Mateus 27

asj (ASJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Le butuu ni bu wuuti, bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ, shee be dzɔ ntaŋ kii Jiso le be wo wu.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Be se kaŋ wu, be dzɔ wu be gɛɛŋ be nyɛ li tsaŋ yi Pailɛ-ɛt wu tɛ̀ nuuŋ ŋgɔmina lɛ kimbɛ kilu.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Le Judas wu tɛ̀ kabɛ Jiso ŋɛŋ le bɛ sondɛ baa le bɛ gii bɛ wo wu, kaari shéŋ yee, dzɔ bɛ siri bɛ mbaanshɛɛ baa kaari gɛɛŋ le tuu li bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ baa.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Le gɛɛŋ lɛ, tee li bee le, “Mi mfɛɔ bubiɛɛ le ŋkabɛ wi wu mɛɛŋ ki chɔ kɛ fiee kɛ wuni.” Be se tuu li wu laa, “Fiɛɛ fiee kɛmi la fi fɛrɛ bɛ be le? Ɛ wɛ wu kiiɔ fiɛɛ fiee.”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Judas se bwaaki kwa wulu fɛkwiiŋ li yih yi muntofi-i, bo gɛɛŋ shiŋ.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa kwachɛ kwa wulu be tee le, “Wuni wɛɛ kwa wu ŋgɔŋ, nchi mɛɛŋɔ ki beŋ kɛ le nuuŋ tɛ gɛɛ wu lɛ ŋko wu kwa wu li yih yi muntofi-i kɛ.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Be shee be dzɔ ntaŋ, be gɛɛŋ be go kintsii li wumu wu tɛ mɛɛ mubee li, le be ni be diiyi mfoŋ fe.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Fiɛɛ fiee fi bɛ teenyi kintsii kilu mbɛ mbochu bɛŋ le, “Kintsii ki ŋgɔ-ɔŋ.”
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Fi tɛ̀ ka lɛ le fiee fi ntomfɔŋ wu Nyɔ wu Jeremaya tɛ̀ tee bɛ fi kɔchɛ si tɛ̀ tiiti le, “Be tɛ̀ dzɔ kwa bɛ siri mbaanshɛɛ nuuŋ kwa wee wu bɔɔŋ bɛ Isɛlɛɛ tɛ̀ seesɛ li yi yee li,
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 be go kintsii li wi wu mɛɛ mubee li, nɛɛ si Taa Nyɔ tɛ̀ tee li mi-i.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Si Jiso tɛ̀ leŋ limfwe li Pailɛ-ɛt wu ŋgɔmina wu Lo-om lɛ, Pailɛt bii li wu laa “Ɛ wɛ Mfɔŋ wu Bɛjuu ni?” Jiso tuu le, “Fi fiɛɛ si ɔ tee lɛ.”
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Se bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ bɛchi be kayɛ biee li wuu, se tɛ mɔɔ tuu kɛ.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Pailɛt tuu bii li wu laa, “Ɔ wuki nɛɛ ŋwaani biee bi bɛ kayi li wɛ-ɛ bini ni?”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Se nuuŋ le, Jiso ti mɛɛŋ fiee li wuu ki tuu kɛ mɔɔ nuuŋ fimumkpaŋ li biee bi be tɛ̀ sɛɛyɛ li yee li biɛɛ kɛ. Le ŋgɔmina wulu ŋɛŋ lɛ wa tɛ wu.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Bɛdɛɛni tɛ̀ nuuŋ li mfi wu Tsɔnɔ chi N'yafuwee, ŋgɔmina wuni tɛ̀ shiiŋ busi wi mumkpaŋ wu bɛniiŋ wɛki li yih yi ncha-a.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Le ni nuuŋ li mfi wulu-u, wumu tɛ̀ nuuŋ li yih yi ncha, ɛ be tɛ̀ kii wu kii kiŋge kee ki bifi, bukooŋ bwee tɛ̀ nuuŋ le Baraba.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Le bɛniiŋ bɛ be banchɛ, Pailɛt bii li be laa, “Nɛ wɛki le mbuu nuuŋ noo li yih yi ncha-a? Nɛ wɛki le mbuu Baraba, mɔɔ Jiso wu bɛ teenyi le Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ le?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Tɛ̀ gii biiti lɛ kifɛ tɛ̀ gii kii le be nyɛ baa Jiso li tsaŋ yee li, kii shéŋ tɛ̀ yɛɛti be bɛ wu.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Le ni nuuŋ mfi wu tɛ̀ shee fɛ kintindɛ ki ti shiiti sɛki bɛnsa-a, kwɛsi tuumi ntoŋ li wuu, tee le, “Kiiŋ ɔ ni fɛ fiee bɛ wi wɛɛ kɛ. Ɛ wi wu tsaaŋ. Ntiiti ni kifɛ kifiee ŋwɛɛ kɛɛ bɛ mi butuu bu bɛŋ buni ŋge kii wu.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Le Pailɛt bii lɛ, bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ tɛ̀ kunyi le bɛniiŋ ni be tiiti le buu nuuŋ Baraba, bɛ mɛɛshi bɛ Jiso.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Ŋgɔmina wɛ dza bii li bee laa, “Wi wu nɛ wɛki le nchinɛ li bɛniiŋ bɛ bɛfɛ bani-i linti nuuŋ noo?” Be tuu le, “Baraba.”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Pailɛt tuu bii li be laa, “Ɛ mi mbuu lɛ, nse ŋgeeŋ bɛ Jiso wu bɛ teenyi le Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ?” Be bɛchu tee le, “Bɛ taaŋ wu li kintaaŋ li bu tamfu.”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Kaari bii laa, “Bɛ taaŋ wu kii la? Fiee fi bifi fi wu fɛ nuuŋ la?” Be tuu be giiŋgi limfwe bɛ dzaŋu le, “Bɛ taaŋ wu li kintaaŋ li.”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Le Pailɛt ŋɛŋ le dze lu kɛ, le ŋkweŋɛ bɛchi chɛ. Dzɔ dzɔɔ, tsootsɛ tsaŋ yee lu li kintutu ki bɛniiŋ lɛ limfwe, tee le, “Tsaŋ yɛŋ nuuŋ yɛ fɛ kwe yi wi wuni-i kɛ. Kiiɔ nuuŋ beŋ.”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Bɛniiŋ bɛchu tuu li wuu le, “Iiŋ, gɛɛ ŋgɔŋ mee nuuŋ li bikoo bisɛ-ɛŋ mɔɔ li bɔɔŋ bɛsɛ-ɛŋ.”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Pailɛt biee buu Baraba si be tɛ̀ wɛki, tee le be fiaamfiɛ Jiso, tuu nyɛ le be gɛɛŋ be taaŋ wu li kintaaŋ li.
26 — ausente —
27 Bɛniiŋ bɛ nchi-i bɛ ŋgɔmina dzɔ Jiso be lɛ bɛ wu lɛntɔ we-e, bintutu bi bɛniiŋ bɛ nchi-i bichu banchɛ bi kɛnɛ Jiso lɛnti.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Bi buushɛ wu ndú bi dzɔ ndu yi bumfɔŋ yi yɛchi bi chuumɛ wu li bwiŋ,
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 be dzɔ bifafu be lo kifɔ ki bumfɔ-ɔŋ lu be beeŋ wu lifa be tuu be nyɛ wu kimbaaŋ lɛ kibɛnɛ kee ki kigɔŋɛ-ɛ le ki ni ki nuuŋ si kimbaaŋ kee. Be bɛchi be bɛɛ be guundi wu limfwe be choosi wu be tiiti le, “Buri, Mfɔŋ wu Bɛjuu!”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Si be feti lɛ, be kwiyi wu bɛ budii li bwiŋ, be fi kimbaaŋ kɛɛ be tuki wu bɛ ki li fa.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Le be mɛɛshi nchoosɛ wu lɛ, be buu wu ndu yi bumfɔŋ yɛ, be lii wu nuuŋ ndu ye li wuu bwiŋ, be biee be dzɔ wu le be gɛɛŋ be taaŋ wu li kintaaŋ li.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Si be tɛ̀ giiŋgi lɛ, be busɛ li wi wumu wu li kitoŋ ki Sɛli-iŋ, bukooŋ bwee nuuŋ le Simu. Be kaŋ wi wuni le too kintaaŋ ki Jiso-o.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Be tɛ̀ gɛɛŋ be bo kintsii kimu ki bɛ teenyi le Gɔɔgɔɔta, (Bukooŋ buni nuuŋ le Kintsii ki Kiŋgefi-i,)
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 be nyɛ wuu mbiiŋ ɛ bɛ finsɛ bɛ fiee fimu fi lochi si kikurɛ le woŋ. Se nuuŋ le, tɛ mɔŋ, faaŋ ŋ'wonu.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Se be ta wu li kintaaŋ li, be dzɔ ndú yee be toŋ kaŋ lu le be gachɛ li yi yi bee.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Si be tɛ̀ fɛ lɛ, be sheeyɛ fe be kiichi wu.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Be tsɛɛ kiŋwaati ki doonchi fiee fi bɛ ta wu li kintaaŋ li kii fi, be ta fi li kintaaŋ li lɛ kikoo kee li lɛwe le, “Wuni nuuŋ Jiso, Mfɔŋ wu Bɛjuu.”
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Be tayɛ tɛ bɛyi bɛfɛ li bintaaŋ li bɛ Jiso, wumu lɛ kibɛnɛ ki kigɔŋɛ-ɛ, wumu lɛ kibɛnɛ ki kimɛsɛ-ɛ. Be ta Jiso bɛ bɛyi bɛfɛ li bintaaŋ li|alt="Jesus crucified with two robbers" src="lb00328c.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="27:38"
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Bɛniiŋ kɛti be ŋiŋgi Jiso be sɛɛsi bikoo, be tsuki wu bɛ tsooŋ,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 be tiiti le, “Wɛ wu tɛ̀ tiiti le ɛ bɛ shaanshɛ yih yi muntofi ɔ kaari ɔ gwaŋ li jo taa li, sofɛ yi ya! Ɔɔ nuuŋ ŋwanɛ Nyɔ, shee li kintaaŋ kɛɛ li.”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi mɔɔ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ tɛ̀ choosi wu be tiiti le,
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Tɛ̀ gii suuti bɛniiŋ bamu, kɛɛ nuuŋ soo yi yee nsiŋ. Mɔɔ Mfɔŋ wu bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ. Shee li kintaaŋ li dɛɛni, se tɛ beŋ li wuu.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Tɛ̀ nyɛ yi yee li Nyɔ-ɔ. Ɛ Nyɔ kɔŋgisi wu, yi soo wu dɛɛni, si tɛ̀ kweŋgi le nuuŋ ŋwanɛ Nyɔ.”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Bɛyi bɛ bɛ tɛ̀ ta li bintaaŋ li bɛ Jiso baa, tɛ̀ tsuki wu bɛ ntsooŋ tɛ.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Le nshaaŋ yuusɛ, lɛkuuŋ dza le jiŋ kwɛɛŋ kwikwi, gɛɛŋ bo jobɛ bikaa bitɛɛtu lɛ fɛmfo-o.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Le mfi gɛɛŋ bo si jobɛ bikaa bitɛɛtu, Jiso dza waŋ lɛwe ŋge le, “Hɛli, Hɛli, lama sabatani.” Fi nuuŋ le, “Nyɔ yɛŋ, Nyɔ yɛŋ, ɔ lɔŋ mi ni kii la?”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Bɛniiŋ bamu bɛ tɛ̀ lemi fe woo lɛ, be tee le, “Wi wuni teenyɔɔ Ɛlaja.”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Wi wu be wumu letɛ mfwaa mumkpaŋ dzɔ kifiiŋ, fooŋ li mbiiŋ mɛ mgbanyi, sɔ li fintiiŋ li, nɛɛki le woŋ.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Se nuuŋ le, bɛniiŋ bamu tee le, “Tɛ leŋ kwɛ, tɛ ŋɛŋ laa Ɛlaja gii bɛ soo wu le!”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Jiso ka waŋ lɛwe ŋge, nyɛ fiana yee li tsaŋ yi Nyɔ-ɔ.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Fi dza fi ka le, ndu yi tɛ̀ gatini yih yi muntofi lɛnti tɛ dza yi batɛ kintikinti, mbɛɛchɛ fɛ we mbɔɔwu mbochu fɛkwiiŋ li biŋkɛ bifɛ. Nshɛ sɛɛsɛ, bimbaŋ weyɛ,
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 dzíŋ gwiyɛ, se bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kwiyɛ lɛ dze yi Nyɔ-ɔ ŋge kaari be bo li kwe-e.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Le Jiso bo li kwe-e, bɛniiŋ bɛlu dza be gɛɛŋ li kitoŋ ki wuuti Jɛrosalɛŋ bɛniiŋ ŋge ŋɛŋ be.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Le te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i, bɛ bɛniiŋ bɛ bee be tɛ̀ nuuŋ fe be kiichi Jiso baa tuu be ŋɛŋ tɛ si nshɛ sɛɛsɛ, bɛ biee bichu bi tɛ̀ kɛti, chɛnɛ kɔɔ be ŋge. Be tee le, “Chɛɛŋ, chɛɛŋ wi wuni tɛ̀ nuuŋ Ŋwanɛ Nyɔ.”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Bukɛɛŋ ŋge tɛ̀ lemi tɛ fe mfiiŋ be bichi. Bukɛɛŋ bani tɛ̀ gii be nuuŋ bɛ tɛ̀ dza Galilii be biki Jiso, be fii wu.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Lɛ bee lɛnti tɛ̀ nuuŋ, Maariya Madaliŋ mɔɔ Maariya wu ni Jeeŋ bee Jɔsɛ, mɔɔ ni bɔɔŋ bɛ Dzɛbɛdii.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Le ni nuuŋ lɛ fɛmfo-o, wi wu biee wumu wu Arimatia dza bɛ bukooŋ bwee tɛ̀ nuuŋ le Jɔsɛ. Tɛ̀ nuuŋ wi kintutu ki Jiso wumu.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Gɛɛŋ ŋɛŋ Pailɛt, lɛkɛ le nyɛ gwini chi Jiso le gɛɛŋ diyɛ. Nɛɛ lɛ Pailɛt tee le, be gɛɛŋ be nyɛ li wuu.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Jɔsɛ fi gwini chilu biee fiɛmɛ fɛ ndu yi wuuti-i,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 gɛɛŋ giiki lɛ dziŋ yi tɛ̀ mɛɛŋ fiɛŋ, yi bɛ tɛ̀ chɔ lɛ kimbaŋ, se biiŋgi tɛtɛ chi nɔŋa chi banyɛ fweeŋ wu dziŋ yilu, dza.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Maariya Madaliŋ bɛ Maariya wumu wɛ tɛ̀ nuuŋ fe, be shee li dziŋ yilu lichiŋ kibɛɛ.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Le butuu woo, ɛ jobɛ chi be tɛ̀ shiiŋ be nachi biee kii bu bɛshiinshi bɛ chi ka, bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ Bɛfarasii gɛɛŋ be ŋɛŋ Pailɛt,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 be tee li wuu le, “Wi wu nyɔŋa, tɛ kimi baa fiee fi wi wu binsɛɛ wɛ tɛ̀ tiiti mfi wu tɛ̀ mɛɛŋ lu. Tɛ̀ tee le, gii ni nuuŋ jo taa kaari bo li kwe-e.
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Si fi tɛ̀ nuuŋ lɛ, se tee bɛniiŋ le be gɛɛŋ be ni be kiichi dziŋ nsiiŋ gɛɛŋ bo jo taa, kifɛ tɛ chɛndi baa le bɔɔŋ bee bɛ kintutu gii be dza be gɛɛŋ be yi gwini chee be tuu be ni be tiiti li bɛniiŋ li le, ‘Wu boɔ li kwe-e.’ Ɛ be fɛ lɛ, binsɛɛ bi bee bi dɛɛni yaa bi ŋkosi.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Pailɛt se tee li bee le, “Dzɔɔ yɛɛŋ bɛniiŋ bɛ nchi-i nɛɛ be nɛ gɛɛŋ, nɛ tee le be ni be kiichi dziŋ yilu bujɔŋ si nuuŋ be kiichɛ.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Nɛɛ lɛ, be se gɛɛŋ be bɔsɛyi be bɛŋɛ fweeŋ wu dziŋ yilu, be fɛ ŋkiki li tɛtɛ chi bɛ tɛ̀ baŋɛ fweeŋ wu dziŋ yilu chɛɛ, be gɛɛ bɛniiŋ bɛ nchi le be ni be kiichi.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.