Marcos 9
asj (ASJ) vs ARA
1 Jiso tuu tee li bee le, “Ntee beŋ chɛɛŋ le, bɛniiŋ bamu lemi baa fɛni bɛ nuuŋ tɛ̀ naa woo kintsi ki kwe-e fuki fɛ be ŋɛŋ bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ si bu bɛɛ bɛ buŋga bu buu nsiŋ kɛ.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Le jo ka busɔɔ, Jiso dzɔ Pita bee Jeeŋ mɔɔ Jɔɔŋ bee be miri be gɛɛŋ li ŋkumɛ wumu wu ŋgweeŋ li, be gɛɛŋ be nuuŋ fe bebe. Be dza be ŋɛŋ si mfisɛ yi Jiso fiiki lɛ be lii,
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 ndú yee nɛɛŋ, yi miɛŋini yi yɛki si nuuŋ wi tsootsɛ laaŋkwiiŋ yi nɛɛŋ.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Be dza be ŋɛŋ si Ɛlaja bee Mɔɔsɛ busɛ, be yeti bɛ Jiso.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Pita se dza tee li Jiso-o le, “Wi wu ntiifɛ wu nyɔŋa, fi dzɔɔŋ fiɛɛ si tɛ baa fɛni ni. Gɛɛ tɛ gwaŋ bigɔɔnu bitɛɛtu, kimu ni ki nuuŋ ko, kimu ki Mɔɔsɛ, kimu se ni ki nuuŋ ki Ɛlaja-a.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Tɛ̀ tiiti lɛ kifɛ jaaŋ tɛ̀ kɔɔ be ŋge tɛ tuu le kɛɛ fiee fi nuuŋ tee kɛ.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Nɛɛ si tɛ̀ mɛɛŋ yeti lɛ, kikuŋ dza ki shee ki baanyɛ be, jɛ se yɔ li kikuŋ kilu linti le, “Wuni nuuŋ Ŋwanɛŋ wu shéŋ. Nɛ wuki yɛɛŋ li wuu.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Le be tuu bichi lɔɔ, be ti mɛɛŋ tuu kɛ le be ŋɛŋ bɛniiŋ bɛlu kɛ, be ŋɛŋ nɛɛ nuuŋ Jiso kwaa.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Le be dza li ŋkumɛ wulu-u be beki, Jiso chiinsɛ li bee le kiiŋ be ni tee fiee fi be ŋɛŋ li wi-i fuki fɛ Ŋwanɛwi bo li kwe-e nsiŋ kɛ.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Be woo lɛ be kiri lɛ be shéŋ, be tɛti maa li yi yi bee laa mbochu li kwe-e wuni nuuŋ la le.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Be se dza be bii li wuu laa, “Ɛ kii la fi bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi kweŋgi le Ɛlaja kɛmi le saa bɛ se Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ se bɛ?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Jiso tuu li bee le, “Fi fiɛɛ chɛɛŋ le Ɛlaja gii naa saa bɛ nachɛ biee bichu bi to si bi tɛ̀ nuuŋ. Se nuuŋ le, ɛ kii la fi bɛ tɛ̀ tsɛɛ le Ŋwanɛwi kɛmi le naa ŋɛŋ bumfa ŋge, bɛniiŋ se faaŋ wu?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Se nuuŋ le, ntee beŋ le Ɛlaja bɛɛɔ kituŋ, bɛniiŋ se fɛ baa fiee fi be kɔŋgisi bɛ wu. Fi fiɛɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ kii wu.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Le Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u bɔɔ be bo fɛ bɔɔŋ bɛ kintutu-u bamu tɛ̀ nuuŋ, ŋɛŋ ɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ ŋge kɛnɛ be, bɛniiŋ bamu bɛ tɛ̀ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ tɛchini biee bee be.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Mfwaa mumkpaŋ, si kintutu kichu tɛ̀ ŋɛŋ Jiso lɛ, ki dzakɛ ŋge, ki letɛ ki gɛɛŋ ki yɛsi wu.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Bii li bee laa, “Nɛ tɛchini biee bɛ be kii la?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Wi tɛ̀ tuu li wuu li kintutu kɛɛ linti le, “Wi wu Ntiifɛ, mbee mbɛ bɛ ŋwanɛŋ fɛ wɛ-ɛ kifɛ fiana yimi yɛɛ li wuu bwiŋ, yi ti feti wi to kibere.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Fiana yilu bɛɛ yi choofi wu yi tundi wu fɛkwiiŋ, bɛfuu buti wu lɛ wa, bɛkini bige, dzɛti nɛchi. Mi nteeɔ le bɔɔŋ bo bɛ kintutu-u buu fiana yilu, be mɔŋ nsiŋ.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Le Jiso woo lɛ, tee li bee le, “E ee! Kiŋgɔkɛ ki mɛɛŋ ki gɛɛ kɛ shéŋ li Nyɔ-ɔ kɛ kini. Ŋgii nuuŋ tɛɛbeŋ ŋgɛɛŋ mbo buŋ? Ŋgii ŋkaŋ shéŋ bɛ beŋ ŋgɛɛŋ mbo buŋ? Bɛ yɛɛŋ bɛ ŋwaŋ wulu fɛni nɛ nyɛ li mi-i.”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Be se dzɔ ŋwaŋ wulu be bɛɛ bɛ wu fɛ Jiso-o. Le fiana yilu ŋɛŋ Jiso, yi biee yi chofi ŋwaŋ wulu mfwaa mumkpaŋ we fɛkwiiŋ biŋgisi fe, bɛfuu buti wu lɛwa.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Jiso bii li te ŋwaŋ wulu-u laa, “Fiee fini tɛ̀ bɛchi mfi wu la?” Tuu le, “Fi tɛ̀ bɛchi fɛ tɛ̀ mɛɛŋ bwi.
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Fiana yilu bachɛ yɛɛ wu li kiŋga-a li kiŋga-a fɛ wi-i mɔɔ lidzɔɔ, yi leki le yi wo wu. Ɔɔ nuuŋ ɔ fɛ fiee, nlɛkɔɔ wɛ, ɔ kɔɔ nshiiŋ bɛ bee, ɔ fi bee.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Jiso bii li wuu laa, “Le nnuuŋ mfɛ fiee ni? Nuuŋ mfɛ fiee fichu li wi wu gɛɛ shéŋ li mi-i.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Mfwaa mumkpaŋ te ŋwaŋ wulu waŋ lɛwe ŋge le, “Mi ŋgɛɛɔ shéŋ li Nyɔ-ɔ. Fɛrɛ ntuu ŋgɛɛ yaa lɛ.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Le Jiso ŋɛŋ si kintutu ki bɛniiŋ lɛ letini ki bɛɛ ki banchi fɛ tɛ̀ nuuŋ, waŋ fiana yi tii yilu, tee le, “Wɛ, fiana yi tii yini yi feti ŋwaŋ wuni tɛ̀ yɔ kɛ tɛ woo biee kɛ, ntiitɔɔ li wɛ-ɛ le, bochɛ li ŋwaŋ wuni-i, ɔ gɛɛŋ. Kiiŋ ɔ ni tuu ɔ lɛ li wuu kɛ.”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Fiana yilu waŋ lɛwe ŋge, yi ka yi chofi ŋwaŋ wulu, yi toŋ fɛkwiiŋ lɛ dze yi bifi, yi bo li wuu bwiŋ. Giŋ fɛkwiiŋ si gwini chi wi lɛ. Le bɛniiŋ ŋge ŋɛŋ lɛ, be tee le, “Wu kwiɔ kituŋ!”
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Jiso kɛmɛ wu li kibɛnɛ-ɛ tsaaki wu leŋ we.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Le Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u gɛɛŋ be lɛ li yih, be bii li wuu lɛ jiŋ lɛ jiŋ laa, “Ɛ kii la fi tɛ̀ bee tɛ̀ mɔŋ nsiŋ le tɛ̀ buu ŋwanɛŋ kiŋkundi wulu?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Tuu li bee le, “Fiee fi nuuŋ fi buu ŋwaani wuni nchindaa nuuŋ nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ kwaa. Nuuŋ fiee fimu fi chichi tɛ̀ buu wu kɛ.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Be tɛ̀ dza fe be ka dze yi Galilii, ɛ Jiso tɛ̀ wɛki yɛ le wi kɛɛ kɛ,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 kifɛ tɛ̀ deŋgi tiifi bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u. Tɛ̀ tiifi be le bɛniiŋ gii be nyɛ Ŋwanɛwi li tsaŋ yi bɛniiŋ li be wo wu. Ke bo jo taa, bo li kwe-e.
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Le tee lɛ, be ti mɛɛŋ ki kɛɛ kɛ fiee fi tɛ̀ tiiti kɛ, kifɛ be tɛ̀ chɛndi mbifu li wuu.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Be gɛɛŋ be bo Kapanuŋ, le be lɛ be ni be nuuŋ li yih, Jiso bii li bee laa, “Nɛ bee nɛ tɛchini biee lɛ dze kii la?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Be ba nshiiŋ, kifɛ be tɛ̀ deŋgi lɛ dze be tɛchini li yi yi bee laa wi wu limfwe nuuŋ noo le.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Jiso shee fɛkwiiŋ, teeŋ bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ baa tee li bee le, “Ɛ wi wɛki le ni nuuŋ wi wu limfwe, kɛ kɛmi le dzɔɔ yi yee le wɛ wi wu kinshiiŋgi mɔɔ wi wu nindi li bɛniiŋ bɛchu-u.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Le tee lɛ, dzɔ ŋwaŋ wu bwi leeki lɛ bee lɛnti, tuu dzɔ too wu bɔ tee li bee le,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Ɛ wi fi ŋwaŋ si wuni li bukooŋ bwe-eŋ, kɛ wu fiɔ nuuŋ mi. Wi wu fi mi, kɛ mɛɛŋɔ ki fi kɛ nuuŋ mi kwaa kɛ, wu fiɔ nuuŋ wi wu toŋ mi.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Jɔɔŋ tee li wuu le, “Wi wu Ntiifɛ, tɛ̀ bee tɛ̀ ŋɛŋ wumu teenyi bukooŋ bwo se busi bɔɔŋ bɛ kiŋkundi-i li bɛniiŋ li, tɛ̀ loosɛ wu, kifɛ nuuŋ yɛ wi wusɛŋ wu kintutu kɛ.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Se nuuŋ le, Jiso tɛ̀ tuu li bee le, “Nɛ loosɛ kɛ ŋwaani wɛɛ wi kɛ. Nɛ kɛɛ le ɛ wi feti mfiŋ teenyi bukooŋ bweŋ, kɛ mwɛ nuuŋ yɛ wi wu nuuŋ tuu ni baanini mi kɛ.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Ɛ wi gwii yɛ bɛ bee kɛ, kɛ mwɛ fɛɛfɔɔ bee.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Ntee beŋ chɛɛŋ le, ɛ wi nyɛ mɔɔ nuuŋ fika fi dzɔɔ lɛ li be-eŋ le nɛ woŋ kifɛ bɛ teenyi baa beŋ le bɛniiŋ bɛ Krai lɛ, kɛ nuuŋ mwɛ tɛ̀ naa foo kinderi kee lɛ dzé chichi-i kɛ.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 Jiso tuu tee le, “Ɛ wi fɛ ŋwaŋ mumkpaŋ li kintutu ki bɔɔŋ bɛ bwi bɛ gɛɛ shéŋ li mi-i bani we li bibifi-i, kɛ fi dzɔɔŋ fiɛɛ le wɛɛ wi-i le bɛ shiiŋɛ jeni chi nɔŋa li kimi kee li, bɛ bachɛ wu li dzɔɔ yi nyɔŋa.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Ɛ lisi cho feti le ɔ ni ɔ feti bubiɛɛ, ɔ buu lisi chilu. Fi dzɔɔŋ le ɔ lɛ li bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ bɛ lisi chimumkpaŋ, yɛki fɛ ɔ ni kɛmɛ lii chichi, bɛ se lɔŋ wɛ fɛ wi wu nyɔŋa-a.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Kintsii kini nuuŋ ki bimuunu jii bɛniiŋ fe bi tɛ naa kwi kɛ, wi tɛ̀ naa nyiŋ fe kɛ.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Nɛ kɛɛ le wi gii naa wu mɔŋ wi kwikwi nɛɛ si bɛ ti kusi fiee bɛ ntɔŋ lɛ.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Ntɔŋ ti nuuŋ fiee fi dzeeŋ, fi se fiɛɛ le, ɛ me to n'yikɛ nsiŋ, ɔ gii ɔ geeŋ bɛ me se me kaari me yikɛ? Nɛ nuuŋ yɛɛŋ si ntɔŋ mɛ yiki, wi bee wi se ni be nuuŋ li mbɛɛŋgii li.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.