Marcos 3
asj (ASJ) vs ARIB
1 Jiso tuu gɛɛŋ lɛ li yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ. Wi wumu tɛ̀ nuuŋ lu ɛ ŋgwɛ kɔɔ wu li kibɛnɛ-ɛ.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Bɛniiŋ bamu tɛ̀ nuuŋ lu be wɛki fiee fi nuuŋ be kayɛ li Jiso-o nsiŋ, be se toŋ lii li wuu be bichi laa gii wɔnchɛ wi wulu jobɛ chi bɛshiinshi le.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Jiso se tee li wi wu ŋgwɛ tɛ̀ kɔɔ wu wɛɛ le, “Dza we ɔ bɛ fɛni.”
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Le mwɛ bɛ, Jiso bii li bɛniiŋ li laa, “Fiee fi nchi beenchi le nuuŋ wi fɛ jobɛ chi bɛshiinshi nuuŋ fi la? Ɛ mfɛru fiee fi dzeeŋ, mɔɔ fi bifi le? Nsofu wi, mɔɔ ŋ'wo wi le?” Be chikɛ.
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Jiso dzɔ shéŋ bɛ be, bichɛ be bɛchu kɛnɛ, yi wɔɔ wu kii shéŋ yibe yi bifi. Tee li wi wu ŋgwɛ tɛ̀ kɔɔ wu li kibɛnɛ-ɛ wɛɛ le, “Nɛɛki kibɛnɛ ko.” Nɛɛki ki, ki se biee ki tɛmi.
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Bɛfarasii se bo, be gɛɛŋ bɛ kintutu ki bɛniiŋ bɛ Mfɔŋ Hɛrɔ-ɔ, be gɛɛŋ be lii ntsuuŋ si be gii be wo Jiso.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u dza fe be gɛɛŋ fɛ libɛ chi Galilii. Kintutu ki bɛniiŋ lɛ ki nɔŋa biee wu fe. Bɛniiŋ bamu tɛ dza kimbɛ ki Galilii bɛ ki Judiya.
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 Bamu dza tɛ̀ Jɛrosalɛŋ bamu kimbɛ ki Idumea, bamu dzɛti liwiŋ li Dzɔɔ yi Joodaaŋ, bamu bimbɛ bi Tayɛ bɛ bi Sidɔ-ɔŋ. Kintutu ki nɔŋa kilu tɛ̀ bɛ nɛɛ lɛ kifɛ be tɛ̀ wuki biee bi Jiso tɛ̀ feti bichu.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 Jiso dza tee li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u le be gɔɔŋ ŋgo be nachɛ be gɛɛ se lɛ le kii kintutu kilu ni dza ki ni ki fachi wu.
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 Tɛ tee lɛ kifɛ tɛ̀ saa wu wɔnchɛ bɛniiŋ ŋge, bɛniiŋ bɛ chigɔ-ɔŋ se mɛɛŋ be bɛɛ le be koŋ li wuu.
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Le bɛniiŋ bɛ Fiana yi tii ti ŋwɛki bɛ be tuu be ŋɛŋ Jiso, be weyɛ wu limfwe be dii be tiiti le, “Ɛ wɛ Ŋwanɛ Nyɔ.”
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Si be tɛ̀ dii lɛ, Jiso gbɛɛnɛ chiinsɛ li bee bu chiinsinɛ le kiiŋ be ni fɛ le bɛniiŋ kɛɛ wu kɛ.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Tɛ̀ dza miri gɛɛŋ li ŋkumɛ-ɛ, teeŋ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ gii wɛki, be bɛ lɛ wuu.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 Buu bɛniiŋ yoofi ntsɔ bɛfɛ, teeŋ be le bɔɔŋ bee bɛ nto-oŋ, le ke ni nuuŋ bee be, tundi be be deŋgi be fenjisi jɛ yi Nyɔ,
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 be ni be kɛmi tɛ buŋga bu buushɛ bɔɔŋ bɛ kiŋkundi-i li bɛniiŋ li.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Bɛniiŋ bɛlu tɛ̀ nuuŋ: Simu, wu tɛ nyɛ bukooŋ bwee bumu le Pita.
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Jeeŋ bee ŋwaani wu Jɔɔŋ bɛ tɛ nuuŋ bɔɔŋ bɛ Dzɛbɛdii, bɛ tɛ̀ nyɛ mɛŋkooŋ mɛ bee le, “Bohanɛgɛs,” mɛ nuuŋ le, “Bɔɔŋ bɛ dzaaŋ yi wɛndi-i.”
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Bamu se nuuŋ Andolo, Fili, Batolomu, Maacho, Tomɛ, Jeeŋ wu ŋwanɛ Afiyus, Tajɔ, Simu wu tɛ nuuŋ wi wu kintutu ki Bɛsilɔ-ɔ,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 mɔɔ Judas Iskaliyɔ wu tɛ̀ wɛɛŋ kabɛ Jiso.
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Jiso tɛ̀ dza gɛɛŋ fɛ tɛ̀ tsiiŋ, kintutu ki bɛniiŋ lɛ tuu ki banchɛ fe, bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu se foo dze yi jɛ biee.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Le kini kee woo, ki gɛɛŋ le ki dzɔɔ wu kifɛ bɛniiŋ tɛ̀ kweŋgi le yoomfɔɔ.
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ tɛ̀ dza Jɛrosalɛŋ be bɔɔ le, be se tuu be tiiti le, “Bɛɛsɛbu wɛ li wuu bwiŋ, busɔɔ bɔɔŋ bɛ kiŋkundi-i ni, nuuŋ bɛ buŋga bu mfɔŋ wu bɛnchindaa wulu-u.”
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Jiso teeŋ be, bii li bee lɛ ŋgaŋgaa li laa, “Nuuŋ Sataŋ tuu ni busi yi yee li wi-i nindee?
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Ɛ kitoŋ dza ki gatɛ ki gwii kiki, ki tɛ naa leŋ kɛ.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Ɛ yih dza yi gatɛ yi gwii yi yi, yi tɛ naa leŋ kɛ.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Nɛɛ lɛ, ɛ Sataŋ dza wu gatɛ bee kintutu kee bee be tuu be gwii li yi yi bee, be tɛ naa leŋ kɛ, ni nuuŋ kimɛrisɛ kee.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 Nɛ kɛɛ le wih nuuŋ yɛ lu wu nuuŋ naa lɛ li yih yi wi wu buŋga-a, kotɛ biee biee chɛɛŋ letɛ bɛ bi, fuki fɛ wu saa wu kaŋ wi wu buŋga wulu, se kotɛ biee bi li mwɛ yi nsiŋ kɛ.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 Ntee beŋ chɛɛŋ le, Nyɔ gii yi feeki bibifi mɔɔ jɛ́ yi bifi chichi yi bɛniiŋ tiiti kii yi.
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 Se nuuŋ le, ɛ wi kweeŋ jɛ yi bifi kii Fiana yi Waaŋ, Nyɔ nuuŋ tɛ naa feeki wɛɛ wi kɛ, kifɛ wu fɛɔ bubiɛɛ bu kimakɛ.”
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Jiso tɛ̀ kweeŋ lɛ kifɛ bɛniiŋ bɛlu tɛ̀ kweŋgi le fiana yi tii yɛɛ li wuu bwiŋ.
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Ni Jiso bee bɛŋwaani Jiso biee be fɛsi, be leŋ lɛkuuŋ, be toŋ wi le mwɛ teeŋ wu.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Ɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ tɛ̀ shee yɛ ki kɛnɛ wu ki tasɛ. Be tee li wuu le, “Na bee bɛŋwaana biiti baa wɛ lɛkuuŋ.”
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Jiso se bii laa, “Naaŋ bee bɛŋwaanɛŋ nuuŋ baŋ?”
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 Si tɛ̀ bii lɛ bichɛ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ shee yɛ be kɛnɛ wu baa, tee le, “Baaŋ bɛnaaŋ bee bɛŋwaanɛŋ.
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Wi kwikwi wu feti fiee fi Nyɔ wɛki, ɛ wu wu nuuŋ ŋwaanɛŋ bɛ dzɛ́mi yɛŋ mɔɔ bɛnaaŋ.”
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.