Marcos 5

asj (ASJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u lenchi libɛ chilu be bo liwiŋ, kimbɛ ki bɛniiŋ bɛ Jerasɛnɛ-ɛ.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Si tɛ̀ buti lɛ ŋgo-o lɛ, bee wumu wu fiana yi tii tɛ̀ ŋwɛki bɛ mwɛ, ɛ wu bo lɛ dzíŋ yi bɛ tɛ̀ diyi bɛniiŋ le-e.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Wi wulu tɛ̀ tsiiŋ lɛ dzíŋ yilu-u. Wi tɛ̀ nuuŋ yɛ lu wu nuuŋ mɔɔ kaŋ wu bɛ bɛ ncha kɛ.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Kiŋga ŋge tɛ̀ nuuŋ ɛ bɛ gɛɛ wu li bɛmfaŋgɛ-ɛ, bɛ kaŋ tsaŋ yee bɛ bɛncha, soomɛ bɛncha bɛlu, shaanshɛ bɛmfaŋgɛ bɛlu. Wi tɛ̀ nuuŋ yɛ lu wu nuuŋ mɔɔ kɛmɛ li wuu kɛ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Wi wulu tɛ̀ shiiŋ deŋgi lɛ dzíŋ yilu-u buti michi li bɛŋkumɛ-ɛ butuu bɛ fɛnshaaŋ, dzɛŋgi, kwaashi yi yee li ta-a.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Le ŋɛŋ Jiso mɛɛŋ mfiiŋ, letɛ bɛ toŋ núŋ wu limfwe,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 dzaaŋ lɛwe le, “Jiso ŋwanɛ Nyɔ, Nyɔ yi nuuŋ Kikoo ki Biee Bichu-u, ɔ wɛki la li mi-i? Nlɛkɔɔ wɛ li bukooŋ bu Nyɔ-ɔ le kiiŋ ɔ ni nyɛ ŋgɛ li mi-i kɛ.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Tɛ̀ tiiti lɛ, kifɛ Jiso bee saa wu dzaaŋ le, “Fiana yi tii yini, bochɛ li wi wuni.”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Jiso se bii li wuu laa, “Bukooŋ bwo nuuŋ le noo.” Tuu le, “Bukooŋ bweŋ nuuŋ le kiyaŋ, kifɛ tɛ̀ yaŋ ŋge.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Le tuu lɛ, bɔsɛyi sooŋ bɔ li Jiso le kiiŋ ni kooŋ bɛ be kimbɛ kilu kɛ.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Fi tɛ̀ nuuŋ lɛ ɛ kintutu ki nɔŋa ki dziiŋ lɛ tɛ̀ jii biee li mbɛmɛ wu ŋkumɛ-ɛ fe.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Fiana yi tii yilu lɛkɛ Jiso le, “Tuumi bee nuuŋ li dzíiŋ yɛɛ, tɛ̀ lɛ li yi-i.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Jiso beŋ. Fiana yi tii yilu bo li wi wulu-u, yi gɛɛŋ yi lɛ li dzíiŋ yilu-u. Kintutu ki dzíiŋ lɛ kilu tɛ̀ nuuŋ si bɛnchuki bɛfɛ. Yi letɛ, yi bɔɔ li mbɛmɛ wɛɛ, yi seri lɛ libɛ-ɛ yi kwiyɛ.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kiichi dzíiŋ yilu se dza fe, be kifi, be gɛɛŋ be tee ntoŋ wulu li bito-oŋ mɔɔ li bintsii bi fe-e. Bɛniiŋ tɛ̀ wuki, be buti be bɛɛ le be ŋɛŋ fiee fi tɛ̀ kɛti.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Le be bɛ fɛ Jiso tɛ̀ nuuŋ, be ŋɛŋ wi wu kiyaŋ ki bɔɔŋ bɛ kiŋkundi-i tɛ̀ shiiŋ be ŋwɛki bɛ wu wɛ, ɛ wu shee fe, wu lii ndu, bufii bwee kaari bu to tsaaŋ. Be chɛŋ ŋge.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ ŋɛŋ fiee fi tɛ̀ ka, se tiiti si fi tɛ̀ ka bɛ wi wulu mɔɔ kintutu ki dzíiŋ lɛ kilu.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Le be woo lɛ, be lɛkɛ Jiso le dza li kwɛɛŋ wu bee.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Le Jiso ni lii lɛ ŋgo-o, wi wu bɔɔŋ bɛ kiŋkundi-i tɛ̀ bo li wuu bwiŋ wɛ bɛchi lɛki Jiso le bee wu ni be giiŋgi.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jiso faaŋ, tee li wuu le, “Ɔ giiŋgi nuuŋ fɛkuuŋ, ɔ gɛɛŋ ɔ tee li bɛniiŋ bo-o fiee fi Taa fɛ li wɛ-ɛ, bɛ si wu kɔɔ ɔ nshiiŋ bɛ wɛ.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Se nuuŋ le, wi wulu tɛ̀ dza gɛɛŋ, deŋgi li kwɛɛŋ wu bɛ teenyi le Bitoŋ bi Yoofi wɛɛ kwikwi, tiiti fiee fi Jiso fɛ li wuu. Bɛniiŋ tɛ̀ wuki, be tɛti maa.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Jiso tuu kaari lenchi lɛ ŋgo-o gɛɛŋ luwiŋ lɔɔ nuuŋ li libɛ lichiŋ, kintutu ki bɛniiŋ lɛ tuu ki banchɛ fe.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Te Kikoo wu yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ wumu tɛ̀ dza bɛ fe, bukooŋ bwee nuuŋ le Jairɔs. Le ŋɛŋ Jiso, gɛɛŋ we wu limfwe,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 bɔsɛyi suŋgi bɔ li wuu tiiti le, “Ŋwanɛŋ wu kwɛɛŋ wu bwi wɛ lɛ kwe wa. Mintemii, bɛ ɔ koŋ li wuu tɛmi kii ni kwi.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Jiso se dza bee wu gɛɛŋ, kintutu ki bɛniiŋ lɛ banchɛ ki biki ki fachi Jiso.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Kwɛɛŋ wumu tɛ̀ nuuŋ li kintutu kilu-u linti, ɛ wu gɔŋ bɛ chigɔŋ chi mfi wu ŋɛnɛ-ɛ biya yoofi ntsɔ bifɛ.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Tɛ̀ fiɔɔŋ ŋge li bɛniiŋ bɛ ntsi-i, biifi fiee fichu fi tɛ̀ kɛmi, biee se biiti bi giiŋgi bu limfwe-e.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Si tɛ̀ woo kii Jiso, biee lɛ wuu jiŋ li kintutu kɛɛ linti, koŋ li ndu yee,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 kifɛ tɛ̀ tee li shéŋ yee li le, “Ɛ mi ŋkoŋ nɛɛ mɔɔ nuuŋ li ndu ye kwaa, kɛ mi ntɛmɔɔ.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Si tɛ̀ koŋ lɛ, mfi wu ŋɛŋgɛ we biee wu ma mfwaa mumkpaŋ. Kwɛɛŋ wulu woo tɛ li yi yee li le, wu tɛmɔɔ.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Jiso woo li yi yee li le, buŋga bo bwɛɛ li wuu, fiiki yi mfwaa mumkpaŋ, bii li bɛniiŋ li laa, “Ɛ noo wu koŋ li ndu yɛɛŋ?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Bɔɔŋ bee bɛ kintutu tuu li wuu le, “Ɔ ŋiŋgi yɛ si kintutu ki bɛniiŋ lɛ fachi wɛ, ɔ tuu ɔ biiti wi wu koŋ li wɛ-ɛ ni?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Jiso ba bichi kɛnini le ŋɛŋgɛ wi wu koŋ li wuu.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Nɛɛlɛ si kwɛɛŋ wulu tɛ̀ kɛɛ fiee fi ka bɛ wu, biee bɛ, chɛndi, kɛɛti, toŋ núŋ li Jiso limfwe tee chɛɛŋ we kwikwi li wuu.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jiso tee li wuu le, “Ŋwanɛŋ, shéŋ yɔɔ gɛɛ li mi-i, fɛ yɛɛ ɔ tɛmi. Ɔ giiŋgi bujɔŋ. Chigɔŋ cho ma chɛɛ kituŋ.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Nɛɛ si Jiso tɛ̀ mɛɛŋ yeti li kwɛɛŋ wulu-u lɛ, bɛniiŋ bamu fɛsi ɛ be dza fɛ Jairɔs kuuŋ wu te kikoo ki yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ wɛ, be tee li wuu le, “Ŋwana mɛɛshɔɔ. Ɛ la fi ɔ fieŋgisi Wi wu Ntiifɛ?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Si be tee lɛ, Jiso woo, se nuuŋ le, tɛ̀ fɛ kɛɛ mɛɛŋɔ ki woo kɛ, tee li Jairɔs le, “Kiiŋ ɔ ni ɔ chɛndi kɛ, gɛɛ shéŋ ya nuuŋ li mi-i kwaa.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Be ba be ŋgiiŋgi, Jiso mɛɛŋ ki beŋ le wumu biee wu kɛ, fuki Pita bɛ Jeeŋ mɔɔ Jɔɔŋ wu ŋwaani Jeeŋ nsiŋ.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Le be gɛɛŋ be fɛsi fɛ Jairɔs kuuŋ, Jiso ŋɛŋ si bɛniiŋ yɛti fe bɛ kwe.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Lɛ li yih, bii laa, “Nɛ dii, nɛ fieŋgisi bintsii ni kii la? Ŋwaŋ wulu mɛɛŋɔ ki kwi-i kɛ, liitɔɔ bu lefu.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Be kee wu bu kefu. Dza buu bɛniiŋ bɛchu lɛkuuŋ, dzɔ nuuŋ te ŋwaŋ bɛ ni ŋwaŋ mɔɔ bɛniiŋ bee bɛ kintutu-u bɛ bɛtɛɛtu baa, bee be lɛ be gɛɛŋ fɛ ŋwaŋ wulu tɛ gimi.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Kɛmɛ ŋwaŋ wulu li kibɛnɛ-ɛ, yɔ lɛ jɛ́ yi bee le, “Talita kum!” Fi nuuŋ le, “Ŋwaakwɛɛŋ, n'yetɔɔ li wɛ-ɛ, dza we.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Mfwaa mumkpaŋ, dza we deŋgi. Ŋwaakwɛɛŋ wulu tɛ̀ nuuŋ biya yoofi ntsɔ bifɛ. Le be ŋɛŋ lɛ wa tɛ be.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Jiso chiinsɛ li bee mkpaaŋ le, kiiŋ be ni fɛ wi kɛɛ fiee fi bee fi nuuŋ kɛ, se tee le be nyɛ wu fiee ji.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.