Mateus 18
asj (ASJ) vs NTLH
1 Le ni nuuŋ li mfi wulu-u, bɔɔŋ bɛ Jiso-o bɛ kintutu bɛ be bii li wuu laa, “Ɛ ŋwaani wi wu la wu ko ŋge lɛ bumfɔŋ bu liboo li?”
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Jiso teeŋ ŋwaŋ wu bwi leeki lɛ bee lɛnti,
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 tee le, “Ntee beŋ chɛɛŋ le, ɛ nɛ mɛɛŋ ki fiiki kɛ le nɛ to si bɔɔŋ bɛ bwi kɛ, nɛ tɛ naa le nɛ lɛ lɛ bumfɔŋ bu liboo li kɛ.
3 e disse:
4 Wi wu shiiki yi yee si ŋwaŋ wuni, ɛ wu wu gii naa nuuŋ wi wu ko lɛ bumfɔŋ bu liboo li.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Ɛ wi fi ŋwaŋ si wuni kii mi, kɛ mwɛ fiiɔ tɛ nuuŋ mi.”
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 “Se nuuŋ le ɛ wi fɛ ŋwaŋ mumkpaŋ li kintutu ki bɔɔŋ bɛ bwi bɛ gɛɛ shéŋ li mi-i bani we li bibifi-i, kɛ fi dzɔɔŋ fiɛɛ le wɛɛ wi, bɛ shiiŋɛ jeni chi nɔŋa wu lɛwe, bɛ lɔŋ wu shee seri fɛ kindundu fɛkwiiŋ.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Ŋgɛ wu nyɔŋa wɛ li bɛniiŋ bɛ li nshɛ yini-i, kifɛ biee bi teeki le bɛniiŋ ni be feti biee bibifi biɛɛ lu. Biee bini kɛmi le bi ni bi nuuŋ lu, se nuuŋ le ŋgɛ wu nyɔŋa wɛ li wi wu bɛɛ bɛ biee bilu.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 Bɛdɛɛni ɛ kibɛnɛ ko mɔɔ nuuŋ kikaa ko feti le ɔ ni ɔ feti biee bibifi, ɔ sondɛ kibɛnɛ kilu kɛ kikaa kilu ɔ too. Fi dzɔɔŋ le ɔ lɛ li ntsɛ wu kimakɛ bɛ kibɛnɛ kɛ kikaa kiŋkɔsi, yɛki le ɔ kɛmɛ bibɛnu bichu bɛ bikaa bichu bɛ dzɔɔ wɛ bɛ lɔŋ fɛ wi wu kimakɛ-ɛ.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Ɛ lisi cho feti le ɔ ni ɔ feti biee bibifi, ɔ buu lisi chilu ɔ too. Fi dzɔɔŋ le ɔ lɛ lɛ ntsɛ wu kimakɛ-ɛ bɛ lisi chimumkpaŋ, yɛki le ɔ kɛmɛ lii chichi, bɛ lɔŋ wɛ fɛ wi wu kimakɛ-ɛ.”
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 “Ŋɛŋ yɛɛŋ le kiiŋ nɛ ni nɛ dzeti wumu li bɔɔŋ bɛ bɛntɛŋ bɛntɛŋ bani fɛkwiiŋ kɛ. Ntee beŋ chɛɛŋ le bɛnchindaa bɛ bee shiiŋ baa lɛ Baa wɛŋ lii mfi kwi liboo, be ŋiŋgi bushi bu Baa wɛŋ mfi kwi be bichi lɛ bɔɔŋ bani-i
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 [Ŋwanɛwi tɛ̀ bɛ nuuŋ le soo bɛniiŋ bɛ tɛ̀ saa be la.]
11 [Porque o
12 Nɛ beechi le la? Ɛ wi kɛmi nshɔ́ɔŋ gwii, yimumkpaŋ la li yi-i linti, gii le ki saa kɛ le chinɛ yi gwii mfomɛyoofi ntsɔ mfomɛyoofi yɛɛ li ŋkumɛ-ɛ, le gɛɛŋ gɔɔŋ nshɔɔŋ yimumkpaŋ yi la yilu ni?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Ntee beŋ chɛɛŋ le, ɛ wu gɔɔŋ wu ŋɛŋ, woo bujɔŋ bɛ nshɔɔŋ yimumkpaŋ yilu yɛki yi gwii mfomɛyoofi ntsɔ mfomɛyoofi yi mɛɛŋ ki laa kɛ yɛɛ.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Ɛ nɛɛ lɛ si Baa wunɛ wu nuuŋ liboo kɔŋgisi yɛ le wi mumkpaŋ li bɔɔŋ bɛ bwi bani-i le la kɛ.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 Ɛ ŋwaana fɛ fiee fi bifi li wɛ-ɛ, ɔ gɛɛŋ ɔ ŋɛŋ wu ɔ doonchɛ bubiɛɛ bwee li wuu nɛɛ wu beŋ bɛfɛ. Ɛ wu woo fiee fiɔ tee, kɛ ɔ kaarɔɔ ɔ tuu ŋwaana li wɛ-ɛ bwiŋ.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Ɛ mɛɛŋ ki woo kɛ fiee fiɔ tee kɛ, ɔ dzɔ wi mumkpaŋ kɛ bɛfɛ nɛɛ be kaari nɛ gɛɛŋ fɛ wuu, le n'yɔru kwikwi kɛmɛ bɛniiŋ bɛfɛ kɛ bɛtɛɛtu bɛ lemi lɛ nsa wulu-u lɛjiŋ.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Ɛ nɛ gɛɛŋ wu faaŋ le wuki yɛ fiee fi nɛ tiiti kɛ, ɔ se dzɔ dɛɛni ɔ gɛɛŋ bɛ fi li kintaashɛ ki bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ. Ɛ wu tuu wu faaŋ le wuki yɛ li kintaashɛ ki bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ kɛ, ɔ dzɔ wu si wi wu ti kii yɛ Nyɔ kɛ, kɛ si wi wu kundi kiŋwaati.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 Ntee beŋ chɛɛŋ le fiee fi nɛ gii nɛ kaŋ laaŋkwiiŋ fiɛɛ, ɛ bɛ tɛ̀ kaŋ liboo kituŋ, fiee fi nɛ gii nɛ fanchɛ laaŋkwiiŋ fiɛɛ, ɛ bɛ tɛ̀ fanchɛ liboo kituŋ.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 Nse ntuuɔ ntiiti li be-eŋ chɛɛŋ le, ɛ bɛniiŋ bɛfɛ lɛ be-eŋ lɛnti beŋ li fiee li laaŋkwiiŋ, be lɛkɛ li Nyɔ-ɔ, kɛ Baa wɛŋ wu nuuŋ liboo gii fɛ fi li bee.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Nɛ ni nɛ kii le, fɛ bɛniiŋ bɛfɛ kɛ bɛtɛɛtu taashɛ li bukooŋ bweŋ, kɛ mi ŋ'we li bee linti.”
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Pita kiiŋgi bii li Jiso laa, “Taa, ɛ kiŋga kimɛ ki ŋwaanɛŋ nuuŋ fɛ biee bibifi li mi-i, mfeeki wu? Nuuŋ gɛɛŋ bo si kiŋga mfomɛnyaaŋ ni?”
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Jiso se tuu li wuu le, “Nnuuŋ ntɛ ntee wɛ le ɛ kiŋga mfomɛnyaaŋ kwaa kɛ. Nuuŋ ɔ feeki kiŋga gwii mfomɛnyaaŋ ntsɔ mfomɛnyaaŋ.
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 Ɛ nɛɛ lɛ si nuuŋ bɛ maa bumfɔŋ bu liboo bɛ mfɔŋ wumu wu tɛ̀ wɛki le nachɛ bɛ bɛniiŋ bee bɛ nimɛ kii kwa wee wu tɛ̀ kiri li tsaŋ yi bee.
23 Porque o
24 Si tɛ̀ bɛchi le ni tɛɛti lɛ, be bɛ bɛ wi wumu wu fiɔɔ ye tɛ nuuŋ bɛnchuki yoofi.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Si yi tɛ̀ yaa wu soŋu lɛ, mfɔŋ wulu se tee le bɛ dzɔɔ wu bee kwɛsi mɔɔ bɔɔŋ mɔɔ biee biee bichu bɛ kabɛ bɛ bɛ kwa wulu bɛ sooŋ fiɔɔ ye lu.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Si mfɔŋ wulu tɛ̀ tee lɛ, wi wulu toŋ núŋ wu limfwe sooŋ bɔ li wuu tee le, ‘Taa, kɔɔ nshiiŋ bɛ mi, ŋgii nsooŋ wɛ fiee fichu.’
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Nshiiŋ fɛ te kikoo we chinɛ li wuu daayɛ lɛ fiɔɔ yilu.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 Se nuuŋ le, wi wɛ kibɛɛ bo le ni giiŋgi, gɛɛŋ chiiŋ wi wumu wu bee be tɛ̀ nindi li mfɔŋ wɛ-ɛ, ɛ tɛ̀ gii kɛmi wu fiɔɔ babi wu kwa mumkpaŋ. Biee cha wu fɛ we tee le, ‘Soŋɛ fiɔɔ ya.’
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Wi wu nimɛ wulu se toŋ tɛ núŋ wu limfwe, lɛkɛ wu tee le, ‘Kɔɔ nshiiŋ bɛ mi, ŋgii nsooŋ fiɔɔ ya.’
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Faaŋ, dzɔ wu gɛɛŋ bɛŋɛ wu li yih yi ncha-a le ni nuuŋ lu nsiiŋ fɛ wu sooŋ fiɔɔ ye.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Bɛniiŋ bamu bɛ bee be tɛ̀ nindi ŋɛŋ fiee fi ka, fi fieeŋgi be ŋge. Be gɛɛŋ be tee fiee fichu fi bee fi ka li mfɔŋ wɛ-ɛ.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Mfɔŋ sɔɔmi wu, tee li wuu le, ‘Ɛ wɛ wi wu bifi. Mbee ndaayɛ lɛ ya fiɔɔ li chichi kifɛ ɔ bee ɔ sooŋ bɔ li mi-i.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Bee nuuŋ ɔ kɔɔ tɛ nshiiŋ bɛ wi wulu nɛɛ si mbee ŋkɔɔ nshiiŋ bɛ wɛ tɛ’
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Shéŋ tɔnyɛ mfɔŋ, nyɛ wu le bɛ fa wu li yih yi ncha-a, bɛ ni bɛ ŋ'wɛki bɛ wu gɛɛŋ bo fɛ wu naa wu sooŋ fiɔɔ ye chichi.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Ɛ nɛɛ lɛ si Baa wɛŋ wu nuuŋ liboo gii fɛ bɛ beŋ bɛchu, fɛ wi mɛɛŋ ki feeki kɛ bɛ shéŋ yee chichi li fiee fi bifi-i fi ŋwaani tuu fɛ li wuu kɛ.”
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.