Marcos 9

asj (ASJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jiso tuu tee li bee le, “Ntee beŋ chɛɛŋ le, bɛniiŋ bamu lemi baa fɛni bɛ nuuŋ tɛ̀ naa woo kintsi ki kwe-e fuki fɛ be ŋɛŋ bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ si bu bɛɛ bɛ buŋga bu buu nsiŋ kɛ.”
1 E ele disse-lhes: Na verdade eu vos digo, que alguns dos que aqui estão não provarão a morte até que vejam o reino de Deus vindo com poder.
2 Le jo ka busɔɔ, Jiso dzɔ Pita bee Jeeŋ mɔɔ Jɔɔŋ bee be miri be gɛɛŋ li ŋkumɛ wumu wu ŋgweeŋ li, be gɛɛŋ be nuuŋ fe bebe. Be dza be ŋɛŋ si mfisɛ yi Jiso fiiki lɛ be lii,
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os conduziu à parte a um alto monte; e transfigurou-se diante deles.
3 ndú yee nɛɛŋ, yi miɛŋini yi yɛki si nuuŋ wi tsootsɛ laaŋkwiiŋ yi nɛɛŋ.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Be dza be ŋɛŋ si Ɛlaja bee Mɔɔsɛ busɛ, be yeti bɛ Jiso.
4 E ali apareceu-lhes Elias, com Moisés; e eles falavam com Jesus.
5 Pita se dza tee li Jiso-o le, “Wi wu ntiifɛ wu nyɔŋa, fi dzɔɔŋ fiɛɛ si tɛ baa fɛni ni. Gɛɛ tɛ gwaŋ bigɔɔnu bitɛɛtu, kimu ni ki nuuŋ ko, kimu ki Mɔɔsɛ, kimu se ni ki nuuŋ ki Ɛlaja-a.”
5 E Pedro, respondendo, disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; deixa-nos fazer aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
6 Tɛ̀ tiiti lɛ kifɛ jaaŋ tɛ̀ kɔɔ be ŋge tɛ tuu le kɛɛ fiee fi nuuŋ tee kɛ.
6 Porque ele não sabia o que dizer, pois eles estavam grandemente atemorizados.
7 Nɛɛ si tɛ̀ mɛɛŋ yeti lɛ, kikuŋ dza ki shee ki baanyɛ be, jɛ se yɔ li kikuŋ kilu linti le, “Wuni nuuŋ Ŋwanɛŋ wu shéŋ. Nɛ wuki yɛɛŋ li wuu.”
7 E formou-se uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Le be tuu bichi lɔɔ, be ti mɛɛŋ tuu kɛ le be ŋɛŋ bɛniiŋ bɛlu kɛ, be ŋɛŋ nɛɛ nuuŋ Jiso kwaa.
8 E de repente, eles olhando ao redor, não viram mais nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Le be dza li ŋkumɛ wulu-u be beki, Jiso chiinsɛ li bee le kiiŋ be ni tee fiee fi be ŋɛŋ li wi-i fuki fɛ Ŋwanɛwi bo li kwe-e nsiŋ kɛ.
9 E, enquanto eles desciam do monte, ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem as coisas que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Be woo lɛ be kiri lɛ be shéŋ, be tɛti maa li yi yi bee laa mbochu li kwe-e wuni nuuŋ la le.
10 E eles guardaram o que foi dito entre si, perguntando uns aos outros o que significava ressuscitar dentre os mortos.
11 Be se dza be bii li wuu laa, “Ɛ kii la fi bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi kweŋgi le Ɛlaja kɛmi le saa bɛ se Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ se bɛ?”
11 E eles o perguntam, dizendo: Por que dizem os escribas que Elias deveria vir primeiro?
12 Jiso tuu li bee le, “Fi fiɛɛ chɛɛŋ le Ɛlaja gii naa saa bɛ nachɛ biee bichu bi to si bi tɛ̀ nuuŋ. Se nuuŋ le, ɛ kii la fi bɛ tɛ̀ tsɛɛ le Ŋwanɛwi kɛmi le naa ŋɛŋ bumfa ŋge, bɛniiŋ se faaŋ wu?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Na verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deve sofrer muitas coisas, e ser reduzido a nada.
13 Se nuuŋ le, ntee beŋ le Ɛlaja bɛɛɔ kituŋ, bɛniiŋ se fɛ baa fiee fi be kɔŋgisi bɛ wu. Fi fiɛɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ kii wu.”
13 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles fizeram-lhe tudo o que quiseram, como está escrito sobre ele.
14 Le Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u bɔɔ be bo fɛ bɔɔŋ bɛ kintutu-u bamu tɛ̀ nuuŋ, ŋɛŋ ɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ ŋge kɛnɛ be, bɛniiŋ bamu bɛ tɛ̀ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ tɛchini biee bee be.
14 E, ele aproximando-se dos seus discípulos, viu ao redor deles uma grande multidão, e os escribas interrogando a eles.
15 Mfwaa mumkpaŋ, si kintutu kichu tɛ̀ ŋɛŋ Jiso lɛ, ki dzakɛ ŋge, ki letɛ ki gɛɛŋ ki yɛsi wu.
15 E imediatamente toda a multidão, vendo-o, ficou grandemente surpreendida, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Bii li bee laa, “Nɛ tɛchini biee bɛ be kii la?”
16 E ele perguntou aos escribas: O que interrogas com eles?
17 Wi tɛ̀ tuu li wuu li kintutu kɛɛ linti le, “Wi wu Ntiifɛ, mbee mbɛ bɛ ŋwanɛŋ fɛ wɛ-ɛ kifɛ fiana yimi yɛɛ li wuu bwiŋ, yi ti feti wi to kibere.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Fiana yilu bɛɛ yi choofi wu yi tundi wu fɛkwiiŋ, bɛfuu buti wu lɛ wa, bɛkini bige, dzɛti nɛchi. Mi nteeɔ le bɔɔŋ bo bɛ kintutu-u buu fiana yilu, be mɔŋ nsiŋ.”
18 e este, onde quer que o apanhe, derruba-o; e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Le Jiso woo lɛ, tee li bee le, “E ee! Kiŋgɔkɛ ki mɛɛŋ ki gɛɛ kɛ shéŋ li Nyɔ-ɔ kɛ kini. Ŋgii nuuŋ tɛɛbeŋ ŋgɛɛŋ mbo buŋ? Ŋgii ŋkaŋ shéŋ bɛ beŋ ŋgɛɛŋ mbo buŋ? Bɛ yɛɛŋ bɛ ŋwaŋ wulu fɛni nɛ nyɛ li mi-i.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração sem fé! Até quando hei de estar convosco? Até quando vos suportarei? Trazei-o a mim!
20 Be se dzɔ ŋwaŋ wulu be bɛɛ bɛ wu fɛ Jiso-o. Le fiana yilu ŋɛŋ Jiso, yi biee yi chofi ŋwaŋ wulu mfwaa mumkpaŋ we fɛkwiiŋ biŋgisi fe, bɛfuu buti wu lɛwa.
20 E eles o trouxeram até ele; e vendo-o, o espírito imediatamente o convulsionou; e ele caiu no chão, e revolvia-se, espumando.
21 Jiso bii li te ŋwaŋ wulu-u laa, “Fiee fini tɛ̀ bɛchi mfi wu la?” Tuu le, “Fi tɛ̀ bɛchi fɛ tɛ̀ mɛɛŋ bwi.
21 E perguntou ao seu pai: Há quanto tempo isto veio a ele? E ele disse: Desde criança.
22 Fiana yilu bachɛ yɛɛ wu li kiŋga-a li kiŋga-a fɛ wi-i mɔɔ lidzɔɔ, yi leki le yi wo wu. Ɔɔ nuuŋ ɔ fɛ fiee, nlɛkɔɔ wɛ, ɔ kɔɔ nshiiŋ bɛ bee, ɔ fi bee.”
22 E muitas vezes isto o tem lançado no fogo, e dentro da água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Jiso bii li wuu laa, “Le nnuuŋ mfɛ fiee ni? Nuuŋ mfɛ fiee fichu li wi wu gɛɛ shéŋ li mi-i.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, todas as coisas são possíveis ao que crê.
24 Mfwaa mumkpaŋ te ŋwaŋ wulu waŋ lɛwe ŋge le, “Mi ŋgɛɛɔ shéŋ li Nyɔ-ɔ. Fɛrɛ ntuu ŋgɛɛ yaa lɛ.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou e disse em lágrimas: Senhor, eu creio! Ajude a minha incredulidade.
25 Le Jiso ŋɛŋ si kintutu ki bɛniiŋ lɛ letini ki bɛɛ ki banchi fɛ tɛ̀ nuuŋ, waŋ fiana yi tii yilu, tee le, “Wɛ, fiana yi tii yini yi feti ŋwaŋ wuni tɛ̀ yɔ kɛ tɛ woo biee kɛ, ntiitɔɔ li wɛ-ɛ le, bochɛ li ŋwaŋ wuni-i, ɔ gɛɛŋ. Kiiŋ ɔ ni tuu ɔ lɛ li wuu kɛ.”
25 Quando Jesus viu que as pessoas vinham correndo juntas, ele repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Tu, espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele, e não entres mais nele.
26 Fiana yilu waŋ lɛwe ŋge, yi ka yi chofi ŋwaŋ wulu, yi toŋ fɛkwiiŋ lɛ dze yi bifi, yi bo li wuu bwiŋ. Giŋ fɛkwiiŋ si gwini chi wi lɛ. Le bɛniiŋ ŋge ŋɛŋ lɛ, be tee le, “Wu kwiɔ kituŋ!”
26 E o espírito gritou, e agitando-o com violência, saiu dele; e ele estava como um morto, de modo que muitos diziam: Ele está morto.
27 Jiso kɛmɛ wu li kibɛnɛ-ɛ tsaaki wu leŋ we.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele se levantou.
28 Le Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u gɛɛŋ be lɛ li yih, be bii li wuu lɛ jiŋ lɛ jiŋ laa, “Ɛ kii la fi tɛ̀ bee tɛ̀ mɔŋ nsiŋ le tɛ̀ buu ŋwanɛŋ kiŋkundi wulu?”
28 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Tuu li bee le, “Fiee fi nuuŋ fi buu ŋwaani wuni nchindaa nuuŋ nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ kwaa. Nuuŋ fiee fimu fi chichi tɛ̀ buu wu kɛ.”
29 E ele disse-lhes: Este tipo não sai de modo algum, senão pela oração e pelo jejum.
30 Be tɛ̀ dza fe be ka dze yi Galilii, ɛ Jiso tɛ̀ wɛki yɛ le wi kɛɛ kɛ,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que nenhum homem soubesse isto.
31 kifɛ tɛ̀ deŋgi tiifi bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u. Tɛ̀ tiifi be le bɛniiŋ gii be nyɛ Ŋwanɛwi li tsaŋ yi bɛniiŋ li be wo wu. Ke bo jo taa, bo li kwe-e.
31 Pois ele ensinava aos seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, após ser morto, ele será ressuscitado ao terceiro dia.
32 Le tee lɛ, be ti mɛɛŋ ki kɛɛ kɛ fiee fi tɛ̀ tiiti kɛ, kifɛ be tɛ̀ chɛndi mbifu li wuu.
32 Mas eles não entenderam este discurso, e tinham medo de interrogá-lo.
33 Be gɛɛŋ be bo Kapanuŋ, le be lɛ be ni be nuuŋ li yih, Jiso bii li bee laa, “Nɛ bee nɛ tɛchini biee lɛ dze kii la?”
33 E ele chegou a Cafarnaum; e, estando na casa, perguntou-lhes: O que discutíeis entre vós pelo caminho?
34 Be ba nshiiŋ, kifɛ be tɛ̀ deŋgi lɛ dze be tɛchini li yi yi bee laa wi wu limfwe nuuŋ noo le.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Jiso shee fɛkwiiŋ, teeŋ bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ baa tee li bee le, “Ɛ wi wɛki le ni nuuŋ wi wu limfwe, kɛ kɛmi le dzɔɔ yi yee le wɛ wi wu kinshiiŋgi mɔɔ wi wu nindi li bɛniiŋ bɛchu-u.”
35 E ele assentou-se, e chamando os doze, disse-lhes: Se algum homem deseja ser o primeiro, este será o último de todos, e o servo de todos.
36 Le tee lɛ, dzɔ ŋwaŋ wu bwi leeki lɛ bee lɛnti, tuu dzɔ too wu bɔ tee li bee le,
36 E ele tomou uma criança, e a colocou no meio deles; e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Ɛ wi fi ŋwaŋ si wuni li bukooŋ bwe-eŋ, kɛ wu fiɔ nuuŋ mi. Wi wu fi mi, kɛ mɛɛŋɔ ki fi kɛ nuuŋ mi kwaa kɛ, wu fiɔ nuuŋ wi wu toŋ mi.”
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome, recebe a mim; e qualquer que me receber, não recebe a mim, mas àquele que me enviou.
38 Jɔɔŋ tee li wuu le, “Wi wu Ntiifɛ, tɛ̀ bee tɛ̀ ŋɛŋ wumu teenyi bukooŋ bwo se busi bɔɔŋ bɛ kiŋkundi-i li bɛniiŋ li, tɛ̀ loosɛ wu, kifɛ nuuŋ yɛ wi wusɛŋ wu kintutu kɛ.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, nós vimos um que expulsava demônios em teu nome, mas ele não nos segue; e nós o proibimos, porque ele não nos segue.
39 Se nuuŋ le, Jiso tɛ̀ tuu li bee le, “Nɛ loosɛ kɛ ŋwaani wɛɛ wi kɛ. Nɛ kɛɛ le ɛ wi feti mfiŋ teenyi bukooŋ bweŋ, kɛ mwɛ nuuŋ yɛ wi wu nuuŋ tuu ni baanini mi kɛ.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque não há homem que faça milagre em meu nome, e possa logo falar mal de mim.
40 Ɛ wi gwii yɛ bɛ bee kɛ, kɛ mwɛ fɛɛfɔɔ bee.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Ntee beŋ chɛɛŋ le, ɛ wi nyɛ mɔɔ nuuŋ fika fi dzɔɔ lɛ li be-eŋ le nɛ woŋ kifɛ bɛ teenyi baa beŋ le bɛniiŋ bɛ Krai lɛ, kɛ nuuŋ mwɛ tɛ̀ naa foo kinderi kee lɛ dzé chichi-i kɛ.”
41 Porquanto, todo aquele que vos der de beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, na verdade eu vos digo que ele não perderá a sua recompensa.
42 Jiso tuu tee le, “Ɛ wi fɛ ŋwaŋ mumkpaŋ li kintutu ki bɔɔŋ bɛ bwi bɛ gɛɛ shéŋ li mi-i bani we li bibifi-i, kɛ fi dzɔɔŋ fiɛɛ le wɛɛ wi-i le bɛ shiiŋɛ jeni chi nɔŋa li kimi kee li, bɛ bachɛ wu li dzɔɔ yi nyɔŋa.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a tua mão te ofender, corta-a; melhor é entrares na vida mutilado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
44 — ausente —
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 — ausente —
45 E, se o teu pé te ofender, corta-o; melhor te é entrar na vida coxo do que, tendo dois pés, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
46 — ausente —
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Ɛ lisi cho feti le ɔ ni ɔ feti bubiɛɛ, ɔ buu lisi chilu. Fi dzɔɔŋ le ɔ lɛ li bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ bɛ lisi chimumkpaŋ, yɛki fɛ ɔ ni kɛmɛ lii chichi, bɛ se lɔŋ wɛ fɛ wi wu nyɔŋa-a.
47 E, se o teu olho te ofender, arranca-o; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno;
48 Kintsii kini nuuŋ ki bimuunu jii bɛniiŋ fe bi tɛ naa kwi kɛ, wi tɛ̀ naa nyiŋ fe kɛ.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Nɛ kɛɛ le wi gii naa wu mɔŋ wi kwikwi nɛɛ si bɛ ti kusi fiee bɛ ntɔŋ lɛ.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Ntɔŋ ti nuuŋ fiee fi dzeeŋ, fi se fiɛɛ le, ɛ me to n'yikɛ nsiŋ, ɔ gii ɔ geeŋ bɛ me se me kaari me yikɛ? Nɛ nuuŋ yɛɛŋ si ntɔŋ mɛ yiki, wi bee wi se ni be nuuŋ li mbɛɛŋgii li.”
50 Sal é bom; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.