Mateus 21
asj (ASJ) vs ARA
1 Le Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u ni be fɛɛshi Jɛrosalɛŋ ɛ be bo li kitoŋ ki Bɛtfaj ki nuuŋ li Ŋkumɛ wu Biti bi Oli-if, biee toŋ bɔɔŋ bee bɛ kintutu bamu bɛfɛ,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 tee li bee le, “Gɛnɛ yɛɛŋ li kitoŋ ki limfwe kɛɛ. Ɛ nɛ gɛɛŋ, nɛ ŋɛŋ ni sɔmbwaa ɛ bɛ gerɛ, ŋwani nuuŋ li wuu lichiŋ, nɛ fanchɛ, nɛ bɛ mi bɛ wu.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Ɛ wi bii fiee li be-eŋ, nɛ tuu li wuu le Te Kikoo wɛkɔɔ wu, kɛ gii chinɛ le nɛ bɛ bɛ wu.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Fini tɛ̀ ka lɛ le fi bɛ fi kɔchɛ si ntomfɔŋ wu Nyɔ wumu tɛ̀ tee, tiiti le,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 “Tee li kitoŋ ki Sayɔŋ le.
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Le bɔɔŋ bɛ Jiso bɛ kintutu-u baa gɛɛŋ, be fɛ nɛɛ si tɛ tee.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Be se bɛ bɛ sɔmbwaa wulu mɔɔ ŋwaŋ, be lɔŋ ndú yibe li bee liwe, Jiso beeŋ shee lɛ wumu, giiŋgi.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Kintutu ki bɛniiŋ lɛ kinɔŋa tɛ̀ gikisi ndú yibe lɛ dze, bamu bonyi yɛŋɛ yi biti be gikisi.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Kintutu ki tɛ̀ giiŋgi Jiso limfwe bɛ ki tɛ̀ biki lɛjiŋ kɛɛ tɛ̀ wuuyi le, “Yiyi-i yiyi-i yiyi-i, bunɔŋa bwɛɛ bu ŋwanɛ kini ki Mfɔŋ Daafi looo! Nyɔ tiiŋ yɛ mwɛ li wi wu bɛɛ li bukooŋ bu Taa lɛ looo! Yiyi-i yiyi-i yiyi-i, bunɔŋa bwɛɛ bu Nyɔ yi nuuŋ liboo li looo!”Jiso lɛ Jɛrosalɛŋ si Mfɔŋ|alt="Trimphal entry" src="CN01782C.TIF" size="span" loc="21:5-9" copy="David C. Cook" ref="21:9"
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Le Jiso gɛɛŋ fɛsi Jɛrosalɛŋ kitoŋ kilu kichu sɛɛsɛ. Bɛniiŋ tɛki wa, be biiti laa, “Wuni nuuŋ noo le?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Se kintutu kilu tuu ki tiiti le, “Ɛ ntomfɔŋ wu Nyɔ wu Jiso wu dza li kitoŋ ki Nasarɛ, li kwɛɛŋ wu Galilii.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Jiso gɛɛŋ lɛ fɛ yih yi muntofi yi Nyɔ-ɔ, kooŋ bɛ bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ kabini biee mɔɔ bɛ tɛ̀ guti biee lu, bachɛ bidaŋ bi bɛniiŋ bɛ tɛ̀ fikisi kwa-a, bɛ bidaŋ bi bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kabini bibimu.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Tɛ kuŋgi be, tiiti le, “Fi fiɛɛ ɛ bɛ tɛ̀ tsɛɛ, Nyɔ tiiti le, ‘Bɛ gii bɛ ni bɛ teenyi yih yɛɛŋ le yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ.’ Nɛ fiiki baa yi to nuuŋ ntuuŋ wu bɛyi.”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Le Jiso ni nuuŋ fɛ yih yi muntofi yilu, binyɛɛ bɛ biŋkɛrɛ bɛ lɛ wuu wɔnchɛ be.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Se nuuŋ le, le bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa mɔɔ bɛniiŋ bɛ doonchi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ ŋɛŋ biee bi bimfimu wondini, bɛ si bɔɔŋ bɛ niiŋ niiŋ tɛ̀ wuuyi fɛ yih yi muntofi, be tiiti le, “Eeeee, kinɔŋa nuuŋ ki ŋwanɛ kini ki Mfɔŋ Daafi leee,” fi tɔŋ be ŋge.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Be wamɛ Jiso laa, “Ɔ wuki yɛ fiee fi bɔɔŋ bani tiiti ni?” Tuu li bee le, “Iiŋ, ŋ'wukɔɔ. Fi fiɛɛ le nɛ mɛɛŋ baa saa ki teeŋ kɛ fiee fi bɛ tsɛɛ le, ‘Nyɔ gɛɛ yɛ jɛ yi buti li bimfimu bi bɔɔŋ bɛ bwi-i, mɔɔ li bimfimu bi bɔɔŋ bɛ mɛɛŋ be yɛɛndi mbeeŋ yi bɛ ni bɛ bee le be ni be piɛti wu lu?’”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Jiso dza shɛ be, bo li kitoŋ kilu, gɛɛŋ li kitoŋ ki Bɛtani-i, tsi fe.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Le ni nuuŋ fɛŋwɛɛŋ taantaaŋ, si Jiso tɛ̀ kaarisi tuu lijiŋ lɛ kitoŋ ki Jɛrosalɛŋ dzeeŋ tɛ̀ wuu wu.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Ŋɛŋ kiti kimu li dzee lichiŋ ki bɛ ti jii muntaaŋ mulu, gɛɛŋ fe, bɛdɛɛni ti mɛɛŋ ki ŋɛŋ kɛ fiee li ki-i kɛ, ŋɛŋ nuuŋ bibɛ kwaa li ki-i, tsoŋ kiti kilu, chini li ki-i le kiiŋ fintaaŋ ni naa tuu fi woŋ li wɛ-ɛ kɛ! Mfwaa mumkpaŋ, kiti kilu biee ki wɔɔbɛ.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Le bɔɔŋ bɛ kintutu bɛ Jiso ŋɛŋ lɛ, bimfimu wondɛ be. Be se ta maa laa, “Kiti kilu geeŋ ki wɔɔbɛ mfwaa mumkpaŋ ni le?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Jiso tuu li bee le, “Ntee beŋ chɛɛŋ chɛɛŋ le, ɛ nɛ gɛɛ shéŋ li Nyɔ-ɔ, mɛŋinɛ siŋ, nɛ tɛ̀ fɛ fiee fi mi mfɛ bɛ kiti kini kwaa kɛ. Ɛ nɛ tee li ŋkumɛ wuni le, ‘Dzatsɛ fɛni ɔ gɛɛŋ ɔ we li dzɔɔ yi nyɔŋa,’ fi ka lɛ.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Mɔɔ nuuŋ la fi nɛ lɛki li Nyɔ-ɔ le, kɛ nɛ gii nɛ kɛmɛ, laa nɛ gɛɛ baa shéŋ li Nyɔ-ɔ kwaa le.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Jiso tɛ̀ kaari lɛ li yih yi muntofi-i, bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ wu Bɛjuu bɛ be ŋɛŋ si tiifi bɛniiŋ, be bii li wu laa, “Ɔ dzɔ buŋga bu ɔ feti biee bini fɛŋ? Ɛ noo wu nyɛ buŋga bulu li wɛ-ɛ?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Jiso tuu li bee le, “Ŋgii mbii tɛ fiee li be-eŋ, ɛ nɛ tuu, nse ntee beŋ wi wu nyɛ buŋga li mi-i le ni mfeti biee bini.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Jɔɔŋ tɛ̀ lisi bɛniiŋ li dzɔɔ, buŋga bulu buti nuuŋ fɛŋ? Ɛ Nyɔ yi tɛ̀ nyɛ wu liboo, mɔɔ wiwoŋ le?” Le bii lɛ, be tɛchɛ bebe, be tiiti le, “Ɛ tɛ tuu le ɛ Nyɔ yi tɛ̀ nyɛ, tuu bii li bee li laa, fi ge la fi tɛ̀ ti mɛɛŋ ki beŋ kɛ li Jɔɔŋ li kɛ le?
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Se nuuŋ le, ɛ tɛ tuu le, ‘Ɛ wiwoŋ wu tɛ̀ nyɛ,’ kɛ tɛ chɛndi baa kintutu ki bɛniiŋ lɛ, si be bɛchu beenchi baa le Jɔɔŋ tɛ̀ nuuŋ ntomfɔŋ wu Nyɔ.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Nɛɛ lɛ, be se tuu li Jiso le, “Tɛ kii yɛ kɛ.” Jiso se tuu tee li be le, “Kɛ nuuŋ ntɛ ntee tɛ beŋ wi wu nyɛ mi buŋga le ni mfeti biee bini kɛ.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Jiso gɛɛŋ limfwe bii laa, “Nɛ beechi le la kii fini? Wi wumu tɛ̀ kɛmi bɔɔŋ bee bɛ buniŋ bɛfɛ. Dza gɛɛŋ fɛ ŋwaŋ wu kaaŋ li, tee li wuu le, ‘Ŋwanɛŋ, gɛnɛ ɔ shi ɔ ni ɔ nindi liwɛ bɛŋ.’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Ŋwaŋ wulu tuu li wuu le, ‘Nnuuŋ ntɛ ŋgɛɛŋ kɛ.’ Se nuuŋ le dza tuu beechɛ li shéŋ yee li gɛɛŋ liwɛ lɔɔ.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Wi wulu tuu dza gɛɛŋ fɛ ŋwani wu lɛjiŋ tee nɛɛ fiee fi bee tee li wu kaaŋ wɛɛ, tuu li wuu le ‘Ŋgii ŋgɛɛŋ taa.’ Se nuuŋ le, ba ŋgɛnu nsiŋ
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Li bɔɔŋ bɛ bɛfɛ bani linti, ɛ wu la wu tɛ̀ fɛ fiee fi tee tɛ̀ gii kɔŋgisi?” Be tuu le, “Ɛ wu kaaŋ wɛ.” Jiso se tee li bee le, “Ntee beŋ chɛɛŋ le, bɛniiŋ bɛ kundi biŋwaati mɔɔ binjiŋkwiiŋ lii baa lɛ bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ limfwe li be-eŋ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Ntiitɔɔ ni kifɛ Jɔɔŋ tɛ̀ lisi bɛniiŋ li dzɔɔ le doonchɛ dze yi tsaaŋ li be-eŋ, nɛ faaŋ mbeenchɛ li wuu. Se nuuŋ le, bɛniiŋ bɛ kundi kiŋwaati bɛ binjiŋkwiiŋ tɛ̀ beŋ li wuu. Nɛ se tuu nɛ ŋɛŋ si be beŋ lɛ, nɛ faaŋ tɛ mfikisɛ shéŋ yinɛ le nɛ beŋ tɛ li wuu.”
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Jiso tuu kweeŋ le, “Tuu woo yɛɛŋ ŋgaŋgaa chimu. Wi wumu tɛ̀ niŋ wɛ wu muntaaŋ mu bɛ feti mbiiŋ lu, toŋ mbaŋ kɛnɛ, chiŋ kisɔ ki bɛ gii bɛ ni bɛ kee muntaaŋ mulu bɛ seendi le, mbiiŋ se buti, gwaŋ kikɔ ki wi wu kiichi wɛ wulu, shɛ wɛ wulu li bɛniiŋ li, dza gɛɛŋ li kitoŋ kimu.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Mfi wu bɛ ti kee muntaaŋ mulu tɛ̀ bɛ kɔchɛ, toŋ bɛniiŋ bee bɛ nimɛ lɛ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ shɛ wɛ li bee baa, le be gɛɛŋ be fi mwee muntaaŋ.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Be gɛɛŋ, bɛniiŋ bɛ tɛ̀ shɛ wɛ li bee baa kɔɔ be, be too wumu, be wo wumu, be tomɛ wumu bɛ ta.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Tuu toŋ bɛniiŋ bɛ nimɛ-ɛ bamu be yaŋ be yaa bɛ ŋkosi baa, bɛniiŋ baa tuu be fɛ nɛɛ si be be be fɛ bɛ bɛ ŋkosi baa lɛ.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Lɛjiŋ lɛlu, toŋ nuuŋ ŋwani kibɛɛ, beechi le be gii be guuŋ ŋwani wuni.
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Se nuuŋ le, le gɛɛŋ, bɛniiŋ bɛlu ŋɛŋ wu, be tee bebe le, ‘Wuni wɛ nuuŋ kinjila ki wi wu wɛ wuni. Bɛ yɛɛŋ tɛ wo wu tɛ ji bishɛyɛ bilu.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Be kɔɔ wu be buu wu li wɛ wulu, be wo wu.” Wɛ wu muntaaŋ|alt="A vineyard" src="lb00103c.tif" size="span" loc="33-46" copy="Louise Bass" ref="21:39"
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Si Jiso tɛ̀ tee ni, tuu bii laa, “Wi wu wɛ wulu gii ge la bɛ bɛniiŋ bɛlu fɛ wu bɛ?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Be tuu le, “Gii bɛ mɛɛshi bɛ munyaminɛ mulu mu kwiyɛ, shɛ wɛ wulu li bɛniiŋ bamu bɛ gii be nyɛ wu mwee muntaaŋ mfi wu be kɔ.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Jiso se bii li bee laa, “Nɛ ti mɛɛŋ ki teeŋ kɛ lɛ kiŋwaati ki Nyɔ le,
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Ntusɔɔ ntiiti li be-eŋ le, Nyɔ gii yi fi bumfɔŋ bwee li tsaŋ yinɛ-ɛ, yi nyɛ nuuŋ li bɛniiŋ bɛ gii be gbɛɛŋ be ni be feti si bɛniiŋ bɛ li kwɛɛŋ wɛɛ.”
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 [Tɛtɛ chilu chini nuuŋ ɛ chi we li wi-i mwɛ chaafɛ, ɛ wi we li chi-i, mwɛ fwachɛ.]
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Si Jiso tɛ̀ wa ŋgaŋgaa chilu lɛ, bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa mɔɔ Bɛfarasii woo lɛ, be kɛɛ le wu wa wɛ nuuŋ kii be.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Be dza be wɛki le be kɔɔ wu, se nuuŋ le be kaari be chɛŋ kintutu ki bɛniiŋ lɛ, kifɛ kintutu kilu tɛ kɛmi li Jiso le ni nuuŋ ntomfɔŋ wu Nyɔ.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.