Marcos 5
asj (ASJ) vs NVI
1 Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u lenchi libɛ chilu be bo liwiŋ, kimbɛ ki bɛniiŋ bɛ Jerasɛnɛ-ɛ.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Si tɛ̀ buti lɛ ŋgo-o lɛ, bee wumu wu fiana yi tii tɛ̀ ŋwɛki bɛ mwɛ, ɛ wu bo lɛ dzíŋ yi bɛ tɛ̀ diyi bɛniiŋ le-e.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Wi wulu tɛ̀ tsiiŋ lɛ dzíŋ yilu-u. Wi tɛ̀ nuuŋ yɛ lu wu nuuŋ mɔɔ kaŋ wu bɛ bɛ ncha kɛ.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Kiŋga ŋge tɛ̀ nuuŋ ɛ bɛ gɛɛ wu li bɛmfaŋgɛ-ɛ, bɛ kaŋ tsaŋ yee bɛ bɛncha, soomɛ bɛncha bɛlu, shaanshɛ bɛmfaŋgɛ bɛlu. Wi tɛ̀ nuuŋ yɛ lu wu nuuŋ mɔɔ kɛmɛ li wuu kɛ.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Wi wulu tɛ̀ shiiŋ deŋgi lɛ dzíŋ yilu-u buti michi li bɛŋkumɛ-ɛ butuu bɛ fɛnshaaŋ, dzɛŋgi, kwaashi yi yee li ta-a.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Le ŋɛŋ Jiso mɛɛŋ mfiiŋ, letɛ bɛ toŋ núŋ wu limfwe,
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 dzaaŋ lɛwe le, “Jiso ŋwanɛ Nyɔ, Nyɔ yi nuuŋ Kikoo ki Biee Bichu-u, ɔ wɛki la li mi-i? Nlɛkɔɔ wɛ li bukooŋ bu Nyɔ-ɔ le kiiŋ ɔ ni nyɛ ŋgɛ li mi-i kɛ.”
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Tɛ̀ tiiti lɛ, kifɛ Jiso bee saa wu dzaaŋ le, “Fiana yi tii yini, bochɛ li wi wuni.”
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Jiso se bii li wuu laa, “Bukooŋ bwo nuuŋ le noo.” Tuu le, “Bukooŋ bweŋ nuuŋ le kiyaŋ, kifɛ tɛ̀ yaŋ ŋge.”
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Le tuu lɛ, bɔsɛyi sooŋ bɔ li Jiso le kiiŋ ni kooŋ bɛ be kimbɛ kilu kɛ.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Fi tɛ̀ nuuŋ lɛ ɛ kintutu ki nɔŋa ki dziiŋ lɛ tɛ̀ jii biee li mbɛmɛ wu ŋkumɛ-ɛ fe.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Fiana yi tii yilu lɛkɛ Jiso le, “Tuumi bee nuuŋ li dzíiŋ yɛɛ, tɛ̀ lɛ li yi-i.”
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Jiso beŋ. Fiana yi tii yilu bo li wi wulu-u, yi gɛɛŋ yi lɛ li dzíiŋ yilu-u. Kintutu ki dzíiŋ lɛ kilu tɛ̀ nuuŋ si bɛnchuki bɛfɛ. Yi letɛ, yi bɔɔ li mbɛmɛ wɛɛ, yi seri lɛ libɛ-ɛ yi kwiyɛ.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kiichi dzíiŋ yilu se dza fe, be kifi, be gɛɛŋ be tee ntoŋ wulu li bito-oŋ mɔɔ li bintsii bi fe-e. Bɛniiŋ tɛ̀ wuki, be buti be bɛɛ le be ŋɛŋ fiee fi tɛ̀ kɛti.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Le be bɛ fɛ Jiso tɛ̀ nuuŋ, be ŋɛŋ wi wu kiyaŋ ki bɔɔŋ bɛ kiŋkundi-i tɛ̀ shiiŋ be ŋwɛki bɛ wu wɛ, ɛ wu shee fe, wu lii ndu, bufii bwee kaari bu to tsaaŋ. Be chɛŋ ŋge.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ ŋɛŋ fiee fi tɛ̀ ka, se tiiti si fi tɛ̀ ka bɛ wi wulu mɔɔ kintutu ki dzíiŋ lɛ kilu.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Le be woo lɛ, be lɛkɛ Jiso le dza li kwɛɛŋ wu bee.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Le Jiso ni lii lɛ ŋgo-o, wi wu bɔɔŋ bɛ kiŋkundi-i tɛ̀ bo li wuu bwiŋ wɛ bɛchi lɛki Jiso le bee wu ni be giiŋgi.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Jiso faaŋ, tee li wuu le, “Ɔ giiŋgi nuuŋ fɛkuuŋ, ɔ gɛɛŋ ɔ tee li bɛniiŋ bo-o fiee fi Taa fɛ li wɛ-ɛ, bɛ si wu kɔɔ ɔ nshiiŋ bɛ wɛ.”
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Se nuuŋ le, wi wulu tɛ̀ dza gɛɛŋ, deŋgi li kwɛɛŋ wu bɛ teenyi le Bitoŋ bi Yoofi wɛɛ kwikwi, tiiti fiee fi Jiso fɛ li wuu. Bɛniiŋ tɛ̀ wuki, be tɛti maa.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Jiso tuu kaari lenchi lɛ ŋgo-o gɛɛŋ luwiŋ lɔɔ nuuŋ li libɛ lichiŋ, kintutu ki bɛniiŋ lɛ tuu ki banchɛ fe.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Te Kikoo wu yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ wumu tɛ̀ dza bɛ fe, bukooŋ bwee nuuŋ le Jairɔs. Le ŋɛŋ Jiso, gɛɛŋ we wu limfwe,
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 bɔsɛyi suŋgi bɔ li wuu tiiti le, “Ŋwanɛŋ wu kwɛɛŋ wu bwi wɛ lɛ kwe wa. Mintemii, bɛ ɔ koŋ li wuu tɛmi kii ni kwi.”
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Jiso se dza bee wu gɛɛŋ, kintutu ki bɛniiŋ lɛ banchɛ ki biki ki fachi Jiso.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Kwɛɛŋ wumu tɛ̀ nuuŋ li kintutu kilu-u linti, ɛ wu gɔŋ bɛ chigɔŋ chi mfi wu ŋɛnɛ-ɛ biya yoofi ntsɔ bifɛ.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Tɛ̀ fiɔɔŋ ŋge li bɛniiŋ bɛ ntsi-i, biifi fiee fichu fi tɛ̀ kɛmi, biee se biiti bi giiŋgi bu limfwe-e.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Si tɛ̀ woo kii Jiso, biee lɛ wuu jiŋ li kintutu kɛɛ linti, koŋ li ndu yee,
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 kifɛ tɛ̀ tee li shéŋ yee li le, “Ɛ mi ŋkoŋ nɛɛ mɔɔ nuuŋ li ndu ye kwaa, kɛ mi ntɛmɔɔ.”
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Si tɛ̀ koŋ lɛ, mfi wu ŋɛŋgɛ we biee wu ma mfwaa mumkpaŋ. Kwɛɛŋ wulu woo tɛ li yi yee li le, wu tɛmɔɔ.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Jiso woo li yi yee li le, buŋga bo bwɛɛ li wuu, fiiki yi mfwaa mumkpaŋ, bii li bɛniiŋ li laa, “Ɛ noo wu koŋ li ndu yɛɛŋ?”
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Bɔɔŋ bee bɛ kintutu tuu li wuu le, “Ɔ ŋiŋgi yɛ si kintutu ki bɛniiŋ lɛ fachi wɛ, ɔ tuu ɔ biiti wi wu koŋ li wɛ-ɛ ni?”
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Jiso ba bichi kɛnini le ŋɛŋgɛ wi wu koŋ li wuu.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Nɛɛlɛ si kwɛɛŋ wulu tɛ̀ kɛɛ fiee fi ka bɛ wu, biee bɛ, chɛndi, kɛɛti, toŋ núŋ li Jiso limfwe tee chɛɛŋ we kwikwi li wuu.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Jiso tee li wuu le, “Ŋwanɛŋ, shéŋ yɔɔ gɛɛ li mi-i, fɛ yɛɛ ɔ tɛmi. Ɔ giiŋgi bujɔŋ. Chigɔŋ cho ma chɛɛ kituŋ.”
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Nɛɛ si Jiso tɛ̀ mɛɛŋ yeti li kwɛɛŋ wulu-u lɛ, bɛniiŋ bamu fɛsi ɛ be dza fɛ Jairɔs kuuŋ wu te kikoo ki yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ wɛ, be tee li wuu le, “Ŋwana mɛɛshɔɔ. Ɛ la fi ɔ fieŋgisi Wi wu Ntiifɛ?”
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Si be tee lɛ, Jiso woo, se nuuŋ le, tɛ̀ fɛ kɛɛ mɛɛŋɔ ki woo kɛ, tee li Jairɔs le, “Kiiŋ ɔ ni ɔ chɛndi kɛ, gɛɛ shéŋ ya nuuŋ li mi-i kwaa.”
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Be ba be ŋgiiŋgi, Jiso mɛɛŋ ki beŋ le wumu biee wu kɛ, fuki Pita bɛ Jeeŋ mɔɔ Jɔɔŋ wu ŋwaani Jeeŋ nsiŋ.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Le be gɛɛŋ be fɛsi fɛ Jairɔs kuuŋ, Jiso ŋɛŋ si bɛniiŋ yɛti fe bɛ kwe.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Lɛ li yih, bii laa, “Nɛ dii, nɛ fieŋgisi bintsii ni kii la? Ŋwaŋ wulu mɛɛŋɔ ki kwi-i kɛ, liitɔɔ bu lefu.”
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Be kee wu bu kefu. Dza buu bɛniiŋ bɛchu lɛkuuŋ, dzɔ nuuŋ te ŋwaŋ bɛ ni ŋwaŋ mɔɔ bɛniiŋ bee bɛ kintutu-u bɛ bɛtɛɛtu baa, bee be lɛ be gɛɛŋ fɛ ŋwaŋ wulu tɛ gimi.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Kɛmɛ ŋwaŋ wulu li kibɛnɛ-ɛ, yɔ lɛ jɛ́ yi bee le, “Talita kum!” Fi nuuŋ le, “Ŋwaakwɛɛŋ, n'yetɔɔ li wɛ-ɛ, dza we.”
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Mfwaa mumkpaŋ, dza we deŋgi. Ŋwaakwɛɛŋ wulu tɛ̀ nuuŋ biya yoofi ntsɔ bifɛ. Le be ŋɛŋ lɛ wa tɛ be.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Jiso chiinsɛ li bee mkpaaŋ le, kiiŋ be ni fɛ wi kɛɛ fiee fi bee fi nuuŋ kɛ, se tee le be nyɛ wu fiee ji.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.