee le, “Tɛ leŋ kwɛ, tɛ ŋɛŋ laa Ɛlaja gii bɛ soo wu le!”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Jiso ka waŋ lɛwe ŋge, nyɛ fiana yee li tsaŋ yi Nyɔ-ɔ.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Fi dza fi ka le, ndu yi tɛ̀ gatini yih yi muntofi lɛnti tɛ dza yi batɛ kintikinti, mbɛɛchɛ fɛ we mbɔɔwu mbochu fɛkwiiŋ li biŋkɛ bifɛ. Nshɛ sɛɛsɛ, bimbaŋ weyɛ,
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 dzíŋ gwiyɛ, se bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kwiyɛ lɛ dze yi Nyɔ-ɔ ŋge kaari be bo li kwe-e.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Le Jiso bo li kwe-e, bɛniiŋ bɛlu dza be gɛɛŋ li kitoŋ ki wuuti Jɛrosalɛŋ bɛniiŋ ŋge ŋɛŋ be.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Le te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i, bɛ bɛniiŋ bɛ bee be tɛ̀ nuuŋ fe be kiichi Jiso baa tuu be ŋɛŋ tɛ si nshɛ sɛɛsɛ, bɛ biee bichu bi tɛ̀ kɛti, chɛnɛ kɔɔ be ŋge. Be tee le, “Chɛɛŋ, chɛɛŋ wi wuni tɛ̀ nuuŋ Ŋwanɛ Nyɔ.”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Bukɛɛŋ ŋge tɛ̀ lemi tɛ fe mfiiŋ be bichi. Bukɛɛŋ bani tɛ̀ gii be nuuŋ bɛ tɛ̀ dza Galilii be biki Jiso, be fii wu.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Lɛ bee lɛnti tɛ̀ nuuŋ, Maariya Madaliŋ mɔɔ Maariya wu ni Jeeŋ bee Jɔsɛ, mɔɔ ni bɔɔŋ bɛ Dzɛbɛdii.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Le ni nuuŋ lɛ fɛmfo-o, wi wu biee wumu wu Arimatia dza bɛ bukooŋ bwee tɛ̀ nuuŋ le Jɔsɛ. Tɛ̀ nuuŋ wi kintutu ki Jiso wumu.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Gɛɛŋ ŋɛŋ Pailɛt, lɛkɛ le nyɛ gwini chi Jiso le gɛɛŋ diyɛ. Nɛɛ lɛ Pailɛt tee le, be gɛɛŋ be nyɛ li wuu.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Jɔsɛ fi gwini chilu biee fiɛmɛ fɛ ndu yi wuuti-i,
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 gɛɛŋ giiki lɛ dziŋ yi tɛ̀ mɛɛŋ fiɛŋ, yi bɛ tɛ̀ chɔ lɛ kimbaŋ, se biiŋgi tɛtɛ chi nɔŋa chi banyɛ fweeŋ wu dziŋ yilu, dza.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Maariya Madaliŋ bɛ Maariya wumu wɛ tɛ̀ nuuŋ fe, be shee li dziŋ yilu lichiŋ kibɛɛ.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Le butuu woo, ɛ jobɛ chi be tɛ̀ shiiŋ be nachi biee kii bu bɛshiinshi bɛ chi ka, bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ Bɛfarasii gɛɛŋ be ŋɛŋ Pailɛt,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 be tee li wuu le, “Wi wu nyɔŋa, tɛ kimi baa fiee fi wi wu binsɛɛ wɛ tɛ̀ tiiti mfi wu tɛ̀ mɛɛŋ lu. Tɛ̀ tee le, gii ni nuuŋ jo taa kaari bo li kwe-e.
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Si fi tɛ̀ nuuŋ lɛ, se tee bɛniiŋ le be gɛɛŋ be ni be kiichi dziŋ nsiiŋ gɛɛŋ bo jo taa, kifɛ tɛ chɛndi baa le bɔɔŋ bee bɛ kintutu gii be dza be gɛɛŋ be yi gwini chee be tuu be ni be tiiti li bɛniiŋ li le, ‘Wu boɔ li kwe-e.’ Ɛ be fɛ lɛ, binsɛɛ bi bee bi dɛɛni yaa bi ŋkosi.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Pailɛt se tee li bee le, “Dzɔɔ yɛɛŋ bɛniiŋ bɛ nchi-i nɛɛ be nɛ gɛɛŋ, nɛ tee le be ni be kiichi dziŋ yilu bujɔŋ si nuuŋ be kiichɛ.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Nɛɛ lɛ, be se gɛɛŋ be bɔsɛyi be bɛŋɛ fweeŋ wu dziŋ yilu, be fɛ ŋkiki li tɛtɛ chi bɛ tɛ̀ baŋɛ fweeŋ wu dziŋ yilu chɛɛ, be gɛɛ bɛniiŋ bɛ nchi le be ni be kiichi.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.