Marcos 5
asj (ASJ) vs NTLH
1 Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u lenchi libɛ chilu be bo liwiŋ, kimbɛ ki bɛniiŋ bɛ Jerasɛnɛ-ɛ.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Si tɛ̀ buti lɛ ŋgo-o lɛ, bee wumu wu fiana yi tii tɛ̀ ŋwɛki bɛ mwɛ, ɛ wu bo lɛ dzíŋ yi bɛ tɛ̀ diyi bɛniiŋ le-e.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Wi wulu tɛ̀ tsiiŋ lɛ dzíŋ yilu-u. Wi tɛ̀ nuuŋ yɛ lu wu nuuŋ mɔɔ kaŋ wu bɛ bɛ ncha kɛ.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Kiŋga ŋge tɛ̀ nuuŋ ɛ bɛ gɛɛ wu li bɛmfaŋgɛ-ɛ, bɛ kaŋ tsaŋ yee bɛ bɛncha, soomɛ bɛncha bɛlu, shaanshɛ bɛmfaŋgɛ bɛlu. Wi tɛ̀ nuuŋ yɛ lu wu nuuŋ mɔɔ kɛmɛ li wuu kɛ.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Wi wulu tɛ̀ shiiŋ deŋgi lɛ dzíŋ yilu-u buti michi li bɛŋkumɛ-ɛ butuu bɛ fɛnshaaŋ, dzɛŋgi, kwaashi yi yee li ta-a.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Le ŋɛŋ Jiso mɛɛŋ mfiiŋ, letɛ bɛ toŋ núŋ wu limfwe,
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 dzaaŋ lɛwe le, “Jiso ŋwanɛ Nyɔ, Nyɔ yi nuuŋ Kikoo ki Biee Bichu-u, ɔ wɛki la li mi-i? Nlɛkɔɔ wɛ li bukooŋ bu Nyɔ-ɔ le kiiŋ ɔ ni nyɛ ŋgɛ li mi-i kɛ.”
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Tɛ̀ tiiti lɛ, kifɛ Jiso bee saa wu dzaaŋ le, “Fiana yi tii yini, bochɛ li wi wuni.”
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Jiso se bii li wuu laa, “Bukooŋ bwo nuuŋ le noo.” Tuu le, “Bukooŋ bweŋ nuuŋ le kiyaŋ, kifɛ tɛ̀ yaŋ ŋge.”
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Le tuu lɛ, bɔsɛyi sooŋ bɔ li Jiso le kiiŋ ni kooŋ bɛ be kimbɛ kilu kɛ.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Fi tɛ̀ nuuŋ lɛ ɛ kintutu ki nɔŋa ki dziiŋ lɛ tɛ̀ jii biee li mbɛmɛ wu ŋkumɛ-ɛ fe.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Fiana yi tii yilu lɛkɛ Jiso le, “Tuumi bee nuuŋ li dzíiŋ yɛɛ, tɛ̀ lɛ li yi-i.”
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Jiso beŋ. Fiana yi tii yilu bo li wi wulu-u, yi gɛɛŋ yi lɛ li dzíiŋ yilu-u. Kintutu ki dzíiŋ lɛ kilu tɛ̀ nuuŋ si bɛnchuki bɛfɛ. Yi letɛ, yi bɔɔ li mbɛmɛ wɛɛ, yi seri lɛ libɛ-ɛ yi kwiyɛ.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kiichi dzíiŋ yilu se dza fe, be kifi, be gɛɛŋ be tee ntoŋ wulu li bito-oŋ mɔɔ li bintsii bi fe-e. Bɛniiŋ tɛ̀ wuki, be buti be bɛɛ le be ŋɛŋ fiee fi tɛ̀ kɛti.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Le be bɛ fɛ Jiso tɛ̀ nuuŋ, be ŋɛŋ wi wu kiyaŋ ki bɔɔŋ bɛ kiŋkundi-i tɛ̀ shiiŋ be ŋwɛki bɛ wu wɛ, ɛ wu shee fe, wu lii ndu, bufii bwee kaari bu to tsaaŋ. Be chɛŋ ŋge.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ ŋɛŋ fiee fi tɛ̀ ka, se tiiti si fi tɛ̀ ka bɛ wi wulu mɔɔ kintutu ki dzíiŋ lɛ kilu.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Le be woo lɛ, be lɛkɛ Jiso le dza li kwɛɛŋ wu bee.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Le Jiso ni lii lɛ ŋgo-o, wi wu bɔɔŋ bɛ kiŋkundi-i tɛ̀ bo li wuu bwiŋ wɛ bɛchi lɛki Jiso le bee wu ni be giiŋgi.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Jiso faaŋ, tee li wuu le, “Ɔ giiŋgi nuuŋ fɛkuuŋ, ɔ gɛɛŋ ɔ tee li bɛniiŋ bo-o fiee fi Taa fɛ li wɛ-ɛ, bɛ si wu kɔɔ ɔ nshiiŋ bɛ wɛ.”
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Se nuuŋ le, wi wulu tɛ̀ dza gɛɛŋ, deŋgi li kwɛɛŋ wu bɛ teenyi le Bitoŋ bi Yoofi wɛɛ kwikwi, tiiti fiee fi Jiso fɛ li wuu. Bɛniiŋ tɛ̀ wuki, be tɛti maa.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Jiso tuu kaari lenchi lɛ ŋgo-o gɛɛŋ luwiŋ lɔɔ nuuŋ li libɛ lichiŋ, kintutu ki bɛniiŋ lɛ tuu ki banchɛ fe.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Te Kikoo wu yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ wumu tɛ̀ dza bɛ fe, bukooŋ bwee nuuŋ le Jairɔs. Le ŋɛŋ Jiso, gɛɛŋ we wu limfwe,
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 bɔsɛyi suŋgi bɔ li wuu tiiti le, “Ŋwanɛŋ wu kwɛɛŋ wu bwi wɛ lɛ kwe wa. Mintemii, bɛ ɔ koŋ li wuu tɛmi kii ni kwi.”
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Jiso se dza bee wu gɛɛŋ, kintutu ki bɛniiŋ lɛ banchɛ ki biki ki fachi Jiso.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Kwɛɛŋ wumu tɛ̀ nuuŋ li kintutu kilu-u linti, ɛ wu gɔŋ bɛ chigɔŋ chi mfi wu ŋɛnɛ-ɛ biya yoofi ntsɔ bifɛ.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Tɛ̀ fiɔɔŋ ŋge li bɛniiŋ bɛ ntsi-i, biifi fiee fichu fi tɛ̀ kɛmi, biee se biiti bi giiŋgi bu limfwe-e.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Si tɛ̀ woo kii Jiso, biee lɛ wuu jiŋ li kintutu kɛɛ linti, koŋ li ndu yee,
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 kifɛ tɛ̀ tee li shéŋ yee li le, “Ɛ mi ŋkoŋ nɛɛ mɔɔ nuuŋ li ndu ye kwaa, kɛ mi ntɛmɔɔ.”
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Si tɛ̀ koŋ lɛ, mfi wu ŋɛŋgɛ we biee wu ma mfwaa mumkpaŋ. Kwɛɛŋ wulu woo tɛ li yi yee li le, wu tɛmɔɔ.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Jiso woo li yi yee li le, buŋga bo bwɛɛ li wuu, fiiki yi mfwaa mumkpaŋ, bii li bɛniiŋ li laa, “Ɛ noo wu koŋ li ndu yɛɛŋ?”
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Bɔɔŋ bee bɛ kintutu tuu li wuu le, “Ɔ ŋiŋgi yɛ si kintutu ki bɛniiŋ lɛ fachi wɛ, ɔ tuu ɔ biiti wi wu koŋ li wɛ-ɛ ni?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Jiso ba bichi kɛnini le ŋɛŋgɛ wi wu koŋ li wuu.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Nɛɛlɛ si kwɛɛŋ wulu tɛ̀ kɛɛ fiee fi ka bɛ wu, biee bɛ, chɛndi, kɛɛti, toŋ núŋ li Jiso limfwe tee chɛɛŋ we kwikwi li wuu.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Jiso tee li wuu le, “Ŋwanɛŋ, shéŋ yɔɔ gɛɛ li mi-i, fɛ yɛɛ ɔ tɛmi. Ɔ giiŋgi bujɔŋ. Chigɔŋ cho ma chɛɛ kituŋ.”
34 E Jesus disse:
35 Nɛɛ si Jiso tɛ̀ mɛɛŋ yeti li kwɛɛŋ wulu-u lɛ, bɛniiŋ bamu fɛsi ɛ be dza fɛ Jairɔs kuuŋ wu te kikoo ki yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ wɛ, be tee li wuu le, “Ŋwana mɛɛshɔɔ. Ɛ la fi ɔ fieŋgisi Wi wu Ntiifɛ?”
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Si be tee lɛ, Jiso woo, se nuuŋ le, tɛ̀ fɛ kɛɛ mɛɛŋɔ ki woo kɛ, tee li Jairɔs le, “Kiiŋ ɔ ni ɔ chɛndi kɛ, gɛɛ shéŋ ya nuuŋ li mi-i kwaa.”
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Be ba be ŋgiiŋgi, Jiso mɛɛŋ ki beŋ le wumu biee wu kɛ, fuki Pita bɛ Jeeŋ mɔɔ Jɔɔŋ wu ŋwaani Jeeŋ nsiŋ.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Le be gɛɛŋ be fɛsi fɛ Jairɔs kuuŋ, Jiso ŋɛŋ si bɛniiŋ yɛti fe bɛ kwe.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Lɛ li yih, bii laa, “Nɛ dii, nɛ fieŋgisi bintsii ni kii la? Ŋwaŋ wulu mɛɛŋɔ ki kwi-i kɛ, liitɔɔ bu lefu.”
39 Então ele disse:
40 Be kee wu bu kefu. Dza buu bɛniiŋ bɛchu lɛkuuŋ, dzɔ nuuŋ te ŋwaŋ bɛ ni ŋwaŋ mɔɔ bɛniiŋ bee bɛ kintutu-u bɛ bɛtɛɛtu baa, bee be lɛ be gɛɛŋ fɛ ŋwaŋ wulu tɛ gimi.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Kɛmɛ ŋwaŋ wulu li kibɛnɛ-ɛ, yɔ lɛ jɛ́ yi bee le, “Talita kum!” Fi nuuŋ le, “Ŋwaakwɛɛŋ, n'yetɔɔ li wɛ-ɛ, dza we.”
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Mfwaa mumkpaŋ, dza we deŋgi. Ŋwaakwɛɛŋ wulu tɛ̀ nuuŋ biya yoofi ntsɔ bifɛ. Le be ŋɛŋ lɛ wa tɛ be.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Jiso chiinsɛ li bee mkpaaŋ le, kiiŋ be ni fɛ wi kɛɛ fiee fi bee fi nuuŋ kɛ, se tee le be nyɛ wu fiee ji.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.