Marcos 15

asj (ASJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Le lɛkuuŋ ni le nuuŋ kɛɛ le wuuti laa ni, bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ mɔɔ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ, mɔɔ bɛniiŋ bɛchu bɛ sɛki bɛnsa, bɛ be shee be dzɔ ntaŋ, be kaŋ Jiso, be dzɔ wu be gɛɛŋ bɛ wu be nyɛ li tsaŋ yi Pailɛ-ɛt.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Pailɛt bii li Jiso laa, “Ɛ wɛ Mfɔŋ wu Bɛjuu ni?” Jiso tuu li wuu le, “Fi fiɛɛ si ɔ tee.”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa se bɛchi be kayi biee li Jiso-o ŋge.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Nɛɛ lɛ, Pailɛt tuu bii li Jiso laa, “Ɔ kɛmi yɛ fiee fi ɔ nuuŋ ɔ tuu kɛ ni? Ɔ wukɔɔ nɛɛ biee bi bɛ kayi li wɛ-ɛ bini ni?”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Se nuuŋ le, Jiso ti mɛɛŋ ki tuu kɛ le tuu fiee li wuu kɛ. Fiee filu yaa Pailɛt.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Bɛdɛɛni tɛ̀ nuuŋ li mfi wu Tsɔnɔ chi N'yafuwee chini, Pailɛt buu wi wu ncha mumkpaŋ li yih yi ncha-a wu bɛniiŋ lɛkɛ.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Tɛ̀ nuuŋ li mfi wulu-u, wi wumu nuuŋ li yih yi ncha-a bukooŋ le Baraba, nuuŋ li kintutu ki bɛniiŋ bɛ tɛ̀ nuuŋ li yih yi ncha-a bɛ tɛ̀ bɛchi kpɛ fɛ kintsii li be woyɛ bɛniiŋ baa.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Kintutu ki bɛniiŋ lɛ se bɛchi ki tiiti le Pailɛt fɛ si ti shiiŋ feti li bee.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Pailɛt bii li bee laa, “Nɛ wɛki le mbuu nuuŋ Mfɔŋ wu Bɛjuu ni?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Tɛ̀ gii biiti lɛ kifɛ tɛ̀ kii le bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa tɛ̀ nyɛ Jiso li tsaŋ yee li kifɛ bimi tɛ̀ fuumi be bɛ wu.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Se nuuŋ le, bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa tɛ̀ kunsɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ le be tee le buu nuuŋ Baraba.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Pailɛt tuu bii li bee laa, “Ɛ mi mbuu lɛ, ŋgeeŋ bɛ wi wuni wu nɛ teenyi le Mfɔŋ wu Bɛjuu wuni?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Be tuu be waŋ lɛwe le, “Bɛ ta wu li kintaaŋ li bu taru.”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Pailɛt bii li bee laa, “Bɛ ta wu kii la? Fiee fi bifi fi wu fɛ nuuŋ la?” Be tuu be wɛndi be giiŋgi nɛɛ bulimfwee le, “Bɛ taaŋ wu li kintaaŋ li.”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Nɛɛ lɛ, Pailɛt se buu nuuŋ Baraba kifɛ tɛ̀ wɛki le fɛ si kintutu kɛɛ tɛ̀ kɔŋgisi. Tee bɛ fiaaŋ Jiso, se nyɛ le be gɛɛŋ be taaŋ wu li kintaaŋ li.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Bɛniiŋ bɛ nchi bɛ Pailɛ-ɛt se dzɔ Jiso be lɛ be gɛɛŋ bɛ wu lɛ ntɔ wu bɛ tɛ̀ teenyi le Pletoolom. Si be tɛ̀ lɛ lɛ, be se koŋ kiŋkɛ ki kintutu ki bɛniiŋ bɛ nchi-i kɛɛ kichu ki banchɛ.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Be dzɔ ndu yi bumfɔŋ yi gbɔɔ be chuumɛ wu li bwiŋ, be se lo kifɔ ki bumfɔ-ɔŋ ki nuuŋ biaŋ biaŋ be beeŋ wu li fa.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Be bɛchi be bundi wu le, “Buri, Mfɔŋ wu Bɛjuu.”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Si be tɛ̀ feti lɛ be tuki wu bɛ kimbaaŋ li kikoo li, be kwiyi wu bɛ budii, be bɛɛ be tundi núŋ wu lii, be bundi wu.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Le be choosɛ wu lɛ be mɛɛshi, be kaari be buu ndu yi bumfɔŋ yi gbɔɔ yɛ wu li bwiŋ, be lii wu ndú yee li bwiŋ, be dzɔ wu be giiŋgi le be gɛɛŋ be taaŋ wu li kintaaŋ li.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Le be ni be giiŋgi, be bikɛ bɛ wi wumu kuuki litɔɔ bukooŋ bwee le Simu, nuuŋ wi wu Sɛliŋ. Tɛ̀ nuuŋ te Alɛkɛsanda bɛ Lufu. Be kaŋ wu le too kintaaŋ ki Jiso-o.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Be giiŋgi bɛ Jiso, be gɛɛŋ be bo fɛ kintsii ki bɛ teenyi le Gɔɔgɔɔta, (bukooŋ buni nuuŋ le Kiŋgefi ki Kikoo lɛ,)
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 be nyɛ mbiiŋ li wuu le woŋ ɛ be fiinsɛ bɛ ntsi yimi yi bɛ teenyi le mɛɛ. Se nuuŋ le Jiso ti mɛɛŋ ki woŋ kɛ.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Be se ta wu li kintaaŋ li. Be dzɔ ndú yee le be gachɛ li yi yi bee be se toŋ kaŋ bɛ ndú yilu le be kɛɛ wi wu nuuŋ dzɔɔ.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Mfi wu be tɛ ta Jiso li kintaaŋ li tɛ̀ nuuŋ jobɛ bikaa mfomɛyoofi fɛŋwɛɛŋ.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Bɛ tsɛɛ fiee fi bɛ ta wu li kintaaŋ li kii fi, fi nuuŋ le, “Mfɔŋ wu Bɛjuu.”
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Bɛ tɛ̀ tayɛ tɛ bɛyi bamu bɛfɛ li bintaaŋ li wumu lɛ kibɛnɛ ki Jiso-o ki kigɔŋɛ, wumu lɛ kibɛnɛ kee ki kimɛsɛ. [
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Fi se bɛ fi kɔchɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ le,
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Bɛniiŋ se kɛti be ŋiŋgi Jiso be tiki bikoo, be tsuki wu bɛ ntsooŋ be tiiti le, “Ɛŋhɛɛŋ! Wɛ wu nuuŋ ɔ shaanshɛ yih yi muntofi ɔ kaari ɔ gwaŋ yi li jo taa li,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 fi yi ya, ɔ shee li kintaaŋ kɛɛ li.”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ tuu bee choosi wu be tiiti li yi yi bee le, “Tɛ̀ gii fii bɛniiŋ bamu, kɛɛ nuuŋ fi yi yee nsiŋ.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Wu wu nuuŋ Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ, wu wu nuuŋ Mfɔŋ wu bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ shee li kintaaŋ li dɛɛni tɛ ŋɛŋ tɛ se beŋ li wuu.” Bɛniiŋ bɛ bɛ tɛ̀ taaŋ be li bintaaŋ li bɛ Jiso baa tɛ̀ tsuki tɛ wu bɛ ntsooŋ.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Le gɛɛŋ bo fɛnshaaŋ kintikinti, lɛkuuŋ dza le jiŋ kwɛɛŋ kwikwi nsiiŋ gɛɛŋ bo jobɛ bikaa bitɛɛtu lɛ fɛmfo-o.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Le ni nuuŋ jobɛ bikaa bitɛɛtu, Jiso dza dzaaŋ lɛwe le, “Ɛlɔy, Ɛlɔy lama sabatani,” fi nuuŋ le, “Nyɔ yɛŋ, Nyɔ yɛŋ, ɛ la fi ɔ lɔŋ mi ni?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Le bɛniiŋ bamu bɛ tɛ̀ lemi fe woo, be tee le, “Yikɛ yɛɛŋ nɛ woo, teenyɔɔ Ɛlaja.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Wi wumu li bee linti dza letɛ dzɔ kifiiŋ, fooŋ li mbiiŋ mɛ mgbanyi-i, fasɛ li fintiiŋ li nɛɛki le woŋ, se tee le, “Lemɛ yɛɛŋ tɛ ŋɛŋ laa Ɛlaja gii bɛ shiiki wu li kintaaŋ kini-i le.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Jiso dza waŋ kwe lɛwe ŋge se yindɛ yindinɛ wu kimɛrisɛ.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Ndu yi tɛ̀ gatini yih yi muntofi lɛnti tɛ̀ batɛ kintikinti mbɛɛchɛ fɛwe mbɔwu mbochu fɛtɛ li biŋkɛ bifɛ-ɛ.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Le te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i wu tɛ̀ lemi Jiso limfwe tuu ŋɛŋ dze yi Jiso kwi le, se tee le, “Chɛɛŋ chɛɛŋ, wi wuni tuu nuuŋ Ŋwanɛ Nyɔ.”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Bukɛɛŋ bamu tɛ̀ lemi fe mfiiŋ be bichi. Li bee linti tɛ̀ nuuŋ Maariya Madaliŋ bɛ Maariya wu ni Jeeŋ wu bwi bɛ Jɔsɛ, wumu nuuŋ Salomɛ.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Bukɛɛŋ bani nuuŋ bɛ tɛ̀ shiiŋ be biki Jiso Galilii be fii wu. Be tɛ̀ nuuŋ fe mɔɔ bukɛɛŋ bamu tɛ ŋge bɛ tɛ̀ biee Jiso bee be bɛ Jɛrosalɛŋ.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Tɛ̀ nuuŋ lɛ fɛmfo-o booyaa, ɛ tɛ̀ nuuŋ Jobɛ chi nachɛ-ɛ le be lɛ li jobɛ chi bɛshiinshi-i,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 wi wumu wu Arimatia wu bɛ tɛ̀ teenyi le Jɔsɛ, kaŋ shéŋ gɛɛŋ ŋɛŋ Pailɛt lɛkɛ gwini chi Jiso-o le gɛɛŋ diyɛ. Jɔsɛ wuni tɛ̀ nuuŋ wi wu kintutu ki bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ lɛ, ɛ bɛniiŋ tɛ̀ guundi wu ŋge. Ɛ wu kibɛɛ tɛ̀ gii tɛŋgi tɛ mfi wu bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ gii naa bu bɛ.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pailɛt woo, kimfimɛ wondɛ wu le Jiso kwiɔ kituŋ. Se teeŋ te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i wɛ bɛ, se bii li wuu laa Jiso bee kwi kituŋ ni.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Le woo li te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i wɛ le Jiso bee kwi, se nyɛ gwini chilu li Jɔsɛ-ɛ.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Jɔsɛ se dza gɛɛŋ go ndu yi dzeeŋ, gɛɛŋ shiiki gwini chi Jiso-o, fiɛɛmɛ fe, gɛɛŋ giiki lɛ dziŋ yi bɛ tɛ̀ chɔ li kimba-aŋ, biiŋgi tɛtɛ chi nɔŋa baanyɛ fweeŋ wu dziŋ yilu lu.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Maariya Madaliŋ bɛ Maariya wu ni Jɔsɛ tɛ̀ ŋɛŋ kintsii ki bɛ diyɛ Jiso fe.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.